Sureja Ash-Shu'araa — The Poets
Sureja Ash-Shu'araa (The Poets) — 26/114 · 227 ajete. Lexo dhe dëgjo me tekstin arab dhe përkthimin në shqip.
طسٓمٓ
Ta sin Mim
Ayah 1تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ
Ata janë ajete të Librit të qartë
Ayah 2لَعَلَّكَ بَٰخِعࣱ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
Ti mbase do ta shkatërrosh veten përse ata nuk janë besimtarë
Ayah 3إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةࣰ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ
TË kishim dashur do t’u kishim zbritur atyre një argument nga qielli para të cilit do t’i ulnin kokat
Ayah 4وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرࣲ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ
Atyre nuk u ka ardhur asnjë vërejtje e re nga i Gjithmëshirshmi e të mos ia kthejnë shpinën
Ayah 5فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
Ata gënjyen, pra do tu vinë pasojat e asaj me çka ata tallen
Ayah 6أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجࣲ كَرِيمٍ
A nuk e shohin tokën prej së cilës bëjmë të mugullojnë gjithë llojet e bimëve fisnike
Ayah 7إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Në këto, vërtet, ka argumente. Megjithatë shumica prej tyre nuk besojnë
Ayah 8وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Kurse Zoti yt është, me të vërtetë, i dashur dhe i mëshirshëm
Ayah 9وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Kur Zoti yt thirri Musaun të shkojë te populli mizor
Ayah 10قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ
Popullit të Faraonit, ndoshta e përmban veten
Ayah 11قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ
Ai tha: “O Zot, kam frikë mos më trajtojnë si gënjeshtar
Ayah 12وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ
Se do të më ngushtohet krahërori dhe gjuha do të më lidhet, andaj ma jep edhe Harunin si profet
Ayah 13وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبࣱ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ
Se unë atyre u kaj një faj dhe frikohem se po më mbysin”
Ayah 14قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ
“Po si jo, - tha Ai, - shkoni të dy me argumentet tona. Ne jemi me ju, ju dëgjojmë
Ayah 15فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Ejani te Faraoni dhe thuani: “Ne jemi Profetë të Zotit të botërave
Ayah 16أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
Lëri Izraelitët të vijnë me ne!”
Ayah 17قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدࣰ ا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ
“A nuk të kemi rritur, - tha, - në mesin tonë sa ishe fëmijë, dhe, a s’i kalove aq vjet të jetës sate ndër ne
Ayah 18وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
Dhe ti bëre veprën që e bëre dhe përsëri e mohon”
Ayah 19قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذࣰ ا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
“Atë e bëra atëherë, - u përgjegj,- kur isha i humbur
Ayah 20فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمࣰ ا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Prandaj, ika prej jush sepse u frikësova prej jush, kurse Zoti im më dhuroi urtësi e më bëri një nga profetët
Ayah 21وَتِلۡكَ نِعۡمَةࣱ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
Ndërsa, mirësia që po ma përmend, mos është ajo që robërove izraelitët?”
Ayah 22قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
“E kush është Zoti i botërave?” – tha Faraoni
Ayah 23قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
“Zoti i qiejve dhe i tokës dhe gjithë çka ka në mesin e tyre, nëse besoni, - i tha (ky)
Ayah 24قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ
“A po dëgjoni”, - u tha atyre përreth
Ayah 25قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
“Zot i juaj dhe Zoti i prindërve, të parëve tuaj”, (tha Musa)
Ayah 26قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونࣱ
“Me të vërtetë, - tha Faraoni, - Profeti që u është dërguar është i marrë.”
Ayah 27قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ
“Zoti i lindjes dhe perëndimit dhe gjithë ç’ka në mes tyre, nëse jeni të mençur”, tha (Musa)
Ayah 28قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ
“Nëse pranon tjetër Zot, përveç meje, - tha (Faraoni) – do të jesh vërtetë një i burgosur”
Ayah 29قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءࣲ مُّبِينࣲ
“A edhe nëse të sjell argumente të qarta”, - e pyeti (Musa)
Ayah 30قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Ai tha: “Hajde, sille nëse flet të vërtetën!”
