ซูเราะฮ์ Abasa — He frowned

ซูเราะฮ์ Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 อายะฮ์. อ่านและฟังพร้อมข้อความภาษาอาหรับและคำแปลภาษาไทย

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

เขา (มุฮัมมัด) ทำหน้าบึ้ง และผินหน้าไปทางอื่น

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

เพราะชายตาบอดมาหาเขา

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

และอะไรเล่าที่จะให้เจ้ารู้ หวังว่าเขาจะมาเพื่อซักฟอกจิตใจก็ได้

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

หรือเพื่อรับคำตักเตือน เพื่อที่คำตักเตือนนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขา

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

ส่วนผู้ที่พอเพียงแล้ว

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

เจ้ากลับต้อนรับขับสู้

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

และไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า การที่เขาไม่ซักฟอก

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

และส่วนผู้ที่มาหาเจ้าด้วยความพยายาม

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

และเขามีความกลัวเกรง

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

เจ้ากลับเมินเฉย

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมันเป็นข้อเตือนใจ

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็ให้รำลึกถึงข้อเตือนใจนั้น

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

ซึ่งมีอยู่ในคัมภีร์อันทรงเกียรติ

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

ที่ได้รับการเทิดทูน ได้รับความบริสุทธิ์

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

ด้วยมือของมลาอิกะฮฺ

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

ผู้ทรงเกียรติ ทรงคุณธรรม

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

มนุษย์นั้นถูกสังหารเสียก็ดี เขาช่างเนรคุณเสียนี่กระไร

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

จากสิ่งใดเล่าพระองค์ทรงบังเกิดเขามา

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

จากเชื้ออสุจิหยดหนึ่งพระองค์ทรงบังเกิดเขา แล้วก็กำหนดสภาวะแก่เขา

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

แล้วพระองค์ก็ทรงแผ้วทางให้สะดวกแก่เขา

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

ต่อมาพระองค์ให้เขาตายไป แล้วให้เขาลงหลุม

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

ครั้นเมื่อพระองค์ทรงประสงค์ ก็ทรงให้เขาฟื้นคืนชีพ

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

มิใช่เช่นนั้น เขามิได้ปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้เขา

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

มนุษย์จงพิจารณาดูอาหารของเขาซิ

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

เราได้หลั่งน้ำฝนลงมามากมายอย่างไร

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

แล้วเราได้แยกแผ่นดินออกไป

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

และเราได้ให้เมล็ดพืชงอกเงยขึ้นจากในแผ่นดิน

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

และองุ่นและพืชผัก

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

และมะกอกและอินทผลัม

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

และเรือกสวนที่หนาทึบ

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

และผลไม้และทุ่งหญ้า

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

ทั้งนี้เพื่อเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้าและสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทมาถึง

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของเขา

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

และจากภริยาของเขา และลูก ๆ ของเขา

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

สำหรับแต่ละคนในหมู่พวกเขาในวันนั้น มีภาระพอตัวเขาอยู่แล้ว

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

หลายใบหน้าในวันนั้นแจ่มใส

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

หัวเราะดีใจร่าเริง

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

และหลายใบหน้าในวันนั้นมีฝุ่นจับ

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

ความหม่นหมองจะปกคลุมบนใบหน้านั้น

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธาพวกประพฤติชั่ว

Ayah 42