Sureja Al-Hijr — The Rock
Sureja Al-Hijr (The Rock) — 15/114 · 99 ajete. Lexo dhe dëgjo me tekstin arab dhe përkthimin në shqip.
الٓرۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ وَقُرۡءَانࣲ مُّبِينࣲ
Alif Lam Ra. Këto janë ajete të Librit, Kur’anit të qartë
Ayah 1رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ كَانُواْ مُسۡلِمِينَ
Shpeshherë mosbesimtarët do të dëshironin të ishin muslimanë
Ayah 2ذَرۡهُمۡ يَأۡكُلُواْ وَيَتَمَتَّعُواْ وَيُلۡهِهِمُ ٱلۡأَمَلُۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
Lëri le të hanë e të kënaqen dhe le t’i mashtrojë shpresa, - kanë për ta ditur ata
Ayah 3وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابࣱ مَّعۡلُومࣱ
Dhe nuk kemi zhdukur asnjë qytet pa i ardhur koha e caktuar
Ayah 4مَّا تَسۡبِقُ مِنۡ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ
Asnjë popull nuk mundet ta shpejtojë as ta vonojë përfundimin e vet
Ayah 5وَقَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِي نُزِّلَ عَلَيۡهِ ٱلذِّكۡرُ إِنَّكَ لَمَجۡنُونࣱ
Dhe thonë, “Ore ti që po të shpallet qortimi (Kur’ani), njëmend je i marrë
Ayah 6لَّوۡمَا تَأۡتِينَا بِٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Pse nuk na sjell engjuj, nëse je i sinqertë?”
Ayah 7مَا نُنَزِّلُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَمَا كَانُوٓاْ إِذࣰ ا مُّنظَرِينَ
Ne engjujt i dërgojmë vetëm me meritë dhe atëherë nuk do të kenë kohë të presin
Ayah 8إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ
Ne, me të vërtetë, e kemi shpalur Kur’anin dhe pa dyshim ne jemi mbrojtësit e tij
Ayah 9وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ فِي شِيَعِ ٱلۡأَوَّلِينَ
Ne edhe përpara teje kemi dërguar profetë popujve të mëparshëm
Ayah 10وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
Por atyre nuk u ka ardhur asnjë profet, e ata të mos jenë tallur
Ayah 11كَذَٰلِكَ نَسۡلُكُهُۥ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
Ja, ashtu ne e fusim atë (Kur’anin) në zemrat e mëkatarëve
Ayah 12لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ وَقَدۡ خَلَتۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ
A nuk i besojnë atij, por dihet se çka u bë me popujt e hershëm
Ayah 13وَلَوۡ فَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَابࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّواْ فِيهِ يَعۡرُجُونَ
Edhe sikur të kishin hapur në qiell ndonjë derë për ata dhe ata të kalonin nëpër të duke u ngjitur
Ayah 14لَقَالُوٓاْ إِنَّمَا سُكِّرَتۡ أَبۡصَٰرُنَا بَلۡ نَحۡنُ قَوۡمࣱ مَّسۡحُورُونَ
Prapë do të thoninn: “Sigurisht neve na kanë lënë sytë; ne jemi njerëz të magjepsur!”
