An-Naazi'aat Suresi — Those who drag forth

An-Naazi'aat Suresi (Those who drag forth) — 79/114 · 46 ayet. Arapça metin ve Türkçe meal ile okuyun ve dinleyin.

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰ ا

Andolsun şiddetle çekip alanlara

Ayah 1

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰ ا

Ve neşeli neşeli yürüyenlere

Ayah 2

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰ ا

Ve yüze yüze gidenlere

Ayah 3

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰ ا

Ve herkesi geçenlere

Ayah 4

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰ ا

Ve işi tedbirle yapanlara

Ayah 5

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

O gün, bir sarsıntıdır, sarsar

Ayah 6

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

Ardından bir sarsıntı daha gelir çatar

Ayah 7

قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ

Yürekler, belinleyip korkar

Ayah 8

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ‏

Gözleri yere dikilir

Ayah 9

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ

Onlar derler ki: Çukura atıldıktan sonra mı dirileceğiz de çıkacağız

Ayah 10

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا نَّخِرَةࣰ‏

Ufalanmış bir kemik yığını haline geldikten sonra mı olacak bu iş

Ayah 11

قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰ ا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ‏

Öyleyse derler, bu, pek ziyanlı bir dönüş

Ayah 12

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ‏

Halbuki o, bir tek haykırış

Ayah 13

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

Derken onlar dümdüz bir yerde toplanırlar

Ayah 14

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

Gelmedi mi Musa'ya ait söz sana

Ayah 15

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى

Hani Rabbi, kutlu Tuva vadisinde nida etmişti ona

Ayah 16

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

Git Firavun'a, şüphe yok ki o, azdı

Ayah 17

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

De ki: İster misin temizlenmeyi

Ayah 18

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ

Ve sana Rabbinin yolunu göstereyim de korkasın, saygı duyasın

Ayah 19

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

Derken ona en büyük delili göstermişti

Ayah 20

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

Oysa yalanlamıştı, karşı gelmişti

Ayah 21

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ

Sonra da geri dönmüştü de koşup gitmişti

Ayah 22

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

Derken halkı toplamıştı da bağırmıştı

Ayah 23

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ

Ben, sizin en yüce Rabbinizim demişti

Ayah 24

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ

Derken Allah onu, dünyada da, ahirette de azaplandırarak helak etmişti

Ayah 25

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ

Şüphe yok ki bunda bir ibret var korkanlara

Ayah 26

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا

Sizi yaratmak mı daha güç sizce, yoksa göğü yaratmak mı? Onu kurdu

Ayah 27

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا

Tavanını yücelti, düzüp koştu

Ayah 28

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا

Ve gecesini kararttı, kuşluk çağını meydana çıkarttı

Ayah 29

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

Ve yeryüzünü de bundan sonra yaydı, döşedi

Ayah 30

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا

Oradan suyunu, otlağını çıkarıp meydana getirdi

Ayah 31

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا

Ve dağlarını oturttu

Ayah 32

مَتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

Sizin ve hayvanlarınızın faydası için

Ayah 33

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ

Derken o pek büyük felaket gelip çatınca

Ayah 34

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

İnsan, o gün anlar, hatırlar neye çalıştığını

Ayah 35

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

Ve cehennem, belirtilir görene

Ayah 36

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

Artık kim azmışsa

Ayah 37

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

Dünya yaşayışını üstün tutmuşsa

Ayah 38

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

Artık cehennemdir onun yeriyurdu

Ayah 39

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ

Ve ama kim, Rabbinin durağından korkup da nefsi, dileğinden çekmişse

Ayah 40

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

Şüphe yok ki cennettir onun yeriyurdu

Ayah 41

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا

Senden sorarlar kıyameti, ne vakit kopacak

Ayah 42

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ

Sen, onu ne bilirsin ki ne anlatacaksın

Ayah 43

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

Onun sonu, Rabbine aittir, o bilir

Ayah 44

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا

Sen ancak, korkanı korkutansın

Ayah 45

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا

Onu gördükleri gün, bir akşamcık yaşamışa dönerler, yahut da günün kuşluk çağı

Ayah 46