Surah Al-Furqaan — The Criterion
Surah Al-Furqaan (The Criterion) is chapter 25 of the Quran, with 77 verses. This page presents the Arabic text with a Sinhala translation, verse by verse.
تَبَارَكَ ٱلَّذِي نَزَّلَ ٱلۡفُرۡقَانَ عَلَىٰ عَبۡدِهِۦ لِيَكُونَ لِلۡعَٰلَمِينَ نَذِيرًا
(පින් පව් දෙක පැහැදිලිව) වෙන්කර දැනුම් දෙන මෙම ධර්මය තම වහලා (මුහම්මද් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) කෙරෙහි පහළ කළ තැනැත්තා ඉතාමත් භාග්යවන්තයෙකි. මෙය ලෝකවාසී සියල්ලන්වම බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන්නක් බවට ඇත්තේය
Ayah 1ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَمۡ يَتَّخِذۡ وَلَدࣰ ا وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكࣱ فِي ٱلۡمُلۡكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيۡءࣲ فَقَدَّرَهُۥ تَقۡدِيرࣰ ا
මෙම ධර්මය පහළ කළ තැනැත්තා කෙබඳු අයදයත් අහස් හා භූමියෙහි පාලනය ඔහුටම අයත්ය! ඔහු කිසිවෙකුවත් (තමන්ගේ) දරුවන් වශයෙන් ඇර ගත්තේද නැත. ඔහුගේ පාලනයෙහි ඔහුට කිසි සහායයෙකුද නැත. ඔහුම සියල්ල උත්පාදනය කර, ඒවාට අයත් ස්වභාවයද සැලැස්වූ අයයි
Ayah 2وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةࣰ لَّا يَخۡلُقُونَ شَيۡـࣰٔ ا وَهُمۡ يُخۡلَقُونَ وَلَا يَمۡلِكُونَ لِأَنفُسِهِمۡ ضَرࣰّ ا وَلَا نَفۡعࣰ ا وَلَا يَمۡلِكُونَ مَوۡتࣰ ا وَلَا حَيَوٰةࣰ وَلَا نُشُورࣰ ا
(මෙසේ තිබියදී සමානයන් තබා නමදින්නන්) ඔහු නොවන දැය දෙවිවරුන් වශයෙන් ඇර ගන්නාහ. ඒවා කිසිවක් උත්පාදනය කළේ නැත. (එහෙත්) ඒවාද කිසිම හොඳක් හෝ නරකක් හෝ කර ගැනීමට ශක්තියක් නැති දැයයි. තවද පණ දීමට හෝ මරණයට පත් කිරීමට හෝ පණ දී නැගිට්ටවීමට හෝ ශක්තියක් නැති දැය වශයෙන්ම ඇත්තේය
Ayah 3وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ إِفۡكٌ ٱفۡتَرَىٰهُ وَأَعَانَهُۥ عَلَيۡهِ قَوۡمٌ ءَاخَرُونَۖ فَقَدۡ جَآءُو ظُلۡمࣰ ا وَزُورࣰ ا
ප්රතික්ෂේප කරන්නන් මෙසේ පවසන්නාහ: “(ශුද්ධ වූ කුර්ආනය වන) මෙය, බොරු ගොතා ඔහු මනක්කල්පිත කර ගත් දැයක් මිස, වෙන කිසිවක් නැත. මෙහි (මනක්කල්පිත කිරීමෙහි) වෙනත් ජනතාවන් ඔහුට උදව් කරන්නාහ”. (නමුත් සත්යය කුමක්දයත් මෙමගින්) ඔවුන්ම අපරාධයද, බොරුවද පවසන්නාහ
Ayah 4وَقَالُوٓاْ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٱكۡتَتَبَهَا فَهِيَ تُمۡلَىٰ عَلَيۡهِ بُكۡرَةࣰ وَأَصِيلࣰ ا
තවද “මෙය පෙර විසූවන්ගේ ප්රබන්ධ කතාවකි. (මෙසේ) මෙය උදේ සවස මොහුට සමුදීරණය කර පෙන්වනු ලැබේ. මෙය මොහු (අන් අයගේ උදව්වෙන්) ලියා ගනු ලබන්නේය” යයිද ඔවුන් (ප්රතික්ෂේප කරන්නන්) පවසන්නාහ
Ayah 5قُلۡ أَنزَلَهُ ٱلَّذِي يَعۡلَمُ ٱلسِّرَّ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّهُۥ كَانَ غَفُورࣰ ا رَّحِيمࣰ ا
(එයට නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “(එසේ නොව). අහස්හිද, භූමියෙහිද ඇති රහස් දන්නේ කවුරුන්ද, ඔහුම මෙය පහළ කළේය. (ඔබ පසුතැවිලි වී ඔහු දෙසට හැරුණහොත්) නියත වශයෙන්ම ඔහු (ඔබගේ මෙම වැරදි වලට) ඉතාමත් සමාව දෙන්නෙකු හා කරුණාව දක්වන්නෙකු වශයෙන් සිටින්නේය”
Ayah 6وَقَالُواْ مَالِ هَٰذَا ٱلرَّسُولِ يَأۡكُلُ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشِي فِي ٱلۡأَسۡوَاقِ لَوۡلَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مَلَكࣱ فَيَكُونَ مَعَهُۥ نَذِيرًا
(නැවතත්) ඔවුන් මෙසේ පවසන්නාහ: “මෙම දූතයාට (කුමක් නම් සිදු වී ඇත්ද)? ඔහු (අප මෙන්ම) ආහාර අනුභව කරන්නේය. කඩ වීදියටද යන්නේය. (ඔහු දෙවියන්ගේ දූතයා වශයෙන් සිටින්නෙහි නම්), ඔහු වෙනුවෙන් මලායිකාවරයෙකු යවනු ලැබ, ඔහු, ඔහු සමග එක්කාසු වී බිය ගන්වා අනතුරු ඇඟවිය යුතු නොවේද