Ayah 15وَلَقَدۡ جَعَلۡنَا فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجࣰ ا وَزَيَّنَّٰهَا لِلنَّٰظِرِينَ
Dhe ne kemi bërë në qiell sisteme yjesh dhe kemi zbukuruar për shikuesit
Ayah 16وَحَفِظۡنَٰهَا مِن كُلِّ شَيۡطَٰنࣲ رَّجِيمٍ
Dhe e ruajmë atë prej çdo djalli të mallkuar
Ayah 17إِلَّا مَنِ ٱسۡتَرَقَ ٱلسَّمۡعَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابࣱ مُّبِينࣱ
Përveç kush vështron tinëzisht dhe e godit një yll i dukshëm
Ayah 18وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا وَأَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَيۡءࣲ مَّوۡزُونࣲ
Ndërsa tokën e kemi shtruar dhe nëpër të kemi shpërndarë male të palëvizshëm dhe kemi bërë që në të të mbinë çdo send me masë
Ayah 19وَجَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَٰيِشَ وَمَن لَّسۡتُمۡ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ
Dhe kemi bërë për ju në të burim jetese, si edhe për ataqë nuk i ushqeni ju
Ayah 20وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا عِندَنَا خَزَآئِنُهُۥ وَمَا نُنَزِّلُهُۥٓ إِلَّا بِقَدَرࣲ مَّعۡلُومࣲ
Dhe nuk ka asgjë që të mos e ketë burimin te na, por ne nga ajo japim vetëm aqsa është e nevojshme
Ayah 21وَأَرۡسَلۡنَا ٱلرِّيَٰحَ لَوَٰقِحَ فَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءࣰ فَأَسۡقَيۡنَٰكُمُوهُ وَمَآ أَنتُمۡ لَهُۥ بِخَٰزِنِينَ
Ne dërgojmë erërat të mbarësojmë dhe nga qielli lëshojmë shiun me të cilin ju ngimë – dhe ju nuk dispononi me atë
Ayah 22وَإِنَّا لَنَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَنَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثُونَ
Dhe vetëm ne ngjallim dhe vdesim, dhe vetëm ne mbesim trashëgimtar
Ayah 23وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَقۡدِمِينَ مِنكُمۡ وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَـٔۡخِرِينَ
Dhe ne e dimë atë çka ka kaluar para jush dhe e dimë edhe atë çka vjen pas
Ayah 24وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحۡشُرُهُمۡۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمࣱ
Kurse Ai, Zoti yt, pa dyshim, të gjithë do t’i tubojë. Ai është i urtë dhe shumë i dijshëm
Ayah 25وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلࣲ مِّنۡ حَمَإࣲ مَّسۡنُونࣲ
Ne e kemi krijuar njeriun nga balta e argjilit, e formësuar
Ayah 26وَٱلۡجَآنَّ خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ مِن نَّارِ ٱلسَّمُومِ
Kurse exhinët, qysh më parë i kemi krijuar nga zjarri semum (i këndellur)
Ayah 27وَإِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّي خَٰلِقُۢ بَشَرࣰ ا مِّن صَلۡصَٰلࣲ مِّنۡ حَمَإࣲ مَّسۡنُونࣲ
Dhe kur Zoti yt u tha engjujve: “Unë jam krijues i njeriut nga balta, nga balta e tharë
Ayah 28فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ
Dhe pasi që i kam dhënë fizionomi dhe i kam dhënë edhe shpirt, ju përuluni!”
Ayah 29فَسَجَدَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمۡ أَجۡمَعُونَ
Dhe të gjithë engjujt, së bashku, iu përulën
Ayah 30إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰٓ أَن يَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ
Por Iblisi, jo. Ai refuzoi të jetë me ata që iu përulen
Ayah 31قَالَ يَٰٓإِبۡلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ
“O Iblis, - i tha Ai, - Ç’është me ty që nuk u përule?”
Ayah 32قَالَ لَمۡ أَكُن لِّأَسۡجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقۡتَهُۥ مِن صَلۡصَٰلࣲ مِّنۡ حَمَإࣲ مَّسۡنُونࣲ
Nuk më ka hije, - tha, - t’i përulem një njeriu të cilin e krijove nga balta, nba balta e tharë”
Ayah 33قَالَ فَٱخۡرُجۡ مِنۡهَا فَإِنَّكَ رَجِيمࣱ
“Atëherë, pra, dil prej aty, - i tha Ai, ti me të vërtetë je i mallkuar
Ayah 34وَإِنَّ عَلَيۡكَ ٱللَّعۡنَةَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلدِّينِ
Dhe mallkimi të ndjektë deri në ditën e kijametit!”
