ซูเราะฮ์ Al-Fajr — The Dawn
ซูเราะฮ์ Al-Fajr (The Dawn) — 89/114 · 30 อายะฮ์. อ่านและฟังพร้อมข้อความภาษาอาหรับและคำแปลภาษาไทย
وَٱلۡفَجۡرِ
ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ
Ayah 1وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ
และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ
Ayah 2وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ
และด้วยสิ่งที่เป็น คู่ และที่เป็นคี่
Ayah 3وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ
และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป
Ayah 4هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ
ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ
Ayah 5أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร
Ayah 6إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ
(แห่ง) อิร็อม พวกมีเสาหินสูงตะหง่าน
Ayah 7ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ
ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่าง ๆ
Ayah 8وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
และพวกซะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา
Ayah 9وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ
และฟิรเอานฺ เจ้าแห่งตรึงเสาเต๊นท์
Ayah 10ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่าง ๆ
Ayah 11فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ
แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น
Ayah 12فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ
ดังนั้นพระเจ้าของเจ้าจึงกระหน่ำการลงโทษนานาชนิดบนพวกเขา
Ayah 13إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ
แท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน
Ayah 14فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ
ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระเจ้าของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระเจ้าของฉันทรงยกย่องฉัน
Ayah 15وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ
แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขาทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระเจ้าของฉันทรงเหยียดหยามฉัน
Ayah 16كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ
มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก
Ayah 17وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน
Ayah 18وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا
และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง
Ayah 19وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا
และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย
Ayah 20كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا
หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนเป็นผุยผง
Ayah 21وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا
และพระเจ้าของเจ้าเสด็จมาพร้อมทั้งมะลาอิกะฮฺด้วยเป็นแถว ๆ
Ayah 22وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ
และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้ แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร
Ayah 23يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
เขาจะกล่าวว่า โอ้ถ้าฉันได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน
Ayah 24فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ
แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่น การลงโทษของพระองค์
Ayah 25وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ
และไม่มีผู้ใดผูกมัด เช่นการผูกมัดของพระองค์
Ayah 26يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
โอ้ชีวิตที่สงบแน่นเอ๋ย
Ayah 27ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ
จงกลับมายังพระเจ้าของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด
Ayah 28فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي
แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด
Ayah 29وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด
Ayah 30