ซูเราะฮ์ An-Naazi'aat — Those who drag forth
ซูเราะฮ์ An-Naazi'aat (Those who drag forth) — 79/114 · 46 อายะฮ์. อ่านและฟังพร้อมข้อความภาษาอาหรับและคำแปลภาษาไทย
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰ ا
ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง
Ayah 1وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰ ا
ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา
Ayah 2وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰ ا
ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ
Ayah 3فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰ ا
แล้วพวกเขา (มะลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว
Ayah 4فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰ ا
แล้วพวกเขา (มะลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ
Ayah 5يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน
Ayah 6تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา
Ayah 7قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ
ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก
Ayah 8أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ
สายตาของพวกเขาจะละห้อย
Ayah 9يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ
พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ
Ayah 10أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا نَّخِرَةࣰ
เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ
Ayah 11قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰ ا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ
พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน
Ayah 12فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น
Ayah 13فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง
Ayah 14هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
เรื่องราวของมูซาได้มาถึงได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ
Ayah 15إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى
ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏวาอันบริสุทธิ์
Ayah 16ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน
Ayah 17فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ
แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม
Ayah 18وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ
และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม ? เพื่อท่านจะได้ยำเกรง
Ayah 19فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ
แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่
Ayah 20فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้นดัน
Ayah 21ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ
แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว
Ayah 22فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป
Ayah 23فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ
แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน
Ayah 24فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ
ดังนั้นอัลลอฮฺจึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้
Ayah 25إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ
แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮฺ
Ayah 26ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا
พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ ? หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน
Ayah 27رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا
พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์
Ayah 28وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا
และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา
Ayah 29وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ
Ayah 30أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا
ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน
Ayah 31وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا
ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง
Ayah 32مَتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า
Ayah 33فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ
ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น
Ayah 34يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ
เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้
Ayah 35وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ
และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน
Ayah 36فَأَمَّا مَن طَغَىٰ
ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น
Ayah 37وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้
Ayah 38فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา
Ayah 39وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ
และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ
Ayah 40فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา
Ayah 41يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا
พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น
Ayah 42فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ
ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก
Ayah 43إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ
ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระ
Ayah 44إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا
ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น
Ayah 45كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا
วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น
Ayah 46