Surah Abasa — He frowned
Surah Abasa (He frowned) is chapter 80 of the Quran, with 42 verses. This page presents the Arabic text with a Assamese translation, verse by verse.
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
তেওঁ বিৰক্ত প্ৰকাশ কৰিলে আৰু মুখ ঘুৰাই ল’লে
Ayah 1أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
তেওঁৰ ওচৰত অন্ধ ব্যক্তিজন অহাৰ কাৰণে।
Ayah 2وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
কিহে তোমাক জনাব যে, হয়তো সি পৰিশুদ্ধ হ’ব
Ayah 3أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
অথবা উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব আৰু সেই উপদেশ তাৰ বাবে লাভজনক হ’ব।
Ayah 4أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
আৰু যিয়ে নিজকে অমুখাপেক্ষী বুলি ভাৱে
Ayah 5فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
তুমি তাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিছা।
Ayah 6وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
অথচ সি পৰিশুদ্ধ নহ’লে তোমাৰ কোনো দায়িত্ব নাই
Ayah 7وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
আনহাতে যিয়ে তোমাৰ ওচৰলৈ দৌৰি আহিলে
Ayah 8وَهُوَ يَخۡشَىٰ
আৰু সি (আল্লাহক) ভয়ো কৰে
Ayah 9فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
তাৰ প্ৰতি তুমি উদাসীন হ’লা।
Ayah 10كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
কেতিয়াও নহয়, নিশ্চয় এইটো উপদেশ বাণী
Ayah 11فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
গতিকে যিয়ে ইচ্ছা কৰিব সিয়েই ইয়াক স্মৰণ ৰাখিব
Ayah 12فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
এইটো মৰ্যদা সম্পন্ন ছহীফাত লিপিবদ্ধ।
Ayah 13مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
সমুন্নত, পৱিত্ৰ
Ayah 14بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
লেখক বা দূতসকলৰ হাতত।
Ayah 15كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
(যিসকল) মহাসন্মানিত, পূণ্যবান।
Ayah 16قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
মানুহ ধ্বংস হওঁক, কিমান যে অকৃতজ্ঞ
Ayah 17مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
তেওঁ তাক কি বস্তুৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে
Ayah 18مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
শুক্ৰবিন্দুৰ পৰা, তেওঁ তাক সৃষ্টি কৰিছে, পিছত তাৰ পৰিমিত বিকাশ সাধন কৰিছে
Ayah 19ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
তাৰ পিছত তাৰ বাবে পথ সহজ কৰি দিছে
Ayah 20ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
তাৰ পিছত তাক মৃত্যু প্ৰদান কৰিলে আৰু কবৰস্থ কৰিলে।
Ayah 21ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
আকৌ যেতিয়া তেওঁ ইচ্ছা কৰিব তাক পুনৰ্জীৱিত কৰিব।
Ayah 22كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
কেতিয়াও নহয়, তেওঁ তাক যি আদেশ কৰিছিল সেয়া সি এতিয়াও পূৰ্ণ কৰা নাই।
Ayah 23فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
এতেকে মানুহে নিজ খাদ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰা উচিত।
Ayah 24أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا
নিশ্চয় আমি প্ৰচুৰ পৰিমাণে পানী বৰ্ষণ কৰোঁ
Ayah 25ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا
তাৰ পিছত আমি পৃথিৱীক যথাযথভাৱে বিদীৰ্ণ কৰোঁ
Ayah 26فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا
তাৰ পিছত আমি তাত উত্পন্ন কৰোঁ শস্য
Ayah 27وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا
আঙুৰ আৰু শাক-পাচলি
Ayah 28وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا
যায়তুন আৰু খেজুৰ গছ
Ayah 29وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا
ঘন গছ-গছনি বিশিষ্ট উদ্যান
Ayah 30وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا
ফল-মূল আৰু তৃণ-ঘাঁহ
Ayah 31مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
এইবোৰ তোমালোকৰ আৰু তোমালোকৰ ঘৰচীয়া জন্তুৰ জীৱনোপকৰণৰ বাবে।
Ayah 32فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
এতেকে যেতিয়া তীক্ষ্ন শব্দ আহিব
Ayah 33يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
সেইদিনা মানুহে পলায়ন কৰিব তাৰ ভাতৃৰ পৰা
Ayah 34وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
আৰু তাৰ মাক-বাপেকৰ পৰা
Ayah 35وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
তাৰ স্ত্ৰী আৰু সন্তানৰ পৰা
Ayah 36لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
সেইদিনা সিহঁত প্ৰত্যকৰে হ’ব এনে এক গুৰুতৰ অৱস্থা যিটো তাক সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যস্ত ৰাখিব।
Ayah 37وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
সেইদিনা কিছুমান চেহেৰা হ’ব উজ্জ্বল
Ayah 38ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
হাঁহিৰে ভৰা, আনন্দত উত্ফুল্ল
Ayah 39وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
আৰু সেইদিনা কিছুমান চেহেৰা ধূলিৰে মলিন হ’ব
Ayah 40تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
ক’লা আৱৰণে আৱৰি ধৰিব।
Ayah 41أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
এওঁলোকেই কাফিৰ, অত্যন্ত পাপী।
Ayah 42