Surah Al-Qiyaama — The Resurrection

Surah Al-Qiyaama (The Resurrection) is chapter 75 of the Quran, with 40 verses. This page presents the Arabic text with a Pashto translation, verse by verse.

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ

زه د قیامت په ورځې باندې قسم خورم

Ayah 1

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

او زه په ډېر ملامت كوونكي نفس باندې قسم خورم

Ayah 2

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

ایا (كافر) انسان دا ګمان كوي چې مونږ به د ده هډوكي له سره راجمع نه كړو

Ayah 3

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ

ولې نه! (جمع به يې كړو)، په داسې حال كې چې مونږ په دې قادر یو چې د ده (هډوكي او) د ګوتو بندونه (هم) برابر كړو

Ayah 4

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

بلكې (كافر) انسان اراده لري چې په خپله مخه (راتلونكې زمانه) كې هم نافرماني وكړي

Ayah 5

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ

دى تپوس كوي چې د قیامت ورځ به كله وي؟

Ayah 6

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

نو كله چې سترګې خړې (سپینې) شي

Ayah 7

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

او سپوږمۍ توره (بې رڼا) شي

Ayah 8

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

او لمر او سپوږمۍ سره جمع كړى شي

Ayah 9

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

نو (كافر) انسان به په دغه وخت كې وايي: د تېښتې ځاى چېرته دى؟

Ayah 10

كَلَّا لَا وَزَرَ

هیڅكله داسې نه ده۔، هېڅ پناه ځاى نشته

Ayah 11

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

په دغې ورځ كې ځاى د قرار ستا د رب په طرف دى

Ayah 12

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

په دغې ورځ كې به انسان په هغه څه خبر كړى شي چې ده مخكې لېږلي دي او وروسته يې پرېښي دي

Ayah 13

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ‏

بلكې انسان په خپل ځان باندې ښه دلیل دى

Ayah 14

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

اګر كه دى خپل عذرونه وړاندې كړي

Ayah 15

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ

(اى نبي!) ته خپله ژبه په دې (قرآن) سره مه خوځوه، د دې لپاره چې ته دا په تُندۍ سره حاصل كړې

Ayah 16

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

بېشكه پر مونږ باندې د ده جمع كول او د ده لوستل دي

Ayah 17

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

نو كله چې مونږ دى ولولو، نو ته د ده د لوستلو پیروي كوه

Ayah 18

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

بیا یقینًا زمونږ په ذمه د ده بیانول دي

Ayah 19

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

هیڅكله داسې نه ده۔ بلكې تاسو تادي كوونكې (زر تېرېدونكې فاني كېدونكې دنیا) خوښوئ

Ayah 20

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

او تاسو اخرت پرېږدئ

Ayah 21

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ

په دغې ورځ كې به څه مخونه تازه روښانه وي

Ayah 22

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ‏

خپل رب ته به كتونكي وي

Ayah 23

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ‏

او په دغې ورځ كې به څه مخونه سخت تریو (او سپېره) وي

Ayah 24

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ‏

یقین به كوي چې له دوى سره به مَلا ماتوونكى عمل وشي

Ayah 25

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ

داسې نه ده۔ كله چې ساه د ستوني هډوكي ته ورسېږي

Ayah 26

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ‏

او وبه ویل شي: څوك دى دم كوونكى؟

Ayah 27

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

او دى به یقین وكړي چې بېشكه دغه (وخت د) بېلتون دى

Ayah 28

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

او یوه پنډۍ به له بلې پنډۍ تاوېږي

Ayah 29

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ

ستا د رب په لوري به دغې ورځ كې ورتله دي

Ayah 30

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

پس ده نه تصدیق وكړ او نه يې لمونځ وكړ

Ayah 31

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

او لېكن دروغ يې وګاڼه (قرآن) او مخ يې وګرځاوه

Ayah 32

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

بیا خپل اهل ته لاړ، په داسې حال كې چې تكبر يې كاوه

Ayah 33

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

تا ته دې هلاكت (او افسوس) وي، پس هلاكت دې وي

Ayah 34

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ

بیا دې تا لپاره هلاكت وي، نو هلاكت دې وي

Ayah 35

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى

ایا (كافر) انسان ګمان كوي چې دى به مهمل (او بې كاره) پرېښودل شي

Ayah 36

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ

ایا دغه (انسان) د هغې منۍ یو څاڅكى نه و چې تویولى شي

Ayah 37

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

بیا دى د وینې یوه ټوټه وه، نو دغه (الله دى) پیدا كړ، پس برابر يې كړ

Ayah 38

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ

نو له دغې (منۍ) نه يې دوه قسمه پیدا كړل (یعنې) سړى او ښځه

Ayah 39

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ

ایا دغه (الله) په دې قادر نه دى چې مړي راژوندي كړي؟

Ayah 40