Surah Qaaf — The letter Qaaf
Surah Qaaf (The letter Qaaf) is chapter 50 of the Quran, with 45 verses. This page presents the Arabic text with a Sinhala translation, verse by verse.
قٓۚ وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡمَجِيدِ
කාෆ්. (නබියේ!) ගෞරවයෙන් පිරි මෙම කුර්ආනය මත සත්තකින්ම
Ayah 1بَلۡ عَجِبُوٓاْ أَن جَآءَهُم مُّنذِرࣱ مِّنۡهُمۡ فَقَالَ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا شَيۡءٌ عَجِيبٌ
(ඔබ අප විසින් යවන ලද දූතයෙකි). එහෙත් ඔවුන්ගෙන්ම ඔවුන්ට බියගන්වා අනතුරු අඟවන කෙනෙකු පැමිණීම ගැන ඔවුන් පුදුම වන්නාහ. තවද මෙම ප්රතික්ෂේප කරන්නන් මෙය ඉතාමත් පුදුමාකාර කාරණාවක් යයිද පවසන්නාහ
Ayah 2أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ اۖ ذَٰلِكَ رَجۡعُۢ بَعِيدࣱ
(තවද “මෙම දූතයා පවසන අන්දමට) අපි මැරී (දිරා ගොස්) පස් බවට පත් වීමෙන් පසුව, (පණ දී නැගිට්ටවනු ලබන්නෙමුද)? මෙසේ නැවත පැමිණීම ඉතාමත් (ඈත) එපිටය. (නැවත නැගිටවනු ලබන්නේම නැත” යයිද පවසන්නාහ)
Ayah 3قَدۡ عَلِمۡنَا مَا تَنقُصُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۡهُمۡۖ وَعِندَنَا كِتَٰبٌ حَفِيظُۢ
(මරණයට පත් වූ පසු) ඔවුන්ගේ සිරුර පස් (කා දමා) විනාශ වී යනු නියත වශයෙන්ම අපි දනිමු. (එහෙත් අපි කැමති වේලාවන්හි මරණයට පත් ඔවුන්ට, පණ දී නැගිටුවා හරින්නෙමු). තවද (ඔවුන් කළ නපුර සටහන් කර) ආරක්ෂා කර තබා ඇති පුස්තකය අප වෙත ඇත්තේය. (එහි සෑම දැයක්ම ලියා තබා ඇත්තේය)
Ayah 4بَلۡ كَذَّبُواْ بِٱلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَهُمۡ فَهُمۡ فِيٓ أَمۡرࣲ مَّرِيجٍ
මෙසේ තිබියදී ඔවුන් වෙත පැමිණි සත්යය වූ (ධර්මය) ඔවුන් බොරු කර, ඉමහත් ආරවුලකට ලක් කළහ
Ayah 5أَفَلَمۡ يَنظُرُوٓاْ إِلَى ٱلسَّمَآءِ فَوۡقَهُمۡ كَيۡفَ بَنَيۡنَٰهَا وَزَيَّنَّٰهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجࣲ
තමන්ට ඉහළින් ඇති අහස ඔවුන් අවධානය කර බැලූවේ නැද්ද? අපි එය කෙසේ නම් (ස්ථීරවත්ව) නිර්මාණය කර, එය (තාරකා මගින්) අලංකාරවත් කර තබා ඇත්තෙමු. එහි කිසිම පිපිරීමක් හෝ නැත. (බිඳීමක්, කැඩීමක්ද නැත)
Ayah 6وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا وَأَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجِۭ بَهِيجࣲ
තවද අපිම භූමිය පුළුල් කර, එහි ස්ථීර වූ කඳුද නිර්මාණය කර අලංකාරවත් පැළෑටි, ගස් කොළන් සියල්ල (පිරිමි, ගැහැනු මගින් වූ) ජෝඩු ජෝඩු වශයෙන් එහි වැඩෙන්නට සැලැස්සුවෙමු
Ayah 7تَبۡصِرَةࣰ وَذِكۡرَىٰ لِكُلِّ عَبۡدࣲ مُّنِيبࣲ
