Сура Adh-Dhaariyat — The Winnowing Winds
Сура Adh-Dhaariyat (The Winnowing Winds) — 51/114 · 60 ајети. Читајте и слушајте со арапски текст и македонски превод.
وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوࣰ ا
Се колнам во тие ветрови што креваат прашина
Ayah 1فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرࣰ ا
и тие што носат товар
Ayah 2فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرࣰ ا
и во тие што лесно пловат
Ayah 3فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا
и во тие што наредбите ги спроведуваат
Ayah 4إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقࣱ
Вистина е тоа што ви се ветува
Ayah 5وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعࣱ
Наградата и казната сигурно ќе бидат
Ayah 6وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ
Се колнам во небото со складна убавина
Ayah 7إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلࣲ مُّخۡتَلِفࣲ
вие нееднакво зборувате
Ayah 8يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ
Од Него се одвраќа тој за којшто се знаело дека ќе се одврати
Ayah 9قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ
Проклети нека бидат лажливците
Ayah 10ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةࣲ سَاهُونَ
кои потонаа во неверување, рамнодушни
Ayah 11يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ
Тие прашуваат: „Кога е Судниот ден?“
Ayah 12يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ
Тој Ден кога во огнот ќе се пржат
Ayah 13ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ
„Искусете ја казната своја – тоа е она што го избрзувавте!“
Ayah 14إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ
Тие кои од Аллах се плашеа – во џеннетските градини, меѓу изворите ќе живеат
Ayah 15ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ
Ќе го примаат тоа што Господарот нивен ќе им го дарува, бидејќи тие, пред тоа, правеле добри дела
Ayah 16كَانُواْ قَلِيلࣰ ا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ
ноќе само малку спиеја
Ayah 17وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ
и во мугрите прошка за гревовите молеа
Ayah 18وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ
а во богатствата нивни имаше дел и за тој што проси и за тој што е ускратен
Ayah 19وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتࣱ لِّلۡمُوقِنِينَ
На Земјата има докази за тие што цврсто веруваат
Ayah 20وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ
а и во вас самите – зарем не гледате
Ayah 21وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ
А на небото е снабдувањето ваше и тоа што ви се ветува
Ayah 22فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقࣱّ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ
исеколнам во Господарот нанеботои Земјата дека тоае вистина, како што е вистина тоа дека зборувате
Ayah 23هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ
Дали до тебе допре веста за почестените гости на Ибрахим
Ayah 24إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمࣰ اۖ قَالَ سَلَٰمࣱ قَوۡمࣱ مُّنكَرُونَ
Кога му дојдоа и му рекоа: „Мир со вас!“, и тој рече: „Мир со вас, луѓе непознати!“
Ayah 25فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلࣲ سَمِينࣲ
И тој незабележливо отиде кај домашните свои и донесе испечено теле
Ayah 26فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ
И им го приближи: „Зарем не сакате да јадете?“ – запраша
Ayah 27فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةࣰۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمࣲ
чувствувајќи во душата страв од нив. „Не плаши се!“ – рекоа, и го израдуваа со момче кое ќе биде учено
Ayah 28فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةࣲ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمࣱ
И се појави жената негова викајќи и по лицето удирајќи се: „Зарем јас стара, неротка?!“
Ayah 29قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ
„Така одреди Господарот твој“ – рекоа тие – „Тој е Мудар и Сезнаен.“
Ayah 30۞قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
„А што имате да кажете о, гласници?“ – праша Ибрахим
Ayah 31قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمࣲ مُّجۡرِمِينَ
„Пратени сме кај злосторничкиот народ“ – рекоа
Ayah 32لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةࣰ مِّن طِينࣲ
„да истуриме врз нив грутки од глина
Ayah 33مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ
обележано кај Господарот твој за тие што во развратот секоја мерка ја преминале.“
Ayah 34فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
И Ние од него ги изведовме верниците
Ayah 35فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتࣲ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ
а во него само една муслиманска куќа најдовме
Ayah 36وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةࣰ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ
и во него оставивме знак за сите што од страдањето неиздржливо се плашат
Ayah 37وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ
Иво Мусаовото случување има поука. Кога кај фараонот соочигледен доказ го пративме
Ayah 38فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونࣱ
а тој, потпирајќи се на моќта своја, ја сврте главата и рече: „Маѓепсник е или е луд!“
Ayah 39فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمࣱ
И Ние и него и војската негова ги фативме, па во море ги фрливме, бидејќи осудата ја заслужи
Ayah 40وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ
И во Адовото случување има поука, кога на нив пративме ветер во кој немаше никакво добро
Ayah 41مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ
Покрај штои да поминеше, ништо непоштеди, сè во гнилеж претвори
Ayah 42وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينࣲ
И во Семудовото случување има поука, кога им беше кажано: „Уживајте уште извесно време!“
Ayah 43فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ
И тие беа глуви на наредбата на Господарот свој, па ги уништи страшен глас, а тие само гледаа
Ayah 44فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامࣲ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ
и не можеа ниту да станат, ниту од казната да се одбранат
Ayah 45وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمࣰ ا فَٰسِقِينَ
И претходно го уништивме Нуховиот народ; тоа навистина беше развратен народ
Ayah 46وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدࣲ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ
Ние небото со моќта Своја го создадовме, и Ние навистина го прошируваме
Ayah 47وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ
и Земјата ја раширивме – толку Сме прекрасни Ние што ја раширивме
Ayah 48وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
И од сè по пар создаваме за да бидете опоменати
Ayah 49فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ
„Затоа побрзајте кон Аллах, јас сум ви од Него опоменувач јасен
Ayah 50وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ
И не прифаќајте друг бог покрај Аллах, јас сум ви од Него опоменувач јасен! “
Ayah 51كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ
А така беше, ниту на тие пред овие не им дојде ниту еден Пратеник, а да не речeа: „Маѓепсник е!“ или „Луд е!“
Ayah 52أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ
Зарем тоа во аманет го оставале едни на други? Не, туку тие се луѓе кои во злото секоја мерка ја преминале
Ayah 53فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومࣲ
Ти сврти се од нив, нема прекорен да бидеш
Ayah 54وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Опоменувај! Опомената на верниците навистина ќе им користи
Ayah 55وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ
Џинните и луѓето ги создадов само за да Ме обожуваат
Ayah 56مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقࣲ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ
Јас не барам снабдување од нив, ниту сакам да Ме хранат
Ayah 57إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ
Снабдувач е само Аллах, Моќниот и Силниот
Ayah 58فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبࣰ ا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ
А злосторниците ќе ги стигне слична казна како што ги стигна тие што беа како нив, и нека не Ме избрзуваат
Ayah 59فَوَيۡلࣱ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
бидејќи, тешко на неверниците од Денот кој им се заканува
Ayah 60