Ayah 7أَوۡ يُلۡقَىٰٓ إِلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ تَكُونُ لَهُۥ جَنَّةࣱ يَأۡكُلُ مِنۡهَاۚ وَقَالَ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلࣰ ا مَّسۡحُورًا
“නැතහොත් ඔහුට නිධානයක් ලබා දිය යුතු නොවේද? නැතහොත් ඔහු ආහාරයට ගත යුතු (පලතුරු වර්ග ලබා දිය හැකි) උයන් වත්තක් ඔහුට තිබිය යුතු නොවේද?”යි මෙම අපරාධකරුවන් (විශ්වාසවන්ත-යින්ගෙන් විමසන අතර) “ඔබ සූනියම් කරන ලද මිනිසාවම අනුගමනය කරන්නෙහුය” යයිද පවසන්නාහ
Ayah 8ٱنظُرۡ كَيۡفَ ضَرَبُواْ لَكَ ٱلۡأَمۡثَٰلَ فَضَلُّواْ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ سَبِيلࣰ ا
(එබැවින් නබියේ!) ඔබ ගැන ඔවුන් විවිධ උදාහරණයන් ඉදිරිපත් කරන්නෝද යන්න අවධානය කර බලනු. මොවුන් (සම්පූර්ණයෙන්ම) මාර්ගය වැරද ගියහ. ඍජු මාර්ගය අත් කර ගැනීමට මොවුන්ට නොහැකිය
Ayah 9تَبَارَكَ ٱلَّذِيٓ إِن شَآءَ جَعَلَ لَكَ خَيۡرࣰ ا مِّن ذَٰلِكَ جَنَّٰتࣲ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ وَيَجۡعَل لَّكَ قُصُورَۢا
නබියේ! ඔබගේ දෙවියන් වන ඔහු ඉතාමත් භාග්යවන්තයෙකි. ඔහු අදහස් කළහොත් (මෙම ප්රතික්ෂේප කරන්නන් ඉල්ලා සිටින මාලිගාවන් කිමෙක්ද?) මීටත් වඩා උසස් ස්වර්ගයන් ඔබට ලබා දිය හැකි අයෙකි. ඒවායෙහි දිය දහරා සදාකල් ගලමින් ඇත්තේය. (ඒවායෙහි) ඔබට බොහෝ මාලිගාවන්ද සලස්වා තබනු ඇත
Ayah 10بَلۡ كَذَّبُواْ بِٱلسَّاعَةِۖ وَأَعۡتَدۡنَا لِمَن كَذَّبَ بِٱلسَّاعَةِ سَعِيرًا
ඇත්තෙන්ම මොවුන් (විනිශ්චය) කාලයම බොරු කරන්නාහ. කවුරුන් (විනිශ්චය) කාලය බොරු කරන්නෝද, ඔවුන්ට නිරයම අපි සැලසුම් කර තබා ඇත්තෙමු
Ayah 11إِذَا رَأَتۡهُم مِّن مَّكَانِۭ بَعِيدࣲ سَمِعُواْ لَهَا تَغَيُّظࣰ ا وَزَفِيرࣰ ا
එය මොවුන්ව දුටු වහාම බුර බුරා නගින ගිනිදැල් වල ගෝෂාව මොවුන්ට ඉතාමත් ඈත සිටම තමන්ගේ සවනට ඇසෙන්නේය
Ayah 12وَإِذَآ أُلۡقُواْ مِنۡهَا مَكَانࣰ ا ضَيِّقࣰ ا مُّقَرَّنِينَ دَعَوۡاْ هُنَالِكَ ثُبُورࣰ ا
ඔවුන්ව (ඔවුන්ගේ අත් පා) බැඳ එහි ඉතාමත් තදබදව ඇති ස්ථානයක වීසි කරනු ලැබුවහොත් අමාරුකම දරා ගත නොහැකිව (මරණය ළඟා විය හැකි) විනාශයම එහිදී ඔවුන් ආරාධනා කරන්නාහ
Ayah 13لَّا تَدۡعُواْ ٱلۡيَوۡمَ ثُبُورࣰ ا وَٰحِدࣰ ا وَٱدۡعُواْ ثُبُورࣰ ا كَثِيرࣰ ا
(එබැවින් ඒ අවස්ථාවේදී ඔවුන්ට) “අද දින ඔබ විනාශයක් පමණක් ආරාධනා කරන්නෙහුය. බොහෝ විනාශයන් ආරාධනා කර ගනු” (යයි කියනු ලැබේ)
Ayah 14قُلۡ أَذَٰلِكَ خَيۡرٌ أَمۡ جَنَّةُ ٱلۡخُلۡدِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۚ كَانَتۡ لَهُمۡ جَزَآءࣰ وَمَصِيرࣰ ا
(නබියේ! ඔවුන්ට) ඔබ මෙසේ පවසනු: “(නිරය වන) එය උසස්ද? නැතහොත් පරිශුද්ධවන්තයින්ට පොරොන්දු වන ලද ස්ථීර වූ ස්වර්ගයන් උසස්ද? එය ඔවුන්ට (හොඳ) ඵලවිපාක වශයෙන්ද, ඔවුන් සේන්දු වන ස්ථානය වශයෙන්ද ඇත්තේය
Ayah 15لَّهُمۡ فِيهَا مَا يَشَآءُونَ خَٰلِدِينَۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ وَعۡدࣰ ا مَّسۡـُٔولࣰ ا
එහි ඔවුන් කැමති සියල්ල ඔවුන්ට ලැඛෙනු ඇත. (එහි) ඔවුන් සදාකල් රැඳී සිටිනු ඇත”. (නබියේ!) මෙයම ඔබගේ දෙවියන්ගේ සන්නිධානයෙන් ඉල්ලා ලබා ගත යුතු පොරොන්දුව වශයෙන් ඇත්තේය
Ayah 16وَيَوۡمَ يَحۡشُرُهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ فَيَقُولُ ءَأَنتُمۡ أَضۡلَلۡتُمۡ عِبَادِي هَٰٓؤُلَآءِ أَمۡ هُمۡ ضَلُّواْ ٱلسَّبِيلَ
ඔවුන්වද, අල්ලාහ් හැර ඔවුන් නමදිමින් සිටි (අල්ලාහ් නොවන) දෙවිවරුන්වද, (විනිශ්චය සඳහා) ඒකරාශී කරන දිනදී (එම දෙවිවරුන්ගෙන්) “මගේ මෙම වහලූන්ව ඔබ මාර්ගය වැරද යාමට සැලැස්සූවෙහුද? නැතහොත් ඔවුන් තමන් විසින්ම මාර්ගය වැරද ගියෙහුද?”යි (දෙවියන්) විමසනු ඇත
