Sureja Ash-Shu'araa — The Poets

Sureja Ash-Shu'araa (The Poets) — 26/114 · 227 ajete. Lexo dhe dëgjo me tekstin arab dhe përkthimin në shqip.

طسٓمٓ

Ta sin Mim

Ayah 1

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ

Ata janë ajete të Librit të qartë

Ayah 2

لَعَلَّكَ بَٰخِعࣱ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Ti mbase do ta shkatërrosh veten përse ata nuk janë besimtarë

Ayah 3

إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةࣰ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ

TË kishim dashur do t’u kishim zbritur atyre një argument nga qielli para të cilit do t’i ulnin kokat

Ayah 4

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرࣲ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ

Atyre nuk u ka ardhur asnjë vërejtje e re nga i Gjithmëshirshmi e të mos ia kthejnë shpinën

Ayah 5

فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

Ata gënjyen, pra do tu vinë pasojat e asaj me çka ata tallen

Ayah 6

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجࣲ كَرِيمٍ

A nuk e shohin tokën prej së cilës bëjmë të mugullojnë gjithë llojet e bimëve fisnike

Ayah 7

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Në këto, vërtet, ka argumente. Megjithatë shumica prej tyre nuk besojnë

Ayah 8

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Kurse Zoti yt është, me të vërtetë, i dashur dhe i mëshirshëm

Ayah 9

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ

Kur Zoti yt thirri Musaun të shkojë te populli mizor

Ayah 10

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ

Popullit të Faraonit, ndoshta e përmban veten

Ayah 11

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

Ai tha: “O Zot, kam frikë mos më trajtojnë si gënjeshtar

Ayah 12

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ

Se do të më ngushtohet krahërori dhe gjuha do të më lidhet, andaj ma jep edhe Harunin si profet

Ayah 13

وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبࣱ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ

Se unë atyre u kaj një faj dhe frikohem se po më mbysin”

Ayah 14

قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ

“Po si jo, - tha Ai, - shkoni të dy me argumentet tona. Ne jemi me ju, ju dëgjojmë

Ayah 15

فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Ejani te Faraoni dhe thuani: “Ne jemi Profetë të Zotit të botërave

Ayah 16

أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

Lëri Izraelitët të vijnë me ne!”

Ayah 17

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدࣰ ا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ

“A nuk të kemi rritur, - tha, - në mesin tonë sa ishe fëmijë, dhe, a s’i kalove aq vjet të jetës sate ndër ne

Ayah 18

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

Dhe ti bëre veprën që e bëre dhe përsëri e mohon”

Ayah 19

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذࣰ ا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

“Atë e bëra atëherë, - u përgjegj,- kur isha i humbur

Ayah 20

فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمࣰ ا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Prandaj, ika prej jush sepse u frikësova prej jush, kurse Zoti im më dhuroi urtësi e më bëri një nga profetët

Ayah 21

وَتِلۡكَ نِعۡمَةࣱ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

Ndërsa, mirësia që po ma përmend, mos është ajo që robërove izraelitët?”

Ayah 22

قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

“E kush është Zoti i botërave?” – tha Faraoni

Ayah 23

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

“Zoti i qiejve dhe i tokës dhe gjithë çka ka në mesin e tyre, nëse besoni, - i tha (ky)

Ayah 24

قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ

“A po dëgjoni”, - u tha atyre përreth

Ayah 25

قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

“Zot i juaj dhe Zoti i prindërve, të parëve tuaj”, (tha Musa)

Ayah 26

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونࣱ‏

“Me të vërtetë, - tha Faraoni, - Profeti që u është dërguar është i marrë.”

Ayah 27

قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ

“Zoti i lindjes dhe perëndimit dhe gjithë ç’ka në mes tyre, nëse jeni të mençur”, tha (Musa)

Ayah 28

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ

“Nëse pranon tjetër Zot, përveç meje, - tha (Faraoni) – do të jesh vërtetë një i burgosur”

Ayah 29

قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءࣲ مُّبِينࣲ‏

“A edhe nëse të sjell argumente të qarta”, - e pyeti (Musa)

Ayah 30

قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

Ai tha: “Hajde, sille nëse flet të vërtetën!”

