سوره Al-Ma'aarij — The Ascending Stairways

سوره Al-Ma'aarij (The Ascending Stairways) — 70/114 · 44 آیه. با متن عربی و ترجمه فارسی بخوانید و گوش دهید.

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابࣲ وَاقِعࣲ‏

پرسنده‌اى از عذابى پرسيد كه‌

Ayah 1

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعࣱ‏

بر كافران فرود خواهد آمد و كس آن را دفع نتواند كرد،

Ayah 2

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ

از جانب خدا كه صاحب آسمانها

Ayah 3

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمࣲ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةࣲ‏

در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است، فرشتگان و روح بدان جا فراروند

Ayah 4

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرࣰ ا جَمِيلًا

پس صبر كن صبرى نيكو

Ayah 5

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدࣰ ا

ايشان آن روز را دور مى‌بينند

Ayah 6

وَنَرَىٰهُ قَرِيبࣰ ا

و ما نزديكش مى‌بينيم

Ayah 7

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ

روزى كه آسمان چون فلز گداخته گردد،

Ayah 8

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ

و كوه‌ها چون پشم،

Ayah 9

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمࣰ ا

و هيچ خويشاوندى از حال خويشاوند خود نپرسد،

Ayah 10

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ

يكديگر را برابر چشمشان آرند. گناهكار دوست دارد كه خويشتن را بازخرد به فرزندانش،

Ayah 11

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ

و زنش و برادرش،

Ayah 12

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ

و عشيره‌اش كه او را مكان داده است،

Ayah 13

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعࣰ ا ثُمَّ يُنجِيهِ

و همه آنها كه در روى زمينند، و نجات يابد

Ayah 14

كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

هرگز نه، كه آن شعله آتش است،

Ayah 15

نَزَّاعَةࣰ لِّلشَّوَىٰ

پوست سر را مى‌كند،

Ayah 16

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ

هر كه را كه به حق پشت كرد و از فرمان سرپيچيد به خود مى‌خواند،

Ayah 17

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ

و آن را كه گردمى‌آورد و مى‌اندوخت

Ayah 18

۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا

هر آينه آدمى را حريص و ناشكيبا آفريده‌اند

Ayah 19

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعࣰ ا

چون شرى بدو رسد بيقرارى كند

Ayah 20

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا

و چون مالى به دستش افتد بخل مى‌ورزد

Ayah 21

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ

مگر نماز گزارندگان

Ayah 22

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ

آنان كه به نماز مداومت مى‌ورزند،

Ayah 23

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ مَّعۡلُومࣱ‏

و آنان كه در اموالشان حقى است معين،

Ayah 24

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ

براى گدا و محروم

Ayah 25

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

و كسانى كه روز قيامت را تصديق مى‌كنند،

Ayah 26

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ

و كسانى كه از عذاب پروردگارشان ترسانند،

Ayah 27

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونࣲ‏

كه از عذاب پروردگارشان در امان نتوانند بود،

Ayah 28

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ

و كسانى كه شرمگاه خويش نگه مى‌دارند،

Ayah 29

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ

مگر براى همسرانشان يا كنيزانشان، كه در اين حال ملامتى بر آنها نيست

Ayah 30

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ

و آنان كه جز اين را بطلبند، متجاوزان هستند

Ayah 31

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ

و كسانى كه امانتها و عهدهاى خود را رعايت مى‌كنند،

Ayah 32

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ

و كسانى كه شهادت خويش به حق ادا مى‌كنند،

Ayah 33

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ

و كسانى كه بر نمازهاشان مواظبت دارند،

Ayah 34

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتࣲ مُّكۡرَمُونَ

اينان در بهشت، گرامى هستند

Ayah 35

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ

پس چيست كه كافران به سوى تو مى‌شتابند؟

Ayah 36

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ

دسته‌دسته از جانب چپ و از جانب راست

Ayah 37

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمࣲ‏

آيا هر يك از ايشان طمع مى‌ورزد كه به بهشت پرنعمت داخل شود؟

Ayah 38

كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ

هرگز نه، آنها خود مى‌دانند كه از چه چيز آنها را آفريده‌ايم

Ayah 39

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ

پس سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها كه ما تواناييم‌

Ayah 40

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرࣰ ا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ

كه به جاى آنها مردمى بهتر بياوريم و در اين كار ناتوان نيستيم

Ayah 41

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ

پس بگذارشان تا به بيهودگى درآيند و به بازيچه، تا به آن روزى كه وعده‌شان داده‌ايم برسند

Ayah 42

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعࣰ ا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبࣲ يُوفِضُونَ

روزى كه شتابان از قبرها به درآيند، چنان كه گويى نزد بتان مى‌شتابند

Ayah 43

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ

وحشت بر چشمانشان مستولى شده و به خوارى افتاده‌اند: اين است همان روزى كه آنها را وعده داده بودند

Ayah 44