Ayah 31فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانࣱ مُّبِينࣱ
Dhe Musa e hodhi shkopin e vet, kur qe, ai – gjarpër i vërtetë
Ayah 32وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ
E luajti dorën, e ajo, për ata që e shikonin, ishte e bardhë
Ayah 33قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمࣱ
“Ky vërtet qenka magjistar i ditshëm – i tha parisë që e rrethonte (Faraoni)
Ayah 34يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ
Me magjitë e tij dëshiron t’iu përzë nga toka juaj, çka po urdhëroni ju?”
Ayah 35قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
“Lëre atë me gjithë vëlla dhe dërgo nëpër qytete, të mbledhin
Ayah 36يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمࣲ
Tërë magjistarët e dijshëm, t’i sjellin këtu”
Ayah 37فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ
Dhe magjistarët u mblodhën në ditën dhe vendin e caktuar
Ayah 38وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ
Popullit iu tha: “A jeni të një mendimi, të bashkuar
Ayah 39لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
Që të jemi me magjistarët, nëse dalin fitimtarë!”
Ayah 40فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
Kur erdhën magjistarët i thanë Faraonit: “A do të kemi shpërblime nëse dalim ngadhnjimtarë”
Ayah 41قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
“Po, - tha ai, - dhe atëherë do të më jeni më të afërt”
Ayah 42قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ
Musa u tha: “Lëshone atë që dëshironi ta lëshoni”
Ayah 43فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
Dhe ata i lëshuan litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “me madhërinë e Faraonit, ne vërtetë do të jemi fitimtarë”
Ayah 44فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ
Edhe Musa e lëshoi shkopin e tij, i cili menjëherë përbiu gjithë çka kishin improvizuar ata
Ayah 45فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ
Magjistarët ranë në sexhde, iu përulën
Ayah 46قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
“Ne i besuam Zotit të gjithpërbotshëm, thanë ata
Ayah 47رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
Zotit të Musaut dhe të Harunit”
Ayah 48قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفࣲ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ
“I besuat atij, - tha (Faraoni) para se t’u jap unë leje. Ai është mësues juaj i vjetër që u ka mësuar magjinë, por ta dini mirë, do t’ua prejë duart dhe këmbët përkryq, dhe të tërëve do t’iu gozhdoj (do t’u vërë në kryq)”
Ayah 49قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
“S’ka rëndësi – i thanë, - ne do t’i drejtohemi Zotit tonë
Ayah 50إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Ne shpresojmë se do të na falë Zoti ynë mëkatet tona, se ne jemi besimtarët e parë”
Ayah 51۞وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
Ne i shpallëm Musaut të dalë natën me njerëzit e mi. Do t’ju pasojnë
Ayah 52فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
Kurse Faraoni dërgoi nëpër qytete kasnecët
Ayah 53إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةࣱ قَلِيلُونَ
Ata, me të vërtetë, janë shumë pak
Ayah 54وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ
dhe janë të zemëruar në ne
Ayah 55وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ
por ne për çdo gjë jei të kujdesshëm
Ayah 56فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ
dhe ne, i përzumë nga kopshtet dhe krojet
Ayah 57وَكُنُوزࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ
prej pallateve dhe depove të bukura
Ayah 58كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
Ashtu ishte, dhe Ne ato ua lëmë trashëgim izraelitëve
Ayah 59فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ
Dhe i arritëm ata me të lindur të diellit
Ayah 60فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ
Pasi që e panë njëri-tjetrin, shokët e Musasë thirrën: “na zunë”
Ayah 61قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
“Assesi, - tha (Musa), me mua është Zoti im që do të më udhëzojë”
Ayah 62فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقࣲ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ
Ne e frymëzuam Musanë t’i bjerë me shkopin e tij detit, ai u shpërnda dhe çdo anë u bë si mal i madh
Ayah 63وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ
Atje pastaj i afruam të tjerët
Ayah 64وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