Ayah 31

فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانࣱ مُّبِينࣱ‏

Dhe Musa e hodhi shkopin e vet, kur qe, ai – gjarpër i vërtetë

Ayah 32

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ

E luajti dorën, e ajo, për ata që e shikonin, ishte e bardhë

Ayah 33

قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمࣱ‏

“Ky vërtet qenka magjistar i ditshëm – i tha parisë që e rrethonte (Faraoni)

Ayah 34

يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ

Me magjitë e tij dëshiron t’iu përzë nga toka juaj, çka po urdhëroni ju?”

Ayah 35

قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

“Lëre atë me gjithë vëlla dhe dërgo nëpër qytete, të mbledhin

Ayah 36

يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمࣲ‏

Tërë magjistarët e dijshëm, t’i sjellin këtu”

Ayah 37

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ‏

Dhe magjistarët u mblodhën në ditën dhe vendin e caktuar

Ayah 38

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ

Popullit iu tha: “A jeni të një mendimi, të bashkuar

Ayah 39

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Që të jemi me magjistarët, nëse dalin fitimtarë!”

Ayah 40

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Kur erdhën magjistarët i thanë Faraonit: “A do të kemi shpërblime nëse dalim ngadhnjimtarë”

Ayah 41

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

“Po, - tha ai, - dhe atëherë do të më jeni më të afërt”

Ayah 42

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ

Musa u tha: “Lëshone atë që dëshironi ta lëshoni”

Ayah 43

فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

Dhe ata i lëshuan litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “me madhërinë e Faraonit, ne vërtetë do të jemi fitimtarë”

Ayah 44

فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ

Edhe Musa e lëshoi shkopin e tij, i cili menjëherë përbiu gjithë çka kishin improvizuar ata

Ayah 45

فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ

Magjistarët ranë në sexhde, iu përulën

Ayah 46

قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

“Ne i besuam Zotit të gjithpërbotshëm, thanë ata

Ayah 47

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

Zotit të Musaut dhe të Harunit”

Ayah 48

قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفࣲ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ

“I besuat atij, - tha (Faraoni) para se t’u jap unë leje. Ai është mësues juaj i vjetër që u ka mësuar magjinë, por ta dini mirë, do t’ua prejë duart dhe këmbët përkryq, dhe të tërëve do t’iu gozhdoj (do t’u vërë në kryq)”

Ayah 49

قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

“S’ka rëndësi – i thanë, - ne do t’i drejtohemi Zotit tonë

Ayah 50

إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Ne shpresojmë se do të na falë Zoti ynë mëkatet tona, se ne jemi besimtarët e parë”

Ayah 51

۞وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

Ne i shpallëm Musaut të dalë natën me njerëzit e mi. Do t’ju pasojnë

Ayah 52

فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

Kurse Faraoni dërgoi nëpër qytete kasnecët

Ayah 53

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةࣱ قَلِيلُونَ

Ata, me të vërtetë, janë shumë pak

Ayah 54

وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ

dhe janë të zemëruar në ne

Ayah 55

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ

por ne për çdo gjë jei të kujdesshëm

Ayah 56

فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

dhe ne, i përzumë nga kopshtet dhe krojet

Ayah 57

وَكُنُوزࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ‏

prej pallateve dhe depove të bukura

Ayah 58

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

Ashtu ishte, dhe Ne ato ua lëmë trashëgim izraelitëve

Ayah 59

فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ

Dhe i arritëm ata me të lindur të diellit

Ayah 60

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ

Pasi që e panë njëri-tjetrin, shokët e Musasë thirrën: “na zunë”

Ayah 61

قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

“Assesi, - tha (Musa), me mua është Zoti im që do të më udhëzojë”

Ayah 62

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقࣲ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ

Ne e frymëzuam Musanë t’i bjerë me shkopin e tij detit, ai u shpërnda dhe çdo anë u bë si mal i madh

