Сура Ash-Shu'araa — The Poets

Сура Ash-Shu'araa (The Poets) — 26/114 · 227 ајети. Читајте и слушајте со арапски текст и македонски превод.

طسٓمٓ

Та-син-мим

Ayah 1

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ

Ова се ајети од Книгата јасна

Ayah 2

لَعَلَّكَ بَٰخِعࣱ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Зарем ќе се уништиш себеси затоа што тие не сакаат да станат верници

Ayah 3

إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةࣰ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ

Кога би сакале, Ние од небото еден знак би им пратиле пред кој тие своите глави би ги наведнале

Ayah 4

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرࣲ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ

И ним не им доаѓа ниту една нова опомена од Семилосниот, а од неа да не се свртат

Ayah 5

فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

И тие негираат, а ќе им дојдат вести за тоа за што се исмејуваа

Ayah 6

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجࣲ كَرِيمٍ

Зарем тие негледаат како правиме одземјата да никнуваат разновидни благородни растенија

Ayah 7

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Навистина во тоа има Знак, но повеќето од нив не веруваат

Ayah 8

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

а Господарот твој навистина е Силен и Милостив

Ayah 9

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ

А кога Господарот твој го повика Муса: „Оди кај народот насилнички

Ayah 10

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ

народот на фараонот за да се исплаши од Аллах“

Ayah 11

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

тој рече: „Господару мој, се плашам тие да не ме обвинат за лага

Ayah 12

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ

Да не ми стане тешко во душата и јазикот да не ми се сплетка; па подај му пратеништво и на Харун, за да ми помогне

Ayah 13

وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبࣱ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ

а тие за мене обвинение за злодело имаат, па се плашам да не ме убијат“

Ayah 14

قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ

„Нема!“ - рече тој. - „Одете двајцата со доказите Наши, Ние со вас ќе бидеме и ќе слушаме

Ayah 15

فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Одете кај фараонот и кажете: „Ние сме Пратеници од Господарот на световите

Ayah 16

أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

Дозволи им на синовите Израилови да појдат со нас!“

Ayah 17

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدࣰ ا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ

„Зарем не те одгледавме додека беше дете и зарем толку години од својот живот не помина меѓу нас?“ - рече фараонот

Ayah 18

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

„и ти го стори неделото кое го стори и згора на тоа си неблагодарен?!“

Ayah 19

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذࣰ ا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

„Јас тогаш тоа го сторив, а бев во заблуда“ - рече

Ayah 20

فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمࣰ ا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

„а од вас избегав затоа што од вас се плашев, па Господарот мој мудрост ми подари и Пратеник ме направи

Ayah 21

وَتِلۡكَ نِعۡمَةࣱ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

А за добродетелството за кое ми го префрлаш – да не е тоа што синовите Израилови робови ги направи?“

Ayah 22

قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

„А кој е Господарот на световите?“ - запраша фараонот

Ayah 23

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

„Господарот на небесата и на Земјата и на тоа што е меѓу нив, ако цврсто верувате“ - одоговори тој

Ayah 24

قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ

„Слушате ли?“ - им рече фараонот на тие околу себе

Ayah 25

قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

„Господарот ваши Господарот навашите дамнешни предци“ - рече Муса

Ayah 26

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونࣱ‏

„Пратеникот кој ви е испратен, навистина е луд“ - рече фараонот

Ayah 27

قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ

„Господарот на истокот и на западот и на тоа што е меѓу нив, ако разбирате“ - рече Муса

Ayah 28

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ

А фараонот рече: „Ако, освен мене, признаеш некој друг за бог, сигурно во зандана ќе те фрлам!“

Ayah 29

قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءࣲ مُّبِينࣲ‏

„Зарем и тогаш кога нешто очигледно ќе ти донесам?“ - запраша тој

Ayah 30

قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

„Па дај го, ако Вистината ја говориш!“ - рече фараонот

Ayah 31

فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانࣱ مُّبِينࣱ‏

И Муса го фрли својот стап, кога тој - вистинска змија

Ayah 32

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ

И раката своја ја извлече, кога таа, за тие што ја гледаа – бела

Ayah 33

قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمࣱ‏

„Тој е навистина вешт маѓепсник“, - им рече фараонот на главешините околу себе

Ayah 34

يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ

„сака со својата маѓија од земјата ваша да ве изведе. Па што советувате?’

