Surah Al-Muddaththir — The Cloaked One

Surah Al-Muddaththir (The Cloaked One) is chapter 74 of the Quran, with 56 verses. This page presents the Arabic text with a Sinhala translation, verse by verse.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ

(වහී නිසා ඇති වන තිගැස්සීමෙන්) පොරවාගෙන සිටින්ණෙනි

Ayah 1

قُمۡ فَأَنذِرۡ

(නබියේ!) ඔබ නැගිටිනු! (මිනිසුන්ට) බියගන්වා අනතුරු අඟවනු (මැනව)

Ayah 2

وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ

ඔබගේ දෙවියන්ව ආඩම්බර කරනු (මැනව)

Ayah 3

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ

ඔබගේ ඇඳුම් පරිශුද්ධව තබා ගනු (මැනව)

Ayah 4

وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ

අපිරිසිදු දැය පිළිකුල් කර හරිනු (මැනව)

Ayah 5

وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ

(ඔබ ලබා දුන් දැයට වඩා) අධික වශයෙන් ලබා ගැනීමේ චේතනාවෙන් (කිසිවෙකුටත්) කෘතඥ නොකරනු

Ayah 6

وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ

ඔබගේ දෙවියන් වෙනුවෙන් (අමාරුකම) ඔබ ඉවසා සිටිනු

Ayah 7

فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ

කවදා හෝ (හොරණෑව) පිඹිනු ලබන අවස්ථාවේදී

Ayah 8

فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذࣲ يَوۡمٌ عَسِيرٌ

එදින ඉතාමත් අමාරුකමින් පිරි දිනයක් වන්නේය

Ayah 9

عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرࣲ‏

(එදින) ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට පහසු දැයක් නොව

Ayah 10

ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدࣰ ا

(නබියේ! ඔබ මැදිහත් නොවී) මාවද, මා තනියෙන් උත්පාදනය කළ ඔහුවද අත්හැර දමනු

Ayah 11

وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالࣰ ا مَّمۡدُودࣰ ا

(මන්දයත්) මා ඔහුට අප්‍රමාණ වස්තූන්ද, ලබා දුන්නෙමි

Ayah 12

وَبَنِينَ شُهُودࣰ ا

සෑම විටම ඔහු සමග සිටින ජනතාවද, (මා ඔහුට ලබා දුන්නෙමි)

Ayah 13

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدࣰ ا

ඔහුට අවශ්‍යය සෑම දැයක්ම (දැනටමත්) ඔහු වෙනුවෙන් සැලසුම් කරද තැබුවෙමි

Ayah 14

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ

පසුවද මා (ඔහුට) තවත් අධික වශයෙන්ද ලබා දිය යුතුය යයිද, ඔහු ආශා කරන්නේය. එය සිදු විය හැකි දැයක් නොව

Ayah 15

كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدࣰ ا

මන්දයත් නියත වශයෙන්ම ඔහු අපගේ ආයාවන්ට දරුණු සතුරෙකු වශයෙන් සිටින්නේය

Ayah 16

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا

ඉතා ඉක්මනින් ඔහුව එක්තරා අමාරු විපතක ඇතුළු කරන්නෙමි

Ayah 17

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ

නියත වශයෙන්ම ඔහු (මෙම කුර්ආනය ගැන ඉතාමත්) අවධානයෙන් (එක්තරා බොරුවක්) මනක්කල්පිත කර ගෙතුවේය

Ayah 18

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ

ඔහු විනාශ වී යා යුතුය. ඔහු කුමක් නම් මනක්කල්පිත කළේද! (කිසිවක් නැත)

Ayah 19

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ

ඔහු විනාශ වී යත්වා! ඔහු කුමක් නම් මනක්කල්පිත කළේද! (කිසිවක් නැත)

Ayah 20

ثُمَّ نَظَرَ

පසුවත් (ඒ ගැන) ඔහු අවධානය කළේය

Ayah 21

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ

නැවතත් (තමන්ගේ නොහැකිකම ගැන) ඔහු කෝපයෙන් වෙව්ලූවේය. (මුහුණ) ඇඹුල් කර ගත්තේය

Ayah 22

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ

පසුව පිටුපස හරවා ගියේය. (එහෙත් නැවතත්) ඔහු උඞඟූ වූවේය

Ayah 23

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ يُؤۡثَرُ

එබැවින් “එය රවටා දැමිය හැකි සූනියමක් මිස, වෙන කිසිවක් නැත”

Ayah 24

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ

“මෙය මිනිසුන්ගේ කියමනක් මිස, වෙන කිසිවක් නැත” යයිද පැවසුවේය

Ayah 25

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ

එබැවින් අපි ඔහුව නිරයෙහි වීසි කර දමන්නෙමු

Ayah 26

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ

(නබියේ! එම) නිරය කුමක්ද යන්න ඔබ දන්නෙහිද

Ayah 27

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ

එය කිසිවෙකුවත් ඉතුරු කරන්නේ නැත. අත්හැර දමන්නේද නැත

Ayah 28

لَوَّاحَةࣱ لِّلۡبَشَرِ

(එය පුළුස්සා) මිනිසුන්ගේ හැඩරුවම වෙනස් කර දමනු ඇත

Ayah 29

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ

(ඔහුව දඬුවම් කිරීමට) එහි දහනව දෙනෙකු සිටින්නාහ

Ayah 30

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةࣰۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةࣰ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنࣰ ا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضࣱ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلࣰ اۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ

