Surah Al-Qiyaama — The Resurrection

Surah Al-Qiyaama (The Resurrection) is chapter 75 of the Quran, with 40 verses. This page presents the Arabic text with a Sinhala translation, verse by verse.

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ

විනිශ්චය දින මත දිව්රන්නෙමි

Ayah 1

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

(වැරදි කළ අයට) නින්දා කරනු ලබන (ඔහුගේ) හෘද සාක්ෂිය මතද මා දිව්රන්නෙමි

Ayah 2

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

(මරණයට පත්ව දිරා පත් වී පස් බවට පත් වූ) ඔහුගේ ඇට කටු අපි එක්කාසු නොකරන්නෙමු යයි මිනිසා අදහස් කරමින් සිටින්නේද

Ayah 3

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ

නොඑසේය. ඔහුගේ ඇඟිළි තුඩු පවා (පෙර තිබූ ආකාරයටම) සකස් කිරීමට අපි බලසම්පන්න වන්නෙමු

Ayah 4

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

එහෙත් මිනිසා දෙවියන් ඉදිරියේම වැරදි කිරීමට අදහස් කර

Ayah 5

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ

(සමච්චලයෙන් මෙන්) “විනිශ්චය දිනය කවදා එන්නේද?”යි විමසන්නේය

Ayah 6

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

එය (පැමිණෙන) අවස්ථාවේදී බැල්ම නිලංකාර වී

Ayah 7

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

චන්ද්‍රයාගේ ආලෝකය මැකී

Ayah 8

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

(වෙන් වී තිඛෙණ) සූර්යයාද, චන්ද්‍රයාද එක්කාසු වී යනු ඇත

Ayah 9

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

එදිනදී (බේරීමට) “කොහේ දුවන්නද?”යි මිනිසා විමසනු ඇත

Ayah 10

كَلَّا لَا وَزَرَ

“කිසිසේත් කළ නොහැක. බේරීමට තැනක් නැත” (යයි කියනු ලැබේ)

Ayah 11

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

(නබියේ!) එදිනදී ඔබගේ දෙවියන් වෙතම (සියල්ලන්ම) නැගී සිටිය යුතු වන්නේය

Ayah 12

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

මිනිසා කළින් (ඉටු කර), යැවූ දැයද (ලොවෙහි) අත්හැර දමා පැමිණි දැයද, ගැන එදිනදී ඔහුට දැනුම් දෙනු ලැබේ

Ayah 13

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ‏

කිමෙක්ද? මිනිසාම තමන්ට විරුද්ධව සාක්ෂි වශයෙන් සිටිනු ඇත

Ayah 14

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

එබැවින් ඔහු (තම වැරදිවලට) කොපමණ නිදහසට කරුණු ඉදිරිපත් කළා වුවද, (එය බාර ගනු නොලැබේ)

Ayah 15

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ

(නබියේ! ජිබ්රීල් වහී මගින් සමුදීරණය කර පෙන්වනු ලබන ආයාවන් වැරදී යාවිදෝ යයි බිය වී ඔහු සමුදීරණය කර අවසන් වීමට පෙර) ඔබ ඉක්මන් වී එය සමුදීරණය කිරීමට ඔබගේ දිව නොසොළවනු

Ayah 16

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

මන්දයත් එය එක්කාසු කර, (ඔබ) සමුදීරණය කරන ලෙසට සැලැස්වීම නියත වශයෙන් අප කෙරෙහි ඇති අනිවාර්යය යුතුකමක් වන්නේය

Ayah 17

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

එබැවින් (ජිබ්රීල් මගින්) එය අපි (ඔබට) සමුදීරණය කර පෙන්වුවහොත්, (ඔහු සමුදීරණය කර අවසන් වූ පසු) ඒ ආකාරයටම එය ඔබ අනුගමනය කර, සමුදීරණය කරනු

