Surah Al-Ma'aarij — The Ascending Stairways

Surah Al-Ma'aarij (The Ascending Stairways) is chapter 70 of the Quran, with 44 verses. This page presents the Arabic text with a Pashto translation, verse by verse.

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابࣲ وَاقِعࣲ‏

یو غوښتونكي هغه عذاب وغوښت چې واقع كېدونكى دى

Ayah 1

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعࣱ‏

په كافرانو باندې، دغه (عذاب) لره هیڅوك دفع كوونكى نشته

Ayah 2

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ

د الله له جانبه دى، چې د اوچتو زینومالك دى

Ayah 3

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمࣲ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةࣲ‏

چې د ده په طرف پورته ملايك او روح ورخېژي، په هغې ورځ كې چې د هغې مقدار پنځوس زره كاله دى

Ayah 4

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرࣰ ا جَمِيلًا

نو ته صبر كوه، ډېر ښه صبر

Ayah 5

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدࣰ ا

بېشكه دوى (منكران) دغه (عذاب، قیامت) ډېر لرې ویني

Ayah 6

وَنَرَىٰهُ قَرِيبࣰ ا

او مونږه دى ډېر نژدې وینو

Ayah 7

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ

په هغې ورځ چې اسمان به د ويلې كړى شوې قلعي په شان شي

Ayah 8

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ

او غرونه به د رنګدارې وهل شوې وړۍ په شان شي

Ayah 9

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمࣰ ا

او یو دوست به له بل دوست نه پوښتنه نه كوي

Ayah 10

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ

حال دا چې دوى ته به هغوى ښودلى شي، مجرم (كافر) به ارزو كوي چې د دغې ورځې له عذابه خپل زامن په عوض كې وركړي

Ayah 11

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ

او خپله ښځه او خپل ورور

Ayah 12

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ

او خپله هغه قبیله چې ده ته به يې ځاى وركاوه

Ayah 13

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعࣰ ا ثُمَّ يُنجِيهِ

او هر هغه څوك چې په ځمكه كې دي ټول، بیا ده ته (دا كار) نجات وركړي

Ayah 14

كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

كله هم داسې نه ده، بېشكه دغه (د دوزخ اور) لمبې وهونكى دى

Ayah 15

نَزَّاعَةࣰ لِّلشَّوَىٰ

چې (د سر، لاسونو او پښو) پوستكي وېستونكى دى

Ayah 16

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ

دا (دوزخ) به راغواړي هغه څوك چې شا كړې يې وي او مخ يې اړولى وي

Ayah 17

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ

او جمع (د مال) يې كړې وي، نو ساتلى يې وي

Ayah 18

۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا

بېشكه انسان بې صبره پیدا كړى شوى دى

Ayah 19

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعࣰ ا

كله چې ده ته شر (مصیبت) ورسېږي (نو) ډېر فریاد كوونكى وي

Ayah 20

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا

او كله چې ده ته خیر (او خوشحالي) ورسېږي (نو)، ډېر منع كوونكى (او بخل كوونكى) وي

Ayah 21

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ

(خو) له لمونځ ګزارو نه غیر

Ayah 22

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ

هغه كسان چې دوى په خپلو لمونځونو باندې همېشه والى كوونكي وي

Ayah 23

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ مَّعۡلُومࣱ‏

او هغه كسان چې د دوى په مالونو كې معلومه برخه (مقرر) ده

Ayah 24

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ

د سوالګر او محروم لپاره

Ayah 25

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

او هغه كسان چې د بدلې د ورځې تصدیق (او باور) كوي

Ayah 26

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ

او هغه كسان چې دوى د خپل رب له عذاب نه وېرېدونكي دي

Ayah 27

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونࣲ‏

بېشكه د دوى د رب عذاب داسې دى چې بې وېرې كېدل ترې نشته

Ayah 28

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ

او هغه كسان چې هغوى د خپل شرم ځایونو حفاظت كوونكي دي

Ayah 29

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ

مګر له خپلو ښځو او خپلو وینځو نه، نو بېشكه دوى ملامت كړى شوي نه دي

Ayah 30

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ

نو هغه څوك چې له دغو نه علاوه غواړي، نو هم دغه كسان له حده تېرېدونكي دي

Ayah 31

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ

او هغه كسان چې دوى د خپلو امانتونو او خپلو وعدو لحاظ ساتونكي دي

Ayah 32

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ

او هغه كسان چې دوى په خپلو شهادتونو (ګواهیو) باندې قايم (او ولاړ) دي

Ayah 33

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ

او هغه كسان چې دوى په خپلو لمونځونو همېشه والى (او پابندي) كوي

Ayah 34

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتࣲ مُّكۡرَمُونَ

دغه كسان به په باغونو كې وي، عزتمن كړى شوي به وي

Ayah 35

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ

نو (اى نبي!) په دغو كافران شویو كسانو څه شوي دي چې ستا په طرف منډې راوهونكي دي

Ayah 36

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ

له ښي اړخ نه او له چپ اړخ نه ډلې ډلې

Ayah 37

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمࣲ‏

ایا په دوى كې هر یو سړى دا طمع لري چې دى به د نعمتونو جنت ته ننه اېستل شي؟

Ayah 38

كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ

هیڅكله نه! بېشكه همدا مونږ دوى له هغه څه نه پیدا كړي دي چې دوى يې پېژني

Ayah 39

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ

نو زه د مشرقونو او مغربونو په رب قسم خورم چې بېشكه (او) یقینًا مونږ قادر یو

Ayah 40

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرࣰ ا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ

په دې باندې چې مونږ له دوى نه غوره (مخلوق) په بدل كې راولو اومونږ عاجز كړى شوي نه یو

Ayah 41

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ

نو ته دوى پرېږده چې په باطلو او عبثو خبرو كې مشغولېږي او لوبې كوي۔ تر هغه پورې چې دوى له خپلې هغې ورځې سره ملاقات وكړي چې دوى ته يې وعده وركړى شوې ده

Ayah 42

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعࣰ ا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبࣲ يُوفِضُونَ

هغه ورځ چې دوى به له قبرونو نه داسې په منډه (او تېزۍ) سره راوځي ګویاكې دوى هدف ته په منډه ځغلي

Ayah 43

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ

په داسې حال كې چې د دوى سترګې به خوارې وي۔، دوى به ذلت (راګېر) او پټ كړي وي، دا هغه ورځ ده چې دوى ته به د دې وعده وركول كېده

Ayah 44