Shpëtuam Musanë dhe të gjitëh ata që ishin me të
Ayah 65ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
Kurse të tjerët i mbytëm në ujë
Ayah 66إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Për këto, ka argumente, por shumica nuk besuan
Ayah 67وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
E Zoti yt është i plotëfuqishëm dhe i mëshirshëm
Ayah 68وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ
Lexoju historinë e Ibrahimit
Ayah 69إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ
Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “Çka adhuroni ju”
Ayah 70قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامࣰ ا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ
Ata iu përgjigjen: “Adhurojmë idolin dhe gjithmonë i lutemi”
Ayah 71قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ
Ai u tha: “A ju dëgjojnë kur u drejtoheni atyre
Ayah 72أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ
A keni prej tyre dobi ose dëm”
Ayah 73قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ
“Jo”, - thanë, - por kështu e dijmë se kanë vepruar të parët tanë”
Ayah 74قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ
“A i keni parë, - tha, - ata që i adhuroni ju
Ayah 75أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ
Ju dhe të parët tuaj të vjetër”
Ayah 76فَإِنَّهُمۡ عَدُوࣱّ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Ata, vërtet, janë armiqtë e mi, përveç Zotit të botërave
Ayah 77ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ
I cili më krijoi mua dhe më udhëzoi
Ayah 78وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ
I cili më ushqen dhe për ujë s’më përmallon
Ayah 79وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ
I cili kur sëmurem më shëron
Ayah 80وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ
I cili më bën të vdes dhe pastaj më ngjall
Ayah 81وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ
I cili, shpresoj, se do t’më falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit
Ayah 82رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمࣰ ا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ
O Zot, më shpërble me urtësi dhe më shtjer në udhën e të mirëve
Ayah 83وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقࣲ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
Më bën të përmendem për të mirë te të tjerët
Ayah 84وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ
Më bën një nga ata që do ta shpërblesh me xhenete
Ayah 85وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
Më fal edhe babën tim, ai me të vërtetë ishte një nga të humburit
Ayah 86وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ
Mos më bën merak ditën kur njerëzit ringjallen
Ayah 87يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالࣱ وَلَا بَنُونَ
Atë ditë kur s’të bën dobi as pasuria e as fëmiu
Ayah 88إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبࣲ سَلِيمࣲ
Vetëm ai që vjen te All-llahu me zemër të shëndoshë
Ayah 89وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ
Dhe të devotshmëve do t’u afrohet xhenneti
Ayah 90وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ
Kurse xhehennemi do t’u dëftohet të humburve
Ayah 91وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ
Dhe, do t’u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit
Ayah 92مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ
A mund t’iu ndihmojnë juve ose vetes në vend të All-llahut?”
Ayah 93فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ
Pra, ata me bashkmendimtarët e tyre që janë në rrugë të gabuar, do të hidhen në xhehennem
Ayah 94وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ
Edhe tërë ushtria e djallit
Ayah 95قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ
Ata në xhehennem duke u grindur thonë
Ayah 96تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينٍ
“Për All-llahun! Ne vërtetë kemi qenë në humbje të sigurt
Ayah 97إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Kur u kemi barazuar me Zotin e gjithpërbotshëm
Ayah 98وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ
Neve na humbën kriminelët
Ayah 99فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ
Andaj, s’kemi as ndërmjetës
Ayah 100وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمࣲ
As mik të sinqertë
Ayah 101فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةࣰ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Të ishim kthyer edhe një herë do të bëheshim besimtarë!”
