Sureja Al-Qalam — The Pen
Sureja Al-Qalam (The Pen) — 68/114 · 52 ajete. Lexo dhe dëgjo me tekstin arab dhe përkthimin në shqip.
نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ
Nun. Pasha lapsin dhe atë çka shkruajnë
Ayah 1مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونࣲ
Ti, me mëshirën e Zotit tënd, nuk je i marrë
Ayah 2وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونࣲ
Ti me siguri do të kesh shpërblim të vazhdueshëm
Ayah 3وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمࣲ
Sepse ti je, me të vërtetë, me moral; të lartë
Ayah 4فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ
Do ta shohësh edhe ti, a edhe ata do ta shohin
Ayah 5بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ
Cili prej jush është i marrë
Ayah 6إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ
Zoti yt e di më së miri se kush ka devijur nga rruga e tij dhe Ai i di mirë të udhëzuarit
Ayah 7فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ
Prandaj mos i përfill përgënjeshtarët
Ayah 8وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ
Ata dëshirojnë që ti të gënjesh e të gënjejnë edhe ata
Ayah 9وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافࣲ مَّهِينٍ
Prandaj, mos dëgjo asnjë betues të nënçmuar
Ayah 10هَمَّازࣲ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمࣲ
Shpifës, që vetëm bart fjalët e huaja
Ayah 11مَّنَّاعࣲ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ
Penguesin për vepra të mira, mëkatmadhin
Ayah 12عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ
Zemërprishurin madje edhe kopil
Ayah 13أَن كَانَ ذَا مَالࣲ وَبَنِينَ
Vetëm se ka pasuri dhe shumë djem
Ayah 14إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
E kur i kumtohen ajeet tona, thotë: “Këto janë legjenda të lashta!”
Ayah 15سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ
Atë do ta shënojmë në hundë
Ayah 16إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ
Ata i kemi vënë në sprovë, siç patëm vënë në sprovë pronarët e kopshtit kur u betuan se me siguri herët në agim do ta vjelin
Ayah 17وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ
Por nuk thanë: “Në dashtë Zoti!”
Ayah 18فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفࣱ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ
Dher deri sa ata flinin, atë (kopshtin) e vizitoi një grup vizitorësh nga Zoti yt
Ayah 19فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ
Dhe gdhini i vjelur
Ayah 20فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ
Ndërsa ata në agim e thërrisnin njëri-tjetrin
Ayah 21أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ
“hpejtoni te arat tuaja, nëse doni t’i vilni”
Ayah 22فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ
Dheu nisën duke përshpëritur në mes veti
Ayah 23أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينࣱ
Sot kurrsesi mos t’iu hyjë aty ndonjë i varfër
Ayah 24وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدࣲ قَٰدِرِينَ
Dhe shkuan, të vendosur përzbatimin (e asaj që thanë)
Ayah 25فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ
Por kur e panë, thanë: “Ne paskeshim dështuar!”
Ayah 26بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
për më tepër edhe jemi dëmtuar (rjepur)
Ayah 27قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ
Njëri, si mëi miri i tyre, tha: “A nuk ju kam thënë, përse nuk falenderoni?”
Ayah 28قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
“Qoftë lartësuar Zoti ynë – thanë, - ne pa dyshim kemi qenë mizorë”
Ayah 29فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَلَٰوَمُونَ
Dhe pastaj filluan të qortojnë njëri-tjetrin
Ayah 30قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ
“Të mjerët ne! – thonin – Ne me të vërtetë kemi qenë të shfrenuar
Ayah 31عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرࣰ ا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ
Zoti ynë mund të na jap më mirë se ajo, ne vetëm te Zoti ynë shpresojmë!”
Ayah 32كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
Ashtu ka qenë dënimi, kurse dënimi i botës tjetër është edhe më i madh, ta dinë
Ayah 33إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
Nuk ka dyshim se të devotshmit do të kenë te Zoti i tyre kënaqësi të xhennetit
Ayah 34أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ
“A mos sillemi njëlloj me musimanët si me mëkatarët
Ayah 35مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
Çka është me ju, si po gjykoni?”
Ayah 36أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبࣱ فِيهِ تَدۡرُسُونَ
A keni, ndoshta, libër prej nga mësoni
Ayah 37إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ
Se do të keni ate çka e pëlqeni ju
Ayah 38أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ
Ose ju kemi dhënë besën me asi betimi që vlen deri në ditën e kijametit, se do të keni çka ju e caktoni
Ayah 39سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ
Pyeti ata: “kush ua garanton këtë?”
Ayah 40أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ
Ose, mos ata kanë shokë? Po le t’i sjellin shokët e vet nëse flasin të vërtetën
Ayah 41يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقࣲ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ
Atë dië kur të shpallet çdo send dhe të thirren për të bërë sexhde e ata nuk do të munden
Ayah 42خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ
Me shikime të varura dhe me poshtërsi mbuluar, se kanë qenë të thirrur të bijnë në sexhde deri sa kanë qenë të shëndoshë
Ayah 43فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ
Prandaj, më le mua edhe ata, të cilët e mohojnë këtë Fjalë (Kur’an). Ne dalëngadal, do t’i afrojmë te dënimi prej nga nuk presin
Ayah 44وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ
Edhe afat do t’u japim, sepse dënimi im është shumë i fortë
Ayah 45أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرࣰ ا فَهُم مِّن مَّغۡرَمࣲ مُّثۡقَلُونَ
A lyp ti prej tyre shpërblim, e janë të ngarkuar me ndonjë borxh
Ayah 46أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ
Apo ata posedojnë ndonjë fshehtësi që ata e shkruajnë
Ayah 47فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومࣱ
Ti duro deri në caktimin e Zotit tënd dhe mos u bën si ai i peshkut (Junusi) që u lut i zemëruar
Ayah 48لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةࣱ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومࣱ
Dhe sikur të mos i mbërrinte mëshirë e Zotit të tij do të isht ehudhur në vend të shkretë dhe i urrejtur
Ayah 49فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
Por Zoti i tij e ka zgjedhur dhe e ka bërë një nga ata të mirët
Ayah 50وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونࣱ
Mosbesimtarët gati sa nuk të shafisin me shikimet e tyre, kur dëgjojnë qortimin (Kur’anin) dhe thonë: “Ai me siguri është i marrë”
Ayah 51وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَٰلَمِينَ
Ai nuk është tjetër vetëm se vërejtje për tërë botërat
Ayah 52