Сура Ash-Shu'araa — The Poets
Сура Ash-Shu'araa (The Poets) — 26/114 · 227 ајети. Читајте и слушајте со арапски текст и македонски превод.
طسٓمٓ
Та-син-мим
Ayah 1تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ
Ова се ајети од Книгата јасна
Ayah 2لَعَلَّكَ بَٰخِعࣱ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
Зарем ќе се уништиш себеси затоа што тие не сакаат да станат верници
Ayah 3إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةࣰ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ
Кога би сакале, Ние од небото еден знак би им пратиле пред кој тие своите глави би ги наведнале
Ayah 4وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرࣲ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ
И ним не им доаѓа ниту една нова опомена од Семилосниот, а од неа да не се свртат
Ayah 5فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
И тие негираат, а ќе им дојдат вести за тоа за што се исмејуваа
Ayah 6أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجࣲ كَرِيمٍ
Зарем тие негледаат како правиме одземјата да никнуваат разновидни благородни растенија
Ayah 7إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Навистина во тоа има Знак, но повеќето од нив не веруваат
Ayah 8وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
а Господарот твој навистина е Силен и Милостив
Ayah 9وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
А кога Господарот твој го повика Муса: „Оди кај народот насилнички
Ayah 10قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ
народот на фараонот за да се исплаши од Аллах“
Ayah 11قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ
тој рече: „Господару мој, се плашам тие да не ме обвинат за лага
Ayah 12وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ
Да не ми стане тешко во душата и јазикот да не ми се сплетка; па подај му пратеништво и на Харун, за да ми помогне
Ayah 13وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبࣱ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ
а тие за мене обвинение за злодело имаат, па се плашам да не ме убијат“
Ayah 14قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ
„Нема!“ - рече тој. - „Одете двајцата со доказите Наши, Ние со вас ќе бидеме и ќе слушаме
Ayah 15فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Одете кај фараонот и кажете: „Ние сме Пратеници од Господарот на световите
Ayah 16أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
Дозволи им на синовите Израилови да појдат со нас!“
Ayah 17قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدࣰ ا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ
„Зарем не те одгледавме додека беше дете и зарем толку години од својот живот не помина меѓу нас?“ - рече фараонот
Ayah 18وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
„и ти го стори неделото кое го стори и згора на тоа си неблагодарен?!“
Ayah 19قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذࣰ ا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
„Јас тогаш тоа го сторив, а бев во заблуда“ - рече
Ayah 20فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمࣰ ا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
„а од вас избегав затоа што од вас се плашев, па Господарот мој мудрост ми подари и Пратеник ме направи
Ayah 21وَتِلۡكَ نِعۡمَةࣱ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
А за добродетелството за кое ми го префрлаш – да не е тоа што синовите Израилови робови ги направи?“
Ayah 22قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
„А кој е Господарот на световите?“ - запраша фараонот
Ayah 23قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
„Господарот на небесата и на Земјата и на тоа што е меѓу нив, ако цврсто верувате“ - одоговори тој
Ayah 24قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ
„Слушате ли?“ - им рече фараонот на тие околу себе
Ayah 25قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
„Господарот ваши Господарот навашите дамнешни предци“ - рече Муса
Ayah 26قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونࣱ
„Пратеникот кој ви е испратен, навистина е луд“ - рече фараонот
Ayah 27قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ
„Господарот на истокот и на западот и на тоа што е меѓу нив, ако разбирате“ - рече Муса
Ayah 28قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ
А фараонот рече: „Ако, освен мене, признаеш некој друг за бог, сигурно во зандана ќе те фрлам!“
Ayah 29قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءࣲ مُّبِينࣲ
„Зарем и тогаш кога нешто очигледно ќе ти донесам?“ - запраша тој
Ayah 30قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
„Па дај го, ако Вистината ја говориш!“ - рече фараонот
Ayah 31فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانࣱ مُّبِينࣱ
И Муса го фрли својот стап, кога тој - вистинска змија
Ayah 32وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ
И раката своја ја извлече, кога таа, за тие што ја гледаа – бела
Ayah 33قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمࣱ
„Тој е навистина вешт маѓепсник“, - им рече фараонот на главешините околу себе
Ayah 34يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ
„сака со својата маѓија од земјата ваша да ве изведе. Па што советувате?’
