Surah Al-Qamar — The Moon
Surah Al-Qamar (The Moon) is chapter 54 of the Quran, with 55 verses. This page presents the Arabic text with a Afar translation, verse by verse.
ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ
Qhiyaama xayyowteeh, alsá faqitteeh, namma ikkel gacte
Ayah 1وَإِن يَرَوۡاْ ءَايَةࣰ يُعۡرِضُواْ وَيَقُولُواْ سِحۡرࣱ مُّسۡتَمِرࣱّ
Kaadu koros Nabii numma tascasse asta table waqdi iimaanat derre cabtaah, ah aggiriqee waa baaba iyyan
Ayah 2وَكَذَّبُواْ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَكُلُّ أَمۡرࣲ مُّسۡتَقِرࣱّ
Kaadu Nabii dirabboyseeniih, sinni kalbi fayxi kataaten, ummaan amri umaané takkay maqaané takkay le maral dabqa Qhiyaamah ayró
Ayah 3وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّنَ ٱلۡأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزۡدَجَرٌ
Kaadu nummah ta korosuh keenik duma sinni farmoytit dirabboyse marat tekkeemih xaagittek sahii kee waasó edde tanim keenih temeeteh
Ayah 4حِكۡمَةُۢ بَٰلِغَةࣱۖ فَمَا تُغۡنِ ٱلنُّذُرُ
Ama keenih yemeete Qhuraanat kaxxa cikmatay dudda leeh gufti taafee edde tan.tokkel meesisso maca xiqtaa, Yallat derre cabeeh, farmoytit dirabboyse marah
Ayah 5فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡۘ يَوۡمَ يَدۡعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَيۡءࣲ نُّكُرٍ
Toysa Nabiyow derre keenit cab, keenih qambal israafiil deqsita malaykatti seeca ayró baantat waagaleeh hagga leemih fan. (cisab booxá kinnuk)
Ayah 6خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادࣱ مُّنتَشِرࣱ
Ken intiita rammit luk magooqak yawqen fixiixe qanaytih innah gacak fixix gibdah
Ayah 7مُّهۡطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِۖ يَقُولُ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَسِرࣱ
Usun sissikuk seeceynâ fanah gexaanaah, koroositeh yan mari tah gibdi ayró iyya
Ayah 8۞كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحࣲ فَكَذَّبُواْ عَبۡدَنَا وَقَالُواْ مَجۡنُونࣱ وَٱزۡدُجِرَ
Dirabbosseh nabiyow ku meelak naharat Nabii Nuuc meela, usun dirabboyseenim ni naqsu Nuucu kaadu cabuli kaak iyyeeniih kaa sahteeniih kaa xiiriyeenih
Ayah 9فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبࣱ فَٱنتَصِرۡ
Edde luk isi Rabbi kallaceh: Nabii Nuuc, diggah anu kak yeysen num kinniyok yoo cat axcuk
Ayah 10فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءࣲ مُّنۡهَمِرࣲ
Edde luk dooqa kaak oggolleeh, qaran afoofi keenil fakneh maggo leey tanfxxuket
Ayah 11وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونࣰ ا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرࣲ قَدۡ قُدِرَ
Kaadu baaxó tanfuxxuke daroorih keenil qanxisneeh, qaran kee baaxô lee tongooroweh ken finqay nummah Yalli keenil mekleh yanih
Ayah 12وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحࣲ وَدُسُرࣲ
Kaadu kaa nukkuqeh lucwaa kee bisaamirit xakben doynikit
Ayah 13تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءࣰ لِّمَن كَانَ كُفِرَ
Is ni dacayrit gexxa, toh kah abnem Nabii Nuucuh qokoluuy, koroosite marah digaalá takku
Ayah 14وَلَقَد تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةࣰ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
Kaadu nummah Yalli xiibiteh Nabii Nuuc kee kay marih maaqentat Yallih dudda tascassee astay kas elle geyaanah tet cabneemil nuucul ciggiila marah. Tohul kassita maray qakkaloowah iyya maay yan
Ayah 15فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
Toysa mannak tenee yi digaalaa kee Yi meesisso koroosite marah