නිරයෙහි ආරක්ෂකයින් වශයෙන් මලායිකාවරුන්වම මිස, (වෙන කිසිවෙකුත්) අපි නියම කළේ නැත. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ව පිරික්සීම සඳහාම (මෙසේ) මොවුන්ගේ ගණනය (දහනව දෙනෙකු වශයෙන්) අපි ඇති කළෙමු. ධර්මය හිමි අය, (මෙය) ස්ථීර වශයෙන් විශ්වාස කළ යුතුය. මෙය, විශ්වාසය තැබූවන්ගේ විශ්වාසය, වැඩි කරනු ඇත. ධර්මය හිමි අයද, විශ්වාසවන්තයින්ද, (මේ ගැන) සැක සිතිය නොයුතුය. එහෙත් කවුරුන්ගේ හෘදයන්හි අසනීපය ඇත්තේද, ඔවුන්ද, ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ද, “මෙම උදාහරණය මගින් අල්ලාහ් කුමක් (දැනුම් දීමට) අදහස් කළේද?”යි පවසන්නාහ. (නබියේ!) මෙසේම අල්ලාහ් තමන් අදහස් කරන අයව දුර්මාර්ගයෙහි අත්හැර දමන්නේය. තමන් අදහස් කරන අයව ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කරන්නේය. ඔබ දෙවියන්ගේ සේනාවන්, ඔහු හැර වෙන කිසිවෙකුත් දැන ගන්නේ නැත. මේවා මිනිසුන්ට හොඳ ඔවදනම මිස, වෙන කිසිවක් නැත

Ayah 31

كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ

තවද නියත වශයෙන්ම චන්ද්‍රයා මතද

Ayah 32

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ

රාත්‍රිය පසු බසින විටද

Ayah 33

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ

නැගෙන සූර්යයා දීප්තිමත්ව බැබළෙන විටද, සත්තකින්ම

Ayah 34

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ

නියත වශයෙන්ම එය (නිරය), අති විශාල කාරණාවන්ගෙන් එකක් වන්නේය

Ayah 35

نَذِيرࣰ ا لِّلۡبَشَرِ

එය මිනිසුන්ට බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන්නේය

Ayah 36

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ

ඔබගෙන් කවුරුන් (ඒ දෙසට) කළින් යාමට හෝ, නැතහොත් (එය අත්හැර) ඈත්ව යාමට හෝ කැමති වන්නේද, ඔහුට (එය බියගන්වා අනතුරු අඟවන්නේය)

Ayah 37

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ

සෑම මිනිසෙකුම තමන් කරන අපරාධයටම ඇපකරුවෙකු වශයෙන් සිටින්නේය

Ayah 38

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ

නමුත් (දකුණතෙහි සටහන් පොත ලබා දෙන ලද) දකුණු පාර්ශවයෙහි සිටින අය හැර

Ayah 39

فِي جَنَّٰتࣲ يَتَسَآءَلُونَ

(ඔවුන්) ස්වර්ගයන්හි සිටිමින්

Ayah 40

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

වැරදිකරුවන්ගෙන් මෙසේ විමසනු ඇත

Ayah 41

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ

“ඔබව නිරයෙහි ඇතුළු කළේ කුමක්ද?”

Ayah 42

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ

එයට ඔවුන් “අපි සලාත් කරන්නන්ගෙන් වූවේ නැත”

Ayah 43

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ

“අපි දුප්පතුන්ට ආහාර සැපයූවේද නැත”

Ayah 44

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ

“පුහු කාරණාවන්හි ගැලී සිටිය අය සමග අපිත් ගැලී සිටියෙමු”

Ayah 45

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

“ඵලවිපාක ලබා දෙන මේ දිනයද අපි බොරු කළෙමු”

Ayah 46

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ

“(අපි මරණයට පත් වී) මෙය ස්ථීරව දකින තුරු (මේ අන්දමටම සිටියෙමු)” යයිද පවසනු ඇත

Ayah 47

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ

එබැවින් (ඔවුන් වෙනුවෙන්) මැදිහත් වී කතා කරන්නන්ගේ රෙකමදාරුවද, (එදිනදී) ඔවුන්ට කිසිම ප්‍රයෝජනයක් අත් කර දෙන්නේ නැත

Ayah 48

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ

ඔවුන්ට කුමක් නම් සිදු වී ඇත්ද? මෙම හොඳ ඔවදන (මෙසේ) ප්‍රතික්ෂේප කරන්නාහ

Ayah 49

كَأَنَّهُمۡ حُمُرࣱ مُّسۡتَنفِرَةࣱ‏

වේගයෙන් දිව යන (වල්) බූරුවන් මෙන් ඔවුන් සිටින්නාහ

Ayah 50

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ

එයද සිංහයින්ව දැක වේගයෙන් දිව යන (බූරුවන් මෙන් දුවන්නාහ)

Ayah 51

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفࣰ ا مُّنَشَّرَةࣰ‏

(මෙපමණක්ද?) ඔවුන්ගෙන් සෑම කෙනෙකුම දිගහැර සමුදීරණය කරනු ලබන ධර්මයක් තමන්ටද ලබා දිය යුතුය යයිද කැමති වන්නාහ

Ayah 52

كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

එය එසේ සිදු වන්නේ නැත. පරලොව ගැන මොවුන් බිය වූවේම නැත

Ayah 53

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةࣱ‏

නියත වශයෙන්ම මෙය එක් හොඳ ඔවදනක් වන්නේය

Ayah 54

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

(හොඳ ඔවදන් ලබා ගැනීමට) කැමති කෙනා මෙය මතකයේ තබා ගත යුතුය

Ayah 55

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ

අල්ලාහ් අදහස් කළහොත් මිස, ඔවුන්ට හොඳ ඔවදන් ලබා ගත නොහැක. (අපි) බිය යුතු කෙනාද, (අපට) සමාව දිය හැකි කෙනාද ඔහුය

Ayah 56