Surah An-Naazi'aat — Those who drag forth
Surah An-Naazi'aat (Those who drag forth) is chapter 79 of the Quran, with 46 verses. This page presents the Arabic text with a Sindhi translation, verse by verse.
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰ ا
اندر گھڙي ڇڪي آئيندڙن جو قسم آھي
Ayah 1وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰ ا
۽ کولي آسانيءَ سان ڳنڍ ڇوڙيندڙن جو قسم آھي
Ayah 2وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰ ا
۽ چڱي طرح سان ترندڙن جو قسم آھي
Ayah 3فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰ ا
پوءِ ڊوڙي اڳرائي ڪندڙن جو قسم آھي
Ayah 4فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰ ا
پوءِ (سڀ) ڪم جي رٿيندڙن ٽولين جو قسم آھي
Ayah 5يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
ته جنھن ڏينھن ڌٻڻ واري ڌٻندي
Ayah 6تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
ان کي پٺيان لڳندڙ (ٻيو ڌوڏو) پٺيان لڳندو
Ayah 7قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ
تنھن ڏينھن ڪيتريون ئي دليون ڏڪي وڃڻ واريون ھونديون
Ayah 8أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ
انھن جون اکيون (خواريءَ سبب) جھڪيون ٿينديون
Ayah 9يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ
چون ٿا ته اسين پوئين پيرين موٽائباسون ڇا؟
Ayah 10أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا نَّخِرَةࣰ
ھان جڏھن ڀُتا ھڏا ٿينداسون؟
Ayah 11قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰ ا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ
چوندا آھن ته انھي مھل اھو ٻيھر موٽڻ (وڏو) نقصان وارو آھي
Ayah 12فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
پوءِ اھو (واقعو) ھڪڙي سخت ھڪل آھي
Ayah 13فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
پوءِ اتي جو اُتي ھڪ پڌري ميدان ۾ حاضر ٿيل ھوندا
Ayah 14هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
(اي پيغمبر) تو وٽ مُوسىٰ جي خبر پُھتي آھي ڇا؟
Ayah 15إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى
جڏھن سندس پالڻھار کيس پاڪ ميدان طُوىٰ ۾ سڏيو
Ayah 16ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
ته فرعون ڏانھن وڃ ڇوته ھو حد کان لنگھيو آھي
Ayah 17فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ
پوءِ (ان کي) چؤ ته ھن ڏانھن خيال اٿئي ته تون سڌرجين؟
Ayah 18وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ
۽ تنھنجي پالڻھار ڏانھن توکي (سڌو) رستو ڏيکاريان ته (تون اُن کان) ڊڄين
Ayah 19فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ
پوءِ فرعون کي وڏي نشاني ڏيکاريائين
Ayah 20فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
پوءِ (فرعون موسى) کي ڪوڙو ڀانيو ۽ نافرماني ڪيائين
Ayah 21ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ
وري (اُتان) پٺيرو ٿي تکو ھلڻ لڳو
Ayah 22فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
پوءِ (پنھنجي قوم کي) گڏ ڪيائين پوءِ سڏيائين
Ayah 23فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ
پوءِ چيائين ته آءٌ اوھان جو تمام مٿاھون پالڻھار آھيان
Ayah 24فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ
پوءِ الله ان کي آخرت ۽ دُنيا جي عذاب ۾ پڪڙيو
Ayah 25إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ
بيشڪ ھن (قصّي) ۾ انھي لاءِ نصيحت آھي جيڪو ڊڄي
Ayah 26ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا
ڀلا بڻاوت ۾ اوھين ڏکيا آھيو يا آسمان جنھن کي الله بڻايو؟
Ayah 27رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا
اُن جي مٿاھين بلند ڪيائين پوءِ اُن کي برابر بيھاريائين
Ayah 28وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا
۽ اُن جي رات کي اوندھ ڪيائين ۽ اُن جو سوجھرو (ڏينھن جو) پڌرو ڪيائين
Ayah 29وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
۽ اُن کان پوءِ زمين کي وڇايائين
Ayah 30أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا
اُن مان سندس پاڻي ۽ سندس گاھ ڪڍيائين
Ayah 31وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا
۽ جبلن کي مُحڪم کوڙيائين
Ayah 32مَتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن (جي نفعي) لاءِ
Ayah 33فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ
پوءِ جڏھن وڏو واقعو (قيامت جو) ايندو
Ayah 34يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ
اُن ڏينھن ماڻھو اھو ياد ڪندو جيڪي (دنيا ۾) ڪمايو ھوائين
Ayah 35وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ
۽ دوزخ اُنھيءَ لاءِ پڌرو ڪبو جيڪو ڏسڻ گھرندو
Ayah 36فَأَمَّا مَن طَغَىٰ
پوءِ جيڪو حد کان لنگھيو ھوندو
Ayah 37وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
۽ ھن دنيا جي حياتيءَ کي ڀَلو سمجھيائين
Ayah 38فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
تنھن جي جاءِ بيشڪ دوزخ آھي
Ayah 39وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ
۽ جيڪو پنھنجي پالڻھار جي (حضور ۾) روبرو بيھڻ کان ڊنو ۽ نفس کي سَڌ کان جھليائين
Ayah 40فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
پوءِ تنھنجي جاءِ بيشڪ بھشت آھي
Ayah 41يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا
(اي پيغمبر) توکان قيامت بابت پُڇن ٿا ته اُن جو (واقعو) ٿيڻ ڪڏھن آھي؟
Ayah 42فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ
(اي پڇندڙ) اُن جي خبر بابت تون ڪھڙي خيال ۾ آھين؟
Ayah 43إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ
اُن جي پڄاڻي (جي خبر) تنھنجي پالڻھار وٽ آھي
Ayah 44إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا
جيڪو قيامت کان ڊڄي رڳو تنھن لاءِ تون ڊيڄاريندڙ آھين
Ayah 45كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا
جنھن ڏينھن اُن کي ڏسندا (تنھن ڏينھن) ائين ڀانئيندا ته ڄڻڪ ھڪڙي وقت سانجھي يا ان جي صبح کانسواءِ (دنيا ۾) رھيا ئي نه ھوا
Ayah 46