Sureja Al-Fajr — The Dawn

Sureja Al-Fajr (The Dawn) — 89/114 · 30 ajete. Lexo dhe dëgjo me tekstin arab dhe përkthimin në shqip.

وَٱلۡفَجۡرِ

Pasha agimin

Ayah 1

وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ‏

Pasha dhjetë netët

Ayah 2

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ

Pasha çiftin edhe tekët

Ayah 3

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ

Pasha natën kur kalon

Ayah 4

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ

A është ky betim për të mençurin

Ayah 5

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

A nuk e di se ç’bëri Zoti yt me Ad-in

Ayah 6

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ

Banorët e Irem-it, me shtylla (pallatet)

Ayah 7

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ

Që nuk ka pasur shoq askund

Ayah 8

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ

Edhe Themud-in të cilët skalitën shkrepat në luginë

Ayah 9

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ

Edhe me Faraonin që kishte tenda

Ayah 10

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ

Të cilët bënë krime në tokë

Ayah 11

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ

Dhe në të e shtuan shkatërrimin

Ayah 12

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ

Andaj Zoti yt i goditi me shufrën e dënimit

Ayah 13

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ

Sepse Zoti yt është njëmend në pritë

Ayah 14

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ

Ndërsa njeriu, kur do Zoti i tij ta sprovojë, e nderon dhe e shpërblen me dhunti, thot: “Zoti im më ka respektuar”

Ayah 15

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ

Por kur, për të sprovuar, ia mungon furnizmin e tij, thot: “Zoti im më ka lënë anash (nëçmuar)”

Ayah 16

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ

Assesi! Por ju nuk e respektoni bonjakun

Ayah 17

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

Dhe nuk nxiteni që ta ushqeni varfnjakun

Ayah 18

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا

Dhe me grykësi e hani trashëgimin

Ayah 19

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا

Dhe për së tepërmi e doni pasurimin

Ayah 20

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا

Por, ani! Se kur të dërmohet toka copë e grimë

Ayah 21

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا

Dhe të vijë Zoti yt edhe engjujt radhë-radhë

Ayah 22

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

Dhe atëherë kur të sillet xhehennemi – atë ditë njeriu do të kujtohet, por ç’i duhet kujtimi

Ayah 23

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي

Do të thotë: “Ku është ai fat të isha përgatitur nëjetën time!”

Ayah 24

فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

Atë ditë askush nuk dënon sikur Ai

Ayah 25

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

Dhe askush sikur ai nuk farkon në pranga

Ayah 26

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

O shpirt i qetësuar

Ayah 27

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ‏

Kthehu te Zoti yt si kënaqës e i kënaqur

Ayah 28

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي

Hyr në gjiun e robëve të mi

Ayah 29

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي

Dhe hyr në xhennetin tim

Ayah 30