Ayah 16وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
Kaadu nummah, Qhuraan kassiisih xabbacosnehik, tohul kaskassoowaah qakkaloowa mari maay yan
Ayah 17كَذَّبَتۡ عَادࣱ فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
Qaad deqsita mari sinni Nabii Huud dirabboyseeh, wohul ken digaallehik, mannak tenee yi digaalaa kee yi meesisso
Ayah 18إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحࣰ ا صَرۡصَرࣰ ا فِي يَوۡمِ نَحۡسࣲ مُّسۡتَمِرࣲّ
Diggah, nanu keenil rubneh kaxxa caacayay kaxxa xabca le baytii kee umaané edde amurruqe wayta ayrót
Ayah 19تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلࣲ مُّنقَعِرࣲ
Usuk sinam laaracak hadiffi haah gomboh ken qida, usun laqiibak tewqe tamiirah (nakilih) inna luk raaqan
Ayah 20فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
Toysa mannak tenee yi digaalaa kee yi meesisso
Ayah 21وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
Kaadu nummah, Qhuraan kassiisih xabbacosnehik, tohul kaskassoowaah qakkaloowa mari maay yan
Ayah 22كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ
Samuud deqsita mari sinni Nabii Saalic dirabboyseeniih, wohul farmoytit inkih dirabboyse mara yekken
Ayah 23فَقَالُوٓاْ أَبَشَرࣰ ا مِّنَّا وَٰحِدࣰ ا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذࣰ ا لَّفِي ضَلَٰلࣲ وَسُعُرٍ
Tokkel nek numuk teynah yan inki seehadaytu kataynaa iyyen? Diggah, nanu toysa makoo (maxqawit) kee cabut nan
Ayah 24أَءُلۡقِيَ ٱلذِّكۡرُ عَلَيۡهِ مِنۢ بَيۡنِنَا بَلۡ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرࣱ
Nek fanaak wacyi kaal oobaa? aleey, takkem hinna usuk dirabli kaxxiina li iyyen
Ayah 25سَيَعۡلَمُونَ غَدࣰ ا مَّنِ ٱلۡكَذَّابُ ٱلۡأَشِرُ
Beera digaala keenil obta waqdi aaxige lon addunyaa kee akeeral dirabli kaxxiina li kinni mara. (saalic kinnik ken kinnim)
Ayah 26إِنَّا مُرۡسِلُواْ ٱلنَّاقَةِ فِتۡنَةࣰ لَّهُمۡ فَٱرۡتَقِبۡهُمۡ وَٱصۡطَبِرۡ
Diggah, nanu usun esseren Alá xaxxaqak tet ayyaaqennooh keenih ruubenno mokkoroh, toysa digaala keenil obtam qambaalaay, ken adal isbir
Ayah 27وَنَبِّئۡهُمۡ أَنَّ ٱلۡمَآءَ قِسۡمَةُۢ بَيۡنَهُمۡۖ كُلُّ شِرۡبࣲ مُّحۡتَضَرࣱ
Kaadu Nabii Saalicow ku marah keenih waris diggah, lee ken kee Alâ fanal kurrumtaah, mariiy ayro keenik yaaqubeeh, kulli arakil le num geytimam
Ayah 28فَنَادَوۡاْ صَاحِبَهُمۡ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ
Tokkel Sinni kataysah seeceenih Alá qidimih, edde luk usuk alá xabbaheeh qideh
Ayah 29فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
Wohul anu ken digaalehik Yi digaalaa kee Yi meesisso mannak teneeh
Ayah 30إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ صَيۡحَةࣰ وَٰحِدَةࣰ فَكَانُواْ كَهَشِيمِ ٱلۡمُحۡتَظِرِ
Diggah Nanu jibriil keenil rubneeh, inki adda keenit xongoleeh inkih rabeenih, edde luk usun gaso li dagiiree kee bocoy buluulunteh inna yekken
Ayah 31وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
Kaadu nummah, Qhuraan kassiisih xabbacosnehik, tohul kaskassoowaah qakkaloowa mari maay yan
Ayah 32كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطِۭ بِٱلنُّذُرِ
Nabii Luut mari sinni Nabii luut meesissoosa dirabboyseeniih, wohul farmoytit inkih dirabboyse mara yekken
Ayah 33إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطࣲۖ نَّجَّيۡنَٰهُم بِسَحَرࣲ
Diggah, Nanu xeet keenil rubne digaalah, Nabii Luut buxah mari (kaa kataate mara kinnuk) koh raaquh, nanu ken naggosneh woo digaalak maaci bar
Ayah 34نِّعۡمَةࣰ مِّنۡ عِندِنَاۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَن شَكَرَ
