Surah Al-Ma'aarij — The Ascending Stairways
Surah Al-Ma'aarij (The Ascending Stairways) is chapter 70 of the Quran, with 44 verses. This page presents the Arabic text with a Pashto translation, verse by verse.
سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابࣲ وَاقِعࣲ
یو غوښتونكي هغه عذاب وغوښت چې واقع كېدونكى دى
Ayah 1لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعࣱ
په كافرانو باندې، دغه (عذاب) لره هیڅوك دفع كوونكى نشته
Ayah 2مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ
د الله له جانبه دى، چې د اوچتو زینومالك دى
Ayah 3تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمࣲ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةࣲ
چې د ده په طرف پورته ملايك او روح ورخېژي، په هغې ورځ كې چې د هغې مقدار پنځوس زره كاله دى
Ayah 4فَٱصۡبِرۡ صَبۡرࣰ ا جَمِيلًا
نو ته صبر كوه، ډېر ښه صبر
Ayah 5إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدࣰ ا
بېشكه دوى (منكران) دغه (عذاب، قیامت) ډېر لرې ویني
Ayah 6وَنَرَىٰهُ قَرِيبࣰ ا
او مونږه دى ډېر نژدې وینو
Ayah 7يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ
په هغې ورځ چې اسمان به د ويلې كړى شوې قلعي په شان شي
Ayah 8وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ
او غرونه به د رنګدارې وهل شوې وړۍ په شان شي
Ayah 9وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمࣰ ا
او یو دوست به له بل دوست نه پوښتنه نه كوي
Ayah 10يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ
حال دا چې دوى ته به هغوى ښودلى شي، مجرم (كافر) به ارزو كوي چې د دغې ورځې له عذابه خپل زامن په عوض كې وركړي
Ayah 11وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ
او خپله ښځه او خپل ورور
Ayah 12وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ
او خپله هغه قبیله چې ده ته به يې ځاى وركاوه
Ayah 13وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعࣰ ا ثُمَّ يُنجِيهِ
او هر هغه څوك چې په ځمكه كې دي ټول، بیا ده ته (دا كار) نجات وركړي
Ayah 14كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ
كله هم داسې نه ده، بېشكه دغه (د دوزخ اور) لمبې وهونكى دى
Ayah 15نَزَّاعَةࣰ لِّلشَّوَىٰ
چې (د سر، لاسونو او پښو) پوستكي وېستونكى دى
Ayah 16تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ
دا (دوزخ) به راغواړي هغه څوك چې شا كړې يې وي او مخ يې اړولى وي
Ayah 17وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ
او جمع (د مال) يې كړې وي، نو ساتلى يې وي
Ayah 18۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا
بېشكه انسان بې صبره پیدا كړى شوى دى
Ayah 19إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعࣰ ا
كله چې ده ته شر (مصیبت) ورسېږي (نو) ډېر فریاد كوونكى وي
Ayah 20وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا
او كله چې ده ته خیر (او خوشحالي) ورسېږي (نو)، ډېر منع كوونكى (او بخل كوونكى) وي
Ayah 21إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ
(خو) له لمونځ ګزارو نه غیر
Ayah 22ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ
هغه كسان چې دوى په خپلو لمونځونو باندې همېشه والى كوونكي وي
Ayah 23وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ مَّعۡلُومࣱ
او هغه كسان چې د دوى په مالونو كې معلومه برخه (مقرر) ده
Ayah 24لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ
د سوالګر او محروم لپاره
Ayah 25وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ
او هغه كسان چې د بدلې د ورځې تصدیق (او باور) كوي
Ayah 26وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ
او هغه كسان چې دوى د خپل رب له عذاب نه وېرېدونكي دي
Ayah 27إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونࣲ
بېشكه د دوى د رب عذاب داسې دى چې بې وېرې كېدل ترې نشته
Ayah 28وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ
او هغه كسان چې هغوى د خپل شرم ځایونو حفاظت كوونكي دي
Ayah 29إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ
مګر له خپلو ښځو او خپلو وینځو نه، نو بېشكه دوى ملامت كړى شوي نه دي
Ayah 30فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ
نو هغه څوك چې له دغو نه علاوه غواړي، نو هم دغه كسان له حده تېرېدونكي دي
Ayah 31وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ
او هغه كسان چې دوى د خپلو امانتونو او خپلو وعدو لحاظ ساتونكي دي
Ayah 32وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ
او هغه كسان چې دوى په خپلو شهادتونو (ګواهیو) باندې قايم (او ولاړ) دي
Ayah 33وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ
او هغه كسان چې دوى په خپلو لمونځونو همېشه والى (او پابندي) كوي
Ayah 34أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتࣲ مُّكۡرَمُونَ
دغه كسان به په باغونو كې وي، عزتمن كړى شوي به وي
Ayah 35فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ
نو (اى نبي!) په دغو كافران شویو كسانو څه شوي دي چې ستا په طرف منډې راوهونكي دي
Ayah 36عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ
له ښي اړخ نه او له چپ اړخ نه ډلې ډلې
Ayah 37أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمࣲ
ایا په دوى كې هر یو سړى دا طمع لري چې دى به د نعمتونو جنت ته ننه اېستل شي؟
Ayah 38كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ
هیڅكله نه! بېشكه همدا مونږ دوى له هغه څه نه پیدا كړي دي چې دوى يې پېژني
Ayah 39فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ
نو زه د مشرقونو او مغربونو په رب قسم خورم چې بېشكه (او) یقینًا مونږ قادر یو
Ayah 40عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرࣰ ا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ
په دې باندې چې مونږ له دوى نه غوره (مخلوق) په بدل كې راولو اومونږ عاجز كړى شوي نه یو
Ayah 41فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
نو ته دوى پرېږده چې په باطلو او عبثو خبرو كې مشغولېږي او لوبې كوي۔ تر هغه پورې چې دوى له خپلې هغې ورځې سره ملاقات وكړي چې دوى ته يې وعده وركړى شوې ده
Ayah 42يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعࣰ ا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبࣲ يُوفِضُونَ
هغه ورځ چې دوى به له قبرونو نه داسې په منډه (او تېزۍ) سره راوځي ګویاكې دوى هدف ته په منډه ځغلي
Ayah 43خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ
په داسې حال كې چې د دوى سترګې به خوارې وي۔، دوى به ذلت (راګېر) او پټ كړي وي، دا هغه ورځ ده چې دوى ته به د دې وعده وركول كېده
Ayah 44