Сура Adh-Dhaariyat — The Winnowing Winds

Сура Adh-Dhaariyat (The Winnowing Winds) — 51/114 · 60 ајети. Читајте и слушајте со арапски текст и македонски превод.

وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوࣰ ا

Се колнам во тие ветрови што креваат прашина

Ayah 1

فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرࣰ ا

и тие што носат товар

Ayah 2

فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرࣰ ا

и во тие што лесно пловат

Ayah 3

فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا

и во тие што наредбите ги спроведуваат

Ayah 4

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقࣱ‏

Вистина е тоа што ви се ветува

Ayah 5

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعࣱ‏

Наградата и казната сигурно ќе бидат

Ayah 6

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ

Се колнам во небото со складна убавина

Ayah 7

إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلࣲ مُّخۡتَلِفࣲ‏

вие нееднакво зборувате

Ayah 8

يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ

Од Него се одвраќа тој за којшто се знаело дека ќе се одврати

Ayah 9

قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ

Проклети нека бидат лажливците

Ayah 10

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةࣲ سَاهُونَ

кои потонаа во неверување, рамнодушни

Ayah 11

يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ

Тие прашуваат: „Кога е Судниот ден?“

Ayah 12

يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ

Тој Ден кога во огнот ќе се пржат

Ayah 13

ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ

„Искусете ја казната своја – тоа е она што го избрзувавте!“

Ayah 14

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ

Тие кои од Аллах се плашеа – во џеннетските градини, меѓу изворите ќе живеат

Ayah 15

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ

Ќе го примаат тоа што Господарот нивен ќе им го дарува, бидејќи тие, пред тоа, правеле добри дела

Ayah 16

كَانُواْ قَلِيلࣰ ا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ

ноќе само малку спиеја

Ayah 17

وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ

и во мугрите прошка за гревовите молеа

Ayah 18

وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ

а во богатствата нивни имаше дел и за тој што проси и за тој што е ускратен

Ayah 19

وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتࣱ لِّلۡمُوقِنِينَ

На Земјата има докази за тие што цврсто веруваат

Ayah 20

وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ

а и во вас самите – зарем не гледате

Ayah 21

وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ

А на небото е снабдувањето ваше и тоа што ви се ветува

Ayah 22

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقࣱّ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ

исеколнам во Господарот нанеботои Земјата дека тоае вистина, како што е вистина тоа дека зборувате

Ayah 23

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ

Дали до тебе допре веста за почестените гости на Ибрахим

Ayah 24

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمࣰ اۖ قَالَ سَلَٰمࣱ قَوۡمࣱ مُّنكَرُونَ

Кога му дојдоа и му рекоа: „Мир со вас!“, и тој рече: „Мир со вас, луѓе непознати!“

Ayah 25

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلࣲ سَمِينࣲ‏

И тој незабележливо отиде кај домашните свои и донесе испечено теле

Ayah 26

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

И им го приближи: „Зарем не сакате да јадете?“ – запраша

Ayah 27

فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةࣰۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمࣲ‏

чувствувајќи во душата страв од нив. „Не плаши се!“ – рекоа, и го израдуваа со момче кое ќе биде учено

Ayah 28

فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةࣲ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمࣱ‏

И се појави жената негова викајќи и по лицето удирајќи се: „Зарем јас стара, неротка?!“

Ayah 29

قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ

„Така одреди Господарот твој“ – рекоа тие – „Тој е Мудар и Сезнаен.“

Ayah 30

۞قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

„А што имате да кажете о, гласници?“ – праша Ибрахим

Ayah 31

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمࣲ مُّجۡرِمِينَ

„Пратени сме кај злосторничкиот народ“ – рекоа

Ayah 32

لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةࣰ مِّن طِينࣲ‏

„да истуриме врз нив грутки од глина

Ayah 33

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ

обележано кај Господарот твој за тие што во развратот секоја мерка ја преминале.“

Ayah 34

فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

И Ние од него ги изведовме верниците

Ayah 35

فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتࣲ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ

а во него само една муслиманска куќа најдовме

Ayah 36

وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةࣰ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ

и во него оставивме знак за сите што од страдањето неиздржливо се плашат

Ayah 37

وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ‏

Иво Мусаовото случување има поука. Кога кај фараонот соочигледен доказ го пративме

Ayah 38

فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونࣱ‏

а тој, потпирајќи се на моќта своја, ја сврте главата и рече: „Маѓепсник е или е луд!“

Ayah 39

فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمࣱ‏

И Ние и него и војската негова ги фативме, па во море ги фрливме, бидејќи осудата ја заслужи

Ayah 40

وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ

И во Адовото случување има поука, кога на нив пративме ветер во кој немаше никакво добро

Ayah 41

مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ

Покрај штои да поминеше, ништо непоштеди, сè во гнилеж претвори

Ayah 42

وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينࣲ‏

И во Семудовото случување има поука, кога им беше кажано: „Уживајте уште извесно време!“

Ayah 43

فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ

И тие беа глуви на наредбата на Господарот свој, па ги уништи страшен глас, а тие само гледаа

Ayah 44

فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامࣲ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ

и не можеа ниту да станат, ниту од казната да се одбранат

Ayah 45

وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمࣰ ا فَٰسِقِينَ

И претходно го уништивме Нуховиот народ; тоа навистина беше развратен народ

Ayah 46

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدࣲ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ

Ние небото со моќта Своја го создадовме, и Ние навистина го прошируваме

Ayah 47

وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ

и Земјата ја раширивме – толку Сме прекрасни Ние што ја раширивме

Ayah 48

وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ

И од сè по пар создаваме за да бидете опоменати

Ayah 49

فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ‏

„Затоа побрзајте кон Аллах, јас сум ви од Него опоменувач јасен

Ayah 50

وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ‏

И не прифаќајте друг бог покрај Аллах, јас сум ви од Него опоменувач јасен! “

Ayah 51

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ

А така беше, ниту на тие пред овие не им дојде ниту еден Пратеник, а да не речeа: „Маѓепсник е!“ или „Луд е!“

Ayah 52

أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ

Зарем тоа во аманет го оставале едни на други? Не, туку тие се луѓе кои во злото секоја мерка ја преминале

Ayah 53

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومࣲ‏

Ти сврти се од нив, нема прекорен да бидеш

Ayah 54

وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Опоменувај! Опомената на верниците навистина ќе им користи

Ayah 55

وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ

Џинните и луѓето ги создадов само за да Ме обожуваат

Ayah 56

مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقࣲ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ

Јас не барам снабдување од нив, ниту сакам да Ме хранат

Ayah 57

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ

Снабдувач е само Аллах, Моќниот и Силниот

Ayah 58

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبࣰ ا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ

А злосторниците ќе ги стигне слична казна како што ги стигна тие што беа како нив, и нека не Ме избрзуваат

Ayah 59

فَوَيۡلࣱ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ

бидејќи, тешко на неверниците од Денот кој им се заканува

Ayah 60