Al-Qiyaama Suresi — The Resurrection

Al-Qiyaama Suresi (The Resurrection) — 75/114 · 40 ayet. Arapça metin ve Türkçe meal ile okuyun ve dinleyin.

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ

Andolsun kıyamet gününe

Ayah 1

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

Ve andolsun kendini kınayıp duran nefse

Ayah 2

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

Sanıyor mu insan, kemiklerini hiç mi toplayamayız

Ayah 3

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ

Evet, değil kemiklerini, parmak uçlarını bile düzüp koşmaya gücümüz yeter

Ayah 4

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

Hayır, insan, ilerde olanı yalanlamak ister

Ayah 5

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ

Ve kıyamet günü ne vakit diye sorar

Ayah 6

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

Ve şaşırıp gözler dikilince

Ayah 7

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

Ve ay tutulunca

Ayah 8

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

Ve güneşle ay birleştirilince

Ayah 9

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

İnsan der ki o gün, nerede kaçacak yer

Ayah 10

كَلَّا لَا وَزَرَ

Hayır, yok kaçacak, sığınacak yer

Ayah 11

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

O gün Rabbinin katındadır karar edilecek yer

Ayah 12

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

O gün önce yaptığı da haber verilir insana, sonra yaptığı da

Ayah 13

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ‏

Hayır, insanın azası, aleyhine tanıklık eder

Ayah 14

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

Özürlerini ortaya dökse de

Ayah 15

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ

Vahyi, acele edip okumak için dilini oynatıp durma

Ayah 16

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

Şüphe yok ki onu toplayıp unutturmamak da bize düşer, okumak ve tertib etmek de

Ayah 17

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

Onu okuduk mu, uy okuyuşuna

Ayah 18

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

Onu anlatıp bildirmek de şüphesiz, bize düşer

Ayah 19

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

Hayır, siz geçip gideni seversiniz

Ayah 20

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

Ve ahireti bırakırsınız

Ayah 21

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ

O gün yüzler parlar, güzelleşir

Ayah 22

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ‏

Ve Rablerine bakar

Ayah 23

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ‏

Ve yüzler, asılır, kararır

Ayah 24

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ‏

Bellerini kıracak bir felaketi bekler

Ayah 25

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ

Hayır; can, köprücük kemiklerine gelince

Ayah 26

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ‏

Ve bir okuyup üfleyen yok mu denince

Ayah 27

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

Ve şüphe yok ki bu çağın, bir ayrılık çağı olduğunu anlayınca

Ayah 28

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

Ve baldır, baldıra dolaşınca

Ayah 29

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ

O gün, Rabbinin tapısına götürülür

Ayah 30

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

O, ne birşeyi vermiştir sadaka olarak, ne namaz kılmıştır

Ayah 31

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Ve fakat yalanlamıştır, yüz çevirmiştir

Ayah 32

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

Sonra da salınasalına yakınlarının yanına gitmiştir

Ayah 33

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

Kötülük sana gerek, gene de kötülük sana

Ayah 34

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ

Sonra da kötülük sana gerek de gene kötülük sana

Ayah 35

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى

Yoksa insan, sanır mı ki kendi keyfine bırakılır

Ayah 36

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ

Erlik suyundan dökülen bir katre değil miydi

Ayah 37

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

Sonra bir kan pıhtısı oldu da onu yarattı, azasını düzüp koştu

Ayah 38

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ

Derken ondan da erkek, dişi, çiftler yarattı

Ayah 39

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ

Bunları yapanın, ölüyü diriltmeye gücü mü yetmez

Ayah 40