Ayah 35قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
„Остави ги него и брат му,“ - рекоа - „а во градовите испрати собирачи
Ayah 36يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمࣲ
сите вешти меѓепсници ќе ти ги донесат!“
Ayah 37فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ
И маѓепсниците во одреденото време и во означениот ден се собраа
Ayah 38وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ
а на народот му беше кажано: „Сакате ли да се соберете
Ayah 39لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
да бидеме со маѓепсниците, ако тие бидат победници?“
Ayah 40فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
А кога дојдоа, маѓепсниците го запрашаа фараонот: „Дали за нас, навистина, ќе има награда ако бидеме победници?“
Ayah 41قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
„Да,“ - одговори тој - „и тогаш сигурно ќе ми бидете најблиски“
Ayah 42قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ
Муса им рече: „Фрлете го тоа што сакате да го фрлите!“
Ayah 43فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
И тие ги фрлија јажињата свои и стаповите свои, и рекоа: „Со моќта на фараонот, ние секако ќе победиме!“
Ayah 44فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ
Потоа Муса го фрли својот стап, кој одеднаш го проголта тоа што тие лажно го изведоа
Ayah 45فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ
Волшебниците тогаш, поклонувајќи се, на земја се фрлија
Ayah 46قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
и рекоа: „Ние веруваме во Господарот на световите
Ayah 47رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
Господарот на Муса и на Харун
Ayah 48قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفࣲ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ
„Зарем му поверувавте нему пред јас да ви дозволам?!“ - извика фараонот. „Тој е вашиот учител, тој ве научил на маѓепсништвото – а вие ќе запомните: ќе ви ги исечам вашите нозе и раце накрст и сите ќе ве распнам
Ayah 49قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
„Ништо страшно!“ - рекоа тие - „ние на Господарот свој ќе Мусе вратиме
Ayah 50إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Ние се надеваме дека Господарот наш гревовите ќе ни ги прости затоа што сме вистински верници.“
Ayah 51۞وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
И Ние му објавивме на Муса: „Тргни во ноќта со робовите Мои, но ќе бидете гонети.“
Ayah 52فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
И фараонот по градовите испрати собирачи
Ayah 53إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةࣱ قَلِيلُونَ
„Овие се, навистина, мала група
Ayah 54وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ
и тие, навистина, нè разгневуваат
Ayah 55وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ
а сите ние сме внимателни!“
Ayah 56فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ
И Ние ги изведовме од градините и реките
Ayah 57وَكُنُوزࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ
од ризниците и од дворците восхитувачки
Ayah 58كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
Ете, така беше, и Ние дадовме тоа да го наследат синовите Израилови
Ayah 59فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ
И тие, кога сонцето изгреваше, ги стигнаа
Ayah 60فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ
и кога едни со други се видоа, другарите на Муса повикаа: „Навистина нè стигнаа!“
Ayah 61قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
„Нема,“ - рече тој - „Господарот мој е со мене, Тој патот ќе ми го покаже“
Ayah 62فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقࣲ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ
И Ние му објавиме на Муса: „Удри со стапот свој по морето!“ - и тоа се раздели и секоја негова страна беше како голема планина
Ayah 63وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ
и Ние тогаш другите таму ги приближивме
Ayah 64وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
а Муса и сите што беа со него ги спасивме
Ayah 65ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
потоа тие другите ги потопивме
Ayah 66إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Тоа е навистина поука, и повеќето од нив не беа верници
Ayah 67وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
а Господарот твој е навистина Силен и Милостив
Ayah 68وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ
И кажи им ја веста за Ибрахим
Ayah 69إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ
кога таткото свој и народот свој ги запраша: „Што обожувате вие?“
Ayah 70قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامࣰ ا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ
а тие одговорија: „Ги обожуваме киповите и везден им се молиме“
Ayah 71قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ
Тој им рече: „Дали тие ве слушаат кога им се молите
Ayah 72أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ
или дали можат да ви користат или наштетат?“
Ayah 73قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ
„Не“ - одговорија - „но ние запомнивме дека предците наши така постапуваа“
Ayah 74قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ
„А дали гледате“ - запраша тој - „дека тие кои вие ги обожувате
Ayah 75أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ
и кои ги обожувале предците ваши
Ayah 76فَإِنَّهُمۡ عَدُوࣱّ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
се, навистина, мои непријатели? Освен Господарот на световите
Ayah 77ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ
Кој ме создаде и на Вистинскиот пат ме упати
Ayah 78وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ
и Кој ме храни и пои
Ayah 79وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ
и Кој, кога ќе се разболам, ме лечи
Ayah 80وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ
и Кој животот ќе ми го одземе, и Кој потоа ќе ме оживее
Ayah 81وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ
и Кој, копнеам за тоа, грешките мои на Судниот ден ќе ми ги прости
Ayah 82رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمࣰ ا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ
Господару мој, подари ми мудрост и придружи ме кон добрите
Ayah 83وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقࣲ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
и направи по добро да ме спомнуваат тие што по мене ќе дојдат
Ayah 84وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ
и направи ме еден од тие кој џеннетските благодати ќе ги наследи
Ayah 85وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
и на татко ми прости му, тој е еден од заталканите
Ayah 86وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ
и не посрамотувај ме на Денот кога луѓето ќе бидат оживеани
Ayah 87يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالࣱ وَلَا بَنُونَ
на Денот кога никакво богатство, а ни синовите, нема од корист да бидат
Ayah 88إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبࣲ سَلِيمࣲ
само тој што кај Аллах со чисто срце ќе дојде, спасен ќе биде.“
Ayah 89وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ
И џеннетот на богобојазните ќе им се приближи
Ayah 90وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ
а џехеннемот на заталканите ќе им се укаже
Ayah 91وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ
и ќе им се каже: „Каде се тие што ги обожувавте
Ayah 92مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ
освен Аллах? Можат ли тие да ви помогнат, а можат ли и себеси да си помогнат?“
Ayah 93فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ
па тие и тие кои во заблуда ги донеле во него ќе бидат фрлени
Ayah 94وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ
и војските на Иблис – сите заедно
Ayah 95قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ
и тие, карајќи се во него, ќе зборуваат
Ayah 96تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينٍ
„Се колнеме во Аллах, навистина бевме во очигледна заблуда
Ayah 97إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
кога со Господарот на световите ве изедначувавме
Ayah 98وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ
а на лошиот пат не заведоа само злосторниците
Ayah 99فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ
па немаме ни заземач
Ayah 100وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمࣲ
ни близок пријател
Ayah 101فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةࣰ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
ние само да се вратиме, па да станеме верници!“
Ayah 102إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници
Ayah 103وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
а Господарот твој е навистина Силен и Милостив
Ayah 104كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
И народот на Нух ги сметаше Пратениците за лажни
Ayah 105إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Кога братот нивен, Нух, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах
Ayah 106إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник
Ayah 107فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни
Ayah 108وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди
Ayah 109فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Затоа плашете се од Аллах и бидете ми послушни!“
Ayah 110۞قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ
Тие рекоа: „Како да те послушаме кога најниската класа на луѓе те следи?“
Ayah 111قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
„Јас не знам што прават тие,“ - рече тој
Ayah 112إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ
„сите пред Господарот мој, да знаете, сметка ќе полагаат
Ayah 113وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
а јас верниците нема да ги избркам
Ayah 114إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ
јас само јавно опоменувам.“
Ayah 115قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ
„Ако не престанеш, о, Нух,“ - рекоа тие - „сигурно ќе бидеш каменуван!“
Ayah 116قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ
„Господару мој,“ - рече тој - „народот мој за лага ме обвинува
Ayah 117فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحࣰ ا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
па Ти мене и ним пресуди ни, а мене и верниците кои се со мене, спаси нè!“
Ayah 118فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
И Ние него и тие што беа со него, во натоварен брод ги спасивме
Ayah 119ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ
а останатите ги потопивме
Ayah 120إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници
Ayah 121وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
а Господарот твој е навистина Силен и Милостив
Ayah 122كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
И Ад ги сметаше Пратениците за лажни
Ayah 123إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Кога братот нивен, Худ, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах
Ayah 124إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник
Ayah 125فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
затоа, плаешете се од Аллах и бидете ми послушни
Ayah 126وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди
Ayah 127أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةࣰ تَعۡبَثُونَ
Зошто на секоја височинка, забавувајќи се, палати ѕидате
Ayah 128وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ
и градите тврдини како вечно да ќе живеете
