Al-Fajr Suresi — The Dawn

Al-Fajr Suresi (The Dawn) — 89/114 · 30 ayet. Arapça metin ve Türkçe meal ile okuyun ve dinleyin.

وَٱلۡفَجۡرِ

Andolsun ağaran sabaha

Ayah 1

وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ‏

Ve on geceye

Ayah 2

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ

Ve çifte ve teke

Ayah 3

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ

Ve ışırken geceye

Ayah 4

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ

Bu antta büyük bir şey yok mu aklı başında olana

Ayah 5

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

Görmedin mi Rabbin neler yaptı Âd'a

Ayah 6

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ

Direklerle dolu İrem'e

Ayah 7

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ

Öylesine bir şehirdi ki yaratılmamıştı eşi şehirler arasında

Ayah 8

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ

Ve vadileri oyan, kayaları kesen Semud'a

Ayah 9

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ

Ve direk gibi sağlam kumandanları olan Firavun'a

Ayah 10

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ

Öylesine ki azdılar şehirlerde

Ayah 11

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ

Derken bozgunculuğu çoğalttılar oralarda

Ayah 12

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ

Derken Rabbin de onlara bir azap kamçısıdır, yağdırdı

Ayah 13

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ

Şüphe yok ki Rabbin kullarının yollarında, pusudadır, onları görüp gözetir

Ayah 14

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ

İnsan, öyle bir mahluktur ki Rabbi, onu sınadı da büyüttü, ve nimetler verdi mi, Rabbim der, layıktım da büyüttün beni

Ayah 15

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ

Ve fakat sınadı da rızkını daralttı mı, Rabbim der, alçalttı beni

Ayah 16

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ

İş öyle değil, hayır; siz, ne yetimi ağırlıyorsunuz

Ayah 17

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

Ve ne birbirinizi, yoksulu doyurmaya teşvik ediyorsunuz

Ayah 18

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا

Ve mirası, habbesine dek yiyorsunuz

Ayah 19

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا

Ve malı, alabildiğine seviyorsunuz

Ayah 20

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا

İş öyle değil, hayır, yer bir kere paramparça olup dümdüz bir hale geldi mi

Ayah 21

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا

Ve Rabbinin emri gelip çattı da melekler, safsaf oldu mu

Ayah 22

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

Ve o gün cehennem, ortaya çıktı mı, insan, öğüt alır, anlar ama öğütün, anlayışın artık ne faydası var ona

Ayah 23

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي

Keşke der, önceden, daha sağken iyilik etseydim

Ayah 24

فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

Derken o gün öylesine bir azaplandırır onu ki kimsecikler, o çeşit azab edemez

Ayah 25

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

Ve öylesine bağlar onu ki kimsecikler, o çeşit bağlayamaz

Ayah 26

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

Ey iyideniyiye inanmış, şüpheden kurtulmuş can

Ayah 27

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ‏

Dön Rabbine, ondan razı olarak ve rızasını kazanmış bulunarak

Ayah 28

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي

Artık katıl kullarımın arasına

Ayah 29

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي

Ve gir cennetime

Ayah 30