Sureja Al-Qalam — The Pen

Sureja Al-Qalam (The Pen) — 68/114 · 52 ajete. Lexo dhe dëgjo me tekstin arab dhe përkthimin në shqip.

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ

Nun. Pasha lapsin dhe atë çka shkruajnë

Ayah 1

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونࣲ‏

Ti, me mëshirën e Zotit tënd, nuk je i marrë

Ayah 2

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونࣲ‏

Ti me siguri do të kesh shpërblim të vazhdueshëm

Ayah 3

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمࣲ‏

Sepse ti je, me të vërtetë, me moral; të lartë

Ayah 4

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ

Do ta shohësh edhe ti, a edhe ata do ta shohin

Ayah 5

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ

Cili prej jush është i marrë

Ayah 6

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ

Zoti yt e di më së miri se kush ka devijur nga rruga e tij dhe Ai i di mirë të udhëzuarit

Ayah 7

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ

Prandaj mos i përfill përgënjeshtarët

Ayah 8

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ

Ata dëshirojnë që ti të gënjesh e të gënjejnë edhe ata

Ayah 9

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافࣲ مَّهِينٍ

Prandaj, mos dëgjo asnjë betues të nënçmuar

Ayah 10

هَمَّازࣲ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمࣲ‏

Shpifës, që vetëm bart fjalët e huaja

Ayah 11

مَّنَّاعࣲ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ

Penguesin për vepra të mira, mëkatmadhin

Ayah 12

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ

Zemërprishurin madje edhe kopil

Ayah 13

أَن كَانَ ذَا مَالࣲ وَبَنِينَ

Vetëm se ka pasuri dhe shumë djem

Ayah 14

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

E kur i kumtohen ajeet tona, thotë: “Këto janë legjenda të lashta!”

Ayah 15

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ

Atë do ta shënojmë në hundë

Ayah 16

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ

Ata i kemi vënë në sprovë, siç patëm vënë në sprovë pronarët e kopshtit kur u betuan se me siguri herët në agim do ta vjelin

Ayah 17

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ

Por nuk thanë: “Në dashtë Zoti!”

Ayah 18

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفࣱ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ

Dher deri sa ata flinin, atë (kopshtin) e vizitoi një grup vizitorësh nga Zoti yt

Ayah 19

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ

Dhe gdhini i vjelur

Ayah 20

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ

Ndërsa ata në agim e thërrisnin njëri-tjetrin

Ayah 21

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ

“hpejtoni te arat tuaja, nëse doni t’i vilni”

Ayah 22

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ

Dheu nisën duke përshpëritur në mes veti

Ayah 23

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينࣱ‏

Sot kurrsesi mos t’iu hyjë aty ndonjë i varfër

Ayah 24

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدࣲ قَٰدِرِينَ

Dhe shkuan, të vendosur përzbatimin (e asaj që thanë)

Ayah 25

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ

Por kur e panë, thanë: “Ne paskeshim dështuar!”

Ayah 26

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

për më tepër edhe jemi dëmtuar (rjepur)

Ayah 27

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ

Njëri, si mëi miri i tyre, tha: “A nuk ju kam thënë, përse nuk falenderoni?”

Ayah 28

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

“Qoftë lartësuar Zoti ynë – thanë, - ne pa dyshim kemi qenë mizorë”

Ayah 29

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَلَٰوَمُونَ

Dhe pastaj filluan të qortojnë njëri-tjetrin

Ayah 30

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ

“Të mjerët ne! – thonin – Ne me të vërtetë kemi qenë të shfrenuar

Ayah 31

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرࣰ ا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ

Zoti ynë mund të na jap më mirë se ajo, ne vetëm te Zoti ynë shpresojmë!”

Ayah 32

كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ

Ashtu ka qenë dënimi, kurse dënimi i botës tjetër është edhe më i madh, ta dinë

Ayah 33

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Nuk ka dyshim se të devotshmit do të kenë te Zoti i tyre kënaqësi të xhennetit

Ayah 34

أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ

“A mos sillemi njëlloj me musimanët si me mëkatarët

Ayah 35

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

Çka është me ju, si po gjykoni?”

Ayah 36

أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبࣱ فِيهِ تَدۡرُسُونَ

A keni, ndoshta, libër prej nga mësoni

Ayah 37

إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ

Se do të keni ate çka e pëlqeni ju

Ayah 38

أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ

Ose ju kemi dhënë besën me asi betimi që vlen deri në ditën e kijametit, se do të keni çka ju e caktoni

Ayah 39

سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ

Pyeti ata: “kush ua garanton këtë?”

Ayah 40

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ

Ose, mos ata kanë shokë? Po le t’i sjellin shokët e vet nëse flasin të vërtetën

Ayah 41

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقࣲ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ

Atë dië kur të shpallet çdo send dhe të thirren për të bërë sexhde e ata nuk do të munden

Ayah 42

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ

Me shikime të varura dhe me poshtërsi mbuluar, se kanë qenë të thirrur të bijnë në sexhde deri sa kanë qenë të shëndoshë

Ayah 43

فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ

Prandaj, më le mua edhe ata, të cilët e mohojnë këtë Fjalë (Kur’an). Ne dalëngadal, do t’i afrojmë te dënimi prej nga nuk presin

Ayah 44

وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ

Edhe afat do t’u japim, sepse dënimi im është shumë i fortë

Ayah 45

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرࣰ ا فَهُم مِّن مَّغۡرَمࣲ مُّثۡقَلُونَ

A lyp ti prej tyre shpërblim, e janë të ngarkuar me ndonjë borxh

Ayah 46

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ

Apo ata posedojnë ndonjë fshehtësi që ata e shkruajnë

Ayah 47

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومࣱ‏

Ti duro deri në caktimin e Zotit tënd dhe mos u bën si ai i peshkut (Junusi) që u lut i zemëruar

Ayah 48

لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةࣱ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومࣱ‏

Dhe sikur të mos i mbërrinte mëshirë e Zotit të tij do të isht ehudhur në vend të shkretë dhe i urrejtur

Ayah 49

فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Por Zoti i tij e ka zgjedhur dhe e ka bërë një nga ata të mirët

Ayah 50

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونࣱ‏

Mosbesimtarët gati sa nuk të shafisin me shikimet e tyre, kur dëgjojnë qortimin (Kur’anin) dhe thonë: “Ai me siguri është i marrë”

Ayah 51

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَٰلَمِينَ

Ai nuk është tjetër vetëm se vërejtje për tërë botërat

Ayah 52