Сура As-Saaffaat — Those drawn up in Ranks
Сура As-Saaffaat (Those drawn up in Ranks) — 37/114 · 182 ајети. Читајте и слушајте со арапски текст и македонски превод.
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفࣰّ ا
Се колнам во наредените во редови
Ayah 1فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرࣰ ا
и во тие што одвраќаат
Ayah 2فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا
и во тие што Опомената ја читаат
Ayah 3إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدࣱ
вашиот Бог навистина е Еден
Ayah 4رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ
Господар на небесата и на Земјата и на тоа што е меѓу нив и Господар на истокот
Ayah 5إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ
Ние најблиското небо до вас со сјајни ѕвезди го украсивме
Ayah 6وَحِفۡظࣰ ا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنࣲ مَّارِدࣲ
и го чуваме од секој бунтовен шејтан
Ayah 7لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبࣲ
да не го прислушкува друштвото највисоко; нив од сите страни ги гаѓаат
Ayah 8دُحُورࣰ اۖ وَلَهُمۡ عَذَابࣱ وَاصِبٌ
за да ги истераат: нив ги чека страдање непрекидно
Ayah 9إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابࣱ ثَاقِبࣱ
а тој што нешто ќе зграби – огнена светилка ќе го стигне
Ayah 10فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينࣲ لَّازِبِۭ
Прашај ги дали е потешко тие да бидат создадени или сето останато што сме го создале? – Нив ги создаваме од леплива глина
Ayah 11بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ
Ти се восхитуваш, а тие се исмејуваат
Ayah 12وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ
а кога им се упатуваат совети, тие не ги прифаќаат
Ayah 13وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةࣰ يَسۡتَسۡخِرُونَ
и кога доказот ќе го видат, тие едни со други на исмејување се поттикнуваат
Ayah 14وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ مُّبِينٌ
и велат: „Ова не е ништо друго, туку вистинска магија
Ayah 15أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
Зарем кога ќе изумреме и кога коски и земја ќе станеме, зарем ние навистина ќе бидеме оживеани
Ayah 16أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
и нашите предци дамнешни?“
Ayah 17قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ
Кажи: „Да, а ќе бидете и понижени!“
Ayah 18فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ
Тоа ќе биде само еден глас и сите одеднаш ќе прогледаат
Ayah 19وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
и ќе речат: „Тешко нам, ова е Судниот ден!“
Ayah 20هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
Да, ова е Денот на судот во кој вие не верувавте
Ayah 21۞ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ
Соберете ги неверниците и тие што со нив се дружеа и тие коишто ги обожуваа
Ayah 22مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ
покрај Аллах, и покажете им го патот кој води кон џехеннемот
Ayah 23وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ
и сопрете ги. Тие ќе бидат прашани
Ayah 24مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ
„Што ви е, зошто едни на други не си помогнете?“
Ayah 25بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ
Но тој Ден тие сосема ќе се препуштат
Ayah 26وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
и едни на други ќе си префрлуваат
Ayah 27قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ
„Вие нè лажевте.“
Ayah 28قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
„Не ве лажевме,“ – ќе одговорат – „туку вие не сакавте да верувате
Ayah 29وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمࣰ ا طَٰغِينَ
а никаква власт над вас немавме, бунтовен народ бевте
Ayah 30فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ
и зборот на Господарот наш дека навистина казна ќе искусиме - се исполни над нас
Ayah 31فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ
а во заблуда ве повикувавме бидејќи и самите бевме во заблуда.“
Ayah 32فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ
И тие тој Ден заедно на мака ќе бидат
Ayah 33إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ
бидејќи Ние така ќе постапиме со злосторниците
Ayah 34إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ
Кога им се велеше: „Само Аллах е Бог!“ – тие беа вообразени
Ayah 35وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرࣲ مَّجۡنُونِۭ
и говореа: „Зарем да ги напуштиме божествата наши поради еден луд поет?!“
Ayah 36بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
А не е така, тој дојде со Вистината и потврдува дека сите пратеници дошле со Вистината
Ayah 37إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ
а вие сигурно болно страдање ќе искусите
Ayah 38وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
како сте работеле, така ќе бидете казнети
Ayah 39إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
А Аллаховите искрени робови
Ayah 40أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقࣱ مَّعۡلُومࣱ
посебно снабдување ќе имаат
Ayah 41فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ
разновидно овошје, и ќе бидат почестени
Ayah 42فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
во џеннетските градини за насладување
Ayah 43عَلَىٰ سُرُرࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ
на диваните, едни кон други
Ayah 44يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينِۭ
