ซูเราะฮ์ Abasa — He frowned
ซูเราะฮ์ Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 อายะฮ์. อ่านและฟังพร้อมข้อความภาษาอาหรับและคำแปลภาษาไทย
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
เขา (มุฮัมมัด) ทำหน้าบึ้ง และผินหน้าไปทางอื่น
Ayah 1أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
เพราะชายตาบอดมาหาเขา
Ayah 2وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
และอะไรเล่าที่จะให้เจ้ารู้ หวังว่าเขาจะมาเพื่อซักฟอกจิตใจก็ได้
Ayah 3أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
หรือเพื่อรับคำตักเตือน เพื่อที่คำตักเตือนนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขา
Ayah 4أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
ส่วนผู้ที่พอเพียงแล้ว
Ayah 5فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
เจ้ากลับต้อนรับขับสู้
Ayah 6وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
และไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า การที่เขาไม่ซักฟอก
Ayah 7وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
และส่วนผู้ที่มาหาเจ้าด้วยความพยายาม
Ayah 8وَهُوَ يَخۡشَىٰ
และเขามีความกลัวเกรง
Ayah 9فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
เจ้ากลับเมินเฉย
Ayah 10كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมันเป็นข้อเตือนใจ
Ayah 11فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็ให้รำลึกถึงข้อเตือนใจนั้น
Ayah 12فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
ซึ่งมีอยู่ในคัมภีร์อันทรงเกียรติ
Ayah 13مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
ที่ได้รับการเทิดทูน ได้รับความบริสุทธิ์
Ayah 14بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
ด้วยมือของมลาอิกะฮฺ
Ayah 15كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
ผู้ทรงเกียรติ ทรงคุณธรรม
Ayah 16قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
มนุษย์นั้นถูกสังหารเสียก็ดี เขาช่างเนรคุณเสียนี่กระไร
Ayah 17مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
จากสิ่งใดเล่าพระองค์ทรงบังเกิดเขามา
Ayah 18مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
จากเชื้ออสุจิหยดหนึ่งพระองค์ทรงบังเกิดเขา แล้วก็กำหนดสภาวะแก่เขา
Ayah 19ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
แล้วพระองค์ก็ทรงแผ้วทางให้สะดวกแก่เขา
Ayah 20ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
ต่อมาพระองค์ให้เขาตายไป แล้วให้เขาลงหลุม
Ayah 21ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
ครั้นเมื่อพระองค์ทรงประสงค์ ก็ทรงให้เขาฟื้นคืนชีพ
Ayah 22كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
มิใช่เช่นนั้น เขามิได้ปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้เขา
Ayah 23فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
มนุษย์จงพิจารณาดูอาหารของเขาซิ
Ayah 24أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا
เราได้หลั่งน้ำฝนลงมามากมายอย่างไร
Ayah 25ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا
แล้วเราได้แยกแผ่นดินออกไป
Ayah 26فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا
และเราได้ให้เมล็ดพืชงอกเงยขึ้นจากในแผ่นดิน
Ayah 27وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا
และองุ่นและพืชผัก
Ayah 28وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا
และมะกอกและอินทผลัม
Ayah 29وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا
และเรือกสวนที่หนาทึบ
Ayah 30وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا
และผลไม้และทุ่งหญ้า
Ayah 31مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
ทั้งนี้เพื่อเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้าและสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า
Ayah 32فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทมาถึง
Ayah 33يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของเขา
Ayah 34وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา
Ayah 35وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
และจากภริยาของเขา และลูก ๆ ของเขา
Ayah 36لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
สำหรับแต่ละคนในหมู่พวกเขาในวันนั้น มีภาระพอตัวเขาอยู่แล้ว
Ayah 37وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
หลายใบหน้าในวันนั้นแจ่มใส
Ayah 38ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
หัวเราะดีใจร่าเริง
Ayah 39وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
และหลายใบหน้าในวันนั้นมีฝุ่นจับ
Ayah 40تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
ความหม่นหมองจะปกคลุมบนใบหน้านั้น
Ayah 41أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธาพวกประพฤติชั่ว
Ayah 42