Sura Abasa — He frowned

Sura Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 wersetów. Czytaj i słuchaj z arabskim tekstem i polskim tłumaczeniem.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

Zachmurzył się i odwrócił

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

Bo przyszedł do niego niewidomy

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Skąd możesz wiedzieć? może on się oczyści

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

Albo pomyśli o napomnieniu i to przypomnienie przyniesie mu korzyść

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

Jeśli kto jest bogaty

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

To ty się nim interesujesz

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

A mało się troszczysz o to, iż on się nie oczyszcza

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

Lecz od tego, kto przychodzi do ciebie przepełniony gorliwością

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

I jest pełen bojaźni

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

ty się odsuwasz

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

Ależ nie! To jest przecież napomnienie

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

I kto zechce; to je sobie przypomni

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

Ono jest na czcigodnych kartach

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

Wyniosłych i oczyszczonych

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

Przez ręce pisarzy

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

Szlachetnych, sprawiedliwych

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

Niech zginie człowiek! Jakże on jest niewdzięczny

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

Z czego On go stworzył

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

On go stworzył z kropli spermy i wyznaczył jego los

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

następnie uczynił jego drogę łatwą

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

Potem On sprowadza jego śmierć i każe pochować go w grobie

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

Potem On wskrzesi go, kiedy zechce

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Ależ nie! On nie wypełnia tego, co Bóg mu nakazał

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Niech spojrzy człowiek na swe pożywienie

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

Jak wylaliśmy wodę obficie

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

Potem spowodowaliśmy popękanie ziemi

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

I sprawiliśmy, iż wyrosły na niej ziarna

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

Winna latorośl i trzcina cukrowa

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

Drzewa oliwne i drzewa palmowe

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

I ogrody bujnie rosnące

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

I owoce, i pastwiska

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

to na używanie dla was i dla waszych trzód

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

A kiedy przyjdzie huk ogłuszający

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

W tym Dniu, kiedy człowiek będzie uciekał od swego brata

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Od swojej matki i od swojego ojca

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Od swojej towarzyszki i od swoich synów

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

tego Dnia każdy człowiek będzie zajęty tylko swoją sprawą

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

Tego Dnia będą twarze jaśniejące

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

Uśmiechnięte i rozradowane

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

Tego Dnia będą twarze pokryte pyłem

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

Okryte ciemnością

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

Ci zaś to niewierni i rozpustnicy

Ayah 42