Ayah 35قَالَ رَبِّ فَأَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ
“O Zoti im, - tha, - më jep afat deri në ditën kur do të ringjallen!”
Ayah 36قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ
“Të qoftë dhënë afati, - i tha Ai. –
Ayah 37إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡوَقۡتِ ٱلۡمَعۡلُومِ
Deri në atë ditën e caktuar”
Ayah 38قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغۡوَيۡتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَأُغۡوِيَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ
“O Zoti im, - tha, - për atë që më ke shpjerë në humbje, unë atyre në tokë do t’ua zbukuroj punët e tyre, do t’i shpiej gjithsesi në humbje
Ayah 39إِلَّا عِبَادَكَ مِنۡهُمُ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
Përveç atyre robërve të tu të sinqertë”
Ayah 40قَالَ هَٰذَا صِرَٰطٌ عَلَيَّ مُسۡتَقِيمٌ
“Kjo, - tha Ai, - është rruga e drejtë imja
Ayah 41إِنَّ عِبَادِي لَيۡسَ لَكَ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٌ إِلَّا مَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡغَاوِينَ
Ti nuk ke kurrfarë kompetence ndaj robërve të mi, përveç atyre të devijuarve, të cilët të kanë pasuar ty”
Ayah 42وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوۡعِدُهُمۡ أَجۡمَعِينَ
Për tërë ata vendtakimi është në xhehennem
Ayah 43لَهَا سَبۡعَةُ أَبۡوَٰبࣲ لِّكُلِّ بَابࣲ مِّنۡهُمۡ جُزۡءࣱ مَّقۡسُومٌ
Që i ka shtatë dyer. Nëpër secilën derë do të kalojë një numër i caktuar
Ayah 44إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ
Pa dyshim të devotshmit do të jenë në kopshte dhe burime
Ayah 45ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمٍ ءَامِنِينَ
“Hyni aty të sigurtë, të liruar nga frika!”
Ayah 46وَنَزَعۡنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنۡ غِلٍّ إِخۡوَٰنًا عَلَىٰ سُرُرࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ
Dhe nga krahërorët e tyre do t’ua heqim smirën, ata do të qëndrojnë të gëzuar sikur vëllezër njëri përball tjetrit
Ayah 47لَا يَمَسُّهُمۡ فِيهَا نَصَبࣱ وَمَا هُم مِّنۡهَا بِمُخۡرَجِينَ
Aty nuk i pret kurrfarë lodhje, dhe nuk do të nxirren prej tyre
Ayah 48۞نَبِّئۡ عِبَادِيٓ أَنِّيٓ أَنَا ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ
Lajmëroi robërit e mi se Unë, njëmend, jam ai që fal dhe mëshirëplotë
Ayah 49وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ ٱلۡعَذَابُ ٱلۡأَلِيمُ
Por edhe dënimi im është, pa dyshim i dhembshëm
Ayah 50وَنَبِّئۡهُمۡ عَن ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ
Edhe lajmëroi ata për musafirët e Ibrahimit
Ayah 51إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمࣰ ا قَالَ إِنَّا مِنكُمۡ وَجِلُونَ
Kur hynë dhe i thanë: “Paqe”! E ai u tha: “Ne frikësohemi prej jush”
Ayah 52قَالُواْ لَا تَوۡجَلۡ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمࣲ
“Mos u frikëso, - i thanë, - ne të përgëzojmë ty se do të keshë një djalë të mësuar”
Ayah 53قَالَ أَبَشَّرۡتُمُونِي عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِيَ ٱلۡكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
“A më përgëzoni tani kur më ka zënë pleqëria? - tha ai. – Me çka po më përgëzoni?”
Ayah 54قَالُواْ بَشَّرۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡقَٰنِطِينَ
I thanë: “Të përgëzojmë me një realitet dhe për këtë mos e humb shpresën!”