Ayah 63

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ

Atje pastaj i afruam të tjerët

Ayah 64

وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Shpëtuam Musanë dhe të gjitëh ata që ishin me të

Ayah 65

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Kurse të tjerët i mbytëm në ujë

Ayah 66

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Për këto, ka argumente, por shumica nuk besuan

Ayah 67

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

E Zoti yt është i plotëfuqishëm dhe i mëshirshëm

Ayah 68

وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ

Lexoju historinë e Ibrahimit

Ayah 69

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ

Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “Çka adhuroni ju”

Ayah 70

قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامࣰ ا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ

Ata iu përgjigjen: “Adhurojmë idolin dhe gjithmonë i lutemi”

Ayah 71

قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ

Ai u tha: “A ju dëgjojnë kur u drejtoheni atyre

Ayah 72

أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ

A keni prej tyre dobi ose dëm”

Ayah 73

قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ

“Jo”, - thanë, - por kështu e dijmë se kanë vepruar të parët tanë”

Ayah 74

قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

“A i keni parë, - tha, - ata që i adhuroni ju

Ayah 75

أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ

Ju dhe të parët tuaj të vjetër”

Ayah 76

فَإِنَّهُمۡ عَدُوࣱّ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Ata, vërtet, janë armiqtë e mi, përveç Zotit të botërave

Ayah 77

ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ

I cili më krijoi mua dhe më udhëzoi

Ayah 78

وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ

I cili më ushqen dhe për ujë s’më përmallon

Ayah 79

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ

I cili kur sëmurem më shëron

Ayah 80

وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ

I cili më bën të vdes dhe pastaj më ngjall

Ayah 81

وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ

I cili, shpresoj, se do t’më falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit

Ayah 82

رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمࣰ ا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ

O Zot, më shpërble me urtësi dhe më shtjer në udhën e të mirëve

Ayah 83

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقࣲ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Më bën të përmendem për të mirë te të tjerët

Ayah 84

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ

Më bën një nga ata që do ta shpërblesh me xhenete

Ayah 85

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

Më fal edhe babën tim, ai me të vërtetë ishte një nga të humburit

Ayah 86

وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ

Mos më bën merak ditën kur njerëzit ringjallen

Ayah 87

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالࣱ وَلَا بَنُونَ

Atë ditë kur s’të bën dobi as pasuria e as fëmiu

Ayah 88

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبࣲ سَلِيمࣲ‏

Vetëm ai që vjen te All-llahu me zemër të shëndoshë

Ayah 89

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ

Dhe të devotshmëve do t’u afrohet xhenneti

Ayah 90

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ

Kurse xhehennemi do t’u dëftohet të humburve

Ayah 91

وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

Dhe, do t’u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit

Ayah 92

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ

A mund t’iu ndihmojnë juve ose vetes në vend të All-llahut?”

Ayah 93

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ

Pra, ata me bashkmendimtarët e tyre që janë në rrugë të gabuar, do të hidhen në xhehennem

Ayah 94

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ

Edhe tërë ushtria e djallit

Ayah 95

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ

Ata në xhehennem duke u grindur thonë

Ayah 96

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينٍ

“Për All-llahun! Ne vërtetë kemi qenë në humbje të sigurt

Ayah 97

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Kur u kemi barazuar me Zotin e gjithpërbotshëm

Ayah 98

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

Neve na humbën kriminelët

Ayah 99

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

Andaj, s’kemi as ndërmjetës

Ayah 100

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمࣲ‏

As mik të sinqertë

Ayah 101

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةࣰ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Të ishim kthyer edhe një herë do të bëheshim besimtarë!”

