Soera Abasa — He frowned

Soera Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 verzen. Lees en luister met Arabische tekst en Nederlandse vertaling.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

Hij fronste en keerde zich af

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

toen de blinde man bij hem kwam

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Maar hoe kun jij het weten, misschien dat hij zich loutert

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

of zich Iaat vermanen, zodat de vermaning hem baat

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

Maar de zelfgenoegzame rijke

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

aan hem wijd je alle tijd

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Toch deert het jou niet dat hij zich niet loutert

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

Maar wie op jou toe komt snellen

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

en daarbij vol vrees is

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

aan hem schenk jij geen aandacht

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

Nee toch, zij zijn een vermaning

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Dus, wie wil denkt eraan

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

[geschreven als zij zijn] op vereerde bladen

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

die verheven zijn en reingemaakt

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

met de hand van schrijvers

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

die edel zijnen vroom

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

De mens kan doodvallen, ondankbaar als hij is

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

Waaruit heeft Hij hem geschapen

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Uit een druppel heeft Hij hem geschapen en toen heeft Hij zijn maat bepaald

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

Dan heeft Hij de weg voor hem gebaand

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

Dan laat Hij hem sterven en begraaft hem

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

Dan, wanneer Hij wil, wekt Hij hem op

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Welnee, hij heeft nog niets uitgevoerd van wat Hij geboden heeft

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

De mens moet maar eens zijn voedsel bekijken

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

Dat Wij het water in gutsen uitgieten

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

dan de aarde in voren openbreken

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

en dan erin laten ontspruiten: graan

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

wijnstokken en voedergewassen

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

olijfbomen en palmen

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

in dichtbegroeide boomgaarden

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

vruchten en foerage

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

als vruchtgebruik voor jullie en jullie vee

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

En wanneer dan de overdonderende komt

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

op de dag dat de man voor zijn broer vlucht

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

en voor zijn vader en zijn moeder

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

en voor zijn metgezellin en zijn zonen

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

op die dag heeft elk van hen een zaak die hem bezighoudt

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

Gezichten zullen er op die dag stralend zijn

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

lachend en verheugd

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

En gezichten zullen er op die dag zijn met stof erop

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

en met grauwheid overdekt

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

Dat zijn zij, de ongelovigen, de overtreders

Ayah 42