Sura Abasa — He frowned

Sura Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 aya. Karanta kuma ka saurara da rubutun Larabci da fassarar Hausa.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

Yã game huska* kuma ya jũya bãya

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

Sabõda makãho yã je masa

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

To, me ya sanar da kai cẽwa watakila shi ne zai tsarkaka

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

Ko ya tuna, dõmin tunãwar ta amfane shi

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

Amma wanda ya wadãtu da dũkiya

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

Sa'an nan kai kuma ka ɗora bijira zuwa gare shi

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

To, me zai cũce ka idan bai tsarkaka ba

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

Kuma, amma wanda ya zomaka yana gaugãwa

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

Alhãli shĩ yanã jin tsõrõn Allah

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

Kai kuma kã shagala ga barinsa

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

A'aha! Lalle ne, wannan tunãtarwa ce

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Sabõda wanda ya so ya tuna Shi (Allah)

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

(Tunãtarwa ce) ta cikin littafai abãban girmamãwa

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

Abãban ɗaukakãwa, abãban tsarkakẽwa

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

A cikin hannãyen mala'iku marubũta

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

Mãsu daraja, mãsu ɗã'a ga Allah

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

An la'ani mutum (kafiri). Mẽ yã yi kãfircinsa

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

Daga wane abu, (Allah) Ya halitta shi

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Daga ɗigon maniyyi, Ya halitta shi sa'an nan Ya ƙaddarã shi (ga halaye)

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

Sa'an nan, hanyarsa ta fita Ya sauƙaƙe masa

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

Sa'an nan, Ya matar da shi sai Ya sanya shi a cikin kabari

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

Sa'an nan, idan Ya so lalle ne zai tãyar da shi

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Haƙĩƙa bai i da aikata abin da Allah Ya umurce shi ba (lõkacin sanya shi a cikin kabari)

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

To, mutum ya dũba zuwa ga abincinsa

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

Lalle ne Mũ, Mun zuo ruwa, zubõwa

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

Sa'an nan, Muka tsattsãge ƙasa tsattsagewa

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

Sa'an nan, Muka tsirar da ƙwaya, a cikinta

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

Da inabi da ciyãwa

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

Da zaitũni da itãcen dabĩno

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

Da lambuna, mãsu yawan itãce

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

Da 'yã'yan itãcen marmari, da makiyãyã ta dabbõbi

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

Domin jin dãɗi a gare ku, ku da dabbobinku

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

To, idan mai tsãwa (busa ta biyu) ta zo

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

Rãnar da mutum yake gudu daga ɗan'uwansa

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Da uwarsa da ubansa

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Da mãtarsa da ɗiyansa

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

Ga kõwane mutum daga cikinsu, a rãnar nan akwai wani sha'ani da ya ishe shi

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

Wasu huskõki, a rãnar nan, mãsu haske ne

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

Mãsu dãriya ne, mãsu bushãra

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

Wasu huskõki, a rãnar nan, akwai ƙũra a kansu

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

Baƙi zai rufe su

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

Waɗannan sũ ne kãfirai fãjirai (ga ayyukansu)

Ayah 42