Ayah 102

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Në këto ka argumente, por shumica sish s’besuan

Ayah 103

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

E zoti yt është i vërtetë i plotëfuqishëmdhe mëshirëplotë

Ayah 104

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Populli i Nuhit profetët i konsideroi gënjeshtarë

Ayah 105

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Kur u tha vëllau i tyre, Nuhi, “Kujdes! Frikësohuni (All-llahut)”

Ayah 106

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Unë jam për ju, vërtet, Profet i sigurt

Ayah 107

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Frikësohuni All-llahut dhe më dëgjoni mua

Ayah 108

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, se shpërblimin mund të ma japë vetëm Zoti i gjithpërbotshëm

Ayah 109

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Frikësohuni All-llahut më dëgjoni mua!” –

Ayah 110

۞قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ

I thanë: “A të besojmë ty që të pasojnë të ndytët, të mjerët”

Ayah 111

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

“Unë s’di, - tha, - se ç’bëjnë ata”

Ayah 112

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ

“Ta dini se të gjithë, vetëm para Zotit tim, do të japin llogari

Ayah 113

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Unënuk i përzë besimtarët

Ayah 114

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ‏

Unë jam vetëm një, i cili ju tërheq vërejtjen haptaz!”

Ayah 115

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ

“Nëse nuk heq dorë, o Nuh, - i thanë, - me siguri do të shtypesh me gurë”

Ayah 116

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

“O Zot, - tha, - populli im më quan gënjeshtar

Ayah 117

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحࣰ ا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Andaj Ti gjykona mua dhe ata, dhe më shpëto, mua me besimtarët që janë me mua!”

Ayah 118

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

Dhe Ne e shpëtuam atë dhe kush ishte me të ngarkuar në anije

Ayah 119

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ

Pastaj i mbytëm në ujë ata që mbetën

Ayah 120

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Për këtë ka argumente, por shumica prej tyre nuk besuan

Ayah 121

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Kurse Zoti yt është, vërtet i fuqishëm dhe mëshirëplotë

Ayah 122

كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Edhe Ad-i profetët i quajti gënjeshtarë

Ayah 123

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Kur Hudi, vëllau i tyre, u tha: “A s’i frikësoheni (All-llahut)?”

Ayah 124

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Unë jam, me sigur, Profeti juaj

Ayah 125

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Prandaj, frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni

Ayah 126

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë Zotii botërave

Ayah 127

أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةࣰ تَعۡبَثُونَ

E ju ngritni çudira në çdo maje kodre, e të tjerët i përqeshni

Ayah 128

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ

Dhe ngritni pallate sikur dot ë jetoni përjetë

Ayah 129

وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ

Por kur dënoni, dënoni si mizor

Ayah 130

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua

Ayah 131

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ

Frikësohuni atij, i cili u pajis me çka e dini vet

Ayah 132

أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمࣲ وَبَنِينَ

U jep gjë të gjallë dhe djem

Ayah 133

وَجَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ

Edhe kopshte e kroje

Ayah 134

إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ‏

Unë, seriozisht, i frikësohem dënimit tuaj në Ditën e madhe”. –

Ayah 135

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ

Ata i thanë: “Ne njëlloj e kemi, këshillove ti apo jo”

Ayah 136

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Kështu ishte edhe me popujt e lashtë

Ayah 137

وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

Dhe ne nuk do të jemi të dënuar

Ayah 138

فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Ata vazhduan të trajtojnë si gënjeshtar, andaj ne i shfarosëm. Ky është një mësim, por shumica prej tyre nuk ishin besimtarë

Ayah 139

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Kurse Zoti yt është, vërtet, i fuqishëm dhe i mëshirshëm

Ayah 140

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Edhe Themudi profetët i ka konsideruar rrenacakë

Ayah 141

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Kur vëllau i tyre, Salihu, u tha: “A nuk i frikësoheni (All-llahut)

Ayah 142

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Unë jam për ju, pa dyshim, Profet i vërtetë

Ayah 143

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Prandaj frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua

Ayah 144

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë Zoti i përbotshëm

Ayah 145

أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ

A do të mbeteni këtu të sigurtë

Ayah 146

فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

Në kopshte dhe ndër kroje e burime

Ayah 147

وَزُرُوعࣲ وَنَخۡلࣲ طَلۡعُهَا هَضِيمࣱ‏

Në toka të mbjellura, pemishte me fryte të pjekura

Ayah 148

وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتࣰ ا فَٰرِهِينَ

Ju me mjeshtëri të rrallë latoni shtëpi në kodra

Ayah 149

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Pra, frikësohuni All-llahut dhe më dëgjoni mua