(මෙය අප) දෙසට හැරී සිටින සියලූ වහලූන්ටම හොඳ ඔවදනක් වශයෙන්ද, එක් ඥානාලෝකයක් වශයෙන්ද (ඇත්තේය)
Ayah 8وَنَزَّلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءࣰ مُّبَٰرَكࣰ ا فَأَنۢبَتۡنَا بِهِۦ جَنَّٰتࣲ وَحَبَّ ٱلۡحَصِيدِ
වලාකුළෙන් ඉතාමත් භාග්යයෙන් පිරි වර්ෂාව, අපි වැසීමට සලස්වා එමගින් බොහොමයක් උයන් වතුද, (ගොවියන්) කපා (පාගා) ගන්නා ධාන්ය බීජයන්ද පැළවෙන්නට සලස්වන්නෙමු
Ayah 9وَٱلنَّخۡلَ بَاسِقَٰتࣲ لَّهَا طَلۡعࣱ نَّضِيدࣱ
එක පිට එක (පලතුරු වලින්) පිරි වලූවලින් යුත් උසට වැඩෙන ඉඳි ගස්ද (පැළවෙන්නට සලස්වා)
Ayah 10رِّزۡقࣰ ا لِّلۡعِبَادِۖ وَأَحۡيَيۡنَا بِهِۦ بَلۡدَةࣰ مَّيۡتࣰ اۚ كَذَٰلِكَ ٱلۡخُرُوجُ
(එය අපගේ) වහලූන්ට ආහාර බවට පත් කර, එමගින් මැරී ගිය භූමිය අපි පණ ගන්වන්නෙමු. මෙසේම (මරණයට පත් වූවන්ව සොහොන්වලින්) ඉකුත් කිරීමද වන්නේය
Ayah 11كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحࣲ وَأَصۡحَٰبُ ٱلرَّسِّ وَثَمُودُ
(මේ සියල්ල) මොවුන්ට පෙර සිටි නූහුගේ ජනයාද, රස්සු (නමැති අගල්)වාසීන්ද, සමූද් (නමැති ජනයාද) බොරු කළහ
Ayah 12وَعَادࣱ وَفِرۡعَوۡنُ وَإِخۡوَٰنُ لُوطࣲ
ආද් (නමැති ජනයා)ද, ෆිර්අව්න් ද, ලුත්ගේ සහෝදරයින්ද (බොරු කළහ)
Ayah 13وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ وَقَوۡمُ تُبَّعࣲۚ كُلࣱّ كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ
තවද (මද්යන්) වතු වාසීන්ද, (යෙමන් දේශයට අයත් රාජ වංශයේ අය වන) තුබ්බඋ නමැති ජනයාද, ආදී මොවුන් සියල්ලන්ම (අපගේ) දූතයින්ව බොරුකාරයන් කළහ. එබැවින් (ඔවුන්ව විනාශ කර දමන්නෙමු යයි කළින් අපි දැනුම් දී තිබුනු අපගේ දඬුවම ගැන) බියගන්වා අනතුරු ඇඟවීම සත්යය වී ගියේය
Ayah 14أَفَعَيِينَا بِٱلۡخَلۡقِ ٱلۡأَوَّلِۚ بَلۡ هُمۡ فِي لَبۡسࣲ مِّنۡ خَلۡقࣲ جَدِيدࣲ
(උත්පාදනයන් සියල්ල) පළමු වරට උත්පාදනය කිරීමේදී අපි ආයාසයට පත් වූවෙමුද, (මොවුන්ව නැවත වරක් උත්පාදනය කිරීම අමාරුකමක් යයි පැවසීමට)? නැත. අළුතින් (පළමු වරට මොවුන්ව) උත්පාදනය කළේ කවුරුන්ද යන්නෙහිද මොවුන් සැකයෙන් යුතුව සිටින්නාහ
Ayah 15وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ وَنَعۡلَمُ مَا تُوَسۡوِسُ بِهِۦ نَفۡسُهُۥۖ وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنۡ حَبۡلِ ٱلۡوَرِيدِ
නියත වශයෙන්ම අපිම මිනිසාව (පළමු වරටද) උත්පාදනය කළෙමු. ඔහුගේ මනසෙහි ඇති වන සිතුවිල්ලද, අපි හොඳින් දනිමු. පිටි ඛෙල්ලේ ඇති පණ නහරයට වඩා අපි ඔහුට ඉතාමත් සමීපයෙන්ම සිටින්නෙමු
Ayah 16إِذۡ يَتَلَقَّى ٱلۡمُتَلَقِّيَانِ عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ قَعِيدࣱ
