Сура Al-Fajr — The Dawn
Сура Al-Fajr (The Dawn) — 89/114 · 30 ајети. Читајте и слушајте со арапски текст и македонски превод.
وَٱلۡفَجۡرِ
Се колнам во зората
Ayah 1وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ
и во десетте ноќи
Ayah 2وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ
парни и непарни
Ayah 3وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ
и во ноќта кога исчезнува
Ayah 4هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ
Зарем за паметниот тоа не е заклетва
Ayah 5أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
Зарем не знаеш, со народот Ад, Господарот твој што стори
Ayah 6إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ
и со жителите на Ирем, кои имаа градби со високи столбови
Ayah 7ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ
на коишто слични во ниедна земја им немаше
Ayah 8وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
и со народот Семуд, кои ги делкаа карпите во долините
Ayah 9وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ
и со фараонот што имаше шатори;
Ayah 10ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
кои на земјата насилство чинеа
Ayah 11فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ
и пороци на неа умножија
Ayah 12فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ
Па Господарот твој со камшикот на страданието ги казни
Ayah 13إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ
зашто Господарот твој, навистина, набљудува сè
Ayah 14فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ
А човекот, пак, кога Господарот негов сака да го искуша, па ќе му покаже почест и ќе го опсипе со благодати, вели: „Господарот мој кон мене благородно постапи!“
Ayah 15وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ
А кога, пак, ќе го искуша со сиромаштија, човекот вели: „Господарот мој ме понижи!“
Ayah 16كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ
А не е така! Вие внимание на сирачето не му посветувате
Ayah 17وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
и сиромавиот да се нахрани – еден со друг не си советувате
Ayah 18وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا
а наследството алчно го јадете
Ayah 19وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا
и богатството претерано го сакате
Ayah 20كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا
А не чини така! Кога Земјата на парчиња ќе се здроби
Ayah 21وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا
и кога Господарот твој ќе дојде со мелеците во редови наредени
Ayah 22وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ
и кога тој Ден џехеннемот ќе биде доведен; тогаш човекот ќе се сети – а за што ќе му е тогаш сеќавањето
Ayah 23يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
и ќе рече: „Камо среќа за овој живот да се подготвев!“
Ayah 24فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ
Тој Ден никој како Него нема да казнува
Ayah 25وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ
и никој како Него нема во окови да врзува
Ayah 26يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
А ти, о, душо смирена
Ayah 27ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ
врати Му се на Господарот свој задоволна, а и Тој од тебе задоволен
Ayah 28فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي
Па влези меѓу робовите Мои
Ayah 29وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
и влези во џеннетот Мој
Ayah 30