Ayah 150

وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

E mos dëgjoni urdhërat e atyre që i teprojnë të këqiat

Ayah 151

ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ

Të cilët në tokë nuk bëjnë mirë, por, sjellin shkatërrim”

Ayah 152

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

Ata i thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur

Ayah 153

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

Ti je njeri, si edhe ne; prandaj sillna një mrekulli nëse je i sinqertë”

Ayah 154

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةࣱ لَّهَا شِرۡبࣱ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ‏

“Qe, kjo është deveja, - tha ai, - në ditë të caktuar do të pijë ajo edhe ju

Ayah 155

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءࣲ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ‏

Dhe mos i bëni asnjë të keqe që t’iu përfshijë edhe juve vuajtja e Ditës së madhe!”

Ayah 156

فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ

Mirëpo, ata e therrën atë e pastaj u penduan

Ayah 157

فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Por dënimi i përfshiu. Kjo, vërtet, është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan

Ayah 158

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Kurse Zoti yt është, me të vërtetë, i fortë dhe i mëshirshëm

Ayah 159

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Edeh populli i Lutit profetët i quante gënjeshtarë

Ayah 160

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Kur u tha vëllau i tyre, Luti: “A s’i frikësoheni All-llahut”

Ayah 161

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Unë jam me siguri Profeti juaj

Ayah 162

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Prandaj frikësouni All-llahut dhe dëgjomëni mua

Ayah 163

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi. Mua do të më shpërblejë Zoti i botërave

Ayah 164

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ

A ju, veç tërë botës, çoni dashur me meshkuj

Ayah 165

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

E gratë tuaja, që Zoti juaj i krijoi për ju, i lini anash? Ju jeni popull që kaloni çdo kufi”

Ayah 166

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

Ata i thanë: “Nëse nuk heq dorë, o Lut, me siguri do të jesh i përzënë”

Ayah 167

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ

“Unë, - tha, - jam prej urrejtësve të veprimeve tuaja

Ayah 168

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ

“O Zot, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!”

Ayah 169

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Dhe ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij

Ayah 170

إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

Përveç plakës e cila mbet me ata

Ayah 171

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

E pastaj të tjerët i shfarosëm

Ayah 172

وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرࣰ اۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ

U lëshuam një shi, shi i tmerrshëm për ata të cilëve u është tërhequr vërejtja

Ayah 173

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Ky është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan

Ayah 174

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Ndërkaq Zoti yt është i mëshirshëm dhe fuqiplotë

Ayah 175

كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Edhe banorët e Ejkës profetët i trajtonin gënjeshtarë

Ayah 176

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

Kur u tha Shuajbi: “Si nuk frikësoheni

Ayah 177

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

Unë jam, pa mëdyshje, Profet i vërtetë

Ayah 178

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Prandaj, frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua

Ayah 179

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Unë jam me siguri profet i juaj

Ayah 180

۞أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ

Peshoni drejt dhe mos e lini mangut

Ayah 181

وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ

Edhe në peshojë matni me drejtësi

Ayah 182

وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ

As njerëzve mos ua cenoni të drejtat e tyre dhe mos bëni krime e shkatërrime në tokë

Ayah 183

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ

Frikësohuni atij, i cili, u ka krijuar juve dhe popujt e lashtë!”

Ayah 184

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

Ata i thanë: “Ti je vetëm një njeri i magjepsur”

Ayah 185

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ

Edhe ti je njeri si ne; dhe për ne ti je, vërtet, gënjeshtar

Ayah 186

فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

Por ti nëse flet të vërtetën lëshona nga qielli një dënim!”