Ayah 35

قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

„Остави ги него и брат му,“ - рекоа - „а во градовите испрати собирачи

Ayah 36

يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمࣲ‏

сите вешти меѓепсници ќе ти ги донесат!“

Ayah 37

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ‏

И маѓепсниците во одреденото време и во означениот ден се собраа

Ayah 38

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ

а на народот му беше кажано: „Сакате ли да се соберете

Ayah 39

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

да бидеме со маѓепсниците, ако тие бидат победници?“

Ayah 40

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

А кога дојдоа, маѓепсниците го запрашаа фараонот: „Дали за нас, навистина, ќе има награда ако бидеме победници?“

Ayah 41

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

„Да,“ - одговори тој - „и тогаш сигурно ќе ми бидете најблиски“

Ayah 42

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ

Муса им рече: „Фрлете го тоа што сакате да го фрлите!“

Ayah 43

فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

И тие ги фрлија јажињата свои и стаповите свои, и рекоа: „Со моќта на фараонот, ние секако ќе победиме!“

Ayah 44

فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ

Потоа Муса го фрли својот стап, кој одеднаш го проголта тоа што тие лажно го изведоа

Ayah 45

فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ

Волшебниците тогаш, поклонувајќи се, на земја се фрлија

Ayah 46

قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

и рекоа: „Ние веруваме во Господарот на световите

Ayah 47

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

Господарот на Муса и на Харун

Ayah 48

قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفࣲ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ

„Зарем му поверувавте нему пред јас да ви дозволам?!“ - извика фараонот. „Тој е вашиот учител, тој ве научил на маѓепсништвото – а вие ќе запомните: ќе ви ги исечам вашите нозе и раце накрст и сите ќе ве распнам

Ayah 49

قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

„Ништо страшно!“ - рекоа тие - „ние на Господарот свој ќе Мусе вратиме

Ayah 50

إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Ние се надеваме дека Господарот наш гревовите ќе ни ги прости затоа што сме вистински верници.“

Ayah 51

۞وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

И Ние му објавивме на Муса: „Тргни во ноќта со робовите Мои, но ќе бидете гонети.“

Ayah 52

فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

И фараонот по градовите испрати собирачи

Ayah 53

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةࣱ قَلِيلُونَ

„Овие се, навистина, мала група

Ayah 54

وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ

и тие, навистина, нè разгневуваат

Ayah 55

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ

а сите ние сме внимателни!“

Ayah 56

فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

И Ние ги изведовме од градините и реките

Ayah 57

وَكُنُوزࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ‏

од ризниците и од дворците восхитувачки

Ayah 58

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

Ете, така беше, и Ние дадовме тоа да го наследат синовите Израилови

Ayah 59

فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ

И тие, кога сонцето изгреваше, ги стигнаа

Ayah 60

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ

и кога едни со други се видоа, другарите на Муса повикаа: „Навистина нè стигнаа!“

Ayah 61

قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

„Нема,“ - рече тој - „Господарот мој е со мене, Тој патот ќе ми го покаже“

Ayah 62

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقࣲ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ

И Ние му објавиме на Муса: „Удри со стапот свој по морето!“ - и тоа се раздели и секоја негова страна беше како голема планина

Ayah 63

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ

и Ние тогаш другите таму ги приближивме

Ayah 64

وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

а Муса и сите што беа со него ги спасивме

Ayah 65

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

потоа тие другите ги потопивме

Ayah 66

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Тоа е навистина поука, и повеќето од нив не беа верници

Ayah 67

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив

Ayah 68

وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ

И кажи им ја веста за Ибрахим

Ayah 69

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ

кога таткото свој и народот свој ги запраша: „Што обожувате вие?“

Ayah 70

قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامࣰ ا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ

а тие одговорија: „Ги обожуваме киповите и везден им се молиме“

Ayah 71

قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ

Тој им рече: „Дали тие ве слушаат кога им се молите

Ayah 72

أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ

или дали можат да ви користат или наштетат?“

Ayah 73

قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ

„Не“ - одговорија - „но ние запомнивме дека предците наши така постапуваа“

Ayah 74

قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

„А дали гледате“ - запраша тој - „дека тие кои вие ги обожувате

Ayah 75

أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ

и кои ги обожувале предците ваши

Ayah 76

فَإِنَّهُمۡ عَدُوࣱّ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

се, навистина, мои непријатели? Освен Господарот на световите

Ayah 77

ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ

Кој ме создаде и на Вистинскиот пат ме упати

Ayah 78

وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ

и Кој ме храни и пои

Ayah 79

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ

и Кој, кога ќе се разболам, ме лечи

Ayah 80

وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ

и Кој животот ќе ми го одземе, и Кој потоа ќе ме оживее

Ayah 81

وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ

и Кој, копнеам за тоа, грешките мои на Судниот ден ќе ми ги прости

Ayah 82

رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمࣰ ا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ

Господару мој, подари ми мудрост и придружи ме кон добрите

Ayah 83

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقࣲ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

и направи по добро да ме спомнуваат тие што по мене ќе дојдат

Ayah 84

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ

и направи ме еден од тие кој џеннетските благодати ќе ги наследи

Ayah 85

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

и на татко ми прости му, тој е еден од заталканите

Ayah 86

وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ

и не посрамотувај ме на Денот кога луѓето ќе бидат оживеани

Ayah 87

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالࣱ وَلَا بَنُونَ

на Денот кога никакво богатство, а ни синовите, нема од корист да бидат

Ayah 88

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبࣲ سَلِيمࣲ‏

само тој што кај Аллах со чисто срце ќе дојде, спасен ќе биде.“

Ayah 89

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ

И џеннетот на богобојазните ќе им се приближи

Ayah 90

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ

а џехеннемот на заталканите ќе им се укаже

Ayah 91

وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

и ќе им се каже: „Каде се тие што ги обожувавте

Ayah 92

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ

освен Аллах? Можат ли тие да ви помогнат, а можат ли и себеси да си помогнат?“

Ayah 93

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ

па тие и тие кои во заблуда ги донеле во него ќе бидат фрлени

Ayah 94

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ

и војските на Иблис – сите заедно

Ayah 95

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ

и тие, карајќи се во него, ќе зборуваат

Ayah 96

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينٍ

„Се колнеме во Аллах, навистина бевме во очигледна заблуда

Ayah 97

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

кога со Господарот на световите ве изедначувавме

Ayah 98

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

а на лошиот пат не заведоа само злосторниците

Ayah 99

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

па немаме ни заземач

Ayah 100

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمࣲ‏

ни близок пријател

Ayah 101

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةࣰ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ние само да се вратиме, па да станеме верници!“

Ayah 102

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници

Ayah 103

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив

Ayah 104

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

И народот на Нух ги сметаше Пратениците за лажни

Ayah 105

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Кога братот нивен, Нух, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах

Ayah 106

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник

Ayah 107

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни

Ayah 108

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди

Ayah 109

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Затоа плашете се од Аллах и бидете ми послушни!“

Ayah 110

۞قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ

Тие рекоа: „Како да те послушаме кога најниската класа на луѓе те следи?“

Ayah 111

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

„Јас не знам што прават тие,“ - рече тој

Ayah 112

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ

„сите пред Господарот мој, да знаете, сметка ќе полагаат

Ayah 113

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

а јас верниците нема да ги избркам

Ayah 114

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ‏

јас само јавно опоменувам.“

Ayah 115

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ

„Ако не престанеш, о, Нух,“ - рекоа тие - „сигурно ќе бидеш каменуван!“

Ayah 116

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

„Господару мој,“ - рече тој - „народот мој за лага ме обвинува

Ayah 117

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحࣰ ا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

па Ти мене и ним пресуди ни, а мене и верниците кои се со мене, спаси нè!“

Ayah 118

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

И Ние него и тие што беа со него, во натоварен брод ги спасивме

Ayah 119

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ

а останатите ги потопивме

Ayah 120

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници

Ayah 121

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив

Ayah 122

كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

И Ад ги сметаше Пратениците за лажни

Ayah 123

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Кога братот нивен, Худ, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах

Ayah 124

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник

Ayah 125

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

затоа, плаешете се од Аллах и бидете ми послушни

Ayah 126

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди

Ayah 127

أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةࣰ تَعۡبَثُونَ

Зошто на секоја височинка, забавувајќи се, палати ѕидате

Ayah 128

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ

и градите тврдини како вечно да ќе живеете

Ayah 129

وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ

а кога казнувате, казнувате како насилници

Ayah 130

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Плашете се од Аллах и бидете ми послушни

Ayah 131

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ

Плашете се од Тој што ви го дарува тоа што го знаете

Ayah 132

أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمࣲ وَبَنِينَ

ви дарува добиток и синови

Ayah 133

وَجَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ

и градини и извори

Ayah 134

إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ‏

Јас, навистина, се плашам за вас од страдањето на Големиот ден.“

Ayah 135

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ

Тие рекоа: „Нам ни е сеедно ако нè советуваш или не нè советуваш

Ayah 136

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ

вака веруваа древните народи

Ayah 137

وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

и ние нема да бидеме измачувани.“

Ayah 138

فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

И тие продолжија за лага да го обвинуваат, па Ние ги уништивме. Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници

Ayah 139

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив

Ayah 140

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

И Семуд ги сметаше Пратениците за лажни

Ayah 141

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Кога братот нивен, Салих, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах

Ayah 142

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник

Ayah 143

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни

Ayah 144

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди

Ayah 145

أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ

Зарем мислите дека тука ќе бидете оставени безбедни

Ayah 146

فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

во градините и меѓу изворите

Ayah 147

وَزُرُوعࣲ وَنَخۡلࣲ طَلۡعُهَا هَضِيمࣱ‏

во посевите и меѓу палмите со плодовите зрели

Ayah 148

وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتࣰ ا فَٰرِهِينَ

Вие во планините многу вешто куќи клесате

Ayah 149

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

затоа плашете се од Аллах и бидете ми послушни

Ayah 150

وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

и не слушајте ги наредбите на тие што во злото претеруваат

Ayah 151

ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ

кои на Земјата ред не воспоставуваат, туку неред.“

Ayah 152

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

Тие рекоа: „Ти си само маѓепсан

Ayah 153

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

ти си човек како и ние; затоа донеси едно чудо ако е Вистина тоа што го зборуваш!“

Ayah 154

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةࣱ لَّهَا شِرۡبࣱ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ‏

„Еве, тоа е камила,“ - рече тој - „еден ден таа ќе пие, а во другиот ден вие

Ayah 155

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءࣲ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ‏

и не правете ѝ никакво зло за да не ве стигне страдањето на Големиот ден!“

Ayah 156

فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ

Но, тие ја заклаа и потоа се покајаа

Ayah 157

فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

и ги стигна казната! Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници

Ayah 158

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив

Ayah 159

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

И Лутовиот народ ги сметаше Пратениците за лажни

Ayah 160

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Кога братот нивен, Лут, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах

Ayah 161

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник

Ayah 162

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни

Ayah 163

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди

Ayah 164

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Зошто вие, покрај целиот свет, имате односи со мажи

Ayah 165

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

а жените свои, кои за вас Господарот ваш ги создал, ги оставате? Вие сте луѓе кои секоја граница на злото ја преминувате“

Ayah 166

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

Тие рекоа: „Ако не престанеш, о, Лут, сигурно ќе бидеш протеран!“

Ayah 167

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ

„Јас се згрозувам од тоа што вие го правите!“ - рече тој

Ayah 168

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ

„Господару мој, сочувај ме мене и семејството мое, од казната за тоа што тие го прават!“

Ayah 169

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

И Ние го сочувавме него и семејството негово – сите

Ayah 170

إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

освен старицата, која остана со тие што казната ја искусија

Ayah 171

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

а потоа останатите ги уништивме

Ayah 172

وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرࣰ اۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ

спуштајќи врз нив дожд, а страшен ли дожд за тие што беа предупредени

Ayah 173

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници

Ayah 174

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив

Ayah 175

كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

И жителите на Ејка ги сметаа Пратениците за лажни

Ayah 176

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Кога Шуајб им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах

