سوره An-Najm — The Star
سوره An-Najm (The Star) — 53/114 · 62 آیه. با متن عربی و ترجمه فارسی بخوانید و گوش دهید.
وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ
قسم به آن ستاره چون پنهان شد،
Ayah 1مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ
كه يار شما نه گمراه شده و نه به راه كج رفته است
Ayah 2وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ
و سخن از روى هوى نمىگويد
Ayah 3إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيࣱ يُوحَىٰ
نيست اين سخن جز آنچه بدو وحى مىشود
Ayah 4عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ
او را آن فرشته بس نيرومند تعليم داده است
Ayah 5ذُو مِرَّةࣲ فَٱسۡتَوَىٰ
صاحب نيرويى كه استيلا يافت،
Ayah 6وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ
و او به كناره بلند آسمان بود
Ayah 7ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ
سپس نزديك شد و بسيار نزديك شد،
Ayah 8فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ
تا به قدر دو كمان، يا نزديكتر
Ayah 9فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ
و خدا به بنده خود هر چه بايد وحى كند وحى كرد
Ayah 10مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ
دل آنچه را كه ديد دروغ نشمرد
Ayah 11أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ
آيا در آنچه مىبيند با او جدال مىكنيد؟
Ayah 12وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ
او را ديگر بار هم بديد،
Ayah 13عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ
نزد سدرةالمنتهى،
Ayah 14عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ
كه آرامگاه بهشت نزد آن درخت است
Ayah 15إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ
وقتى كه سدره را چيزى در خود مىپوشيد،
Ayah 16مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ
چشم خطا نكرد و از حد درنگذشت
Ayah 17لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ
هر آينه پارهاى از آيات بزرگ پروردگارش را بديد
Ayah 18أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ
آيا لات و عُزا را ديدهايد؟
Ayah 19وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ
و مَنات آن بت سومى ديگر را؟
Ayah 20أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ
آيا شما را پسر باشد و او را دختر؟
Ayah 21تِلۡكَ إِذࣰ ا قِسۡمَةࣱ ضِيزَىٰٓ
اين تقسيمى است خلاف عدالت
Ayah 22إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءࣱ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ
اينها چيزى نيستند جز نامهايى كه خود و پدرانتان به آنها دادهايد. و خداوند هيچ دليلى بر آنها نفرستاده است. تنها از پى گمان و هواى نفس خويش مىروند و حال آنكه از جانب خدا راهنماييشان كردهاند
Ayah 23أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ
آيا هر چه آدمى آرزو كند برايش حاصل است؟
Ayah 24فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ
هم آخرت و هم دنيا از آن خداست
Ayah 25۞وَكَم مِّن مَّلَكࣲ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ
و چه بسيار فرشتگان در آسمانند كه شفاعتشان هيچ سود ندهد، مگر از آن پس كه خدا براى هر كه خواهد رخصت دهد و خشنود باشد
Ayah 26إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ
آنان كه به آخرت ايمان ندارند فرشتگان را به نامهاى زنان مىنامند
Ayah 27وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـࣰٔ ا
اينان را بدانچه مىگويند هيچ دانشى نيست. تنها از پندار خود پيروى مىكنند و پندار براى شناخت حقيقت كافى نيست
Ayah 28فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
پس تو نيز از كسى كه از سخن ما رويگردان مىشود و جز زندگى دنيوى را نمىجويد اعراض كن
Ayah 29ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ
منتهاى دانششان همين است. پروردگار تو به آن كه از طريق او گمراه مىشود يا به راه هدايت مىافتد داناتر است
Ayah 30وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى
از آنِ خداست هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است تا بدكاران را در برابر اعمالشان كيفر دهد و نيكوكاران را به كردار نيكشان پاداش
Ayah 31ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةࣱ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ
كسانى كه از گناهان بزرگ و زشتيها اجتناب مىكنند -جز آنكه گناهى كوچك از آنها سرزند- بدانند كه آمرزش پروردگار تو وسيع است و او به شما، آنگاه كه از زمين بيافريدتان و آنگاه كه در شكم مادرتان پنهان بوديد، آگاهتر است. خويشتن را بىگناه مدانيد. اوست كه پرهيزگار را بهتر مىشناسد
Ayah 32أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ
آيا آن را كه از تو رويگردان شد ديدى؟
Ayah 33وَأَعۡطَىٰ قَلِيلࣰ ا وَأَكۡدَىٰٓ
اندك مىبخشيد و در انفاق بخل مىورزيد
Ayah 34أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ
آيا علم غيب دارد و مىبيند؟
Ayah 35أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ
يا از آنچه در صحيفههاى موسى آمده بىخبر مانده است؟
Ayah 36وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ
يا از ابراهيم، كه حق رسالت را ادا كرد؟
Ayah 37أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ
كه هيچ كس بار گناه ديگرى را برندارد؟
Ayah 38وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ
و اينكه: براى مردم پاداشى جز آنچه خود كردهاند نيست؟
Ayah 39وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ
و زودا كه كوشش او در نظر آيد
Ayah 40ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ
سپس به او پاداشى تمام دهند
Ayah 41وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ
و پايان راه همه، پروردگار توست
Ayah 42وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ
و اوست كه مىخنداند و مىگرياند
Ayah 43وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا
و اوست كه مىميراند و زنده مىكند
Ayah 44وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ
و اوست كه جفتهاى نر و ماده را آفريده است،
Ayah 45مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ
از نطفه، آنگاه كه در رحم ريخته مىشود
Ayah 46وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ
و بر خداوند است كه آن را بار ديگر زنده كند
Ayah 47وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ
و اوست كه بىنياز كند و روزى دهد
Ayah 48وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ
و اوست پرردگار ستاره شِعرى
Ayah 49وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ
و اوست كه عاد، آن قوم پيشين را هلاك كرد،
Ayah 50وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ
و از ثمود هيچ باقى نگذاشت
Ayah 51وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ
و پيش از آنها قوم نوح را، كه ستمكارتر و سركشتر بودند،
Ayah 52وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ
و نيز مؤتفكه را نابود كرد
Ayah 53فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ
و فروپوشيد آن قوم را، هر چه بايد فروپوشد
Ayah 54فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ
پس به كدام يك از نعمتهاى پروردگارت شك مىكنى؟
Ayah 55هَٰذَا نَذِيرࣱ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ
اين بيمدهندهاى است همانند بيمدهندگان پيشين
Ayah 56أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ
قيامت فرا رسيد
Ayah 57لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ
كس جز خداوند آشكارش نكند
Ayah 58أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ
آيا از اين سخن در شگفت افتادهايد؟
Ayah 59وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ
و مىخنديد و نمىگرييد؟
Ayah 60وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ
و شما غافل شدهايد
Ayah 61فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩
پس خدا را سجده كنيد و او را بپرستيد
Ayah 62