Surah At-Tur — The Mount

Surah At-Tur (The Mount) is chapter 52 of the Quran, with 49 verses. This page presents the Arabic text with a Sinhala translation, verse by verse.

وَٱلطُّورِ

(වහී පහළ කරන ලද) කන්ද මත සත්තකින්ම

Ayah 1

وَكِتَٰبࣲ مَّسۡطُورࣲ‏

දිග හැරුණු කඩදාසියේ පේළි පේළි වශයෙන් ලියන ලද

Ayah 2

فِي رَقࣲّ مَّنشُورࣲ‏

ධර්ම පුස්තකය මත සත්තකින්ම

Ayah 3

وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ

බයිතුල් මඃමූර් (නමැති නැමදුම්පළ) මත සත්තකින්ම

Ayah 4

وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ

උස් වූ මුදුන් වහලය මත සත්තකින්ම

Ayah 5

وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ

ශබ්ද නගන රළ වලින් යුත් මුහුද මත සත්තකින්ම

Ayah 6

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعࣱ‏

(නබියේ!) නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන්ගේදඬුවම (ඔවුන්ට) අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙන්නේය

Ayah 7

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعࣲ‏

කිසිවෙකුටත් එය වැළැක්විය නොහැක

Ayah 8

يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرࣰ ا

එදිනදී අහසද දඟලමින් ශබ්ද නගනු ඇත

Ayah 9

وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرࣰ ا

කඳු (විනාශ වී) පියාඹා දුවනු ඇත

Ayah 10

فَوَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

(නබියේ! ඔබව) බොරුකාරයා කරන මොවුන්ට එදිනදී විනාශයයි

Ayah 11

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي خَوۡضࣲ يَلۡعَبُونَ

ඔවුන්ම (පුහු තර්ක විතර්කයන්හි) ගිලී සෙල්ලම් කරමින් සිටින්නාහ

Ayah 12

يَوۡمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا

ඔවුන් නිරය දෙසට (පහර දී) එළවාගෙන යන දිනදී

Ayah 13

هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ

(ඔවුන්ට) “ඔබ බොරු කරමින් සිටි (නිරා) ගින්න මෙයයි” (යයි කියනු ලැබේ)

Ayah 14

أَفَسِحۡرٌ هَٰذَآ أَمۡ أَنتُمۡ لَا تُبۡصِرُونَ

“මෙය (පුහු) සූනියමක්ද? නැතහොත් (මෙය) ඔබ, (ඔබගේ දෑසින්) බැලූවේ නැද්ද?”

Ayah 15

ٱصۡلَوۡهَا فَٱصۡبِرُوٓاْ أَوۡ لَا تَصۡبِرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡكُمۡۖ إِنَّمَا تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

“මෙහි (ඇතුළු වී) මුහු වී (ගින්ණෙන් දැවී) යනු. (මෙහි දඬුවම විඳ) දරාගෙන සිටිනු. නැතහොත් විඳ දරා නොගනු. (දෙකම) ඔබට එක සමානය! (දඬුවමෙහි එක් අනු ප්‍රමාණයක් හෝ අඩු කළ නොහැක). ඔබ කළ දැයට අයත් ඵලවිපාකම ඔබට දෙනු ලබන්නේය” (යයිද කියනු ලැබේ)

Ayah 16

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَنَعِيمࣲ‏

පරිශුද්ධවන්තයින්ද, (අල්ලාහ්ට බිය වී කටයුතු කරන අයද), නියත වශයෙන්ම ස්වර්ගයන්හිද ඉමහත් සන්තෝෂයෙන්ද (කුල්මත් වී) සිටිනු ඇත

Ayah 17

فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ وَوَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ

තමන්ගේ දෙවියන් තමන්ට ලබා දී ඇති දැය ගැනද, නිරා දඬුවමෙන් තමන්ගේ දෙවියන් තමන්ව බේරා ගැනීම ගැනද, සතුටට පත් වූවන් වශයෙන් සිටිනු ඇත

Ayah 18

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

(ඔවුන්ට) “ඔබ කළ (පින් ඇති) ක්‍රියාවන් හේතුවෙන් (මෙහි ඇති දැය) ඉතාමත් ඕනෑතරම් අනුභව කරමින්ද, පානය කරමින්ද සිටිනු” (යයිද කියනු ලැබේ)

Ayah 19

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّصۡفُوفَةࣲۖ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ‏

පේළි පේළි වශයෙන් යහනාවන්හි (ඇති පුළුන් මෙට්ටයන්) මත හාන්සි වී සිටින්නන් වශයෙන් ඔවුන් සිටිනු ඇත. අපි ඔවුන්ට (හූරුල් ඊන් නමැති) අලංකාරවත් (කන්‍යාවන්)ව විවාහ කර දෙන්නෙමු

Ayah 20

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱتَّبَعَتۡهُمۡ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلۡحَقۡنَا بِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَمَآ أَلَتۡنَٰهُم مِّنۡ عَمَلِهِم مِّن شَيۡءࣲۚ كُلُّ ٱمۡرِيِٕۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينࣱ‏

කවුරුන් විශ්වාසය තබා ඔවුන්ගේ පරම්පරාවේ දරුවන්ද, විශ්වාසයෙහි ඔවුන්ව අනුගමනය කළෝද (එවැනි) ඔවුන්ගේ පරම්පරාවේ දරුවන්ද, (එම පරම්පරාවේ දරුවන්ගේ පින් අඩුවෙන් තිබුනා වුවද, ඔවුන්ගේ පියවරුන් තෘප්තියට පත් වනු පිණිස) ඔවුන් සමග (ස්වරගයෙහි) එක්කාසු කර හරින්නෙමු. (මෙනිසා) ඔවුන්ගේ (පියවරුන්ගේ පින් ඇති) ක්‍රියාවන්හි කිසිවක් ඔවුන්ට අපි අඩු කර නොදමන්නෙමු. සෑම මිනිසෙකුම තමන්ගේ ක්‍රියාවන්ට ඇප වශයෙන් සිටින්නේය

Ayah 21

وَأَمۡدَدۡنَٰهُم بِفَٰكِهَةࣲ وَلَحۡمࣲ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ

ඔවුන් කැමති (විවිධ වර්ගයේ) පලතුරු වර්ගද, මස් වර්ගද ඔවුන්ට (දිනපතා) අපි (අප්‍රමාණව) ලබා දී උදව් කරන්නෙමු

Ayah 22

يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأۡسࣰ ا لَّا لَغۡوࣱ فِيهَا وَلَا تَأۡثِيمࣱ‏

කෙනෙකුගේ බඳුනක් අනිත් කෙනා එහිදී පරිහරණය කරනු ඇත. (එහි) පුහු කතාබහද නොතිඛෙනු ඇත. නපුරු අදහස් උදහස්ද නොතිඛෙනු ඇත

Ayah 23

۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ غِلۡمَانࣱ لَّهُمۡ كَأَنَّهُمۡ لُؤۡلُؤࣱ مَّكۡنُونࣱ‏

ඔවුන් වෙනුවෙන් ඇති තරුණයින් (බොහොමයක් දෙනා) ඔවුන් වටා කැරකෙමින්ම සිටිනු ඇත. ඔවුන් ආරක්ෂා කරන ලද මුතු මෙන් (බැබළෙන්නාක් සේ දිස් වන්නාහ)

Ayah 24

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ

ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකු අනිත් කෙනා දෙස (බලමින් සතුටින් යුතුව) කතාබහ ආරම්භ කර

Ayah 25

قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا قَبۡلُ فِيٓ أَهۡلِنَا مُشۡفِقِينَ

“මීට පෙර අපි අපගේ පවුලේ උදවිය ගැන (ඔවුන්ගේ ඉරණම කුමක් වේදෝ යයි) ඇත්තෙන්ම බියෙන්ම සිටියෙමු

Ayah 26

فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ

නමුත් අල්ලාහ් අප කෙරෙහි දයාව පහළ කර, දරුණු දඬුවමෙන් අපව(ද අපගේ පවුලේ උදවියද) බේරා ගත්තේය

Ayah 27

إِنَّا كُنَّا مِن قَبۡلُ نَدۡعُوهُۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡبَرُّ ٱلرَّحِيمُ

මීට පෙර (දඬුවමෙන් අපව බේරා ගන්නා මෙන්) ඇත්තෙන්ම අපි ඔහු වෙතින් ප්‍රාර්ථනා කරමින් සිටියෙමු. ඇත්තෙන්ම ඔහු කෘතඥ වන්නෙකු හා ඉතාමත් දයාබරවන්ත-යෙකු වශයෙන් සිටින්නේය” යයිද පවසන්නාහ