Ayah 187

قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ

Zoti im tha, - e di mirë se ç’bëni ju

Ayah 188

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ

Dhe ata vazhduan ta trajtojnë si gënjeshtar, prandaj i përfshiu dënimi nga retë; ai dënim ishte një ditë e tmerrshme

Ayah 189

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Ky është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan

Ayah 190

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Kurse Zoti yt është, vërtetë, i Gjithfuqishëm dhe Mëshirëplotë

Ayah 191

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Kur’ani është, pa dyshim, shpallje e Zotit të gjithë botërave

Ayah 192

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ

E solli i besuari Xhebrail

Ayah 193

عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ

Në zemrën tënde, të bëhesh thirrës, lajmëtar

Ayah 194

بِلِسَانٍ عَرَبِيࣲّ مُّبِينࣲ‏

Në një gjuhë të qartë arabe

Ayah 195

وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ

Ai është përmendur në librat e profetëve të mëparshëm

Ayah 196

أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

Vallë! A nuk iu mjafton atyre fakti se për këtë dinë dijetarët izraelitë

Ayah 197

وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ

Po t’ia shpallim edhe ndonjë tjetri joarab

Ayah 198

فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ

E ai t’ua lexojë, atyre, prapë ata nuk do t’i besonin

Ayah 199

كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

Ja, ashtu ne e fuqim në zemrat e mëkatarëve

Ayah 200

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ

Ata nuk do të besojnë në të derisa nuk përjetojnë dënimin e padurueshëm

Ayah 201

فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

Që do t’u vijë papritmas, atëherë kur ata nuk e presin

Ayah 202

فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ

Dhe do të thonë: “A do të kemi pak afat”

Ayah 203

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

A e shpejtojmë dënimin tonë

Ayah 204

أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ

A e pe, po nëse i lëmë edhe ca vite të tëra

Ayah 205

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ

E pastaj t’i gjejë ajo me çka u kërcënohet

Ayah 206

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ

Çka do të kenë dobi nga ato kënaqësi të jetës

Ayah 207

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ

Ne nuk kemi shembur asnjë fshat para se t’u vijnë ata të cilët u kanë tërhequr vërejtjen

Ayah 208

ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

T’ua përkujtojmë; Ne nuk kemi qenë mizorë

Ayah 209

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ

Kur’anin nuk e sjellin djajtë

Ayah 210

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ

Nuk ta merr mednja që ta bëjnë ata këtë. Ata s’kanë mundësi

Ayah 211

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ

Ata nuk munden assesi as ta dëgjojnë

Ayah 212

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ

Përveç All-llahut, prandaj, mos iu lut tjetër Zoti e të jesh nga ata që do të jenë të maltretuar

Ayah 213

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ

Tërheqi vërejtjen familjes sate më të afërt

Ayah 214

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Dhe jij më i afërt ndaj besimtarëve që të pasojnë

Ayah 215

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءࣱ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ

Po nëse nuk të dëgjojnë, ti thuaju: “Unë s’kam asgjë me ato çka veproni ju”

Ayah 216

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ

dhe ki mbështetje në të Fuqishmin, të Gjithmëshirshmin

Ayah 217

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ

I cili të sheh kur ngrihesh

Ayah 218

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ

Të kryesh faljne, namazin, me të tjerët

Ayah 219

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

Sepse, Ai, vërtet, sheh dhe dëgjon çdo gjë

Ayah 220

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ

A t’iu tregoj unë se kujt i vijnë djajtë

Ayah 221

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمࣲ‏

Ata i vijnë çdo gënjeshtari, mëkatari

Ayah 222

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ

Ata përgjojnë dhe më së shumti gënjejnë

Ayah 223

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ

Kurse poetët, ata kanë ithtarë të mbyturit në mëkate

Ayah 224

أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادࣲ يَهِيمُونَ

A nuk sheh se ata bredhin luginave

Ayah 225

وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ

Flasin atë çka s’e bëjnë

Ayah 226

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرࣰ ا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبࣲ يَنقَلِبُونَ

Me përjashtim të atyre që besojnë dhe vepra të mira punojnë, dhe që e përmendin All-llahun shpesh, dhe dalin ngadhnjimtar pas padrejtësisë që u bëhet. Mizorët do të marrin vesh se në çfarë humnere po hyjnë

Ayah 227