Ayah 17قَالُواْ سُبۡحَٰنَكَ مَا كَانَ يَنۢبَغِي لَنَآ أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنۡ أَوۡلِيَآءَ وَلَٰكِن مَّتَّعۡتَهُمۡ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ نَسُواْ ٱلذِّكۡرَ وَكَانُواْ قَوۡمَۢا بُورࣰ ا
එයට ඒවා (දෙවියන්ට) “ඔබ ඉතාමත් පරිශුද්ධවන්තයෙකි. ඔබව හැර (අන් කිසිවක්) අපි, අපට ආරක්ෂකයෙකු වශයෙන් ගැනීම අපට සුදුසු නැත. එහෙත් ඔබම ඔවුන්ටද, ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන්ටද සැප සම්පත් දුන්නෙහිය. ඔවුන් (ඔබව) සිහි කිරීම අමතක කර දමා (තමන් විසින්ම පාපයන් කර) විනාශ වී යන මිනිසුන් බවට පත් වූහ” යයි පවසනු ඇත
Ayah 18فَقَدۡ كَذَّبُوكُم بِمَا تَقُولُونَ فَمَا تَسۡتَطِيعُونَ صَرۡفࣰ ا وَلَا نَصۡرࣰ اۚ وَمَن يَظۡلِم مِّنكُمۡ نُذِقۡهُ عَذَابࣰ ا كَبِيرࣰ ا
(එබැවින් එම ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට “ඔබව මාර්ගය වැරද යාමට සැලැස්සුවේ මොවුන්ම යයි) ඔබ පැවසූ දැය මේවා බොරු බවට පත් කළේය. එබැවින් (අපගේ දඬුවම) වළක්වා දැමීමට හෝ (මේවායෙන්) උදව් උපකාර ලබා ගැනීමට හෝ ඔබට නොහැකිය. එබැවින් ඔබගෙන් කවුරුන් අපරාධ කරමින් සිටියේද, ඔහු ඉමහත් වූ දඬුවම විඳීමට නියත වශයෙන්ම අපි සලස්වන්නෙමු” (යයි පවසන්නෙමු)
Ayah 19وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّآ إِنَّهُمۡ لَيَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشُونَ فِي ٱلۡأَسۡوَاقِۗ وَجَعَلۡنَا بَعۡضَكُمۡ لِبَعۡضࣲ فِتۡنَةً أَتَصۡبِرُونَۗ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرࣰ ا
(නබියේ!) ඔබට පෙර අපි යැවූ අපගේ දූතයින් සියල්ල නියත වශයෙන්ම (ඔබ මෙන්) ආහාර අනුභව කරන්නන් වශයෙන්ද, කඩ මණ්ඩියෙහි සැරිසරන්නන් වශයෙන්ද සිටියහ. එහෙත් ඔබගෙන් සමහරෙක් අනිත් අයට පිරික්සුමක් බවට පත් කළෙමු. එබැවින් (විශ්වාසවන්තයිනි! මෙම ප්රතික්ෂේප කරන්නන් වේදනා කිරීම) ඔබත් විඳ දරාගෙන සිටින්නෙහුද? (නබියේ!) ඔබගේ දෙවියන් (සියල්ල) අවධානයෙන් යුතුව බලන්නෙකු වශයෙන් සිටින්නේය
Ayah 20۞وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ أَوۡ نَرَىٰ رَبَّنَاۗ لَقَدِ ٱسۡتَكۡبَرُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ وَعَتَوۡ عُتُوࣰّ ا كَبِيرࣰ ا
(පරලොවදී) අපව හමු වීම කවුරුන් විශ්වාස නොකළෝද, ඔවුන් “අප කෙරෙහි (කෙළින්ම) මලායිකාවරුන් පහළ කළ යුතු නොවේද? නැතහොත් (අපගේ ඇස්වලින්) අපි, අපගේ දෙවියන්ව බැලිය යුතු නොවේද?”යි පවසන්නාහ. මොවුන් තමන්ව ඉතාමත් විශාලවන්තව අදහස් කර ගනිමින් සීමාව ඉක්මවා (යන්න) ගියහ
Ayah 21يَوۡمَ يَرَوۡنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ لَا بُشۡرَىٰ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُجۡرِمِينَ وَيَقُولُونَ حِجۡرࣰ ا مَّحۡجُورࣰ ا
(ඔවුන්ව විනාශ කර දැමීමට පැමිණෙන) මලායිකාවරුන්ව ඔවුන් දකින දිනදී එම වැරදිකරුවන්ට එදින කිසිම ශුභාරංචියක් නැත. “(ඔබට) වෙනස් කළ නොහැකි බාධාවක් ඇති කරනු ලැබ ඇත්තේය” යයි ඔවුන් පවසනු ඇත
Ayah 22وَقَدِمۡنَآ إِلَىٰ مَا عَمِلُواْ مِنۡ عَمَلࣲ فَجَعَلۡنَٰهُ هَبَآءࣰ مَّنثُورًا
(මෙලොවදී) ඔවුන් කරමින් සිටි කාරණාවන් අපි බැලූවහොත් (එහි කිසිම හොඳක් නොමැති බැවින් සුළගේ පාවී) විසිරී යන දූවිලි බවට ඒවා අපි පත් කළෙමු
Ayah 23أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ يَوۡمَئِذٍ خَيۡرࣱ مُّسۡتَقَرࣰّ ا وَأَحۡسَنُ مَقِيلࣰ ا
එදිනදී (විශ්වාසවන්තයින් වන) ස්වර්ගවාසීන් නම්, හොඳ වාසස්ථානයන්හිද, හාන්සි වන අලංකාරවත් ස්ථානයන්හිද සිටින්නාහ
Ayah 24وَيَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلسَّمَآءُ بِٱلۡغَمَٰمِ وَنُزِّلَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ تَنزِيلًا
අහස් වලාකුළෙන් වෙන්වන දිනදී මලායිකාවරුන් සමූහ සමූහයන් වශයෙන් බසිනු ඇත
