Sura Abasa — He frowned
Sura Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 wersetów. Czytaj i słuchaj z arabskim tekstem i polskim tłumaczeniem.
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
Zachmurzył się i odwrócił
Ayah 1أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
Bo przyszedł do niego niewidomy
Ayah 2وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
Skąd możesz wiedzieć? może on się oczyści
Ayah 3أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
Albo pomyśli o napomnieniu i to przypomnienie przyniesie mu korzyść
Ayah 4أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
Jeśli kto jest bogaty
Ayah 5فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
To ty się nim interesujesz
Ayah 6وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
A mało się troszczysz o to, iż on się nie oczyszcza
Ayah 7وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
Lecz od tego, kto przychodzi do ciebie przepełniony gorliwością
Ayah 8وَهُوَ يَخۡشَىٰ
I jest pełen bojaźni
Ayah 9فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
ty się odsuwasz
Ayah 10كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
Ależ nie! To jest przecież napomnienie
Ayah 11فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
I kto zechce; to je sobie przypomni
Ayah 12فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
Ono jest na czcigodnych kartach
Ayah 13مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
Wyniosłych i oczyszczonych
Ayah 14بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
Przez ręce pisarzy
Ayah 15كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
Szlachetnych, sprawiedliwych
Ayah 16قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
Niech zginie człowiek! Jakże on jest niewdzięczny
Ayah 17مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
Z czego On go stworzył
Ayah 18مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
On go stworzył z kropli spermy i wyznaczył jego los
Ayah 19ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
następnie uczynił jego drogę łatwą
Ayah 20ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
Potem On sprowadza jego śmierć i każe pochować go w grobie
Ayah 21ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
Potem On wskrzesi go, kiedy zechce
Ayah 22كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
Ależ nie! On nie wypełnia tego, co Bóg mu nakazał
Ayah 23فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
Niech spojrzy człowiek na swe pożywienie
Ayah 24أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا
Jak wylaliśmy wodę obficie
Ayah 25ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا
Potem spowodowaliśmy popękanie ziemi
Ayah 26فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا
I sprawiliśmy, iż wyrosły na niej ziarna
Ayah 27وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا
Winna latorośl i trzcina cukrowa
Ayah 28وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا
Drzewa oliwne i drzewa palmowe
Ayah 29وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا
I ogrody bujnie rosnące
Ayah 30وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا
I owoce, i pastwiska
Ayah 31مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
to na używanie dla was i dla waszych trzód
Ayah 32فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
A kiedy przyjdzie huk ogłuszający
Ayah 33يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
W tym Dniu, kiedy człowiek będzie uciekał od swego brata
Ayah 34وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
Od swojej matki i od swojego ojca
Ayah 35وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
Od swojej towarzyszki i od swoich synów
Ayah 36لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
tego Dnia każdy człowiek będzie zajęty tylko swoją sprawą
Ayah 37وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
Tego Dnia będą twarze jaśniejące
Ayah 38ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
Uśmiechnięte i rozradowane
Ayah 39وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
Tego Dnia będą twarze pokryte pyłem
Ayah 40تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
Okryte ciemnością
Ayah 41أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
Ci zaś to niewierni i rozpustnicy
Ayah 42