Sureja Abasa — He frowned
Sureja Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 ajete. Lexo dhe dëgjo me tekstin arab dhe përkthimin në shqip.
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
U vrenjt dhe ktheu shpinën
Ayah 1أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
Se i pat ardhur i verbëri
Ayah 2وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
Ku e di ti, ndoshta do të pastrohet
Ayah 3أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
Ose të këshillohet dhe këshilla të jetë me dobi
Ayah 4أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
E kush është i pasur
Ayah 5فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
Ti atë e pranon
Ayah 6وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
Dhe nëse ai nuk pastrohet, ç’ke ti
Ayah 7وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
Kurse ai që të vjen me vrap
Ayah 8وَهُوَ يَخۡشَىٰ
Ngase ai frikësohet
Ayah 9فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
E ti nuk ia vë veshin atij
Ayah 10كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
Kurrsesi! (ashtu mos bën) Ajo është mësim
Ayah 11فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Andaj kush do e merr atë mësim (Kur’anin)
Ayah 12فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
Është në fletë të respektuara
Ayah 13مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
Të lartësuara, të pastruara
Ayah 14بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
Në duar të ambasadorëve (engjujve)
Ayah 15كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
Fisnikë e të pagabueshëm
Ayah 16قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
Qoftë shkatërruar njeriu! Po sa mohues i madh është
Ayah 17مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
Prej çka e ka krijuar Ai
Ayah 18مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
Nga pika e farës e ka krijuar dhe e ka aftësuar
Ayah 19ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
Pastaj rrugën ia ka lehtësuar
Ayah 20ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
Pastaj e vdes dhe e varros
Ayah 21ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
Dhe kur do e ringjallë
Ayah 22كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
Jo! Ende nuk e ka zbatuar çkai ka urdhëruar Ai
Ayah 23فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
Le të shikojë njeriu ushqimin e vet
Ayah 24أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا
Ne e kemi njomë me shi të mjaftueshëm
Ayah 25ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا
Pastaj e plasarisim tokën dhe e çajmë
Ayah 26فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا
Dhe në të rrisim drith
Ayah 27وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا
Edhe rrush e tërfojë
Ayah 28وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا
Edhe ullinj dhe pemë
Ayah 29وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا
Edhe kopshte të dendura
Ayah 30وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا
Edhe pemë dhe kullosa
Ayah 31مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
Për nevoja tuaja dhe kafshëve tuaja
Ayah 32فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
E kur të vijë ushtima shurdhuese
Ayah 33يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
Atë ditë kur njeriu ik nga vëllai i vet
Ayah 34وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
Edhe nga nëna edhe nga babai i vet
Ayah 35وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
Edhe nga shoqja e vet dhe djemt e vet
Ayah 36لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
Atë ditë secilit njeri do t’i mjaftojë çështja e vet
Ayah 37وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
Atë ditë disa fytyra do të jenë të ndritura
Ayah 38ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
Të qeshura, të gëzuara
Ayah 39وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
Kurse disa fytyra atë ditë do të jenë të pluhrosura
Ayah 40تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
Do t’i mbulojë terri i fortë
Ayah 41أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
E ata janë mosbesimtarët e mbrapshtë
Ayah 42