Ayah 25ٱلۡمُلۡكُ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡحَقُّ لِلرَّحۡمَٰنِۚ وَكَانَ يَوۡمًا عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ عَسِيرࣰ ا
එදිනදී සත්ය වූ රාජ්යය රහ්මාන් (එක් කෙනෙකු)ටම ඇත්තේය. (එය) ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට (ඉතාමත්) දරුණු දිනයක් වශයෙන්ද තිඛෙණු ඇත
Ayah 26وَيَوۡمَ يَعَضُّ ٱلظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيۡهِ يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي ٱتَّخَذۡتُ مَعَ ٱلرَّسُولِ سَبِيلࣰ ا
මෙදිනදී අපරාධකාරයා තමන්ගේ දෑත් සපා ගනිමින් (අපගේ) “දූතයා සමග මමත් (ඍජු) මාර්ගය අනුගමනය කර ගියා නම් හොඳයි නොවෙද?”යි පවසනු ඇත
Ayah 27يَٰوَيۡلَتَىٰ لَيۡتَنِي لَمۡ أَتَّخِذۡ فُلَانًا خَلِيلࣰ ا
(තවද) “මගේ ශෝකයයි! (පාපයන් කරන මෙන් මාව පෙළඹවූ) අසවලා, මා මගේ මිතුරෙකු වශයෙන් නොගෙන සිටියා නම් හොඳයි නොවෙද
Ayah 28لَّقَدۡ أَضَلَّنِي عَنِ ٱلذِّكۡرِ بَعۡدَ إِذۡ جَآءَنِيۗ وَكَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لِلۡإِنسَٰنِ خَذُولࣰ ا
මා වෙත හොඳ ඔවදන් පැමිණි පසුවද, එයින් ඔහුම මාව මාර්ගය වැරද යැවුවේය! එම ෂෙයිතාන්, මිනිසාට ඉමහත් කුමන්ත්රණකාරයෙකු වශයෙන් සිටියේය!” (යයිද විලාප නගනු ඇත)
Ayah 29وَقَالَ ٱلرَّسُولُ يَٰرَبِّ إِنَّ قَوۡمِي ٱتَّخَذُواْ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ مَهۡجُورࣰ ا
(ඒ අතර අපගේ) දූතයා “මගේ දෙවියනේ! නියත වශයෙන්ම මගේ ජනතාව මෙම කුර්ආනය සම්පූර්ණයෙන් එපා වී (තල්ලූ කර) දැමූහ” යයි පවසනු ඇත
Ayah 30وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوࣰّ ا مِّنَ ٱلۡمُجۡرِمِينَۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيࣰ ا وَنَصِيرࣰ ا
මේ අන්දමට සෑම නබිවරයෙකුටම වැරදිකරුවන්ව, සතුරන් වශයෙන් පත් කර තිබුණෙමු. (නබියේ! ඔබට) ඍජු මාර්ගය දැනුම් දී උදව් කිරීමට ඔබගේ දෙවියන්ම ප්රමාණවත් අයෙකි
Ayah 31وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَا نُزِّلَ عَلَيۡهِ ٱلۡقُرۡءَانُ جُمۡلَةࣰ وَٰحِدَةࣰۚ كَذَٰلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِۦ فُؤَادَكَۖ وَرَتَّلۡنَٰهُ تَرۡتِيلࣰ ا
(නබියේ! ඔබව) ප්රතික්ෂේප කරන මොවුන් “මෙම කුර්ආනය සම්පූර්ණයෙන්ම ඔහු කෙරෙහි එක වර පහළ කළ යුතු නොවේද?”යි විමසන්නාහ. මෙසේ අපි ටිකෙන් ටික පහළ කර, (මෙය පිළිවෙලකට සිටින සේ නියම ආකාරයකට) සැලැස්වූවේ, ඔබගේ හෘදය ශක්තිමත් කිරීමටයි
Ayah 32وَلَا يَأۡتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَأَحۡسَنَ تَفۡسِيرًا
(මෙම ප්රතික්ෂේප කරන්නන් කුමන හෝ ප්රශ්නයක් අසා ඒ වෙනුවෙන්) කුමන උදාහරණයක් ඔබ වෙත ඔවුන් ගෙන ආවා වුවද, (ඊටත් වඩා) සත්ය වූ (කාරණාවන්)ද, අලංකාරවත් වදන්ද අපි ඔබට පහළ කර නැත්තේ නොවේ
Ayah 33ٱلَّذِينَ يُحۡشَرُونَ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ إِلَىٰ جَهَنَّمَ أُوْلَٰٓئِكَ شَرࣱّ مَّكَانࣰ ا وَأَضَلُّ سَبِيلࣰ ا
මොවුන්වම නිරයට මුණින් අතට දමා ඇදගෙන යනු ලබන්නාහ. මොවුන්ම ඉමහත් වු නපුරු ස්ථානයෙහි රැඳී සිටින්නන් හා මාර්ගය වැරද ගියවුන්ද වන්නාහ
Ayah 34وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلۡنَا مَعَهُۥٓ أَخَاهُ هَٰرُونَ وَزِيرࣰ ا
(මෙයට පෙර) නියත වශයෙන්ම අපි මූසාට තව්රාත් නමැති) ධර්මයක් ලබා දී තිබුණෙමු. ඔහුගේ සහෝදර හාරූන්ව ඔහුට ආමාත්යවරයෙකු බවටද පත් කළෙමු
Ayah 35فَقُلۡنَا ٱذۡهَبَآ إِلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا فَدَمَّرۡنَٰهُمۡ تَدۡمِيرࣰ ا
(ඒ දෙදෙනාට) “ඔබ දෙදෙනාම අපගේ සාධකයන් බොරු කළ අය වෙත යනු” යයි පැවසුවෙමු. (එසේ ඔවුන් ගිය පසුද, ඔවුන් ප්රතික්ෂේප කර හැරිය බැවින්) අපි ඔවුන්ව සහමුලින්ම විනාශ කර දැමුවෙමු
Ayah 36وَقَوۡمَ نُوحࣲ لَّمَّا كَذَّبُواْ ٱلرُّسُلَ أَغۡرَقۡنَٰهُمۡ وَجَعَلۡنَٰهُمۡ لِلنَّاسِ ءَايَةࣰۖ وَأَعۡتَدۡنَا لِلظَّٰلِمِينَ عَذَابًا أَلِيمࣰ ا
නූහුගේ ජනතාවද (අපගේ) දූතයින්ව බොරු කළ බැවින් ඔවුන්වද ගිල්වා දමා, මිනිසුන්ට ඔවුන්ව එක් සාධකයක් බවට පත් කළෙමු. මෙවැනි අපරාධකරුවන්ට වේදනා ගෙන දෙන දඬුවමම අපි සැලසුම් කර තබා ඇත්තෙමු
Ayah 37وَعَادࣰ ا وَثَمُودَاْ وَأَصۡحَٰبَ ٱلرَّسِّ وَقُرُونَۢا بَيۡنَ ذَٰلِكَ كَثِيرࣰ ا
ආද්, සමූද් (ජනතාවද), රස් (නමැති අගල්)වාසීන්වද හා මොවුන් අතරේ තවත් බොහොමයක් සමූහයන්ද, (අපි විනාශ කර ඇත්තෙමු)
Ayah 38وَكُلࣰّ ا ضَرَبۡنَا لَهُ ٱلۡأَمۡثَٰلَۖ وَكُلࣰّ ا تَبَّرۡنَا تَتۡبِيرࣰ ا
(ඔවුන් හොඳ වැටහීමක් ලබා ගනු පිණිස) ඔවුන් සියල්ලන්ටම අපි බොහොමයක් උදාහරණයන් පැවසුවෙමු. (ඔවුන් ඒවා ප්රතික්ෂේප කර දැමූ විට), ඔවුන් සියල්ලන්වම අපි සහමුලින්ම විනාශ කර දැමුවෙමු
Ayah 39وَلَقَدۡ أَتَوۡاْ عَلَى ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِيٓ أُمۡطِرَتۡ مَطَرَ ٱلسَّوۡءِۚ أَفَلَمۡ يَكُونُواْ يَرَوۡنَهَاۚ بَلۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ نُشُورࣰ ا
නියත වශයෙන්ම (මක්කාවෙහි සිටි කාෆිර්වරුන්) නපුරු ගල් වැසි පහළ වූ ගම අසළින් (විටින් විට) පසු කර යමින් සිටින්නාහ. එය මොවුන් බැලූවේ නැද්ද? ඇත්තෙන්ම මොවුන් (පරලොවදී) පණ දී නැගිට්ටවීම විශ්වාස කළේම නැත
Ayah 40وَإِذَا رَأَوۡكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَٰذَا ٱلَّذِي بَعَثَ ٱللَّهُ رَسُولًا
(නබියේ!) මොවුන් ඔබව දුටුවහොත් ඔබව සමච්චලයෙන්ම ඇර ගන්නාහ. “මොහුවද අල්ලාහ් (තමන්ගේ) දූතයා වශයෙන් යැවුවේ?” (යයි පවසන්නාහ)
Ayah 41إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنۡ ءَالِهَتِنَا لَوۡلَآ أَن صَبَرۡنَا عَلَيۡهَاۚ وَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ حِينَ يَرَوۡنَ ٱلۡعَذَابَ مَنۡ أَضَلُّ سَبِيلًا
(තවද) “අපි ස්ථීරව නොසිටියෙමු නම්, අපගේ දෙවිවරුන්ගෙන් අපව හරවා මාර්ගය වැරද යවන්නට ඉඩ තිබුණි” (යයිද පවසන්නාහ. විනිශ්චය දිනදී) ඔවුන් දඬුවම දෑසින් දකින විට, මාර්ගය වැරද ගියවුන් කවුරුන්දැයි යන්න හොඳින් දැන ගන්නාහ
Ayah 42أَرَءَيۡتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَٰهَهُۥ هَوَىٰهُ أَفَأَنتَ تَكُونُ عَلَيۡهِ وَكِيلًا
(නබියේ!) තම (ශරීර) ආශාවන් (තමන් අනුගමනය කරන), තමන්ගේ දෙවියන් වශයෙන් කවුරුන් ගත්තේද, ඔහුව ඔබ බැලූවෙහිද? ඔබ ඔහුට ආරක්ෂකයෙකු වශයෙන් සිටින්නෙහිද
Ayah 43أَمۡ تَحۡسَبُ أَنَّ أَكۡثَرَهُمۡ يَسۡمَعُونَ أَوۡ يَعۡقِلُونَۚ إِنۡ هُمۡ إِلَّا كَٱلۡأَنۡعَٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّ سَبِيلًا
ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙකු (ඔබගේ වදන් කණින්) අසන්නාහ යයි හෝ නැතහොත් එය සිතන්නාහ යයි හෝ ඔබ අදහස් කළෙහිද? ඔවුන් සතුන් මෙන් අය වන්නාහ මිස, වෙන කිසිවක් නැත. තවද (සතුන්ටත් වඩා) ඉතාමත් මාර්ගය වැරද ගිය අය වශයෙන්ද සිටින්නාහ
Ayah 44أَلَمۡ تَرَ إِلَىٰ رَبِّكَ كَيۡفَ مَدَّ ٱلظِّلَّ وَلَوۡ شَآءَ لَجَعَلَهُۥ سَاكِنࣰ ا ثُمَّ جَعَلۡنَا ٱلشَّمۡسَ عَلَيۡهِ دَلِيلࣰ ا
(නබියේ!) ඔබගේ දෙවියන් සෙවණැල්ල කෙසේ (අඩු කරන්නේද), වැඩි කරන්නේද යන්න ඔබ අවධානය කළේ නැද්ද? ඔහු අදහස් කර තිබුණේ නම්, එය ස්ථීරව තිබීමට සැලැස්විය හැකිය. සූර්යයාව, චන්ද්රයා ඉදිරියෙන් අපිම පත් කළෙමු
Ayah 45ثُمَّ قَبَضۡنَٰهُ إِلَيۡنَا قَبۡضࣰ ا يَسِيرࣰ ا
පසුව අපිම එය ටිකෙන් ටික අප දෙසට අඩු කර (හකුළා) ගන්නෙමු
Ayah 46وَهُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا وَٱلنَّوۡمَ سُبَاتࣰ ا وَجَعَلَ ٱلنَّهَارَ نُشُورࣰ ا
ඔහුම ඔබට රාත්රිය පොරවණයක් වශයෙන්ද, නින්ද අපහසුතාවයන් පහ කර සැතපීමක් වශයෙන්ද, දහවල (ඔබ) ඒ මේ අත සැරිසැරීම සඳහා (අලෝකයක් වශයෙන්)ද පත් කළේය
Ayah 47وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦۚ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءࣰ طَهُورࣰ ا
ඔහුම තම වරප්රසාදයන් පහළ කිරීමට පෙර (සිසිල්) සුළඟ ශුභාරංචියක් වශයෙන් වන්නේය. (මිනිසුනේ!) අපිම වලාකුළෙන් පරිශුද්ධ වූ ජලය වසින්නට සලස්වන්නෙමු
Ayah 48لِّنُحۡـِۧيَ بِهِۦ بَلۡدَةࣰ مَّيۡتࣰ ا وَنُسۡقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقۡنَآ أَنۡعَٰمࣰ ا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرࣰ ا
මැරී ගිය භූමියට එමගින් අපි ජීවය ලබා දී අපගේ උත්පාදනයන්ගෙන් වූ එළු, ගව, ඔටුවන් වැනි සතුන්ටද, බොහෝ මිනිසුන්ටද එය පානය කිරීමට සලස්වන්නෙමු
Ayah 49وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَٰهُ بَيۡنَهُمۡ لِيَذَّكَّرُواْ فَأَبَىٰٓ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورࣰ ا
ඔවුන් හොඳ වැටහීමක් ලබා ගනු පිණිස (මෙම කාරණාව බොහෝ වාර ගණනක්) ඔවුන්ට විටින් විට ගෙනහැර දැක්වූවෙමු. එහෙත් ඔවුන් (ඒවා) ප්රතික්ෂේප කර දැමූහ. (මන්දයත්) මිනිසුන්ගෙන් බොහොමයක් ඉතාමත් ගුණමකු අය වශයෙන්ම සිටින්නාහ
Ayah 50وَلَوۡ شِئۡنَا لَبَعَثۡنَا فِي كُلِّ قَرۡيَةࣲ نَّذِيرࣰ ا
අපි අදහස් කර තිබුණේ නම්, සෑම රටකටම බිය ගන්වා අනතුරු ඇඟවිය හැකි දූතයෙකු අපි යවා ඇත්තෙමු
Ayah 51فَلَا تُطِعِ ٱلۡكَٰفِرِينَ وَجَٰهِدۡهُم بِهِۦ جِهَادࣰ ا كَبِيرࣰ ا
එබැවින් (නබියේ!) මෙම ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට අවනත නොවනු. තවද (කුර්ආනය වන) මෙය (සාක්ෂි වශයෙන්) තබා ඔබ ඔවුන් සමග දැඩි ලෙස තර්ක කරනු
Ayah 52۞وَهُوَ ٱلَّذِي مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ هَٰذَا عَذۡبࣱ فُرَاتࣱ وَهَٰذَا مِلۡحٌ أُجَاجࣱ وَجَعَلَ بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخࣰ ا وَحِجۡرࣰ ا مَّحۡجُورࣰ ا
ඔහුම මුහුදු දෙකක ජලයන්ද එක්කාසු කර ඇත්තේය. එකක් ඉතා රසවත් හා මනරම් ජලයයි. අනිත් එක ලූණු හා තිත්ත රසයෙන් යුත් ජලයයි. මේ දෙක අතරේ බිඳ දැමිය නොහැකි බාධකයක් ඇති කර ඇත්තේය
Ayah 53وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ مِنَ ٱلۡمَآءِ بَشَرࣰ ا فَجَعَلَهُۥ نَسَبࣰ ا وَصِهۡرࣰ اۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرࣰ ا
ඔහුම එක් ජල (බිඳකින්) මිනිසාව නිර්මාණය කරන්නේය. පසුව එයට ලේ සම්බන්ධ ඥාතීන්ද, විවාහ සම්බන්ධයෙන් වූ ඥාතීන්ද ඇති කරන්නේය. (නබියේ!) ඔබගේ දෙවියන් (තමන් කැමති ආකාරයන් සියල්ල කිරීමට) බලසම්පන්නයෙකු වශයෙන් සිටින්නේය
Ayah 54وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمۡ وَلَا يَضُرُّهُمۡۗ وَكَانَ ٱلۡكَافِرُ عَلَىٰ رَبِّهِۦ ظَهِيرࣰ ا
මෙසේ තිබියදී (පිළිරූ ආරාධනාවන් කරන) ඔවුන් නම්, තමන්ට යම්කිසි හොඳක් හෝ නරකක් හෝ කරන්නට ශක්තියක් නැති අල්ලාහ් නොවන දැය නමදින්නාහ. මෙම ප්රතික්ෂේප කරන්නන් තමන්ගේ දෙවියන්ටම සතුරන් වශයෙන් සිටින්නාහ
Ayah 55وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّرࣰ ا وَنَذِيرࣰ ا
(නබියේ!) ශුභාරංචි පවසන්නෙකු වශයෙන්ද, බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන්නෙකු වශයෙන්ද මිස, ඔබව මා යැව්වේ නැත
Ayah 56قُلۡ مَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ إِلَّا مَن شَآءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلࣰ ا
“දෙවියන්ගේ (ඍජු) මාර්ගයෙහි යාමට අදහස් කරන්නා (කිසිම බාධාවක් නැතිව ඕනෑතරම්) එහි යන්නට හැකිය යන්න මිස, මේ වෙනුවෙන් මා ඔබ වෙතින් කිසිම කුලියක් ඉල්ලූවේ නැත” යයි (නබියේ!) ඔබ පවසනු මැනව
