Surah An-Naazi'aat — Those who drag forth

Surah An-Naazi'aat (Those who drag forth) is chapter 79 of the Quran, with 46 verses. This page presents the Arabic text with a Sindhi translation, verse by verse.

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰ ا

اندر گھڙي ڇڪي آئيندڙن جو قسم آھي

Ayah 1

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰ ا

۽ کولي آسانيءَ سان ڳنڍ ڇوڙيندڙن جو قسم آھي

Ayah 2

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰ ا

۽ چڱي طرح سان ترندڙن جو قسم آھي

Ayah 3

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰ ا

پوءِ ڊوڙي اڳرائي ڪندڙن جو قسم آھي

Ayah 4

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰ ا

پوءِ (سڀ) ڪم جي رٿيندڙن ٽولين جو قسم آھي

Ayah 5

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

ته جنھن ڏينھن ڌٻڻ واري ڌٻندي

Ayah 6

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

ان کي پٺيان لڳندڙ (ٻيو ڌوