Soera Abasa — He frowned
Soera Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 verzen. Lees en luister met Arabische tekst en Nederlandse vertaling.
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
Hij fronste en keerde zich af
Ayah 1أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
toen de blinde man bij hem kwam
Ayah 2وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
Maar hoe kun jij het weten, misschien dat hij zich loutert
Ayah 3أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
of zich Iaat vermanen, zodat de vermaning hem baat
Ayah 4أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
Maar de zelfgenoegzame rijke
Ayah 5فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
aan hem wijd je alle tijd
Ayah 6وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
Toch deert het jou niet dat hij zich niet loutert
Ayah 7وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
Maar wie op jou toe komt snellen
Ayah 8وَهُوَ يَخۡشَىٰ
en daarbij vol vrees is
Ayah 9فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
aan hem schenk jij geen aandacht
Ayah 10كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
Nee toch, zij zijn een vermaning
Ayah 11فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Dus, wie wil denkt eraan
Ayah 12فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
[geschreven als zij zijn] op vereerde bladen
Ayah 13مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
die verheven zijn en reingemaakt
Ayah 14بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
met de hand van schrijvers
Ayah 15كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
die edel zijnen vroom
Ayah 16قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
De mens kan doodvallen, ondankbaar als hij is
Ayah 17مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
Waaruit heeft Hij hem geschapen
Ayah 18مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
Uit een druppel heeft Hij hem geschapen en toen heeft Hij zijn maat bepaald
Ayah 19ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
Dan heeft Hij de weg voor hem gebaand
Ayah 20ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
Dan laat Hij hem sterven en begraaft hem
Ayah 21ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
Dan, wanneer Hij wil, wekt Hij hem op
Ayah 22كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
Welnee, hij heeft nog niets uitgevoerd van wat Hij geboden heeft
Ayah 23فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
De mens moet maar eens zijn voedsel bekijken
Ayah 24أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا
Dat Wij het water in gutsen uitgieten
Ayah 25ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا
dan de aarde in voren openbreken
Ayah 26فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا
en dan erin laten ontspruiten: graan
Ayah 27وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا
wijnstokken en voedergewassen
Ayah 28وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا
olijfbomen en palmen
Ayah 29وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا
in dichtbegroeide boomgaarden
Ayah 30وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا
vruchten en foerage
Ayah 31مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
als vruchtgebruik voor jullie en jullie vee
Ayah 32فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
En wanneer dan de overdonderende komt
Ayah 33يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
op de dag dat de man voor zijn broer vlucht
Ayah 34وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
en voor zijn vader en zijn moeder
Ayah 35وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
en voor zijn metgezellin en zijn zonen
Ayah 36لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
op die dag heeft elk van hen een zaak die hem bezighoudt
Ayah 37وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
Gezichten zullen er op die dag stralend zijn
Ayah 38ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
lachend en verheugd
Ayah 39وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
En gezichten zullen er op die dag zijn met stof erop
Ayah 40تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
en met grauwheid overdekt
Ayah 41أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
Dat zijn zij, de ongelovigen, de overtreders
Ayah 42