Surah Abasa — He frowned

Surah Abasa (He frowned) is chapter 80 of the Quran, with 42 verses. This page presents the Arabic text with a Pashto translation, verse by verse.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

ده تندى تریو كړ او مخ يې وګرځاوه

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

په دې وجه چې ده ته ړوند راغى

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

او ته څه شي پوه كړى يې۔، ښايي چې دى پاك شي

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

یا به دى نصیحت (او پند) واخلي، نو ده ته به پند نفع ورسوي

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

هر چې هغه څوك دى چې استغنا يې كړې ده

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

نو ته په هغه پسې كېږې

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

حال دا چې په تا هېڅ الزام نشته چې هغه پاك نشي

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

او هر چې هغه څوك دى چې تا ته په منډو راځي

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

په داسې حال كې چې دى (له الله نه) وېرېږي

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

نو ته له هغه نه مشغولېږې

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

داسې كله هم مه كوه، بېشكه دا (سورت) یو پند (او نصیحت) دى

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

نو هغه څوك چې غواړي (نو) دى دې ومني

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

(دغه) په عزتمنو پاڼو كې دى

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

چې پورته كړى شوې، ښې پاكې كړى شوې دي

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

د لیكونكو (ملايكو) په لاسونو كې

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

چې ډېر عزتمن، ډېر نېك دي

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

انسان دې هلاك كړى شي، دى څومره ډېر ناشكره دى

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

دى دغه (الله) له څه شي نه پیدا كړى دى؟

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

له نطفې نه۔، دى يې پیدا كړى دى، پس دى يې اندازه كړى دى

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

بیا يې ده ته لاره ور اسانه كړې ده

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

بیا يې دى مړ كړ، نو دى يې په قبر كې كېښود

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

بیا چې كله وغواړي دى به ژوندى كړي

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

داسې نه ده۔، دغه (انسان) هغه كار نه دى كړى چې دغه (الله) ده ته حكم كړى دى

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

نو انسان دې خپل طعام ته وګوري

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

چې بېشكه مونږ اوبه راتوى كړې دي، راتویول

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

بیا مونږ ځمكه څیرې كړې ده، څیرول

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

نو مونږ په دې كې دانې را زرغونه كړي دي

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

او انګور او تركاريانې

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

او زیتون او كجورې

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

او ګڼ باغونه

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

او مېوې او ګياه (واښه)

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

ستاسو او ستاسو د څارویو د فايدې لپاره

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

نو كله چې سخت اواز راشي

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

په هغه ورځ چې سړى به له خپل وروره تښتي

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

او له خپلې مور او خپل پلاره

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

او له خپلې ښځې او خپلو زامنو نه

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

په دوى كې د هر سړي لپاره به په دغه ورځ كې یو حال وي چې دى به (له نورو نه) بې پروا (بې غوره) كوي

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

څه مخونه به په دغې ورځ كې روښانه وي

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

خندېدونكي (او) خوشاله به وي

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

او څه مخونه به په دغې ورځ كې پر هغو به ګرد پروت وي

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

دغه (مخونه) به توروالي پټ كړي وي

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

دغه (تور مخي) خلق هم دوى كافران (او) فاجران (بدكاران) دي

Ayah 42