Sureja Abasa — He frowned

Sureja Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 ajete. Lexo dhe dëgjo me tekstin arab dhe përkthimin në shqip.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

U vrenjt dhe ktheu shpinën

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

Se i pat ardhur i verbëri

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Ku e di ti, ndoshta do të pastrohet

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

Ose të këshillohet dhe këshilla të jetë me dobi

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

E kush është i pasur

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

Ti atë e pranon

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Dhe nëse ai nuk pastrohet, ç’ke ti

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

Kurse ai që të vjen me vrap

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

Ngase ai frikësohet

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

E ti nuk ia vë veshin atij

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

Kurrsesi! (ashtu mos bën) Ajo është mësim

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Andaj kush do e merr atë mësim (Kur’anin)

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

Është në fletë të respektuara

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

Të lartësuara, të pastruara

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

Në duar të ambasadorëve (engjujve)

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

Fisnikë e të pagabueshëm

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

Qoftë shkatërruar njeriu! Po sa mohues i madh është

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

Prej çka e ka krijuar Ai

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Nga pika e farës e ka krijuar dhe e ka aftësuar

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

Pastaj rrugën ia ka lehtësuar

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

Pastaj e vdes dhe e varros

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

Dhe kur do e ringjallë

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Jo! Ende nuk e ka zbatuar çkai ka urdhëruar Ai

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Le të shikojë njeriu ushqimin e vet

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

Ne e kemi njomë me shi të mjaftueshëm

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

Pastaj e plasarisim tokën dhe e çajmë

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

Dhe në të rrisim drith

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

Edhe rrush e tërfojë

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

Edhe ullinj dhe pemë

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

Edhe kopshte të dendura

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

Edhe pemë dhe kullosa

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

Për nevoja tuaja dhe kafshëve tuaja

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

E kur të vijë ushtima shurdhuese

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

Atë ditë kur njeriu ik nga vëllai i vet

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Edhe nga nëna edhe nga babai i vet

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Edhe nga shoqja e vet dhe djemt e vet

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

Atë ditë secilit njeri do t’i mjaftojë çështja e vet

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

Atë ditë disa fytyra do të jenë të ndritura

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

Të qeshura, të gëzuara

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

Kurse disa fytyra atë ditë do të jenë të pluhrosura

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

Do t’i mbulojë terri i fortë

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

E ata janë mosbesimtarët e mbrapshtë

Ayah 42