Surah An-Naazi'aat — Those who drag forth

Surah An-Naazi'aat (Those who drag forth) is chapter 79 of the Quran, with 46 verses. This page presents the Arabic text with a Pashto translation, verse by verse.

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰ ا

قسم دى په (ملايكو) راوښكونكو (روحونو د كفارو لره)، راوښكل

Ayah 1

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰ ا

او په (ملايكو) اسان راوښكونكو (د مومنانو روحونو لره)، اسان راوښكل

Ayah 2

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰ ا

او په تېزو تلونكو (ملايكو)، تېز تلل

Ayah 3

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰ ا

پس په وړاندې كېدونكو (ملايكو)، وړاندې كېدل

Ayah 4

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰ ا

بیا د كار په تدبیر جوړونكو (ملايكو) چې تاسو به خامخا بیا راژوندي كړى شئ

Ayah 5

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

په هغه ورځ چې لړځېدونكې به ولړځېږي

Ayah 6

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

په دې پسې به راځي ورپسې راتلونكې

Ayah 7

قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ

(د مجرمانو) زړونه به په دغه ورځ كې رپېدونكي (درزېدونكي) وي

Ayah 8

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ‏

د دغو سترګې به ښكته وي

Ayah 9

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ

دوى به وايي: ایا په رښتیا (او) یقینًا به مونږ ړومبني حالت ته ګرځولى شو (بیا به ژوندي كېږو؟)

Ayah 10

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا نَّخِرَةࣰ‏

ایا كله چې مونږ زاړه رژېدونكي هډوكي شو

Ayah 11

قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰ ا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ‏

دوى وویل: دغه (ګرځېدل) به په هغه وخت كې زیانمن ګرځېدل وي

Ayah 12

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ‏

پس بېشكه دغه خو بس یوه چغه ده

Ayah 13

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

نو ناڅاپه به دوى د ځمكې په مخ وي

Ayah 14

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

ایا تا ته د موسٰی خبره راغلې ده

Ayah 15

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى

كله چې ده ته خپل رب په پاكې دَرې (ناو) ’’طُوٰی‘‘ كې اواز وكړ

Ayah 16

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

ته فرعون ته لاړ شه، بېشكه ده سركشي شروع كړې ده

Ayah 17

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

نو ته (ورته) ووایه: ایا ته دا خوښوې چې ته پاك شې

Ayah 18

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ

او دا چې زه تا ته ستا د رب په طرف ښوونه وكړم، پس چې ته ووېرېږې

Ayah 19

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

نو ده (موسٰی) دغه (فرعون) ته تر ټولو لویه نښه وښودله

Ayah 20

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

نو ده تكذيب وكړ او نافراني يې وكړه

Ayah 21

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ

بيا يې شا كړه (او) په ډېره بيړه سره لاړ

Ayah 22

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

نو ده (جادوګر) راجمع كړل، پس اواز يې وكړ

Ayah 23

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ

نو ويې ويل: زه ستاسو رب یم، تر ټولو اوچت (رب)

Ayah 24

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ

نو دى الله راونیوه په عذاب د اخرت او دنیا سره

Ayah 25

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ

بېشكه په دغه (غرقولو او سوځولو) كې یقینًا د هغه چا لپاره عبرت دى چې (له الله نه) وېرېږي

Ayah 26

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا

ایا تاسو د پیدا كولو په لحاظ ډېر سخت یئ، یا كه اسمان، دغه هغه (الله) جوړ كړى دى

Ayah 27

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا

د ده چت يې اوچت كړى دى، نو دغه يې ښه برابر جوړ كړى دى

Ayah 28

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا

او د ده شپه يې توره تیاره كړې ده او د ده رڼا يې راوېستلې ده

Ayah 29

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

او ځمكه يې له ده نه وروسته غوړولې ده

Ayah 30

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا

ده له دغې (ځمكې) نه د دې اوبه او د دې واښه رااېستلي دي

Ayah 31

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا

او غرونو لره، ده دغه محكم كړي دي

Ayah 32

مَتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

ستاسو او ستاسو د څاریو د فايدې لپاره

Ayah 33

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ

نو كله چې تر ټولو لویه بلا (قیامت) راشي

Ayah 34

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

په هغه ورځ چې انسان به هغه څه یادوي چې ده كړي وي

Ayah 35

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

او دوزخ به هغه چا ته څرګند كړى شي چې يې ویني

Ayah 36

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

نو هر چې هغه څوك دى چې سركشي يې كړې وي

Ayah 37

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

او دنيايي ژوند ته يې ترجیح وركړې وي

Ayah 38

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

نو بېشكه چې هم دا دوزخ (د ده) استوګنه ده

Ayah 39

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ

او هر چې هغه څوك دى چې د خپل رب په وړاندې له ودرېدلو نه وېرېدلى وي او نفس (ځان) يې له خواهشاتو نه منع كړى وي

Ayah 40

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

نو بېشكه چې هم دا جنت (د ده) استوګنه ده

Ayah 41

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا

(اى نبي!) دوى له تا نه د قیامت په باره كې پوښتنه كوي چې د ده واقع كېدل به كله وي

Ayah 42

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ

ته د ده له یاده (علمه) په څه كې يې

Ayah 43

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

خاص ستا رب ته د دغه (قيامت) انتها ده

Ayah 44

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا

بېشكه ته خو يواځې د هغه چا وېروونكى يې چې له ده (قیامت) نه وېرېږي

Ayah 45

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا

ګویاكې دوى به په هغې ورځې كې چې دوى دغه (قیامت) وویني (داسې به وي لكه چې) دوى (په دنیا، یا په قبر كې) نه دي ایسار شوي مګر د ورځې اخر، یا څاښت

Ayah 46