Ayah 129وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ
а кога казнувате, казнувате како насилници
Ayah 130فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Плашете се од Аллах и бидете ми послушни
Ayah 131وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ
Плашете се од Тој што ви го дарува тоа што го знаете
Ayah 132أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمࣲ وَبَنِينَ
ви дарува добиток и синови
Ayah 133وَجَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ
и градини и извори
Ayah 134إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ
Јас, навистина, се плашам за вас од страдањето на Големиот ден.“
Ayah 135قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ
Тие рекоа: „Нам ни е сеедно ако нè советуваш или не нè советуваш
Ayah 136إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ
вака веруваа древните народи
Ayah 137وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ
и ние нема да бидеме измачувани.“
Ayah 138فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
И тие продолжија за лага да го обвинуваат, па Ние ги уништивме. Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници
Ayah 139وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
а Господарот твој е навистина Силен и Милостив
Ayah 140كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
И Семуд ги сметаше Пратениците за лажни
Ayah 141إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Кога братот нивен, Салих, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах
Ayah 142إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник
Ayah 143فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни
Ayah 144وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди
Ayah 145أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ
Зарем мислите дека тука ќе бидете оставени безбедни
Ayah 146فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ
во градините и меѓу изворите
Ayah 147وَزُرُوعࣲ وَنَخۡلࣲ طَلۡعُهَا هَضِيمࣱ
во посевите и меѓу палмите со плодовите зрели
Ayah 148وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتࣰ ا فَٰرِهِينَ
Вие во планините многу вешто куќи клесате
Ayah 149فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
затоа плашете се од Аллах и бидете ми послушни
Ayah 150وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ
и не слушајте ги наредбите на тие што во злото претеруваат
Ayah 151ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ
кои на Земјата ред не воспоставуваат, туку неред.“
Ayah 152قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ
Тие рекоа: „Ти си само маѓепсан
Ayah 153مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
ти си човек како и ние; затоа донеси едно чудо ако е Вистина тоа што го зборуваш!“
Ayah 154قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةࣱ لَّهَا شِرۡبࣱ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ
„Еве, тоа е камила,“ - рече тој - „еден ден таа ќе пие, а во другиот ден вие
Ayah 155وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءࣲ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ
и не правете ѝ никакво зло за да не ве стигне страдањето на Големиот ден!“
Ayah 156فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ
Но, тие ја заклаа и потоа се покајаа
Ayah 157فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
и ги стигна казната! Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници
Ayah 158وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
а Господарот твој е навистина Силен и Милостив
Ayah 159كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
И Лутовиот народ ги сметаше Пратениците за лажни
Ayah 160إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Кога братот нивен, Лут, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах
Ayah 161إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник
Ayah 162فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни
Ayah 163وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди
Ayah 164أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Зошто вие, покрај целиот свет, имате односи со мажи
Ayah 165وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ
а жените свои, кои за вас Господарот ваш ги создал, ги оставате? Вие сте луѓе кои секоја граница на злото ја преминувате“
Ayah 166قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ
Тие рекоа: „Ако не престанеш, о, Лут, сигурно ќе бидеш протеран!“
Ayah 167قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ
„Јас се згрозувам од тоа што вие го правите!“ - рече тој
Ayah 168رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ
„Господару мој, сочувај ме мене и семејството мое, од казната за тоа што тие го прават!“
Ayah 169فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
И Ние го сочувавме него и семејството негово – сите
Ayah 170إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ
освен старицата, која остана со тие што казната ја искусија
Ayah 171ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
а потоа останатите ги уништивме
Ayah 172وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرࣰ اۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ
спуштајќи врз нив дожд, а страшен ли дожд за тие што беа предупредени
Ayah 173إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници
Ayah 174وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
а Господарот твој е навистина Силен и Милостив
Ayah 175كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
И жителите на Ејка ги сметаа Пратениците за лажни
Ayah 176إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Кога Шуајб им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах
Ayah 177إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник
Ayah 178فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни
Ayah 179وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди
Ayah 180۞أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ
На литарот правилно мерете и не скусувајте
Ayah 181وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ
и на вагата со исправна мерка мерете
Ayah 182وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
и на луѓето правата нивни не им ги намалувајте и безредие по Земјата не правете
Ayah 183وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ
и плашете се од Тој што ве создаде и вас и народите дамнешни
Ayah 184قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ
Тие рекоа: „Ти си само маѓепсан
Ayah 185وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
и ти си само човек како и ние; за нас ти си вистински лажливец
Ayah 186فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
затоа спушти врз нас парче од небото, ако Вистината ја зборуваш
Ayah 187قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ
„Господарот мој добро знае што правите вие.“ - рече тој
Ayah 188فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ
И тие продолжија да го обвнинуваат за лага, па ги стигна казна од темниот облак; а тоа беше ден на големата казна
Ayah 189إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Тоа е поука, но повеќето од нив се неверници
Ayah 190وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
а Господарот твој, е навистина Силен и Милостив
Ayah 191وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
И Куранот сигурно е објава од Господарот на световите
Ayah 192نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ
поверливиот Џибрил го донесува
Ayah 193عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ
на срцето твое, за да опоменуваш
Ayah 194بِلِسَانٍ عَرَبِيࣲّ مُّبِينࣲ
на јасен арапски јазик
Ayah 195وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ
Тој е спомнат во книгите на претходните Пратеници
Ayah 196أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
зарем на овие не им е доказ тоа што за него знаат учените луѓе на синовите Израилови
Ayah 197وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ
А да го објавуваме и на некој неарап
Ayah 198فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ
па тој да им го чита, повторно во него не би поверувале
Ayah 199كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
Ете така, Ние во срцата на грешниците внесуваме
Ayah 200لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ
тие во него нема да веруваат сè додека не го видат неиздржливото страдање
Ayah 201فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
кое одеднаш ќе им дојде, кога најмалку ќе го очекуваат
Ayah 202فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ
па ќе речат: „Ќе ни се даде ли малку време?“
Ayah 203أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ
Па зарем тие казната Наша ја избрзуваат
Ayah 204أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ
Што мислиш, ако Ние им дозволиме со години да уживаат
Ayah 205ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ
и на крајот ги снајде заканата
Ayah 206مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ
зарем ќе имаат нешто од слаткиот живот кој го поминувале
Ayah 207وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ
Ние ниту еден град не разурнавме, пред да им дојдат тие што ги опоменувале
Ayah 208ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
за да примат поука; Ние не бевме неправедни
Ayah 209وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ
Куранот не го донесуваат шејтани
Ayah 210وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ
незамисливо е тие да го прават тоа; тие не се способни за тоа
Ayah 211إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ
тие никако не можат да го прислушкуваат
Ayah 212فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ
Затоа, покрај Аллах, не му се моли на друг бог – за да не бидеш еден од тие што ќе бидат мачени
Ayah 213وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ
И опоменувај ги своите најблиски роднини
Ayah 214وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
и биди љубезен кон верниците кои те следат
Ayah 215فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءࣱ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ
А ако не те послушаат, ти кажи: „Јас немам ништо со тоа што вие го правите
Ayah 216وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ
И потпри се на Силниот и Милостивиот
Ayah 217ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ
Кој те гледа кога стануваш
Ayah 218وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ
и твоето наведнување меѓу тие кои чинат сеџда
Ayah 219إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
бидејќи Тој, навистина, сè слуша и сè знае
Ayah 220هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ
Дали да ве известам кому му доаѓаат шејтаните
Ayah 221تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمࣲ
Тие му доаѓаат на секој лажливец, грешник
Ayah 222يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ
тие прислушкуваат, а повеќе лажат
Ayah 223وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ
А заведениот ги следи поетите
Ayah 224أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادࣲ يَهِيمُونَ
Зарем не знаеш дека тие во секој говор навлегуваат
Ayah 225وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ
и дека го говорат тоа што не го прават
Ayah 226إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرࣰ ا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبࣲ يَنقَلِبُونَ
а така не говорат само тие што веруваат и добри дела што прават, и кои често Аллах Го спомнуваат, и кои возвраќаат на навредите. А насилниците сигурно ќе сознаат во каква мака ќе се вовлечат
Ayah 227