Ayah 55قَالَ وَمَن يَقۡنَطُ مِن رَّحۡمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ
Po kush e humb shpresën në mëshirën e Zotit të vet, përveç atyre të devijuarëve e të humburëve
Ayah 56قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
“Po ç’punë keni ju, o të dërguarë! – u tha
Ayah 57قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمࣲ مُّجۡرِمِينَ
“Ne jemi dërguar te një popull mëkatar, - i thanë ata
Ayah 58إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمۡ أَجۡمَعِينَ
Përveç familjes së Lutit që do ta shpëtojmë të tërë
Ayah 59إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَآ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ
Me përjashtim të gruas së tij, e kemi vendosur, ajo do të jetë e dënuar me të tjerët”
Ayah 60فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
Dhe kur erdhën të dërguarit te familja e Lutit
Ayah 61قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمࣱ مُّنكَرُونَ
Ai u tha: “Ju jeni, sigurisht, njerëz të panjohur”
Ayah 62قَالُواْ بَلۡ جِئۡنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمۡتَرُونَ
“Jo, - i thanë ata, - por po të sjellim atë në çka dyshojnë këta
Ayah 63وَأَتَيۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ
Dhe të sjellim realitetin që do të ndodhë, dhe ne, sigurisht, jemi të sinqertë
Ayah 64فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعࣲ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَٱتَّبِعۡ أَدۡبَٰرَهُمۡ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدࣱ وَٱمۡضُواْ حَيۡثُ تُؤۡمَرُونَ
Transfero familjen tënde natën vonë, kurse ti rri në prapavijë të tyre, dhe asnjë prej jush le të mos kthehet, por shkoni atje për ku ju urdhërohet!”
Ayah 65وَقَضَيۡنَآ إِلَيۡهِ ذَٰلِكَ ٱلۡأَمۡرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقۡطُوعࣱ مُّصۡبِحِينَ
Dhe ne ia shpallëm atë që do të ndodhë. Se ata të gjithë, do të zhduken mu në agim
Ayah 66وَجَآءَ أَهۡلُ ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡتَبۡشِرُونَ
Dhe erdhën bashkëqytetarët, të gëzuar
Ayah 67قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيۡفِي فَلَا تَفۡضَحُونِ
“Këta janë musafirët e mi, - u tha ai, - mos më turpëroni
Ayah 68وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ
Dhe frikësohuni All-llahut, e mos më poshtëroni!”
Ayah 69قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ نَنۡهَكَ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ
A nuk ta kemi ndaluar, - i thanë, - të pranosh njerëz si musafirë?”
Ayah 70قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِيٓ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ
“Qe ku i keni vajzat e mia, - tha ai, - nëse dëshironi të bëni diçka
Ayah 71لَعَمۡرُكَ إِنَّهُمۡ لَفِي سَكۡرَتِهِمۡ يَعۡمَهُونَ
“Pasha ty, ata janë humbur në dehjen e tyre
Ayah 72فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُشۡرِقِينَ
Dhe ata i përfshiu, me të lindur të diellit, një ushtimë e madhe
Ayah 73فَجَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةࣰ مِّن سِجِّيلٍ
Dhe ne e përmbysëm, ajo që ishte lartë e vumë poshtë, dhe mbi ta lëshuam një rrebesh dhe të gurëzuar, sikur shiu
Ayah 74إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتࣲ لِّلۡمُتَوَسِّمِينَ
Në këtë ka, njëmend, argumente për ata që i hetojnë
Ayah 75وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلࣲ مُّقِيمٍ
Dhe ai qytet ështëpranë rrugës edhe tash
Ayah 76إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ
Në këtë ka mësime për ata që besojnë
Ayah 77وَإِن كَانَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ لَظَٰلِمِينَ
Por edhe banorët e Ejkes kanë qenë kriminelë
Ayah 78فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامࣲ مُّبِينࣲ
Prandaj u jemi hakmarrë dhe që të dy janë pranë rrugës dhe shihen haptazi
Ayah 79وَلَقَدۡ كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡحِجۡرِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Edhe banorët e Hixhrit i kanë përgënjeshtruar profetët
Ayah 80وَءَاتَيۡنَٰهُمۡ ءَايَٰتِنَا فَكَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ
Dhe ne u patëm dhënë argumentet tona, por ata ua kthenin shpinën
Ayah 81وَكَانُواْ يَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتًا ءَامِنِينَ
Dhe skalitnin shtëpiat në shkrepa, të qetë e të sigurtë
Ayah 82فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُصۡبِحِينَ
Por edhe ata i goditi ushtima e tmerrshme, në agim
Ayah 83فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
Dhe nuk u bëri dobi ajo që kishin fituar
Ayah 84وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۗ وَإِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَأٓتِيَةࣱۖ فَٱصۡفَحِ ٱلصَّفۡحَ ٱلۡجَمِيلَ
Ne nuk i kemi krijuar qiejt dhe tokën edhe çka ka ndërmjet tyre pa arsye. Momenti i fundit, me siguri, do të vijë, prandaj ti sillu me shpirtëgjërësi
Ayah 85إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡخَلَّٰقُ ٱلۡعَلِيمُ
Zoti yt është gjithkrijues dhe i gjithdijshëm
Ayah 86وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ سَبۡعࣰ ا مِّنَ ٱلۡمَثَانِي وَٱلۡقُرۡءَانَ ٱلۡعَظِيمَ
Ne të kemi shpallur shtatë ajete që përsëriten, edhe Kur’anin e madhërueshëm
Ayah 87لَا تَمُدَّنَّ عَيۡنَيۡكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجࣰ ا مِّنۡهُمۡ وَلَا تَحۡزَنۡ عَلَيۡهِمۡ وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِلۡمُؤۡمِنِينَ
Mos të ikë assesi syri në atë që ne u japim për kënaqësi disave, dhe mos u mërzit për ata, kurse ndaj besimtarëve jij i butë
Ayah 88وَقُلۡ إِنِّيٓ أَنَا ٱلنَّذِيرُ ٱلۡمُبِينُ
Dhe thuaj: “Unë jam vetëm qortues i hapët!”
Ayah 89كَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَى ٱلۡمُقۡتَسِمِينَ
Siç u kemi shpallur qortim klasifikuesve
Ayah 90ٱلَّذِينَ جَعَلُواْ ٱلۡقُرۡءَانَ عِضِينَ
Të cilët e kanë identifikuar Kur’anin me gjini (letrare)
Ayah 91فَوَرَبِّكَ لَنَسۡـَٔلَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ
Qe pasha Zotin tënd, ata të gjithë do t’i marrim në përgjegjësi
Ayah 92عَمَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Për atë çka kanë bërë
Ayah 93فَٱصۡدَعۡ بِمَا تُؤۡمَرُ وَأَعۡرِضۡ عَنِ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
Ti prediko atë që të urdhërohet dhe hiqu politeistëve
Ayah 94إِنَّا كَفَيۡنَٰكَ ٱلۡمُسۡتَهۡزِءِينَ
Ne të mjaftojmë ty kundër atyre të cilët tallen
Ayah 95ٱلَّذِينَ يَجۡعَلُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۚ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
Me All-llahu dhe bëjnë edhe tjetër Zot. Do të shohin ata
Ayah 96وَلَقَدۡ نَعۡلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدۡرُكَ بِمَا يَقُولُونَ
Ne mirë e dimë se të vjen rënd ajo që flasin ata
Ayah 97فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ
Por madhëro Zotin tënd dhe falenderoje, edhe bëhu nga ata që përulen
Ayah 98وَٱعۡبُدۡ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأۡتِيَكَ ٱلۡيَقِينُ
Dhe adhuro Zotin tënd, sa të jesh gjallë
Ayah 99