Ama asallam Ni xaquk yan niqmata, Tonnal galatna nee faatite mara
Ayah 35وَلَقَدۡ أَنذَرَهُم بَطۡشَتَنَا فَتَمَارَوۡاْ بِٱلنُّذُرِ
kaadu nummah Nabii Luut Ni digaalay gibdil ken meesiiseeh, woo meesissoosat shakkiteeniih kaa dirabboyseenih
Ayah 36وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ
Kaadu nummah Kay qibina kaa essereenih umaane edde faxoonuh, edde luk intiita ken waysisneeh, Yi digaalaa kee Yi meesisso tamannak tammoysa keenik inne
Ayah 37وَلَقَدۡ صَبَّحَهُم بُكۡرَةً عَذَابࣱ مُّسۡتَقِرࣱّ
Kaadu nummah dabaqta digaalay salalta maaca keenil maacisse
Ayah 38فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ
Yalli yi digaalaa kee meesisso tammoysa keenik iyye
Ayah 39وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
Kaadu nummah, Qhuraan kassiisih xabbacosnehik, tohul kaskassoowaah qakkaloowa mari maay yan
Ayah 40وَلَقَدۡ جَآءَ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ ٱلنُّذُرُ
Kaadu nummah firqawni marah ni meesissoosa temeeteh
Ayah 41كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذۡنَٰهُمۡ أَخۡذَ عَزِيزࣲ مُّقۡتَدِرٍ
Ni astooti inkih dirabboyseeniih, maysoliiy, duddalih yanih digaalah ken digaalle
Ayah 42أَكُفَّارُكُمۡ خَيۡرࣱ مِّنۡ أُوْلَٰٓئِكُمۡ أَمۡ لَكُم بَرَآءَةࣱ فِي ٱلزُّبُرِ
Qhureyshey sin koros maay tayse, woo korosuy siinik duma sugtey finqisnek, hinnak yallih digaalak amaan (saay) maay liton ambiyal obte kitoobah addal
Ayah 43أَمۡ يَقُولُونَ نَحۡنُ جَمِيعࣱ مُّنتَصِرࣱ
Hinnak makki koros nanu buttay sitta geytey mayso le kinnino ittaa
Ayah 44سَيُهۡزَمُ ٱلۡجَمۡعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ
Makki korosih butta buksumeleeh bukah derre cabe le
Ayah 45بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوۡعِدُهُمۡ وَٱلسَّاعَةُ أَدۡهَىٰ وَأَمَرُّ
Wonna hinnay xagni keenik Qhiyaamah ayró, Kaadu Qhiyaamah ayró gibdiih, qeero le. (makeeko-le)
Ayah 46إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي ضَلَٰلࣲ وَسُعُرࣲ
Diggah umeynit addunyal cakkik badit kee hoxat yaniiniih, akeeral habug itta girah addal yanin
Ayah 47يَوۡمَ يُسۡحَبُونَ فِي ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ ذُوقُواْ مَسَّ سَقَرَ
Girah addal ken foocitteh hirrigsimoonuwaan ayró, saqhar deqsitta girah digaalay gibdi tammoysa keenik iyyan
Ayah 48إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرࣲ
Diggah nanu ummaanim le caddol mekelleh ginne
Ayah 49وَمَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةࣱ كَلَمۡحِۭ بِٱلۡبَصَرِ
Kaadu nanu tu abnam fannek ni amri kalah tu hinna, inki qangara akke waytek, woh tik iyyaanamih qangara kinni, wohim edde takke, sissikaaneh inti ramaccah innah
Ayah 50وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
Kaadu nummah siinik duma warrayte ummattak koroosannuh sin innah tan koros bayisneh, Toysa keenit tekke digaalat kas kassoowaah, kassita mari maay yan
Ayah 51وَكُلُّ شَيۡءࣲ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ
Kaadu ummaanimiy usun abba heeni kitoobah addal tan kutbeh. (malayka tuktubeh tan kitooba kinnuk)
Ayah 52وَكُلُّ صَغِيرࣲ وَكَبِيرࣲ مُّسۡتَطَرٌ
Ummaan iimik qunxaah nabaamay tikki itta lowcal macfuuzul kutbeh tan
Ayah 53إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَنَهَرࣲ
Diggah Yallak meesita mari jannootaa kee weeqaytitteh addal yan Qhiyaamah ayró
Ayah 54فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكࣲ مُّقۡتَدِرِۭ
Usun nummâ madabay elle daffeyaanay satta elle iyyaanal yanin, woh dudda leeh kaxxa reeda le Yallih xaqu kinni
Ayah 55