Ayah 28

فَذَكِّرۡ فَمَآ أَنتَ بِنِعۡمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنࣲ وَلَا مَجۡنُونٍ

(නබියේ!) ඔබ දෙවියන්ගේ දයාවෙන් ඔබ පේන කියන්නෙකුද නොව. පිස්සෙකුද නොව යන්න (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට) ඔබ මතක් කර දෙනු

Ayah 29

أَمۡ يَقُولُونَ شَاعِرࣱ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيۡبَ ٱلۡمَنُونِ

(ඔබ ගැන “ඔහු) කවියෙකි. ඔහුගේ ඉරණමේ අවසානය අපි බලාපොරොත්තු-වෙන් සිටිමු” යයි ඔවුන් පවසන්නෙහුද

Ayah 30

قُلۡ تَرَبَّصُواْ فَإِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُتَرَبِّصِينَ

(එබැවින් ඔවුන්ට “එය) ඔබත් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිනු. (කුමක් සිදු වන්නේදැයි) නියත වශයෙන්ම මමත් ඔබ සමග බලාපොරොත්තු-වෙන් සිටින්නෙමි” යයි පවසනු මැනව

Ayah 31

أَمۡ تَأۡمُرُهُمۡ أَحۡلَٰمُهُم بِهَٰذَآۚ أَمۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ

(නබියේ! ඔබව පේනකාරයෙකු යයිද, පිස්සෙකු යයිද පවසන මෙන්) ඔවුන්ගේ බුද්ධියම මෙසේ ඔවුන්ව පොළඹ වන්නේද? නැතහොත් (ස්වභාවයෙන්ම) ඔවුන් අපරාධකාර ජනයාද

Ayah 32

أَمۡ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥۚ بَل لَّا يُؤۡمِنُونَ

නැතහොත් “ඔහු (බොරුවටම) එය මනක්කල්පිත කර ගත්තේය” යයි ඔවුන් පවසන්නෙහුද? නැත. (හිතට විරුද්ධවම මෙය) ඔවුන් විශ්වාස කරන්නේ නැත

Ayah 33

فَلۡيَأۡتُواْ بِحَدِيثࣲ مِّثۡلِهِۦٓ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ

(නබියේ! මෙය ඔබ බොරුවට මනක්කල්පිත කර ගත්තෙහිය යයි පැවසීමෙහි) ඔවුන් ඇත්ත කියන්නන් වශයෙන් සිටින්නෙහු නම්, (ඔවුන්ද මනක්කල්පිත කරගෙන) මෙවැනි යම්කිසි වදනක් ගෙනෙත්වා

Ayah 34

أَمۡ خُلِقُواْ مِنۡ غَيۡرِ شَيۡءٍ أَمۡ هُمُ ٱلۡخَٰلِقُونَ

නැතහොත් ඔවුන් කිසිවක් නොමැතිව තමන් විසින්ම ඇති කළෙහුද? නැතහොත් මොවුන් තමන්ට තමන්ම නිර්මාණය කර ගත්තෙහුද

Ayah 35

أَمۡ خَلَقُواْ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ

නැතහොත් අහස්ද, භූමියද ඔවුන් නිර්මාණය කළෙහුද? නැත. (මේ සියල්ල නිර්මාණය කළ අය දෙවියන්ය. ඔහුව) මොවුන් විශ්වාස කරන්නේ නැත

Ayah 36

أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمۡ هُمُ ٱلۡمُصَۜيۡطِرُونَ

නැතහොත් මොවුන් වෙතම ඔබගේ දෙවියන්ගේ නිධානයන් (සියල්ල) ඇත්තේද? නැතහොත් මොවුන්ම (ඒවායේ) පාලකයන්ද

Ayah 37

أَمۡ لَهُمۡ سُلَّمࣱ يَسۡتَمِعُونَ فِيهِۖ فَلۡيَأۡتِ مُسۡتَمِعُهُم بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينٍ

නැතහොත් මොවුන්ට (අහසට නැගිය හැකි) ඉනිමං තිබී එහි නැග (එහි ගොස් එහි සිදු වන සාකච්ඡාවන්ට) සවන් දී පැමිණෙන්නෙහුද? එසේ නම් (ඒවා) මොවුන් සවන් දී පැමිණීම සම්බන්ධයෙන් වූ පැහැදිලි සාධකයක් ගෙන එනු

