Surah Abasa — He frowned

Surah Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 ayah. Basahin at pakinggan na may tekstong Arabe at salin sa Filipino.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

(Ang Propeta) ay kumunot at lumayo

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

Sapagkat may bulag na lalaki na lumapit sa kanya (at nang-aabala, alalaong baga, si Abdullah bin Umm-Maktum, na pumaroon sa Propeta habang siya ay nangangaral sa isa o ilang pinuno ng Quraish)

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Datapuwa’t ano ang makakapagsabi sa iyo na baka sakaling siya ay maging dalisay (sa mga kasalanan at umunladsaispiritwalnapang-unawa)

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

osiyaaytumanggap ng pangaral at ang tagubilin ay maging kapakinabangan sa kanya

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

At siya na nag-aakala sa kanyang sarili na siya 940 ay may sariling kasapatan (hindi nangangailangan ng anuman)

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

Sa kanya, ikaw (o Muhammad) ay nag-uukol ng iyong panahon

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Ito ay hindi mo pananagutan kung siya ay hindi maging dalisay (sa pananalig at makinabang sa ispiritwal na biyaya; ikaw ay isa lamang Tagapagbalita at ang iyong tungkulin ay iparating ang Mensahe ni Allah)

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

At sa kanya (Abdullah bin Umm-Maktum) na lumapit sa iyo na may pagsusumamo

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

At may pangangamba (kay Allah sa kanyang puso)

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

Ikaw sa kanya ay hindi nagbibigay pahalaga (o nag-aasikaso)

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

Hindi, (huwag mong gawin ito o Muhammad), katotohanan, ito (ang mga talata ng Qur’an) ay mga pagpapaala-ala at tagubilin

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Kaya’t sinuman ang magnais, hayaan siyang mag-ukol ng panahon dito (sa pag-aala-ala)

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

(Ito ay nasa) mga Talaan (na iniingatan sa karangalan, ang Al-Lauh Al-Mahfuz)

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

Na mataas (sa karangalan), na nananatiling dalisay at banal

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

Sa kamay ng mga tagasulat (mga Anghel)

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

Na karangal-rangal at masunurin

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

Kasumpa-sumpa ang tao! Ano ang nagtulak sa kanya upang itakwil si Allah

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

Sa ano bang bagay siya ay nilikha Namin

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Siya ay nilikha Namin mula sa Nutfah (mga patak ng semilya ng lalaki at babae), at Aming binigyan siya ng ganap na sukat

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

At Kanyang ginawa na maging magaan ang daan sa kanya

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

At Kanyang kinitlan siya ng buhay, at inilagay siya sa kanyang libingan

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

At kung ito ay Kanyang kalooban, siya ay Kanyang bubuhayin (sa Araw ng Muling Pagkabuhay)

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Hindi, datapuwa’t (ang tao) ay hindi tumupad sa ipinag-uutos Niya sa kanya

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Kaya’t hayaan ang tao ay magsaalang-alang ng kanyang pagkain (naAming ipinagkaloob)

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

At kung paano Namin ibinuhos ang saganang tubig

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

At hinati Namin ang kalupaan (at pinatag)

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

At pinapangyari Namin na ang butil ay tumubo rito

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

Ang ubas, at pagkaing halaman (sa mga bakahan)

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

Ang oliba at punong palmera (datiles)

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

At halamanan na makapal (at malago) sa maraming puno

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

At mga bungangkahoy at Abba (herba, luntiang damo, atbp)

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

(Bilang) ikabubuhay at pagkain sa inyo at sa inyong bakahan

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Hindi maglalaon, at kung sumapit na ang As-Sakhkhah (ang pangalawang pag-ihip ng Tambuli sa Araw ng Muling Pagkabuhay)

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

Sa Araw na ang tao ay tatakas sa kanyang sariling kapatid

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

At sa kanyang ina at sa kanyang ama

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

At sa kanyang asawa at sa kanyang mga anak

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

Sa Araw na ito, ang bawat tao ay mababahala lamang sa kanyang sarili at hindi makakapagbigay ng pansin sa iba

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

Sa Araw na ito, ang ibang mga mukha ay magniningning na tulad ng bukang liwayway (bilang isang tunay na sumasampalataya sa Kaisahan ni Allah at sa Islam)

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

Na humahalakhak at nagsasaya sa magandang balita (ng Paraiso)

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

Sa Araw na ito, ang ibang mga mukha ay may bahid ng dumi

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

Ang kadiliman ang lalambong sa kanila

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

Sila nga ang Kafarah (mga nagtatakwil kay Allah at sa Kanyang Kaisahan at sa Kanyang Tagapagbalita na si Muhammad, atbp.), ang Fajarah (mga mapaggawa ng katampalasanan, buktot, buhong, atbp)

Ayah 42