Surah An-Najm — The Star

Surah An-Najm (The Star) is chapter 53 of the Quran, with 62 verses. This page presents the Arabic text with a Oromo translation, verse by verse.

وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ

Urjiin kakadhe; yeroo inni bu’u (seenu)

Ayah 1

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ

Hiriyaan keessan (Muhammad SAW) hin jallanne; hin dogoggorres

Ayah 2

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ

Fedha lubbuu irraas hin haasa’u

Ayah 3

إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيࣱ يُوحَىٰ

Inni (wanti inni dubbatu) wahyii buufamu qofa

Ayah 4

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ

(Jibriil) kan humni isaa cimaatu isa barsiise

Ayah 5

ذُو مِرَّةࣲ فَٱسۡتَوَىٰ

Abbaa humnaa ta’ee (bifa Rabbiin irratti isa uumeen) ol ta’e

Ayah 6

وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ

Inni moggaa (samii) isa ol aanaa irratti (ol ta’e)

Ayah 7

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ

Ergasii dhihaatee gadis bu’e

Ayah 8

فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ

Hanga fageenya qabannaa gooboo lamaanii yookiin sana irra dhihoo ta’e

Ayah 9

فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ

Gara gabricha Isaatti (Rabbiitti) waan wahyii godhe wahyii godhe

Ayah 10

مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ

Onneen (Nabiyyii-SAW) waan arge keessatti homaa hin sobne

Ayah 11

أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ

Sila ergasii waan inni (yeroo mi’iraajaa) arge irratti isa mormituu

Ayah 12

وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ

Dhugumatti yeroo biraas isa argeera

Ayah 13

عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ

Qurquraa daangaa (samii torbaffaa) biratti arge

Ayah 14

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ

Ishee bira jannata qubsumaatu jira

Ayah 15

إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ

Yeroo wanti haguugu mukattii qurquraa haguugu (arge)

Ayah 16

مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ

Ijji gamaa gamana hin jallanne, irras hin dabarre

Ayah 17

لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ

Dhugumatti, inni mallattoolee Gooftaa isaa gurguddoo irraa argeera

Ayah 18

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ

Mee (taabota) Laatiifi Uzzaa (jedhaman) naaf himaa

Ayah 19

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ

Manaatiin kan sadaffaa duubatti haftuu taates (naaf himaa)

Ayah 20

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ

Sila isiniif dhiirri ta'eeti dubartiin isaaf taatee

Ayah 21

تِلۡكَ إِذࣰ ا قِسۡمَةࣱ ضِيزَىٰٓ

Isheen kun oggas qooda jalloodha

Ayah 22

إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءࣱ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ

Isheen maqoota isiniifi abbootiin keessan odoo Rabbiin ragaa isheef hin buusin moggaaftani malee homaa mitiSe’aafi waan lubbuun isaanii feetu qofa hordofuDhugumaan qajeelfamni Rabbii isaanii irraa isaanitti dhufee jira

Ayah 23

أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ

Moo namaaf waanuma hawwetu jira

Ayah 24

فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ

Aakiraafi addunyaanis kan Rabbiiti

Ayah 25

۞وَكَم مِّن مَّلَكࣲ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ

Maleeykota irraa, warra erga Rabbiin nama fedhuuf hayyamee, jaallate malee manguddummaan isaanii homaa hin fayyadne baay’eetu samii keessa jiru

Ayah 26

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ

Isaan Aakhiratti hin amanne moggaasa dubartootaa maleeykota moggaasu

Ayah 27

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـࣰٔ ا

Isa irratti beekumsa homaatuu hin qabanShakkii malee homaa hin hordofanuShakkiin immoo dhugaa irraa homaa hin duroomsu

Ayah 28

فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

Nama yaadannoo keenya irraa garagalee, jiruu addunyaa malee hin fedhin irraa garagali