Ayah 38

أَمۡ لَهُ ٱلۡبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلۡبَنُونَ

නැතහොත් (ඔබ පවසන අන්දමට අල්ලාහ් වන) ඔහුට ගැහැනු දරුවන්ද, ඔබට (පමණක්) පිරිමි දරුවන්ද

Ayah 39

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرࣰ ا فَهُم مِّن مَّغۡرَمࣲ مُّثۡقَلُونَ

නැතහොත් ඔබ මොවුන්ගෙන් යම්කිසි කුලියක් ඉල්ලා, එම බර මොවුන්ට උසුළන්නට නොහැකිව සිටින්නෙහුද

Ayah 40

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ

නැතහොත් මොවුන් වෙත (අල්ලාහ් වැනි) සැඟවුණු කාරණාවෙහි (ඥානය) තිබී, මොවුන් (එය) ලියමින් සිටින්නෙහුද

Ayah 41

أَمۡ يُرِيدُونَ كَيۡدࣰ اۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ هُمُ ٱلۡمَكِيدُونَ

නැතහොත් යම්කිසි කුමන්ත්‍රණයක් කිරීමට මොවුන් අදහස් කරන්නෙහුද? එසේ නම්, මෙම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ම කුමන්ත්‍රණයට ලක් වන්නාහ

Ayah 42

أَمۡ لَهُمۡ إِلَٰهٌ غَيۡرُ ٱللَّهِۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ

නැතහොත් අල්ලාහ් හැර ඔවුන්ට වෙනත් දෙවියෙකු සිටින්නේද? මොවුන් සමානයන් තැබීමෙන් අල්ලාහ් ඉතාමත් පරිශුද්ධවන්තයෙකි

Ayah 43

وَإِن يَرَوۡاْ كِسۡفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطࣰ ا يَقُولُواْ سَحَابࣱ مَّرۡكُومࣱ‏

අහසින් (කැඩී) කැබැල්ලක් කඩා වැටෙනු මොවුන් දෑසින් දුටුවා වුවද, ‘(එය අහස නොව), එය එකට එක්කාසු වී ඝන වූ වලාකුළකි’ යයි පවසන්නාහ

Ayah 44

فَذَرۡهُمۡ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي فِيهِ يُصۡعَقُونَ

(නබියේ! මොවුන්ගේ මනස දෙදරා) තත්වය වෙනස් වන දිනය මොවුන් හමු වන තුරු ඔබ මොවුන්ව අත්හැර දමනු

Ayah 45

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي عَنۡهُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـࣰٔ ا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

එදිනදී මොවුන්ගේ කුමන්ත්‍රණ කිසිවක් මොවුන්ට ප්‍රයෝජනයක් අත් කර දෙන්නේ නැත. කිසිවෙකුගෙන් මොවුන් උදව් කරනු නොලබන්නාහ

Ayah 46

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ عَذَابࣰ ا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

නියත වශයෙන්ම මෙම අපරාධකාරයින්ට (පරලොව දඬුවම වන) එය හැර (මෙලොවදී) වෙනත් දඬුවමක්ද ඇත. එහෙත් ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙකු (මෙය) දැන ගන්නේ නැත

Ayah 47

وَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعۡيُنِنَاۖ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ

(නබියේ!) ඔබ දෙවියන්ගේ තීන්දුව (බලාපොරොත්තුවෙන් ඉවසා සිටිනු. නියත වශයෙන්ම ඔබ අප ඇස් ඉදිරියේම සිටින්නෙහිය. (එබැවින් ඔවුන් ඔබව තමන්ගේ කැමැත්තට අනුව වේදනා කළ නොහැක). එහෙත් ඔබ (නින්දෙන් පසු) නැගිට්ට විට, ඔබ දෙවියන්ගේ ප්‍රශංසාව පවසා සුවිශුද්ධ කරමින් සිටිනු මැනව

Ayah 48

وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَإِدۡبَٰرَ ٱلنُّجُومِ

රාත්‍රියේ එක් කොටසකදීද, තාරකාවන් සැඟවෙන (අළුයම්) කාලයේදීද ඔහුව සුවිශුද්ධ කරමින් සිටිනු මැනව

Ayah 49