Ayah 57وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡحَيِّ ٱلَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِهِۦۚ وَكَفَىٰ بِهِۦ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرًا
මරණයෙන් තොර සදා අමරණීය ජීවය (වන අල්ලාහ් එක්) කෙනෙකුවම ඔබ විශ්වාස කරනු. ඔහුගේ ප්රශංසාව පවසා, ඔහුව සුවි ශුද්ධ කරමින් සිටිනු. තම වහලූන් (කළ) පාපයන්(ගේ තරාතිරම් ගැන) ඔහු හොඳින් දැන සිටීම ප්රමාණවත්ව ඇත්තේය
Ayah 58ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامࣲ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ ٱلرَّحۡمَٰنُ فَسۡـَٔلۡ بِهِۦ خَبِيرࣰ ا
ඔහුම අහස්ද, භූමියද, මේවා අතර ඇති දැයද දින හයකින් උත්පාදනය කළේය. පසුව ඔහු අර්ෂ් මත තම රාජ්යය ස්ථීරවත් කළේය. ඔහුම (ඉමහත් දයාබරවන්තයා වන) රහ්මාන්ය. මේ ගැන දැනුවත් අයගෙන් අසා දැන ගනු
Ayah 59وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱسۡجُدُواْۤ لِلرَّحۡمَٰنِ قَالُواْ وَمَا ٱلرَّحۡمَٰنُ أَنَسۡجُدُ لِمَا تَأۡمُرُنَا وَزَادَهُمۡ نُفُورࣰ ا۩
(එබැවින්) “එම රහ්මාන්ව හිස බිම තබා නමදිනු” යයි ඔවුන්ට කියනු ලැබුවහොත් “රහ්මාන් කවරෙක්ද? ඔබ පවසන සියල්ලට අපගේ හිස නමා නමදින්නද?”යි විමසන්නාහ. තවද එය (එසේ පැවසීම) ඔවුන්ට පිළිකුලම වැඩි කරන්නේය
Ayah 60تَبَارَكَ ٱلَّذِي جَعَلَ فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجࣰ ا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجࣰ ا وَقَمَرࣰ ا مُّنِيرࣰ ا
අහස්හි ග්රහ මණ්ඩලය නිර්මාණය කර, එහි (සූර්යයා) ආලෝකයක් වශයෙන්ද, චන්ද්රයා දීප්තිය ගෙන දෙන්නක් වශයෙන්ද නිර්මාණය කළ ඔහු,(එම රහ්මාන් ඉතාමත්) භාග්යයෙන් යුත් අයෙකි
Ayah 61وَهُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ خِلۡفَةࣰ لِّمَنۡ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوۡ أَرَادَ شُكُورࣰ ا
ඔහුම රාත්රියද, දහවලද පිළිවෙලින් පැමිණෙන සේ සලස්වා ඇත්තේය. (මෙමගින්) හොඳ වැටහීමක් ලබාගෙන, ඔහුට කෘතඥ වීමට කැමැත්තන්, කෘතඥ වීම සඳහාම (මෙසේ කර ඇත්තේය)
Ayah 62وَعِبَادُ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلَّذِينَ يَمۡشُونَ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ هَوۡنࣰ ا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلۡجَٰهِلُونَ قَالُواْ سَلَٰمࣰ ا
රහ්මාන්ගේ (ස්තූතියෙන් පිරි) වහලූන් (කවුරුන්දයත්) භූමියෙහි (ඉතාමත් විනීතවද), යටත් පහත්වද කටයුතු කරන්නාහ. මෝඩයින් ඔවුන් සමග තර්ක කිරීමට ඉදිරිපත් වුවහොත් ‘සලාමුන්’ යයි කියා (ඔවුන්ගෙන් ඈත් වී) යන්නාහ
Ayah 63وَٱلَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمۡ سُجَّدࣰ ا وَقِيَٰمࣰ ا
තවද ඔවුන් තමන්ගේ දෙවියන්ව සිට ගනිමින්ද, හිස බිම තබා රාත්රීන් සියල්ලෙහි නමදිමින්ම සිටින්නාහ
Ayah 64وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا
තවද ඔවුන් “අපගේ දෙවියනේ! නිරා වේදනාව අපගෙන් ඔබ වළක්වා හරිනු මැනව! මන්දයත් එහි වේදනාව නම්, නියත වශයෙන්ම ස්ථීර වූ දුක් කරදරයක් වන්නේය” යයි ප්රාර්ථනා කරමින්ම සිටිනු ඇත
Ayah 65إِنَّهَا سَآءَتۡ مُسۡتَقَرࣰّ ا وَمُقَامࣰ ا
“(තවද) ටික වේලාවක් හෝ නැතහොත් ස්ථීරව හෝ රැඳී සිටීමට එය ඉතාමත් නපුරු ස්ථානයකි. (එබැවින් එයින් අපව ඔබ බේරා ගනු මැනව!” යයි ප්රාර්ථනා කරනු ඇත)
Ayah 66وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَنفَقُواْ لَمۡ يُسۡرِفُواْ وَلَمۡ يَقۡتُرُواْ وَكَانَ بَيۡنَ ذَٰلِكَ قَوَامࣰ ا
තවද ඔවුන් වියදම් කළහොත් සීමාව ඉක්මවා නොයනු ඇත. මසුරුකමද නොකරනු ඇත. මෙහිදී මධ්යස්තවම සිටිනු ඇත
Ayah 67وَٱلَّذِينَ لَا يَدۡعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ وَلَا يَقۡتُلُونَ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِي حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَا يَزۡنُونَۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ يَلۡقَ أَثَامࣰ ا