ќе бидат послужени со пијалак – од изворите кои постојано ќе течат
Ayah 45بَيۡضَآءَ لَذَّةࣲ لِّلشَّٰرِبِينَ
бел и пријатен за тие што ќе го пијат
Ayah 46لَا فِيهَا غَوۡلࣱ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ
од него нема опиеност да има и од него умот нема да се губи
Ayah 47وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينࣱ
Покрај нив ќе бидат тие што пред себе ќе гледаат, со прекрасни очи
Ayah 48كَأَنَّهُنَّ بَيۡضࣱ مَّكۡنُونࣱ
како да се јајца заштитени
Ayah 49فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
И тие еден со друг ќе се распрашуваат
Ayah 50قَالَ قَآئِلࣱ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينࣱ
и едниот од нив ќе рече: „Имав еден другар
Ayah 51يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ
кој велеше: „Зарем ти веруваш
Ayah 52أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
дека навистина, кога ќе умреме и кога земја и коски ќе станеме, сметка ќе полагаме?“
Ayah 53قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
„Сакате ли да погледнете?“
Ayah 54فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ
И тој ќе погледне, и него среде џехеннемот ќе го здогледа
Ayah 55قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ
„Се колнам во Аллах,“ – ќе рече – „за малку ќе ме упропастеше
Ayah 56وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ
да не беше милоста на Господарот мој, и јас сега ќе се мачев.“
Ayah 57أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ
„А ние, нели, веќе нема да умираме
Ayah 58إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ
Еднаш умревме – веќе нема да бидеме мачени
Ayah 59إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
тоа, навистина, голем успех ќе биде!“
Ayah 60لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ
За вакво нешто нека се трудат трудбениците
Ayah 61أَذَٰلِكَ خَيۡرࣱ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ
А дали е подобра таа гозба или дрвото Зеккум
Ayah 62إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةࣰ لِّلظَّٰلِمِينَ
кое на насилниците како казна им го одредивме
Ayah 63إِنَّهَا شَجَرَةࣱ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ
Тоа е дрво кое расте среде џехеннемот
Ayah 64طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ
плодот му е како главите шејтански
Ayah 65فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
Тие со него ќе се хранат и стомаците свои со него ќе ги полнат
Ayah 66ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبࣰ ا مِّنۡ حَمِيمࣲ
па со зовриена вода тоа ќе им се измеша
Ayah 67ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ
а потоа, сигурно, пак во џехеннемот ќе се вратат
Ayah 68إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ
Тие татковците свои во заблуда ги затекнаа
Ayah 69فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ
па и тие по стапките нивни продолжија
Ayah 70وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
А и пред нив повеќето древни народи во заблуда беа
Ayah 71وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ
иако Ние им ги праќавме тие што ги опоменуваа
Ayah 72فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ
затоа, погледни каков беше крајот на тие што беа опоменати
Ayah 73إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
не беше така само со Аллаховите искрени робови
Ayah 74وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحࣱ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ
А кога Нух нè повика, Ние убаво се одѕвивме
Ayah 75وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
него и семејството негово од тешка неволја ги спасивме
Ayah 76وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ
и само потомците негови во живот ги оставивме
Ayah 77وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
и кај поколенијата подоцнежни споменот му го сочувавме
Ayah 78سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحࣲ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ
„Мир за Нух од сите светови!“
Ayah 79إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Ете, така Ние ги наградуваме тие што прават добри дела
Ayah 80إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
тој беше Наш роб, верник
Ayah 81ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
а другите потоа ги потопивме
Ayah 82۞وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ
Со иста вера како него беше и Ибрахим
Ayah 83إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبࣲ سَلِيمٍ
кога на Господарот свој со искрено срце Му дојде
Ayah 84إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ
кога на таткото свој и на народот свој му рече: „Што обожувате вие
Ayah 85أَئِفۡكًا ءَالِهَةࣰ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
Зарем лажни божества наместо Аллах сакате
Ayah 86فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
И што мислите за Господарот на световите?“
Ayah 87فَنَظَرَ نَظۡرَةࣰ فِي ٱلنُّجُومِ
И тој фрли поглед кон ѕвездите
Ayah 88فَقَالَ إِنِّي سَقِيمࣱ
и рече: „Јас сум болен, навистина.“
Ayah 89فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ
а тие од него, вртејќи му грб, си отидоа
Ayah 90فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ
а тој кај киповите нивни се прикраде, па рече: „Зошто не јадете
Ayah 91مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ
Што ви е, зошто не зборувате?“
Ayah 92فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ
И скришно им пријде со десната рака удирајќи ги
Ayah 93فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ
па народот со трчање му дојде
Ayah 94قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ
„Како можете да ги обожувате тие што самите ги резбате?“ – запраша
Ayah 95وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ
кога Аллах ве создава и вас и тоа што го правите?“
Ayah 96قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنࣰ ا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ
„Подгответе за него клада,“ – повикаа – „па во оган фрлете го!“
Ayah 97فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدࣰ ا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ
И сакаа да го мачат, но Ние нив ги направивме понижени
Ayah 98وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
„Одам таму каде што Господарот мој ми нареди.“ – рече - „Тој каде што треба ќе ме упати
Ayah 99رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
Господару мој, подари ми честито потомство!“
Ayah 100فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمࣲ
И Ние го израдувавме со момче со благ карактер
Ayah 101فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
И кога тој порасна толку што во работата почна да му помага, Ибрахим рече: „О, синко мој, на сон видов дека треба да те заколам, па што мислиш ти?“ – „О, татко мој,“ - рече – „постапи како што ти се наредува; ќе видиш, ако даде Бог, дека ќе бидам трпелив.“
Ayah 102فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ
И кога двајцата послушаа, и кога тој со челото на земја го положи
Ayah 103وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
Ние го повикавме: „О, Ибрахиме
Ayah 104قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ти сонот свој оствари го; - а Ние вака ги наградуваме тие што прават добри дела
Ayah 105إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ
тоа, навистина, беше очигледно искушение!“
Ayah 106وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمࣲ
Со голем курбан го искупивме
Ayah 107وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
и кај поколенијата подоцнежни спомен му сочувавме
Ayah 108سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ
„Нека е во мир Ибрахим!“
Ayah 109كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Ете така Ние ги наградуваме тие што прават добри дела
Ayah 110إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
а тој, навистина, беше Наш роб, верник
Ayah 111وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيࣰّ ا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
и го израдувавме со Исхак, веровесник и човек добар
Ayah 112وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنࣱ وَظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينࣱ
и го благословивме и него и Исхак; а меѓу потомците нивни има верници и такви кои на себеси очигледно насилство чинат
Ayah 113وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
И на Муса и на Харун благодати им дадовме
Ayah 114وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
па и нив и народот нивен од неволја голема ги спасивме
Ayah 115وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
и им помогнавме и тие беа победници
Ayah 116وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ
и Книга јасна им дадовме
Ayah 117وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
и двајцата на Вистинскиот пат ги упативме
Ayah 118وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
и кај поколенијата подоцнежни спомен им сочувавме
Ayah 119سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
„Нека се во мир Муса и Харун!“
Ayah 120إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Ете така Ние ги наградуваме тие што прават добри дела
Ayah 121إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
а тие двајца, навистина, беа робови Наши, верници
Ayah 122وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
И Илјас беше Пратеник
Ayah 123إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
Кога тој му рече на народот свој: „Зар не се плашите
Ayah 124أَتَدۡعُونَ بَعۡلࣰ ا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ
Зарем на Бал му се молите, а најубавиот Создател го оставате
Ayah 125ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
Аллах, Господарот свој и Господарот на вашите древни предци?“
Ayah 126فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
Тие лажливец го нарекоа и затоа, сигурно, сите тие во Огнот ќе бидат фрлени
Ayah 127إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
но не тие Аллахови робови кои Му беа предани
Ayah 128وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
И кај поколенијата подоцнежни спомен му сочувавме
Ayah 129سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ
„Нека е во мир Илјас!“
Ayah 130إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Ете така Ние ги наградуваме тие што прават добри дела
Ayah 131إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
а тој беше роб Наш, верник
Ayah 132وَإِنَّ لُوطࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
И Лут беше Пратеник
Ayah 133إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
Кога Ние него и целото негово семејство го спасивме
Ayah 134إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ
освен старицата, таа настрада со тие што настрадаа
Ayah 135ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
а останатите ги уништивме
