سوره Al-Qiyaama — The Resurrection
سوره Al-Qiyaama (The Resurrection) — 75/114 · 40 آیه. با متن عربی و ترجمه فارسی بخوانید و گوش دهید.
لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ
قسم مىخورم به روز قيامت
Ayah 1وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ
و قسم مىخورم به نفس ملامتگر
Ayah 2أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ
آيا آدمى مىپندارد كه ما استخوانهايش را گرد نخواهيم آورد؟
Ayah 3بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ
آرى، ما قادر هستيم كه سر انگشتهايش را برابر كنيم
Ayah 4بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ
بلكه آدمى مىخواهد كه در آينده نيز به كارهاى ناشايست پردازد
Ayah 5يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ
مىپرسد: روز قيامت چه وقت خواهد بود؟
Ayah 6فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ
روزى كه چشمها خيره شود،
Ayah 7وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ
و ماه تيره شود،
Ayah 8وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ
و آفتاب و ماه در يك جاى گرد آيند
Ayah 9يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ
انسان در آن روز مىگويد: راه گريز كجاست؟
Ayah 10كَلَّا لَا وَزَرَ
هرگز، پناهگاهى نيست
Ayah 11إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ
قرارگاه همه در اين روز نزد پروردگار توست
Ayah 12يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
در اين روز آدمى را از هر چه پيشاپيش فرستاده و بعد از خويش گذاشته است خبر مىدهند
Ayah 13بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ
بلكه آدمى خويشتن خويش را نيك مىشناسد،
Ayah 14وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ
هر چند به زبان عذرها آورد
Ayah 15لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
به تعجيل زبان به خواندن قرآن مجنبان،
Ayah 16إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
كه گردآوردن و خواندنش بر عهده ماست
Ayah 17فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
چون خوانديمش، تو آن خواندن را پيروى كن
Ayah 18ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
سپس بيان آن بر عهده ماست
Ayah 19كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ
آرى، شما اين جهان زودگذر را دوست مىداريد،
Ayah 20وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ
و آخرت را فرو مىگذاريد
Ayah 21وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ
در آن روز چهرههايى هست زيبا و درخشان،
Ayah 22إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ
كه سوى پروردگارشان نظر مىكنند؛
Ayah 23وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ
و چهرههايى هست عبوس و ترش،
Ayah 24تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ
كه مىداند آن عذاب كمرشكن بر او فرود آيد
Ayah 25كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ
آرى، چون جان به گلوگاه رسد،
Ayah 26وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ
و گفته شود كه چه كسى است كه افسون بخواند؟
Ayah 27وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ
و يقين كند كه زمان جدايى فرا رسيده،
Ayah 28وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
و ساقهاى پا در هم پيچيده شوند،
Ayah 29إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ
آن روز روز راندنش به سوى پروردگار توست
Ayah 30فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
نه تصديق كرده است و نه نماز گزارده است
Ayah 31وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
اما تكذيب كرده و اعراض كرده است
Ayah 32ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
آنگاه خرامان نزد كسانش رفته است
Ayah 33أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ
واى بر تو، پس واى بر تو
Ayah 34ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ
باز هم واى بر تو، پس واى بر تو
Ayah 35أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى
آيا انسان مىپندارد كه او را به حال خود واگذاشتهاند؟
Ayah 36أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ
آيا او نطفهاى از منى كه در رحمى ريخته شده، نبوده است؟
Ayah 37ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
سپس لختهاى خون؟ آنگاه به اندام درستش بيافريد
Ayah 38فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
و آنها را دو صنف كرد: نر و ماده
Ayah 39أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ
آيا خداوند قادر نيست كه مردگان را زنده سازد؟
Ayah 40