Ayah 102إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Në këto ka argumente, por shumica sish s’besuan
Ayah 103وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
E zoti yt është i vërtetë i plotëfuqishëmdhe mëshirëplotë
Ayah 104كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Populli i Nuhit profetët i konsideroi gënjeshtarë
Ayah 105إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Kur u tha vëllau i tyre, Nuhi, “Kujdes! Frikësohuni (All-llahut)”
Ayah 106إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Unë jam për ju, vërtet, Profet i sigurt
Ayah 107فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Frikësohuni All-llahut dhe më dëgjoni mua
Ayah 108وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, se shpërblimin mund të ma japë vetëm Zoti i gjithpërbotshëm
Ayah 109فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Frikësohuni All-llahut më dëgjoni mua!” –
Ayah 110۞قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ
I thanë: “A të besojmë ty që të pasojnë të ndytët, të mjerët”
Ayah 111قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
“Unë s’di, - tha, - se ç’bëjnë ata”
Ayah 112إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ
“Ta dini se të gjithë, vetëm para Zotit tim, do të japin llogari
Ayah 113وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Unënuk i përzë besimtarët
Ayah 114إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ
Unë jam vetëm një, i cili ju tërheq vërejtjen haptaz!”
Ayah 115قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ
“Nëse nuk heq dorë, o Nuh, - i thanë, - me siguri do të shtypesh me gurë”
Ayah 116قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ
“O Zot, - tha, - populli im më quan gënjeshtar
Ayah 117فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحࣰ ا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Andaj Ti gjykona mua dhe ata, dhe më shpëto, mua me besimtarët që janë me mua!”
Ayah 118فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
Dhe Ne e shpëtuam atë dhe kush ishte me të ngarkuar në anije
Ayah 119ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ
Pastaj i mbytëm në ujë ata që mbetën
Ayah 120إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Për këtë ka argumente, por shumica prej tyre nuk besuan
Ayah 121وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Kurse Zoti yt është, vërtet i fuqishëm dhe mëshirëplotë
Ayah 122كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Edhe Ad-i profetët i quajti gënjeshtarë
Ayah 123إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Kur Hudi, vëllau i tyre, u tha: “A s’i frikësoheni (All-llahut)?”
Ayah 124إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Unë jam, me sigur, Profeti juaj
Ayah 125فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Prandaj, frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni
Ayah 126وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë Zotii botërave
Ayah 127أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةࣰ تَعۡبَثُونَ
E ju ngritni çudira në çdo maje kodre, e të tjerët i përqeshni
Ayah 128وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ
Dhe ngritni pallate sikur dot ë jetoni përjetë
Ayah 129وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ
Por kur dënoni, dënoni si mizor
Ayah 130فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua
Ayah 131وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ
Frikësohuni atij, i cili u pajis me çka e dini vet
Ayah 132أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمࣲ وَبَنِينَ
U jep gjë të gjallë dhe djem
Ayah 133وَجَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ
Edhe kopshte e kroje
Ayah 134إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ
Unë, seriozisht, i frikësohem dënimit tuaj në Ditën e madhe”. –
Ayah 135قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ
Ata i thanë: “Ne njëlloj e kemi, këshillove ti apo jo”
Ayah 136إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ
Kështu ishte edhe me popujt e lashtë
Ayah 137وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ
Dhe ne nuk do të jemi të dënuar
Ayah 138فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Ata vazhduan të trajtojnë si gënjeshtar, andaj ne i shfarosëm. Ky është një mësim, por shumica prej tyre nuk ishin besimtarë
Ayah 139وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Kurse Zoti yt është, vërtet, i fuqishëm dhe i mëshirshëm
Ayah 140كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Edhe Themudi profetët i ka konsideruar rrenacakë
Ayah 141إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Kur vëllau i tyre, Salihu, u tha: “A nuk i frikësoheni (All-llahut)
Ayah 142إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Unë jam për ju, pa dyshim, Profet i vërtetë
Ayah 143فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Prandaj frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua
Ayah 144وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë Zoti i përbotshëm
Ayah 145أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ
A do të mbeteni këtu të sigurtë
Ayah 146فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ
Në kopshte dhe ndër kroje e burime
Ayah 147وَزُرُوعࣲ وَنَخۡلࣲ طَلۡعُهَا هَضِيمࣱ
Në toka të mbjellura, pemishte me fryte të pjekura
Ayah 148وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتࣰ ا فَٰرِهِينَ
Ju me mjeshtëri të rrallë latoni shtëpi në kodra
Ayah 149فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Pra, frikësohuni All-llahut dhe më dëgjoni mua
Ayah 150وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ
E mos dëgjoni urdhërat e atyre që i teprojnë të këqiat
Ayah 151ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ
Të cilët në tokë nuk bëjnë mirë, por, sjellin shkatërrim”
Ayah 152قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ
Ata i thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur
Ayah 153مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Ti je njeri, si edhe ne; prandaj sillna një mrekulli nëse je i sinqertë”
Ayah 154قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةࣱ لَّهَا شِرۡبࣱ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ
“Qe, kjo është deveja, - tha ai, - në ditë të caktuar do të pijë ajo edhe ju
Ayah 155وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءࣲ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ
Dhe mos i bëni asnjë të keqe që t’iu përfshijë edhe juve vuajtja e Ditës së madhe!”