Ayah 136وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ
и вие покрај населбите нивни поминувате и дење
Ayah 137وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
и ноќе, па зошто не се вразумите
Ayah 138وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
И Јунус беше Пратеник
Ayah 139إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
Кога тој избега на бродот преполн
Ayah 140فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ
и со нив фрли коцка и коцката падна на него
Ayah 141فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمࣱ
и рибата го проголта, а беше заслужил прекор
Ayah 142فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ
и да не беше еден од тие што Аллах Го слават и Го величаат
Ayah 143لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ
сигурно ќе останеше во утробата нејзина до Денот на оживувањето
Ayah 144۞فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمࣱ
И Ние го исфрливме на едно пусто место, а тој беше болен
Ayah 145وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةࣰ مِّن يَقۡطِينࣲ
и сторивме над него да израсне една тиква
Ayah 146وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ
и го пративме на стотина илјади луѓе, и повеќе
Ayah 147فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينࣲ
и тие поверуваа, и ним им дадовме до рокот одреден да уживаат
Ayah 148فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ
А прашај ги: „Зарем за Господарот твој ќерки, а за нив синови
Ayah 149أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثࣰ ا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ
зарем во нивно присуство мелеците како жени ги создадовме?“
Ayah 150أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ
Ете, тие, поради тоа што лажат, говорат
Ayah 151وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
„Аллах родил.“ – тие се навистина лажливци
Ayah 152أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ
Зарем ги избра ќерќите пред синовите
Ayah 153مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
Што ви е, како така расудувате
Ayah 154أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
Зарем нема да се вразумите
Ayah 155أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنࣱ مُّبِينࣱ
Или вие можеби имате очигледен доказ
Ayah 156فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
Донесете ја Книгата своја, ако вистината ја зборувате
Ayah 157وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبࣰ اۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
Многубошците помеѓу Него и џинните сродство воспоставуваат, а џинните одамна знаат дека тие што зборуваат така ќе бидат фрлени во огнот
Ayah 158سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
чист е Аллах и далеку е од тоа како што тие Го опишуваат
Ayah 159إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
Аллаховите искрени робови тоа не го прават
Ayah 160فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ
Но, ниту вие, со тие што ги обожувате
Ayah 161مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ
не можете во врска со нив никого во заблуда да го заведете
Ayah 162إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ
освен тој што и онака во огнот ќе гори
Ayah 163وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامࣱ مَّعۡلُومࣱ
„Секому од нас местото му е одредено
Ayah 164وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ
ние сме во редови наредени
Ayah 165وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ
и само Него Го славиме и Го величаме!“
Ayah 166وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ
А тие велеа
Ayah 167لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرࣰ ا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
„Да имавме ние Книга како што имаа претходните народи
Ayah 168لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
сигурно ќе бевме Аллахови искрени робови!“
Ayah 169فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
Но, во Куранот не сакаа да поверуваат, и ќе знаат тие
Ayah 170وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ
А зборот Наш е веќе претходно кажан на робовите Наши, Пратениците
Ayah 171إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ
Тие ќе бидат, навистина, потпомогнати
Ayah 172وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
и војската Наша сигурно ќе биде победник
Ayah 173فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
Затоа тргни се од нив некое време
Ayah 174وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
и набљудувај ги, и тие ќе набљудуваат
Ayah 175أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ
Зарем тие казната Наша да ја избрзуваат
Ayah 176فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ
Кога таа ќе ги стигне, лошо утро ќе им осамне на тие што беа опоменати
Ayah 177وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
Затоа тргни се од нив некое време
Ayah 178وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
и набљудувај, и тие ќе набљудуваат
Ayah 179سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
Славен е Господарот твој, Господар на достоинството, и високо над тоа што Му го припишуваат тие
Ayah 180وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ
И нека е селам на Пратениците
Ayah 181وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
и благодарноста Му припаѓа на Аллах, Господарот на световите
Ayah 182