ซูเราะฮ์ Al-Muddaththir — The Cloaked One

ซูเราะฮ์ Al-Muddaththir (The Cloaked One) — 74/114 · 56 อายะฮ์. อ่านและฟังพร้อมข้อความภาษาอาหรับและคำแปลภาษาไทย

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ

โอ้ผู้ห่มกายอยู่เอ๋ย

Ayah 1

قُمۡ فَأَنذِرۡ

จงลุกขึ้น แล้วประกาศตักเตือน

Ayah 2

وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ

และแด่พระเจ้าของเจ้า จงให้ความเกียงไกร (ต่อพระองค์)

Ayah 3

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ

และเสื้อผ้าของเจ้า จงทำให้สะอาด

Ayah 4

وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ

และสิ่งสกปรกก็จงหลบหลีกให้ห่างเสีย

Ayah 5

وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ

และอย่าทำคุณ เพื่อหวังการตอบแทนอันมากมาย

Ayah 6

وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ

และเพื่อพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นจงอดทน

Ayah 7

فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ

ในที่สุด เมื่อเสียงเป่าถูกเป่าขึ้น

Ayah 8

فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذࣲ يَوۡمٌ عَسِيرٌ

นั่นคือ วันนั้น วันแห่งความยากลำบาก

Ayah 9

عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرࣲ‏

แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา มิใช่เป็นเรื่องง่าย

Ayah 10

ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدࣰ ا

จงปล่อยข้าไว้กับผู้ที่ข้าได้สร้างเขาไว้แต่ลำพังเถิด

Ayah 11

وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالࣰ ا مَّمۡدُودࣰ ا

และข้าได้ทำให้เขามีทรัพย์สมบัติอย่างล้นเหลือ

Ayah 12

وَبَنِينَ شُهُودࣰ ا

และลูกหลานอย่างพรั่งพร้อม

Ayah 13

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدࣰ ا

และข้าได้ทำให้เขาสุขสบายอย่างราบรื่น

Ayah 14

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ

แล้วเขายังโลภที่จะให้ข้าเพิ่มพูนแก่เขาอีก

Ayah 15

كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدࣰ ا

เปล่าเลย ! เพราะว่าเขาเป็นผู้ดื้อรั้นต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา

Ayah 16

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا

ในไม่ช้าข้าจะเพิ่มพูนความยากลำบากแก่เขา

Ayah 17

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ

แท้จริงเขาได้ใคร่ครวญและคาดคะเน

Ayah 18

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ

ดังนั้นเขาได้รับความหายนะ เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร

Ayah 19

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ

แล้วเขาได้รับความหายนะ เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร

Ayah 20

ثُمَّ نَظَرَ

แล้วเขาได้ตรึกตรอง

Ayah 21

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ

แล้วเขาทำหน้าบูดบึ้ง และทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

Ayah 22

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ

แล้วเขาก็ผินหลังออกไป และหยิ่งผยอง

Ayah 23

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ يُؤۡثَرُ

แล้วเขากล่าวว่า นี่มิใช่อื่นนอกจากเป็นมายากลที่สืบทอดกันมา

Ayah 24

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ

นี่มิใช่อื่นใดนอกจากเป็นคำพูดของปุถุชน

Ayah 25

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ

ในไม่ช้าข้าจะโยนเขาเข้าสู่กองไฟที่เผาไหม้

Ayah 26

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ

และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่า สิ่งที่เผาไหม้นั้นคืออะไร

Ayah 27

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ

มันจะไม่เหลืออะไรเลย และมันจะไม่ปล่อยผู้ใดให้คงเหลือไว้ (เช่นกัน)

Ayah 28

لَوَّاحَةࣱ لِّلۡبَشَرِ

มันจะเผาไหม้ผิวหนังจนเกรียมดำ

Ayah 29

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ

เหนือมันมีมะลาอิกะฮฺสิบเก้าท่าน

Ayah 30

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةࣰۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةࣰ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنࣰ ا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضࣱ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلࣰ اۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ

และเรามิได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นยามเฝ้าประตูนรก นอกจากมะลาอิกะฮฺเท่านั้น และเรามิได้กำหนดจำนวนของพวกเขาไว้ เว้นแต่เพื่อเป็นการทดสอบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา เพื่อบรรดาอะฮฺลุลกิตาบจะได้เชื่อมั่น และบรรดาผู้ศรัทธาจะได้เพิ่มพูนการศรัทธา และบรรดาอะฮฺลุลกิตาบรวมทั้งบรรดาผู้ศรัทธาจะไม่ต้องสงสัย และเพื่อบรรดาผู้ในหัวใจของพวกเขามีโรคอีกทั้งบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า อัลลอฮฺทรงประสงค์อะไรด้วยอุปมานี้ เช่นนั้นแหละอัลลอฮฺจะทรงให้หลงทางผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงชี้แนะทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์และไม่มีผู้ใดรู้จำนวนไพร่พลของพระเจ้าของเจ้านอกจากพระองค์ และนี่มิใช่อื่นใดนอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่มนุษย์

Ayah 31

كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ

เปล่าเลย ขอสาบานด้วยดวงจันทร์

Ayah 32

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ

ขอสาบานด้วยกลางคืนเมือมันคล้อยไป

Ayah 33

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ

ขอสาบานด้วยยามเช้าเมื่อมันทอแสง

Ayah 34

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ

แท้จริงนรกนั้นแน่นอนเป็นหนึ่งในความหายนะอันใหญ่หลวง

Ayah 35

نَذِيرࣰ ا لِّلۡبَشَرِ

เพื่อเป็นการเตือนสำทับแก่มนุษย์

Ayah 36

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ

สำหรับผู้ที่ประสงค์ในหมู่พวกเจ้าจะรุดหน้า (ไปสู่ความดี) หรือจะรั้งท้าย (เพื่อกระทำความชั่ว)

Ayah 37

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ

แต่ละชีวิตย่อมถูกค้ำประกันกับสิ่งที่มันขวนขวายไป

Ayah 38

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ

ยกเว้นบรรดาผู้อยู่เบื้องขวา

Ayah 39

فِي جَنَّٰتࣲ يَتَسَآءَلُونَ

อยู่ในสวนสวรรค์หลากหลาย พวกเขาจะไต่ถามซึ่งกันและกัน

Ayah 40

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

เกี่ยวกับพวกที่กระทำความผิด

Ayah 41

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ

อะไรที่นำพวกท่านเข้าสู่กองไฟที่เผาไหม้

Ayah 42

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ

พวกเขากล่าวว่า เรามิได้อยู่ในหมู่ผู้ทำละหมาด

Ayah 43

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ

เรามิได้ให้อาหารแก่บรรดาผู้ขัดสน

Ayah 44

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ

และพวกเราเคยมั่วสุมอยู่กับพวกที่มั่วสุม

Ayah 45

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

และเราเคยปฏิเสธวันแห่งการตอบแทน

Ayah 46

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ

จนกระทั่งความตายได้มาเยือนเรา

Ayah 47

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ

ดังนั้นการชะฟาอะฮฺของบรรดาผู้มีชะฟาอะฮฺจะไม่เกิดประโยชน์อันใดแก่พวกเขา

Ayah 48

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ

ดังนั้นเกิดอะไรขึ้นแก่พวกเขา โดยทีพวกเขาผินหลังออกห่างจากการเตือนสติ

Ayah 49

كَأَنَّهُمۡ حُمُرࣱ مُّسۡتَنفِرَةࣱ‏

ประหนึ่งว่าพวกเขาเป็นลาเปรียวที่ตื่นตระหนก

Ayah 50

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ

หนีจากเสือสิงห์

Ayah 51

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفࣰ ا مُّنَشَّرَةࣰ‏

แท้จริงแล้วทุกคนในหมู่พวกเขาต้องการที่จะมีแผ่นกระดาษกางแผ่ยืนมาให้แก่เขา

Ayah 52

كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

ไม่เลยทีเดียว! ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังไม่กลัววันปรโลกอีกด้วย

Ayah 53

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةࣱ‏

เปล่ามิได้! แท้จริงนั่นคือข้อเตือนสติ

Ayah 54

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

ฉะนั้นผู้ใดประสงค์เขาก็จะจดจำรำลึกไว้

Ayah 55

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ

และพวกเขาจะไม่จดจำรำลึกได้ เว้นแต่อัลลอฮฺจะทรงประสงค์ พระองค์เท่านั้นคือพระเจ้าแห่งการยำเกรงและพระเจ้าแห่งการให้อภัย

Ayah 56