Ayah 29

ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ

Kun beekumsa irraa daangaa isaaniitiDhugumatti, Rabbiin kee Isumatu nama karaa Isaa irraa jallate akkaan beekaadhaInni nama qajeeles akkaan beekaadha

Ayah 30

وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى

Wanti samii keessa jiruufi wanti dachii keessa jirus kan RabbiitiIsaan hamtuu dalagan waan isaan dalaganiin isaaniif mindeessuufi isaan toltuu hojjatanis ishee caaltuu taate isaan mindeessuuf (uume)

Ayah 31

ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةࣱ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ

Isaan sun warra dogoggora xixiqqoo malee dilii gugurdoofi sagaagalummaa irraa fagaataniidhaDhugumatti, Gooftaan kee araaramni Isaa bal’aadhaInni yeroo dachii irraa isin uumeefi yeroo isin garaa haadha keessanii keessatti ulfa taatanii jirtan akkaan isin beekaLubbuu keessan hin qulqulleessinaaInni nama (Isa) sodaatu akkaan beekaadha

Ayah 32

أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ

Mee isa gara gale naaf himi

Ayah 33

وَأَعۡطَىٰ قَلِيلࣰ ا وَأَكۡدَىٰٓ

Kan xiqqoo kennee, ergasii dhoorgate

Ayah 34

أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ

Sila beekumsi fagoo isa bira jiraannaan inni (isa) beekee

Ayah 35

أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ

Moo wanta barreeffamoota Muusaa keessa jirutu itti hin himaminii

Ayah 36

وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ

Kan Ibraahiim isa (ajaja Rabbii) guutees

Ayah 37

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ

(Isheen sun) lubbuun dilii baadhattu ba’aa lubbuu biraa hin baadhattuudha

Ayah 38

وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ

Namaafis waan hojjate malee hintaaneedha

Ayah 39

وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ

Hojiin isaas of duratti mul’achuuf jiraadha

Ayah 40

ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ

Achii booda mindaa guutuutu isaaf kennamaadha

Ayah 41

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ

Xumurri (waan hundaas) gara Rabbiitti ta’uudha

Ayah 42

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ

Inni Isumatu kofalchiise; boochises

Ayah 43

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا

Inni Isumatu ajjeese; jiraachises

Ayah 44

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ

Inni cimdii lama, kormaafi dhalaa, uume

Ayah 45

مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ

Bishaan hormaataa irraa (uume), yeroo buufamtu

Ayah 46

وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ

Uumuun boodaas Rabbuma irra jira

Ayah 47

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ

Inni Isa duroomseefi hiyyoomseedha

Ayah 48

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ

Inni Isumatu Gooftaa Shi’iraati

Ayah 49

وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ

Isumatu Aadii duraa balleesse

Ayah 50

وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ

(Ummata) Samuudis hin hambifne

Ayah 51

وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ

Ummata Nuuhis sana dura (balleesse)Isaan isaanumatu akkaan miidhaa raawwattootaafi daangaa darbitoota turan

Ayah 52

وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ

Ganda gombifamtuus gadi kuffise

Ayah 53

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ

Wanti haguuge ishee haguuge

Ayah 54

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ

Ni’imaa Rabbii keetii irraa kamiin shakkita

Ayah 55

هَٰذَا نَذِيرࣱ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ

Kun (Muhammad SAW) sodaachisaa sodaachistoota durii irraa ta’eedha

Ayah 56

أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ

Dhihaattuun (Qiyaamaa) dhihaatteetti

Ayah 57

لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ

Rabbiin ala isheef mul’iftuun hin jirtu

Ayah 58

أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ

Sila haasa’a kana (Qur’aana) irraa dinqisiifattanii

Ayah 59

وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ

Ni kolfituu! Hin boochanuu

Ayah 60

وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ

Haala sirbitanuun (irraa garagaltuu)

Ayah 61

فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩

Allaah’f sujuudaa; (Isuma qofa) gabbaraa

Ayah 62