Sureja Al-Qiyaama — The Resurrection

Sureja Al-Qiyaama (The Resurrection) — 75/114 · 40 ajete. Lexo dhe dëgjo me tekstin arab dhe përkthimin në shqip.

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ

Betohem, seriozisht, në Ditën e Kijametit

Ayah 1

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

Dhe betohem, seriozisht, në shpirtin që veten e qorton

Ayah 2

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij

Ayah 3

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ

Po, si jo! Ne kemi mundësi të rikrijojmë eedhe majet e thonjve të gishtërinjve të tij

Ayah 4

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

Por njeriu dëshiron të gabojë në jetë

Ayah 5

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ

Ai pyet: “Kur do të bëhet kijameti”

Ayah 6

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

Por kur t’i shtanget shikimi

Ayah 7

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

Edhe hëna të errësohet

Ayah 8

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

Dhe Dielli me hënë të bashkohet

Ayah 9

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

Atë ditë njeriu do të thotë: “Kah të iket?!”

Ayah 10

كَلَّا لَا وَزَرَ

Askund! Nuk ka strehim

Ayah 11

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

Atë ditë cakur është te Zoti yt

Ayah 12

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Atë ditë njeriu do të informohet për atë që e ka shpejtuar ose e ka vonuar

Ayah 13

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ‏

Por njeriu është dëshmitarë kundër vetes

Ayah 14

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

Edhe pse përpiqet të sjellë arsyetimet e tij

Ayah 15

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ

Atë (Kur’anin) mos e shqipto me gjuhë për ta shpejtuar

Ayah 16

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

Ne kemi detyrë tubimin dhe leximin e tij

Ayah 17

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

E kur e lexojmë, ti përcille leximin e tij

Ayah 18

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

E pastaj, është detyrë e jona ta shkoqisim

Ayah 19

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

Por ani! Ju e dashuroni këtë jetë të kalueshme

Ayah 20

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

Dhe e leni pas shpine atë tjetrën

Ayah 21

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ

Atë ditë disa fytyra do të shkelqejnë

Ayah 22

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ‏

E disa fytyra atë ditë do të jenë të ngrysura

Ayah 23

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ‏

Zotin e vet do ta shikojnë

Ayah 24

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ‏

Duke menduar se do t’i godit fatkeqësi

Ayah 25

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ

Po, si jo! Kur (shpirti) depërton në eshtrat kyqe

Ayah 26

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ‏

dhe të thuhet, “Kush është shërues”

Ayah 27

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

Dhe mendoi se është momenti i ndarjes

Ayah 28

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

Dhe këmba me këmbë ndërlidhet

Ayah 29

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ

Te Zoti yt do të sillen atë ditë

Ayah 30

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

“Dhe nuk ka besuar as e ka kryer faljen

Ayah 31

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

por ka kthyer shpinën dhe ka përgënjeshtruar

Ayah 32

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

E pastaj shkon tek të vetët, mendjemadh”

Ayah 33

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

I mjeri ti! I mjeri ti

Ayah 34

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ

Dhe prapë, i mjeri ti! I mjeri ti

Ayah 35

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى

A mendon njeriu se do të lihet në vullnet të vetin, pa përgjegjësi

Ayah 36

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ

A nuk ka qenë një pikë fare që hudhet

Ayah 37

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

Pastaj ka qenë gjak i trashur dhe e ka krijuar në formën e përsosur, të fundit

Ayah 38

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ

Dhe prej atij bëri dy qifte, mashkull dhe femër

Ayah 39

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ

Po a nuk ka Ai mundësi të ngjallë të vdekurin

Ayah 40