Surah Abasa — He frowned

Surah Abasa (He frowned) is chapter 80 of the Quran, with 42 verses. This page presents the Arabic text with a Assamese translation, verse by verse.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

তেওঁ বিৰক্ত প্ৰকাশ কৰিলে আৰু মুখ ঘুৰাই ল’লে

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

তেওঁৰ ওচৰত অন্ধ ব্যক্তিজন অহাৰ কাৰণে।

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

কিহে তোমাক জনাব যে, হয়তো সি পৰিশুদ্ধ হ’ব

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

অথবা উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব আৰু সেই উপদেশ তাৰ বাবে লাভজনক হ’ব।

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

আৰু যিয়ে নিজকে অমুখাপেক্ষী বুলি ভাৱে

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

তুমি তাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিছা।

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

অথচ সি পৰিশুদ্ধ নহ’লে তোমাৰ কোনো দায়িত্ব নাই

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

আনহাতে যিয়ে তোমাৰ ওচৰলৈ দৌৰি আহিলে

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

আৰু সি (আল্লাহক) ভয়ো কৰে

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

তাৰ প্ৰতি তুমি উদাসীন হ’লা।

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

কেতিয়াও নহয়, নিশ্চয় এইটো উপদেশ বাণী

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

গতিকে যিয়ে ইচ্ছা কৰিব সিয়েই ইয়াক স্মৰণ ৰাখিব

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

এইটো মৰ্যদা সম্পন্ন ছহীফাত লিপিবদ্ধ।

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

সমুন্নত, পৱিত্ৰ

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

লেখক বা দূতসকলৰ হাতত।

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

(যিসকল) মহাসন্মানিত, পূণ্যবান।

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

মানুহ ধ্বংস হওঁক, কিমান যে অকৃতজ্ঞ

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

তেওঁ তাক কি বস্তুৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

শুক্ৰবিন্দুৰ পৰা, তেওঁ তাক সৃষ্টি কৰিছে, পিছত তাৰ পৰিমিত বিকাশ সাধন কৰিছে

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

তাৰ পিছত তাৰ বাবে পথ সহজ কৰি দিছে

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

তাৰ পিছত তাক মৃত্যু প্ৰদান কৰিলে আৰু কবৰস্থ কৰিলে।

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

আকৌ যেতিয়া তেওঁ ইচ্ছা কৰিব তাক পুনৰ্জীৱিত কৰিব।

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

কেতিয়াও নহয়, তেওঁ তাক যি আদেশ কৰিছিল সেয়া সি এতিয়াও পূৰ্ণ কৰা নাই।

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

এতেকে মানুহে নিজ খাদ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰা উচিত।

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

নিশ্চয় আমি প্ৰচুৰ পৰিমাণে পানী বৰ্ষণ কৰোঁ

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

তাৰ পিছত আমি পৃথিৱীক যথাযথভাৱে বিদীৰ্ণ কৰোঁ

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

তাৰ পিছত আমি তাত উত্পন্ন কৰোঁ শস্য

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

আঙুৰ আৰু শাক-পাচলি

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

যায়তুন আৰু খেজুৰ গছ

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

ঘন গছ-গছনি বিশিষ্ট উদ্যান

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

ফল-মূল আৰু তৃণ-ঘাঁহ

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

এইবোৰ তোমালোকৰ আৰু তোমালোকৰ ঘৰচীয়া জন্তুৰ জীৱনোপকৰণৰ বাবে।

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

এতেকে যেতিয়া তীক্ষ্ন শব্দ আহিব

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

সেইদিনা মানুহে পলায়ন কৰিব তাৰ ভাতৃৰ পৰা

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

আৰু তাৰ মাক-বাপেকৰ পৰা

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

তাৰ স্ত্ৰী আৰু সন্তানৰ পৰা

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

সেইদিনা সিহঁত প্ৰত্যকৰে হ’ব এনে এক গুৰুতৰ অৱস্থা যিটো তাক সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যস্ত ৰাখিব।

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

সেইদিনা কিছুমান চেহেৰা হ’ব উজ্জ্বল

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

হাঁহিৰে ভৰা, আনন্দত উত্ফুল্ল

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

আৰু সেইদিনা কিছুমান চেহেৰা ধূলিৰে মলিন হ’ব

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

ক’লা আৱৰণে আৱৰি ধৰিব।

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

এওঁলোকেই কাফিৰ, অত্যন্ত পাপী।

Ayah 42