Ayah 156فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ
Mirëpo, ata e therrën atë e pastaj u penduan
Ayah 157فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Por dënimi i përfshiu. Kjo, vërtet, është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan
Ayah 158وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Kurse Zoti yt është, me të vërtetë, i fortë dhe i mëshirshëm
Ayah 159كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Edeh populli i Lutit profetët i quante gënjeshtarë
Ayah 160إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Kur u tha vëllau i tyre, Luti: “A s’i frikësoheni All-llahut”
Ayah 161إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Unë jam me siguri Profeti juaj
Ayah 162فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Prandaj frikësouni All-llahut dhe dëgjomëni mua
Ayah 163وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi. Mua do të më shpërblejë Zoti i botërave
Ayah 164أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
A ju, veç tërë botës, çoni dashur me meshkuj
Ayah 165وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ
E gratë tuaja, që Zoti juaj i krijoi për ju, i lini anash? Ju jeni popull që kaloni çdo kufi”
Ayah 166قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ
Ata i thanë: “Nëse nuk heq dorë, o Lut, me siguri do të jesh i përzënë”
Ayah 167قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ
“Unë, - tha, - jam prej urrejtësve të veprimeve tuaja
Ayah 168رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ
“O Zot, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!”
Ayah 169فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
Dhe ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij
Ayah 170إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ
Përveç plakës e cila mbet me ata
Ayah 171ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
E pastaj të tjerët i shfarosëm
Ayah 172وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرࣰ اۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ
U lëshuam një shi, shi i tmerrshëm për ata të cilëve u është tërhequr vërejtja
Ayah 173إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Ky është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan
Ayah 174وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Ndërkaq Zoti yt është i mëshirshëm dhe fuqiplotë
Ayah 175كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Edhe banorët e Ejkës profetët i trajtonin gënjeshtarë
Ayah 176إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ
Kur u tha Shuajbi: “Si nuk frikësoheni
Ayah 177إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
Unë jam, pa mëdyshje, Profet i vërtetë
Ayah 178فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Prandaj, frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua
Ayah 179وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Unë jam me siguri profet i juaj
Ayah 180۞أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ
Peshoni drejt dhe mos e lini mangut
Ayah 181وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ
Edhe në peshojë matni me drejtësi
Ayah 182وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
As njerëzve mos ua cenoni të drejtat e tyre dhe mos bëni krime e shkatërrime në tokë
Ayah 183وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ
Frikësohuni atij, i cili, u ka krijuar juve dhe popujt e lashtë!”
Ayah 184قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ
Ata i thanë: “Ti je vetëm një njeri i magjepsur”
Ayah 185وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
Edhe ti je njeri si ne; dhe për ne ti je, vërtet, gënjeshtar
Ayah 186فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Por ti nëse flet të vërtetën lëshona nga qielli një dënim!”
