Al-Qiyaama Suresi — The Resurrection
Al-Qiyaama Suresi (The Resurrection) — 75/114 · 40 ayet. Arapça metin ve Türkçe meal ile okuyun ve dinleyin.
لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ
Andolsun kıyamet gününe
Ayah 1وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ
Ve andolsun kendini kınayıp duran nefse
Ayah 2أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ
Sanıyor mu insan, kemiklerini hiç mi toplayamayız
Ayah 3بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ
Evet, değil kemiklerini, parmak uçlarını bile düzüp koşmaya gücümüz yeter
Ayah 4بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ
Hayır, insan, ilerde olanı yalanlamak ister
Ayah 5يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ
Ve kıyamet günü ne vakit diye sorar
Ayah 6فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ
Ve şaşırıp gözler dikilince
Ayah 7وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ
Ve ay tutulunca
Ayah 8وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ
Ve güneşle ay birleştirilince
Ayah 9يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ
İnsan der ki o gün, nerede kaçacak yer
Ayah 10كَلَّا لَا وَزَرَ
Hayır, yok kaçacak, sığınacak yer
Ayah 11إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ
O gün Rabbinin katındadır karar edilecek yer
Ayah 12يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
O gün önce yaptığı da haber verilir insana, sonra yaptığı da
Ayah 13بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ
Hayır, insanın azası, aleyhine tanıklık eder
Ayah 14وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ
Özürlerini ortaya dökse de
Ayah 15لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
Vahyi, acele edip okumak için dilini oynatıp durma
Ayah 16إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
Şüphe yok ki onu toplayıp unutturmamak da bize düşer, okumak ve tertib etmek de
Ayah 17فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
Onu okuduk mu, uy okuyuşuna
Ayah 18ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
Onu anlatıp bildirmek de şüphesiz, bize düşer
Ayah 19كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ
Hayır, siz geçip gideni seversiniz
Ayah 20وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ
Ve ahireti bırakırsınız
Ayah 21وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ
O gün yüzler parlar, güzelleşir
Ayah 22إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ
Ve Rablerine bakar
Ayah 23وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ
Ve yüzler, asılır, kararır
Ayah 24تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ
Bellerini kıracak bir felaketi bekler
Ayah 25كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ
Hayır; can, köprücük kemiklerine gelince
Ayah 26وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ
Ve bir okuyup üfleyen yok mu denince
Ayah 27وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ
Ve şüphe yok ki bu çağın, bir ayrılık çağı olduğunu anlayınca
Ayah 28وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
Ve baldır, baldıra dolaşınca
Ayah 29إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ
O gün, Rabbinin tapısına götürülür
Ayah 30فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
O, ne birşeyi vermiştir sadaka olarak, ne namaz kılmıştır
Ayah 31وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
Ve fakat yalanlamıştır, yüz çevirmiştir
Ayah 32ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
Sonra da salınasalına yakınlarının yanına gitmiştir
Ayah 33أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ
Kötülük sana gerek, gene de kötülük sana
Ayah 34ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ
Sonra da kötülük sana gerek de gene kötülük sana
Ayah 35أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى
Yoksa insan, sanır mı ki kendi keyfine bırakılır
Ayah 36أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ
Erlik suyundan dökülen bir katre değil miydi
Ayah 37ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
Sonra bir kan pıhtısı oldu da onu yarattı, azasını düzüp koştu
Ayah 38فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
Derken ondan da erkek, dişi, çiftler yarattı
Ayah 39أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ
Bunları yapanın, ölüyü diriltmeye gücü mü yetmez
Ayah 40