Al-Fajr Suresi — The Dawn
Al-Fajr Suresi (The Dawn) — 89/114 · 30 ayet. Arapça metin ve Türkçe meal ile okuyun ve dinleyin.
وَٱلۡفَجۡرِ
Andolsun ağaran sabaha
Ayah 1وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ
Ve on geceye
Ayah 2وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ
Ve çifte ve teke
Ayah 3وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ
Ve ışırken geceye
Ayah 4هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ
Bu antta büyük bir şey yok mu aklı başında olana
Ayah 5أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
Görmedin mi Rabbin neler yaptı Âd'a
Ayah 6إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ
Direklerle dolu İrem'e
Ayah 7ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ
Öylesine bir şehirdi ki yaratılmamıştı eşi şehirler arasında
Ayah 8وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
Ve vadileri oyan, kayaları kesen Semud'a
Ayah 9وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ
Ve direk gibi sağlam kumandanları olan Firavun'a
Ayah 10ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
Öylesine ki azdılar şehirlerde
Ayah 11فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ
Derken bozgunculuğu çoğalttılar oralarda
Ayah 12فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ
Derken Rabbin de onlara bir azap kamçısıdır, yağdırdı
Ayah 13إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ
Şüphe yok ki Rabbin kullarının yollarında, pusudadır, onları görüp gözetir
Ayah 14فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ
İnsan, öyle bir mahluktur ki Rabbi, onu sınadı da büyüttü, ve nimetler verdi mi, Rabbim der, layıktım da büyüttün beni
Ayah 15وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ
Ve fakat sınadı da rızkını daralttı mı, Rabbim der, alçalttı beni
Ayah 16كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ
İş öyle değil, hayır; siz, ne yetimi ağırlıyorsunuz
Ayah 17وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
Ve ne birbirinizi, yoksulu doyurmaya teşvik ediyorsunuz
Ayah 18وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا
Ve mirası, habbesine dek yiyorsunuz
Ayah 19وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا
Ve malı, alabildiğine seviyorsunuz
Ayah 20كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا
İş öyle değil, hayır, yer bir kere paramparça olup dümdüz bir hale geldi mi
Ayah 21وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا
Ve Rabbinin emri gelip çattı da melekler, safsaf oldu mu
Ayah 22وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ
Ve o gün cehennem, ortaya çıktı mı, insan, öğüt alır, anlar ama öğütün, anlayışın artık ne faydası var ona
Ayah 23يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
Keşke der, önceden, daha sağken iyilik etseydim
Ayah 24فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ
Derken o gün öylesine bir azaplandırır onu ki kimsecikler, o çeşit azab edemez
Ayah 25وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ
Ve öylesine bağlar onu ki kimsecikler, o çeşit bağlayamaz
Ayah 26يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
Ey iyideniyiye inanmış, şüpheden kurtulmuş can
Ayah 27ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ
Dön Rabbine, ondan razı olarak ve rızasını kazanmış bulunarak
Ayah 28فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي
Artık katıl kullarımın arasına
Ayah 29وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
Ve gir cennetime
Ayah 30