سوره An-Najm — The Star

سوره An-Najm (The Star) — 53/114 · 62 آیه. با متن عربی و ترجمه فارسی بخوانید و گوش دهید.

وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ

قسم به آن ستاره چون پنهان شد،

Ayah 1

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ

كه يار شما نه گمراه شده و نه به راه كج رفته است

Ayah 2

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ

و سخن از روى هوى نمى‌گويد

Ayah 3

إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيࣱ يُوحَىٰ

نيست اين سخن جز آنچه بدو وحى مى‌شود

Ayah 4

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ

او را آن فرشته بس نيرومند تعليم داده است

Ayah 5

ذُو مِرَّةࣲ فَٱسۡتَوَىٰ

صاحب نيرويى كه استيلا يافت،

Ayah 6

وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ

و او به كناره بلند آسمان بود

Ayah 7

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ

سپس نزديك شد و بسيار نزديك شد،

Ayah 8

فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ

تا به قدر دو كمان، يا نزديك‌تر

Ayah 9

فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ

و خدا به بنده خود هر چه بايد وحى كند وحى كرد

Ayah 10

مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ

دل آنچه را كه ديد دروغ نشمرد

Ayah 11

أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ

آيا در آنچه مى‌بيند با او جدال مى‌كنيد؟

Ayah 12

وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ

او را ديگر بار هم بديد،

Ayah 13

عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ

نزد سدرةالمنتهى،

Ayah 14

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ

كه آرامگاه بهشت نزد آن درخت است

Ayah 15

إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ

وقتى كه سدره را چيزى در خود مى‌پوشيد،

Ayah 16

مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ

چشم خطا نكرد و از حد درنگذشت

Ayah 17

لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ

هر آينه پاره‌اى از آيات بزرگ پروردگارش را بديد

Ayah 18

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ

آيا لات و عُزا را ديده‌ايد؟

Ayah 19

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ

و مَنات آن بت سومى ديگر را؟

Ayah 20

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ

آيا شما را پسر باشد و او را دختر؟

Ayah 21

تِلۡكَ إِذࣰ ا قِسۡمَةࣱ ضِيزَىٰٓ

اين تقسيمى است خلاف عدالت

Ayah 22

إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءࣱ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ

اينها چيزى نيستند جز نامهايى كه خود و پدرانتان به آنها داده‌ايد. و خداوند هيچ دليلى بر آنها نفرستاده است. تنها از پى گمان و هواى نفس خويش مى‌روند و حال آنكه از جانب خدا راهنماييشان كرده‌اند

Ayah 23

أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ

آيا هر چه آدمى آرزو كند برايش حاصل است؟

Ayah 24

فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ

هم آخرت و هم دنيا از آن خداست

Ayah 25

۞وَكَم مِّن مَّلَكࣲ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ

و چه بسيار فرشتگان در آسمانند كه شفاعتشان هيچ سود ندهد، مگر از آن پس كه خدا براى هر كه خواهد رخصت دهد و خشنود باشد

Ayah 26

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ

آنان كه به آخرت ايمان ندارند فرشتگان را به نامهاى زنان مى‌نامند

Ayah 27

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـࣰٔ ا

اينان را بدانچه مى‌گويند هيچ دانشى نيست. تنها از پندار خود پيروى مى‌كنند و پندار براى شناخت حقيقت كافى نيست

Ayah 28

فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

پس تو نيز از كسى كه از سخن ما رويگردان مى‌شود و جز زندگى دنيوى را نمى‌جويد اعراض كن

Ayah 29

ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ

منتهاى دانششان همين است. پروردگار تو به آن كه از طريق او گمراه مى‌شود يا به راه هدايت مى‌افتد داناتر است

Ayah 30

وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى

از آنِ خداست هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است تا بدكاران را در برابر اعمالشان كيفر دهد و نيكوكاران را به كردار نيكشان پاداش

Ayah 31

ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةࣱ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ

كسانى كه از گناهان بزرگ و زشتيها اجتناب مى‌كنند -جز آنكه گناهى كوچك از آنها سرزند- بدانند كه آمرزش پروردگار تو وسيع است و او به شما، آنگاه كه از زمين بيافريدتان و آنگاه كه در شكم مادرتان پنهان بوديد، آگاه‌تر است. خويشتن را بى‌گناه مدانيد. اوست كه پرهيزگار را بهتر مى‌شناسد

Ayah 32

أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ

آيا آن را كه از تو رويگردان شد ديدى؟

Ayah 33

وَأَعۡطَىٰ قَلِيلࣰ ا وَأَكۡدَىٰٓ

اندك مى‌بخشيد و در انفاق بخل مى‌ورزيد

Ayah 34

أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ

آيا علم غيب دارد و مى‌بيند؟

Ayah 35

أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ

يا از آنچه در صحيفه‌هاى موسى آمده بى‌خبر مانده است؟

Ayah 36

وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ

يا از ابراهيم، كه حق رسالت را ادا كرد؟

Ayah 37

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ

كه هيچ كس بار گناه ديگرى را برندارد؟

Ayah 38

وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ

و اينكه: براى مردم پاداشى جز آنچه خود كرده‌اند نيست؟

Ayah 39

وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ

و زودا كه كوشش او در نظر آيد

Ayah 40

ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ

سپس به او پاداشى تمام دهند

Ayah 41

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ

و پايان راه همه، پروردگار توست

Ayah 42

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ

و اوست كه مى‌خنداند و مى‌گرياند

Ayah 43

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا

و اوست كه مى‌ميراند و زنده مى‌كند

Ayah 44

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ

و اوست كه جفتهاى نر و ماده را آفريده است،

Ayah 45

مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ

از نطفه، آنگاه كه در رحم ريخته مى‌شود

Ayah 46

وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ

و بر خداوند است كه آن را بار ديگر زنده كند

Ayah 47

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ

و اوست كه بى‌نياز كند و روزى دهد

Ayah 48

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ

و اوست پرردگار ستاره شِعرى

Ayah 49

وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ

و اوست كه عاد، آن قوم پيشين را هلاك كرد،

Ayah 50

وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ

و از ثمود هيچ باقى نگذاشت

Ayah 51

وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ

و پيش از آنها قوم نوح را، كه ستمكارتر و سركش‌تر بودند،

Ayah 52

وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ

و نيز مؤتفكه را نابود كرد

Ayah 53

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ

و فروپوشيد آن قوم را، هر چه بايد فروپوشد

Ayah 54

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ

پس به كدام يك از نعمتهاى پروردگارت شك مى‌كنى؟

Ayah 55

هَٰذَا نَذِيرࣱ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ

اين بيم‌دهنده‌اى است همانند بيم‌دهندگان پيشين

Ayah 56

أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ

قيامت فرا رسيد

Ayah 57

لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ

كس جز خداوند آشكارش نكند

Ayah 58

أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ

آيا از اين سخن در شگفت افتاده‌ايد؟

Ayah 59

وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ

و مى‌خنديد و نمى‌گرييد؟

Ayah 60

وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ

و شما غافل شده‌ايد

Ayah 61

فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩

پس خدا را سجده كنيد و او را بپرستيد

Ayah 62