Ayah 177

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник

Ayah 178

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни

Ayah 179

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди

Ayah 180

۞أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ

На литарот правилно мерете и не скусувајте

Ayah 181

وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ

и на вагата со исправна мерка мерете

Ayah 182

وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ

и на луѓето правата нивни не им ги намалувајте и безредие по Земјата не правете

Ayah 183

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ

и плашете се од Тој што ве создаде и вас и народите дамнешни

Ayah 184

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

Тие рекоа: „Ти си само маѓепсан

Ayah 185

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ

и ти си само човек како и ние; за нас ти си вистински лажливец

Ayah 186

فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

затоа спушти врз нас парче од небото, ако Вистината ја зборуваш

Ayah 187

قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ

„Господарот мој добро знае што правите вие.“ - рече тој

Ayah 188

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ

И тие продолжија да го обвнинуваат за лага, па ги стигна казна од темниот облак; а тоа беше ден на големата казна

Ayah 189

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Тоа е поука, но повеќето од нив се неверници

Ayah 190

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

а Господарот твој, е навистина Силен и Милостив

Ayah 191

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

И Куранот сигурно е објава од Господарот на световите

Ayah 192

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ

поверливиот Џибрил го донесува

Ayah 193

عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ

на срцето твое, за да опоменуваш

Ayah 194

بِلِسَانٍ عَرَبِيࣲّ مُّبِينࣲ‏

на јасен арапски јазик

Ayah 195

وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ

Тој е спомнат во книгите на претходните Пратеници

Ayah 196

أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

зарем на овие не им е доказ тоа што за него знаат учените луѓе на синовите Израилови

Ayah 197

وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ

А да го објавуваме и на некој неарап

Ayah 198

فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ

па тој да им го чита, повторно во него не би поверувале

Ayah 199

كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

Ете така, Ние во срцата на грешниците внесуваме

Ayah 200

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ

тие во него нема да веруваат сè додека не го видат неиздржливото страдање

Ayah 201

فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

кое одеднаш ќе им дојде, кога најмалку ќе го очекуваат

Ayah 202

فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ

па ќе речат: „Ќе ни се даде ли малку време?“

Ayah 203

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

Па зарем тие казната Наша ја избрзуваат

Ayah 204

أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ

Што мислиш, ако Ние им дозволиме со години да уживаат

Ayah 205

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ

и на крајот ги снајде заканата

Ayah 206

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ

зарем ќе имаат нешто од слаткиот живот кој го поминувале

Ayah 207

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ

Ние ниту еден град не разурнавме, пред да им дојдат тие што ги опоменувале

Ayah 208

ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

за да примат поука; Ние не бевме неправедни

Ayah 209

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ

Куранот не го донесуваат шејтани

Ayah 210

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ

незамисливо е тие да го прават тоа; тие не се способни за тоа

Ayah 211

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ

тие никако не можат да го прислушкуваат

Ayah 212

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ

Затоа, покрај Аллах, не му се моли на друг бог – за да не бидеш еден од тие што ќе бидат мачени

Ayah 213

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ

И опоменувај ги своите најблиски роднини

Ayah 214

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

и биди љубезен кон верниците кои те следат

Ayah 215

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءࣱ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ

А ако не те послушаат, ти кажи: „Јас немам ништо со тоа што вие го правите

Ayah 216

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ

И потпри се на Силниот и Милостивиот

Ayah 217

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ

Кој те гледа кога стануваш

Ayah 218

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ

и твоето наведнување меѓу тие кои чинат сеџда

Ayah 219

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

бидејќи Тој, навистина, сè слуша и сè знае

Ayah 220

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ

Дали да ве известам кому му доаѓаат шејтаните

Ayah 221

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمࣲ‏

Тие му доаѓаат на секој лажливец, грешник

Ayah 222

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ

тие прислушкуваат, а повеќе лажат

Ayah 223

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ

А заведениот ги следи поетите

Ayah 224

أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادࣲ يَهِيمُونَ

Зарем не знаеш дека тие во секој говор навлегуваат

Ayah 225

وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ

и дека го говорат тоа што не го прават

Ayah 226

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرࣰ ا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبࣲ يَنقَلِبُونَ

а така не говорат само тие што веруваат и добри дела што прават, и кои често Аллах Го спомнуваат, и кои возвраќаат на навредите. А насилниците сигурно ќе сознаат во каква мака ќе се вовлечат

Ayah 227