Ayah 187قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ
Zoti im tha, - e di mirë se ç’bëni ju
Ayah 188فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ
Dhe ata vazhduan ta trajtojnë si gënjeshtar, prandaj i përfshiu dënimi nga retë; ai dënim ishte një ditë e tmerrshme
Ayah 189إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Ky është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan
Ayah 190وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
Kurse Zoti yt është, vërtetë, i Gjithfuqishëm dhe Mëshirëplotë
Ayah 191وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Kur’ani është, pa dyshim, shpallje e Zotit të gjithë botërave
Ayah 192نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ
E solli i besuari Xhebrail
Ayah 193عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ
Në zemrën tënde, të bëhesh thirrës, lajmëtar
Ayah 194بِلِسَانٍ عَرَبِيࣲّ مُّبِينࣲ
Në një gjuhë të qartë arabe
Ayah 195وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ
Ai është përmendur në librat e profetëve të mëparshëm
Ayah 196أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
Vallë! A nuk iu mjafton atyre fakti se për këtë dinë dijetarët izraelitë
Ayah 197وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ
Po t’ia shpallim edhe ndonjë tjetri joarab
Ayah 198فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ
E ai t’ua lexojë, atyre, prapë ata nuk do t’i besonin
Ayah 199كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
Ja, ashtu ne e fuqim në zemrat e mëkatarëve
Ayah 200لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ
Ata nuk do të besojnë në të derisa nuk përjetojnë dënimin e padurueshëm
Ayah 201فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
Që do t’u vijë papritmas, atëherë kur ata nuk e presin
Ayah 202فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ
Dhe do të thonë: “A do të kemi pak afat”
Ayah 203أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ
A e shpejtojmë dënimin tonë
Ayah 204أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ
A e pe, po nëse i lëmë edhe ca vite të tëra
Ayah 205ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ
E pastaj t’i gjejë ajo me çka u kërcënohet
Ayah 206مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ
Çka do të kenë dobi nga ato kënaqësi të jetës
Ayah 207وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ
Ne nuk kemi shembur asnjë fshat para se t’u vijnë ata të cilët u kanë tërhequr vërejtjen
Ayah 208ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
T’ua përkujtojmë; Ne nuk kemi qenë mizorë
Ayah 209وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ
Kur’anin nuk e sjellin djajtë
Ayah 210وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ
Nuk ta merr mednja që ta bëjnë ata këtë. Ata s’kanë mundësi
Ayah 211إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ
Ata nuk munden assesi as ta dëgjojnë
Ayah 212فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ
Përveç All-llahut, prandaj, mos iu lut tjetër Zoti e të jesh nga ata që do të jenë të maltretuar
Ayah 213وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ
Tërheqi vërejtjen familjes sate më të afërt
Ayah 214وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Dhe jij më i afërt ndaj besimtarëve që të pasojnë
Ayah 215فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءࣱ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ
Po nëse nuk të dëgjojnë, ti thuaju: “Unë s’kam asgjë me ato çka veproni ju”
Ayah 216وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ
dhe ki mbështetje në të Fuqishmin, të Gjithmëshirshmin
Ayah 217ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ
I cili të sheh kur ngrihesh
Ayah 218وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ
Të kryesh faljne, namazin, me të tjerët
Ayah 219إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
Sepse, Ai, vërtet, sheh dhe dëgjon çdo gjë
Ayah 220هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ
A t’iu tregoj unë se kujt i vijnë djajtë
Ayah 221تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمࣲ
Ata i vijnë çdo gënjeshtari, mëkatari
Ayah 222يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ
Ata përgjojnë dhe më së shumti gënjejnë
Ayah 223وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ
Kurse poetët, ata kanë ithtarë të mbyturit në mëkate
Ayah 224أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادࣲ يَهِيمُونَ
A nuk sheh se ata bredhin luginave
Ayah 225وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ
Flasin atë çka s’e bëjnë
Ayah 226إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرࣰ ا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبࣲ يَنقَلِبُونَ
Me përjashtim të atyre që besojnë dhe vepra të mira punojnë, dhe që e përmendin All-llahun shpesh, dhe dalin ngadhnjimtar pas padrejtësisë që u bëhet. Mizorët do të marrin vesh se në çfarë humnere po hyjnë
Ayah 227