දකුණු පැත්තේ කෙනෙකුද, වම් පැත්තේ කෙනෙකුද වශයෙන් දෙදෙනෙකු සිටිමින් (ඔහුගේ වැඩ කටයුතු) සටහන් කරමින් සිටින්නාහ
Ayah 17مَّا يَلۡفِظُ مِن قَوۡلٍ إِلَّا لَدَيۡهِ رَقِيبٌ عَتِيدࣱ
(මිනිසා) කුමක් පැවසුවා වුවද, (එය ලිවීමට) බලාපොරො-ත්තුවෙන් සිටින කෙනෙකු, ඔහු වෙත නැත්තේ නොවේ. (ඔහුගේ මුවින් පිටවෙන සෑම වචනයක්ම එවෙලෙ එවෙලේම සටහන් කරනු ලබන්නේය)
Ayah 18وَجَآءَتۡ سَكۡرَةُ ٱلۡمَوۡتِ بِٱلۡحَقِّۖ ذَٰلِكَ مَا كُنتَ مِنۡهُ تَحِيدُ
ඇත්තෙන්ම මරණ මංචකයේ වේදනාව පැමිණෙන මොහොතේදී (ඔහුට) “ඔබ බේරී යාමට අදහස් කළේ මෙයයි” (යයි කියනු ලැබේ)
Ayah 19وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡوَعِيدِ
කුමන කලකදී හොරණෑව පිඹිනු ලබන්නේද, (එවිට ඔහුට “ඔබට) බියගන්වා අනතුරු අඟවමින් තිබුණු (විනිශ්චය) දිනය මෙයයි” (යයි කියනු ලැබේ)
Ayah 20وَجَآءَتۡ كُلُّ نَفۡسࣲ مَّعَهَا سَآئِقࣱ وَشَهِيدࣱ
(එදිනදී) සාක්ෂි ඇතිවද, (තමන්ව) තල්ලූ කරගෙන පැමිණෙන්නා සමගද, සෑම ආත්මයක්ම එනු ඇත
Ayah 21لَّقَدۡ كُنتَ فِي غَفۡلَةࣲ مِّنۡ هَٰذَا فَكَشَفۡنَا عَنكَ غِطَآءَكَ فَبَصَرُكَ ٱلۡيَوۡمَ حَدِيدࣱ
(ඔහුට) “නියත වශයෙන්ම ඔබ මේ ගැන නොසැලකිලිමත්ව සිටියෙහිය. ඔබගේ (බැල්ම වසාගෙන සිටි) තිරය ඔබගෙන් අපි පහ කළෙමු. අද දින ඔබගේ බැල්ම ඉතාමත් තියුණුව ඇත්තේය. (එබැවින් ඔබ ප්රතික්ෂේප කරමින් සිටි මෙය, ඔබගේ ඇස් ඇර බලනු” යයි කියනු ලැබේ)
Ayah 22وَقَالَ قَرِينُهُۥ هَٰذَا مَا لَدَيَّ عَتِيدٌ
(සාක්ෂි කීමට) ඔහු සමග පැමිණි අය, “මෙන්න! (ඔහුගේ සටහන් පොත. ඔහුගේ වැඩ කටයුතු වල සටහන්) මා ළඟ පිළියෙල කර ඇත්තේය” යයි පවසනු ඇත
Ayah 23أَلۡقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدࣲ
(එවෙලේම ආරක්ෂකයින් දෙදෙනාට) “ඔබ දෙදෙනාම ප්රතික්ෂේප කරමින් සිටි (ෂෙයිතාන් ආදී) සෑම අපරාධකාරයෙකුවම නිරයෙහි තල්ලූ කර දමනු” (යයි කියනු ලැබේ)
Ayah 24مَّنَّاعࣲ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدࣲ مُّرِيبٍ
“(ඔහු) දැහැමි කාරණාවන් වළක්වාගෙන (මෙදින) සැක කරගෙන (අපරාධ කිරීමෙහි) සීමාව ඉක්වමින්ද සිටියේය
Ayah 25ٱلَّذِي جَعَلَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَأَلۡقِيَاهُ فِي ٱلۡعَذَابِ ٱلشَّدِيدِ
“ඔහු අල්ලාහ් සමග වෙනත් දෙවි කෙනෙකුව ඇති කළේය. එබැවින් ඔබ දෙදෙනාම මොහුව දරුණු දඬුවමෙහි ඇද දමනු” (යයිද කියනු ලැබේ)
Ayah 26۞قَالَ قَرِينُهُۥ رَبَّنَا مَآ أَطۡغَيۡتُهُۥ وَلَٰكِن كَانَ فِي ضَلَٰلِۭ بَعِيدࣲ
