An-Naazi'aat Suresi — Those who drag forth
An-Naazi'aat Suresi (Those who drag forth) — 79/114 · 46 ayet. Arapça metin ve Türkçe meal ile okuyun ve dinleyin.
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰ ا
Andolsun şiddetle çekip alanlara
Ayah 1وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰ ا
Ve neşeli neşeli yürüyenlere
Ayah 2وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰ ا
Ve yüze yüze gidenlere
Ayah 3فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰ ا
Ve herkesi geçenlere
Ayah 4فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰ ا
Ve işi tedbirle yapanlara
Ayah 5يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
O gün, bir sarsıntıdır, sarsar
Ayah 6تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
Ardından bir sarsıntı daha gelir çatar
Ayah 7قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ
Yürekler, belinleyip korkar
Ayah 8أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ
Gözleri yere dikilir
Ayah 9يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ
Onlar derler ki: Çukura atıldıktan sonra mı dirileceğiz de çıkacağız
Ayah 10أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا نَّخِرَةࣰ
Ufalanmış bir kemik yığını haline geldikten sonra mı olacak bu iş
Ayah 11قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰ ا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ
Öyleyse derler, bu, pek ziyanlı bir dönüş
Ayah 12فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
Halbuki o, bir tek haykırış
Ayah 13فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
Derken onlar dümdüz bir yerde toplanırlar
Ayah 14هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
Gelmedi mi Musa'ya ait söz sana
Ayah 15إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى
Hani Rabbi, kutlu Tuva vadisinde nida etmişti ona
Ayah 16ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
Git Firavun'a, şüphe yok ki o, azdı
Ayah 17فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ
De ki: İster misin temizlenmeyi
Ayah 18وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ
Ve sana Rabbinin yolunu göstereyim de korkasın, saygı duyasın
Ayah 19فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ
Derken ona en büyük delili göstermişti
Ayah 20فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
Oysa yalanlamıştı, karşı gelmişti
Ayah 21ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ
Sonra da geri dönmüştü de koşup gitmişti
Ayah 22فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
Derken halkı toplamıştı da bağırmıştı
Ayah 23فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ
Ben, sizin en yüce Rabbinizim demişti
Ayah 24فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ
Derken Allah onu, dünyada da, ahirette de azaplandırarak helak etmişti
Ayah 25إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ
Şüphe yok ki bunda bir ibret var korkanlara
Ayah 26ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا
Sizi yaratmak mı daha güç sizce, yoksa göğü yaratmak mı? Onu kurdu
Ayah 27رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا
Tavanını yücelti, düzüp koştu
Ayah 28وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا
Ve gecesini kararttı, kuşluk çağını meydana çıkarttı
Ayah 29وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
Ve yeryüzünü de bundan sonra yaydı, döşedi
Ayah 30أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا
Oradan suyunu, otlağını çıkarıp meydana getirdi
Ayah 31وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا
Ve dağlarını oturttu
Ayah 32مَتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
Sizin ve hayvanlarınızın faydası için
Ayah 33فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ
Derken o pek büyük felaket gelip çatınca
Ayah 34يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ
İnsan, o gün anlar, hatırlar neye çalıştığını
Ayah 35وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ
Ve cehennem, belirtilir görene
Ayah 36فَأَمَّا مَن طَغَىٰ
Artık kim azmışsa
Ayah 37وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
Dünya yaşayışını üstün tutmuşsa
Ayah 38فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
Artık cehennemdir onun yeriyurdu
Ayah 39وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ
Ve ama kim, Rabbinin durağından korkup da nefsi, dileğinden çekmişse
Ayah 40فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
Şüphe yok ki cennettir onun yeriyurdu
Ayah 41يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا
Senden sorarlar kıyameti, ne vakit kopacak
Ayah 42فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ
Sen, onu ne bilirsin ki ne anlatacaksın
Ayah 43إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ
Onun sonu, Rabbine aittir, o bilir
Ayah 44إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا
Sen ancak, korkanı korkutansın
Ayah 45كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا
Onu gördükleri gün, bir akşamcık yaşamışa dönerler, yahut da günün kuşluk çağı
Ayah 46