තවද ඔවුන් අල්ලාහ් සමග වෙනත් කිසිවෙකුත් දෙවියන් යයි ආරාධනා නොකරනු ඇත. අල්ලාහ් (ඝාතනය නොකළ යුතුය යයි) තහනම් කර ඇති කිසිම මිනිසෙකුව ඔවුන් අසාධාරණයේ මරා දමන්නේද නැත. අපචාරයේද නොහැසිරෙනු ඇත. එබැවින් කවුරුන් හෝ මේවා කිරීමට ඉදිරිපත් වුවහොත් ඔහුට (එම පාපයට අයත්) දඬුවම අත් කර ගැනීමට සිදු වනු ඇත
Ayah 68يُضَٰعَفۡ لَهُ ٱلۡعَذَابُ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَيَخۡلُدۡ فِيهِۦ مُهَانًا
විනිශ්චය දිනදී නම්, ඔහුගේ දඬුවම දෙගුණයක් කරනු ලැබූවෙකු වශයෙන්ද, අවමන් කරනු ලැබූවෙකු වශයෙන්ද එහි සදාකල් රැඳී සිටිනු ඇත
Ayah 69إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ عَمَلࣰ ا صَٰلِحࣰ ا فَأُوْلَٰٓئِكَ يُبَدِّلُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِهِمۡ حَسَنَٰتࣲۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورࣰ ا رَّحِيمࣰ ا
එහෙත් (ඔවුන්ගෙන්) කවුරුන් පාපයන්ගෙන් ඈත් වී (සමාව ඉල්ලා සිටිමින්) විශ්වාසය තබා දැහැමි කාරණාවන් කරන්නෝද, එවැන්නන්ගේ පාපයන් අල්ලාහ් ඉතාමත් ක්ෂමා කරන්නෙකු හා කරුණාවන්තයෙකු වශයෙන් සිටින්නේය
Ayah 70وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَٰلِحࣰ ا فَإِنَّهُۥ يَتُوبُ إِلَى ٱللَّهِ مَتَابࣰ ا
කවුරුන් පසුතැවිලි වී (පාපයන්ගෙන්) ඈත් වී දැහැමි කාරණාවන් කරන්නෝද, ඔවුන් නියත වශයෙන්ම සම්පූර්ණයෙන්ම අල්ලාහ් වෙතම හැරෙන්නාහ
Ayah 71وَٱلَّذِينَ لَا يَشۡهَدُونَ ٱلزُّورَ وَإِذَا مَرُّواْ بِٱللَّغۡوِ مَرُّواْ كِرَامࣰ ا
තවද ඔවුන් බොරු සාක්ෂි නොපවසන්නාහ. (පුහු කාරණාවන් සිදු වන ස්ථානයන්ට නොයන්නාහ). කිසි විටෙක පුහු ක්රියාවන් (සිදු වන) ස්ථානයන් දෙසට ගියා වුවද, (එවායෙහි සම්බන්ධ වන්නේ නැති අතර) ගෞරවණීය අන්දමට (එය පසුකර) යනු ඇත
Ayah 72وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ لَمۡ يَخِرُّواْ عَلَيۡهَا صُمࣰّ ا وَعُمۡيَانࣰ ا
තවද ඔවුන් තමන්ගේ දෙවියන්ගේ ආයාවන් සමුදීරණය කර පෙන්වනු ලැබුවහොත් අන්ධයාද, බිහිරාද මෙන් ඒ කෙරෙහි ඇද හැළෙන්නේ නැත. (එය සම්පූර්ණයෙන්ම හොඳින් වටහා ගන්නා අතර, එය අත් කරගෙන කටයුතු කරන්නාහ)
Ayah 73وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبۡ لَنَا مِنۡ أَزۡوَٰجِنَا وَذُرِّيَّٰتِنَا قُرَّةَ أَعۡيُنࣲ وَٱجۡعَلۡنَا لِلۡمُتَّقِينَ إِمَامًا
තවද ඔවුන් “අපගේ දෙවියනේ! අපගේ භාර්යයාවන්වද, අපගේ දරුවන්වද, අපට ඇස් පිනා යාමට ලබා දෙනු මැනව! තවද පරිශුද්ධවන්තයින්ට මාර්ගෝපදේශ-කයින් වශයෙන්ද අපව ඔබ පත් කරනු මැනව!” යයි ප්රාර්ථනා කරමින් සිටින්නාහ
Ayah 74أُوْلَٰٓئِكَ يُجۡزَوۡنَ ٱلۡغُرۡفَةَ بِمَا صَبَرُواْ وَيُلَقَّوۡنَ فِيهَا تَحِيَّةࣰ وَسَلَٰمًا
මෙවැන්නන්ට ඔවුන් දුක් කරදර විඳ දරා ගැනීමේ හේතුවෙන් උසස් මාලිගාවන් (පරලොවදී) ලබා දෙනු ලැබේ. “ශාන්තිය හා සමාදානය (අත් වේවා!)” යන ආශීර්වාදය සමග එහිදී පිළි ගනු ලබන්නාහ
Ayah 75خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ حَسُنَتۡ مُسۡتَقَرࣰّ ا وَمُقَامࣰ ا
එහි සදාකල් රැඳී සිටිනු ඇත. ටික වේලාවක් රැඳී සිටියා වුවද කම් නැත, සදාකල් රැඳී සිටියා වුවද කම් නැත, එය ඉතාමත් (හොඳ) අලංකාරවත් වාසස්ථානයකි
Ayah 76قُلۡ مَا يَعۡبَؤُاْ بِكُمۡ رَبِّي لَوۡلَا دُعَآؤُكُمۡۖ فَقَدۡ كَذَّبۡتُمۡ فَسَوۡفَ يَكُونُ لِزَامَۢا
(නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “ඔබ මගේ දෙවියන්ව ආරාධනා කර ප්රාර්ථනා නොකරන්නේ නම්, (ඒ වෙනුවෙන්) ඔහු ඔබව ගණනයට ගන්නේ නැත. මන්දයත් ඔබ (ඔහුගේ ආයාවන්) නියත වශයෙන්ම බොරු කරමින්ම සිටියෙහුය. එහි දඬුවම ඔබව අනිවාර්යයෙන්ම හසු කර ගන්නේය”
Ayah 77