(ඒ අවස්ථාවේදී) ඔහුගේ (කිසිදා වෙන් නොවන) යහළුවා (වශයෙන් සිටි ෂෙයිතාන් දෙවියන්ට) “අපගේ දෙවියනේ! මා මොහුව (බල කර) මාර්ගය වැරද යැවුවේ නැත. නමුත් ඔහුම (තමන් විසින්ම) ඉතාමත් ඈත එපිට දුර්මාර්ගයෙහි ගියේය” යයි පවසනු ඇත
Ayah 27قَالَ لَا تَخۡتَصِمُواْ لَدَيَّ وَقَدۡ قَدَّمۡتُ إِلَيۡكُم بِٱلۡوَعِيدِ
(එබැවින් දෙවියන් ඔවුන්ට) “මා ඉදිරියේ ඔබ තර්ක කරමින් නොසිටිනු. දැනටමත් (මේ ගැන) ඔබට බියගන්වා අනතුරු අඟවා තිබුනෙමි
Ayah 28مَا يُبَدَّلُ ٱلۡقَوۡلُ لَدَيَّ وَمَآ أَنَا۠ بِظَلَّٰمࣲ لِّلۡعَبِيدِ
(මගේ) නියෝගයන් මා ඉදිරියේ වෙනස් කරනු ලබන්නේ නැත. මා මගේ වහලූන්ට (කිසි විටෙකත්) අපරාධ කරන්නෙකු නොව” යයිද පවසනු ඇත
Ayah 29يَوۡمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ ٱمۡتَلَأۡتِ وَتَقُولُ هَلۡ مِن مَّزِيدࣲ
(තවද) එදිනදී නිරයට “ඔබගේ බඩ පිරී ගියේද?” යයි අපි විමසන්නෙමු. එයට එය “තවත් අධික වශයෙන් මොකුත් ඇත්තේද?”යි විමසනු ඇත
Ayah 30وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ غَيۡرَ بَعِيدٍ
(එදිනදී) භය භක්තිකයින්ට-ඈතින් නොව- ඉතාමත් සමීපයෙන්ම ස්වර්ගය ගෙන එනු ලැබ “මෙයයි ඔබට පොරොන්දු වන ලද්දේ
Ayah 31هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظࣲ
(සෑමවිටම දෙවියන්) දෙසටම හැරී සිටිමින් (දෙවියන්ගේ නියෝගයන්ට) අනුකූලව කටයුතු කළ සියල්ලන්ටම මෙය ලැඛෙනු ඇත” යයිද
Ayah 32مَّنۡ خَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِ وَجَآءَ بِقَلۡبࣲ مُّنِيبٍ
කවුරුන් රහසින්ද රහ්මාන්ට බිය වී කටයුතු කර, (රහ්මාන් දෙසටම) සම්පූර්ණයෙන්ම හැරුණු මනසින් යුතුව පැමිණෙන්නෝද
Ayah 33ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمࣲۖ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُلُودِ
(ඔවුන්ට) “ශාන්තිය හා සමාදානයෙන් යුතුවද, ඔබ මෙහි ඇතුළු වනු. මෙය සදාජීවන දිනය වන්නේය” යයිද (කියනු ලැබේ)
Ayah 34لَهُم مَّا يَشَآءُونَ فِيهَا وَلَدَيۡنَا مَزِيدࣱ
ඔවුන් කැමති සියල්ල එහි ඔවුන්ට ලැඛෙනු ඇත. තවද අපගේ සන්නිධානයෙන්ද (ඔවුන් නොඉල්ලු දැයද තවත්) අධික වශයෙන් දෙනු ලැබේ
Ayah 35وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هُمۡ أَشَدُّ مِنۡهُم بَطۡشࣰ ا فَنَقَّبُواْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ هَلۡ مِن مَّحِيصٍ
මොවුන්ටත් වඩා ඉතාමත් ශක්තිවන්තයින් වශයෙන් සිටි කොපමණදෝ සමුහයන්ව මොවුන්ට පෙර අපි විනාශ කර ඇත්තෙමු. ඔවුන් (බේරෙන්නට ආරක්ෂක ස්ථානයක්) රට පුරා සොයා ඇවිද්දාහ. (එහෙත්) ඔවුන්ට රක්ෂණස්ථානයක් තිබුනේද? (නැත. විනාශ වී ගියහ)
Ayah 36إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُۥ قَلۡبٌ أَوۡ أَلۡقَى ٱلسَّمۡعَ وَهُوَ شَهِيدࣱ
