ซูเราะฮ์ Al-Qiyaama — The Resurrection
ซูเราะฮ์ Al-Qiyaama (The Resurrection) — 75/114 · 40 อายะฮ์. อ่านและฟังพร้อมข้อความภาษาอาหรับและคำแปลภาษาไทย
لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ
ข้าสาบานต่อวันกิยามะฮฺ
Ayah 1وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ
และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง
Ayah 2أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ
มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ
Ayah 3بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ
แน่นอนทีเดียวเราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์
Ayah 4بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ
แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่ว
Ayah 5يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ
เขาถามว่า เมื่อใดเถ่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพ (จะเกิดขึ้น)
Ayah 6فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ
แต่เมื่อสายตามืดมัว
Ayah 7وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ
และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด
Ayah 8وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ
และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน
Ayah 9يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ
วันนั้นมนุษย์จะกล่าวขึ้นว่าไหนเล่าทางหนี
Ayah 10كَلَّا لَا وَزَرَ
เปล่าเลย ! ไม่มีที่พึ่งพิงดอก
Ayah 11إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ
ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้น คือที่พักอันสงบสุข
Ayah 12يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง
Ayah 13بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ
เปล่าเลย ! มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง
Ayah 14وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ
ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม
Ayah 15لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ
Ayah 16إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ
Ayah 17فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น
Ayah 18ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอาน
Ayah 19كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ
เปล่าเลย ! แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้
Ayah 20وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ
และพวกเจ้าจะทิ้งปรโลก
Ayah 21وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ
ในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเบิกบาน
Ayah 22إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ
จ้องมองไปยังพระเจ้าของมัน
Ayah 23وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ
และในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเศร้าสลด
Ayah 24تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ
มันคิดว่าความหายนะอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นแก่มัน
Ayah 25كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ
เปล่าเลย ! เมื่อวิญญาณขึ้นมาถึงคอหอย
Ayah 26وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ
และมีผู้กล่าวว่า ใครเล่าเป็นผู้ทำให้เขาฟื้นขึ้นเหมือนเดิม
Ayah 27وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ
และเขามั่นใจว่า แท้จริงเขาต้องจากไป
Ayah 28وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
และขาข้างหนึ่งทับขาอีกข้างหนึ่ง (เพราะความกลัว)
Ayah 29إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ
วันนั้น จะมีการนำพาไปยังพระเจ้าของเจ้า
Ayah 30فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
เพราะว่าเขาไม่เชื่อมั่น และไม่ละหมาด
Ayah 31وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
แต่เขาปฏิเสธและผินหลังกลับ
Ayah 32ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
แล้วเขาก็เดินอย่างองอาจไปหาพรรคพวกของเขาอย่างหยิ่งยะโส
Ayah 33أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ
ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด
Ayah 34ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ
แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด
Ayah 35أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى
มนุษย์คิดหรือว่า เขาจะถูกปล่อยไว้โดยไร้จุดหมายกระนั้นหรือ
Ayah 36أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ
เขามิได้เป็นน้ำกามหยดหนึ่งจากน้ำอสุจิที่ถูกพุ่งออกมากระนั้นหรือ
Ayah 37ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
แล้วเขาได้เป็นก้อนเลือดก้อนหนึ่งแล้วพระองค์ทรงบังเกิดแล้วก็ทรงทำให้ได้สัดส่วนสมบูรณ์
Ayah 38فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
แล้วพระองค์ทรงทำให้เขาเป็นคู่ เป็นเพศชายและเพศหญิง
Ayah 39أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ
ดังนั้น พระองค์จะไม่สามารถที่จะให้คนตายมีชีวิตขึ้นมาอีกกระนั้นหรือ
Ayah 40