Surah Al-Balad — The City

Surah Al-Balad (The City) is chapter 90 of the Quran, with 20 verses. This page presents the Arabic text with a Pashto translation, verse by verse.

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ

زه قسم خورم په دې ښار باندې

Ayah 1

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ

په داسې حال كې چې ته په دې ښار كې اوسېدونكى يې

Ayah 2

وَوَالِدࣲ وَمَا وَلَدَ

او په زېږوونكي باندې او په هغه باندې چې ده زېږولي دي

Ayah 3

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ

یقینًا یقینًا مونږ انسان په مشقت كې پیدا كړى دى

Ayah 4

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدࣱ‏

ایا دغه (كافر انسان) خیال كوي چې بېشكه شان دا دى چې په ده باندې به هیڅوك قادر نشي

Ayah 5

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالࣰ ا لُّبَدًا

دى وايي: ما ډېر زیات مال خرڅ كړى (لګولى) دى

Ayah 6

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

ایا دى خیال كوي چې بېشكه دى هیچا نه دى لیدلى

Ayah 7

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ

ایا مونږ ده ته دوه سترګې نه دي وركړي

Ayah 8

وَلِسَانࣰ ا وَشَفَتَيۡنِ

او یوه ژبه او دوه شونډي

Ayah 9

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ

اومونږ ده ته دوه لارې ښودلي دي

Ayah 10

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ

نو ده د غونډۍ په ختلو كې هېڅ تكلیف ونه وېست

Ayah 11

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ

او ته څه شي پوه كړې چې (ختل د) غونډۍ څه شى دى؟

Ayah 12

فَكُّ رَقَبَةٍ

خلاصول د څټ (ازادول د مريي) دي

Ayah 13

أَوۡ إِطۡعَٰمࣱ فِي يَوۡمࣲ ذِي مَسۡغَبَةࣲ‏

او طعام وركول دي په داسې ورځ كې چې د لوږې والا ده

Ayah 14

يَتِيمࣰ ا ذَا مَقۡرَبَةٍ

یتیم ته چې د خپلوۍ خاوند وي

Ayah 15

أَوۡ مِسۡكِينࣰ ا ذَا مَتۡرَبَةࣲ‏

یا مسكین ته چې په خاورو ككړ وي

Ayah 16

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ

بیا دغه له هغو كسانو ځنې وي چې ایمان يې راوړى وي او یو بل ته د صبر وصیت كوي او یو بل ته د مهربانۍ (او شفقت) كولو وصیت كوي

Ayah 17

أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

دغه كسان دښي اړخ والا دي

Ayah 18

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

او هغه كسان چې زمونږ په ایتونو باندې كافران شوي دي۔ دوى د چپ (ګس) اړخ والا دي

Ayah 19

عَلَيۡهِمۡ نَارࣱ مُّؤۡصَدَةُۢ

په دوى باندې به سرپوښ كړى شوى اور وي

Ayah 20