තවුරුන් හට (පරිශුද්ධ වූ) හෘදය තිබී, ස්ථීර වූ මනසින් යුතුව සවන් දෙන්නේද, ඔහුට නියත වශයෙන්ම මෙහි (හොඳ) පාඩමක් ඇත්තේය
Ayah 37وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامࣲ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبࣲ
නියත වශයෙන්ම අපිම අහස්ද, භූමියද, එයට මධ්යයෙහි ඇති දැයද දින හයකින් උත්පාදනය කළෙමු. (එබැවින්) අපට කිසිම මහන්සියක් හෝ (කම්මැලිකමක් හෝ) ඇති වුවේ නැත
Ayah 38فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ ٱلۡغُرُوبِ
(නබියේ!) ඔවුන් (ඔබට ෙදාස්) නැගීම ගැන (දුක් නොවනු). ඔබ (ඉවසිලිමත්ව) විඳ දරාගෙන සිටිනු. තවද සූර්ය උදාවට පෙරද, (එය) අස්ථමයට පෙරද, ඔබගේ දෙවියන්ට ප්රශංසා කර, සුවිශුද්ධ කරමින් සිටිනු මැනව
Ayah 39وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَأَدۡبَٰرَ ٱلسُّجُودِ
රාත්රියෙහි එක් කොටසකද, (සෑම වතාවකදීම) සුජූද් කර (සලාත්) කිරීමෙන් අනතුරුවද ඔහුව සුවිශුද්ධ කරමින් සිටිනු මැනව
Ayah 40وَٱسۡتَمِعۡ يَوۡمَ يُنَادِ ٱلۡمُنَادِ مِن مَّكَانࣲ قَرِيبࣲ
(සොහොන් වලට) සමීපයෙහි (සිටිමින් “මරණයට පත් වූවෙනි! නැගිටිනු!” යයි) ආරාධනා කරන්නන් ආරාධනා කරන දිනයයි
Ayah 41يَوۡمَ يَسۡمَعُونَ ٱلصَّيۡحَةَ بِٱلۡحَقِّۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُرُوجِ
(මලායිකාවරුන් ඔවුන්ව එළවා දමන) අති විශාල ශබ්දය ඇත්තෙන්ම ඔවුන්ට ඇසෙන දිනයයි. එය (මරණයට පත් වූවන් සොහොන්වලින්) ඉකුත් වන දිනයයි. (නබියේ! මේ ගැන) ඔබ සවන් දෙනු (මැනව)
Ayah 42إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَإِلَيۡنَا ٱلۡمَصِيرُ
නියත වශයෙන්ම අපිම පණ දෙන්නෙමු. මරණයටද පත් කරන්නෙමු. අප වෙතම (සියල්ලන්ම) පැමිණිය යුතුව ඇත්තේය
Ayah 43يَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلۡأَرۡضُ عَنۡهُمۡ سِرَاعࣰ اۚ ذَٰلِكَ حَشۡرٌ عَلَيۡنَا يَسِيرࣱ
(මරණයට පත් වූවන්ව වසාගෙන සිටින) භූමිය ඉතාමත් තීව්ර වශයෙන් (පුපුරා) ඔවුන්ගෙන් ඈත් වන දිනයද (අවධානයෙන් තබා ගනු). එය (විනිශ්චය සඳහා සියල්ලන්වම) ඒකරාශී කරන දිනයයි. (මෙසේ ඒකරාශී කිරීම) අපට ඉතාමත් පහසු දැයකි
Ayah 44نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَقُولُونَۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡهِم بِجَبَّارࣲۖ فَذَكِّرۡ بِٱلۡقُرۡءَانِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ
(නබියේ! ඔබ ගැන) ඔවුන් පවසන දැය අපි හොඳින් දනිමු. ඔබ ඔවුන්ව බල කළ හැකි කෙනෙකු නොව. (අපගේ) දඬුවමට බිය වන්නන්ට මෙම කුර්ආනය මගින් ඔබ හොඳ ඔවදන් දෙනු මැනව
Ayah 45