Ayah 18

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

පසුව එය විවරණය කර පැවසීමද අප කෙරෙහි ඇති අනිවාර්යය යුතුකමක් වන්නේය

Ayah 19

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

එහෙත් (මිනිසුනේ!) ඔබ (සෑම දැයකම) ඉක්මන් වීමටම කැමති වන්නෙහුය. (එබැවින්ම මෙලොව කැමති වී)

Ayah 20

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

පරලොව ඔබ අත්හැර දමන්නෙහුය

Ayah 21

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ

එදිනදී සමහරෙකු (ගේ) මුහුණු ඉතාමත් සන්තෝෂයෙන් පිරි ඒවා බවට (පත් වී)

Ayah 22

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ‏

තමන්ගේ දෙවියන් දෙස බලන්නන් වශයෙන්ම (දීප්තිමත්ව) තිඛෙණු ඇත

Ayah 23

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ‏

වෙනත් සමහරෙකු(ගේ) මුහුණු නම්, එදිනදී (ශෝකයෙන්) මැළ වී ගිය ඒවා වශයෙන් තිඛෙණු ඇත

Ayah 24

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ‏

(පාපයන්හි බරෙහි හේතුවෙන්) තමන්ගේ තුනටිය කැඩී යාවිදෝ යයි සිතා (බියට) පත් වී සිටිනු ඇත

Ayah 25

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ

(කවුරුන් හෝ රෝගාතුර වී ඔහුගේ) පණ උගුරු දණ්ඞ අත් කර ගතහොත්

Ayah 26

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ‏

(ඔහු සමීපයෙහි සිටින්නන්, ඔහුව සුවපත් කිරීමට) මතුරන්නේ කවරෙක්ද? (කොහේ නම් සිටින්නෙහිද?) යයි විමසන්නාහ

Ayah 27

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

එහෙත් ඔහු නම්, නියත වශයෙන්ම මෙයයි (තමන්ගේ) වෙන්වීම යන්න (ස්ථීරව) දැන ගන්නේය

Ayah 28

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

(ඔහුගේ) කකුලේ (මස්පිඩු, අනිත්) කකුලේ මස්පිඩු සමග ගෙතෙනු ඇත

Ayah 29

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ

එදිනදී ඔහුගේ (කාරණාව අවසන් වී) ඔබ දෙවියන් දෙසට දක්කාගෙන යනු ලබන්නේය

Ayah 30

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

(ඔහු නම්, අල්ලාහ්ගේ ආයාවන්) සත්‍යය කළේද නැත. සලාත් කළේද නැත

Ayah 31

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

එහෙත් (ඔහු ඒවා) බොරු කර තබා (සලාත්ද නොකර) ඈත් වී සිටියේය

Ayah 32

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

පසුව උඞඟූ වී තම පවුලේ උදවිය සමග (තම නිවසට) ගියේය

Ayah 33

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

(මිනිසාණෙනි!) ඔබට විනාශයයි! පසුවත් විනාශයයි

Ayah 34

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ

ඔබට විනාශය මත විනාශයයි

Ayah 35

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى

(කිසිම) ප්‍රශ්නයක් නොඅසා අත්හැර දමන්නෙමු යයි මිනිසා අදහස් කළෙහිද

Ayah 36

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ

ඔහු (ගර්භයෙහි) ඇතුළු කරන ලද එක් ඉන්ද්‍රිය බිඳක් වශයෙන් තිබුනේ නැද්ද

Ayah 37

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

පසුව (එය) ලේ කැටියක් බවට පත් කර (පසුව එය) නිර්මාණය කර පූරණ මිනිසෙකු බවට (දෙවියන්) පත් කර තැබුවේය

Ayah 38

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ

පිරිමි, ගැහැනු ජෝඩුද එයින් උත්පාදනය කරන්නේය

Ayah 39

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ

(මේ සියල්ල කළ) ඔහු, මරණයට පත් වූවන්ව පණ දීමට බලසම්පන්නයෙකු නොවෙද

Ayah 40