Сура Al-Fajr — The Dawn

Сура Al-Fajr (The Dawn) — 89/114 · 30 ајети. Читајте и слушајте со арапски текст и македонски превод.

وَٱلۡفَجۡرِ

Се колнам во зората

Ayah 1

وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ‏

и во десетте ноќи

Ayah 2

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ

парни и непарни

Ayah 3

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ

и во ноќта кога исчезнува

Ayah 4

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ

Зарем за паметниот тоа не е заклетва

Ayah 5

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

Зарем не знаеш, со народот Ад, Господарот твој што стори

Ayah 6

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ

и со жителите на Ирем, кои имаа градби со високи столбови

Ayah 7

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ

на коишто слични во ниедна земја им немаше

Ayah 8

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ

и со народот Семуд, кои ги делкаа карпите во долините

Ayah 9

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ

и со фараонот што имаше шатори;

Ayah 10

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ

кои на земјата насилство чинеа

Ayah 11

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ

и пороци на неа умножија

Ayah 12

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ

Па Господарот твој со камшикот на страданието ги казни

Ayah 13

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ

зашто Господарот твој, навистина, набљудува сè

Ayah 14

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ

А човекот, пак, кога Господарот негов сака да го искуша, па ќе му покаже почест и ќе го опсипе со благодати, вели: „Господарот мој кон мене благородно постапи!“

Ayah 15

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ

А кога, пак, ќе го искуша со сиромаштија, човекот вели: „Господарот мој ме понижи!“

Ayah 16

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ

А не е така! Вие внимание на сирачето не му посветувате

Ayah 17

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

и сиромавиот да се нахрани – еден со друг не си советувате

Ayah 18

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا

а наследството алчно го јадете

Ayah 19

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا

и богатството претерано го сакате

Ayah 20

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا

А не чини така! Кога Земјата на парчиња ќе се здроби

Ayah 21

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا

и кога Господарот твој ќе дојде со мелеците во редови наредени

Ayah 22

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

и кога тој Ден џехеннемот ќе биде доведен; тогаш човекот ќе се сети – а за што ќе му е тогаш сеќавањето

Ayah 23

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي

и ќе рече: „Камо среќа за овој живот да се подготвев!“

Ayah 24

فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

Тој Ден никој како Него нема да казнува

Ayah 25

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

и никој како Него нема во окови да врзува

Ayah 26

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

А ти, о, душо смирена

Ayah 27

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ‏

врати Му се на Господарот свој задоволна, а и Тој од тебе задоволен

Ayah 28

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي

Па влези меѓу робовите Мои

Ayah 29

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي

и влези во џеннетот Мој

Ayah 30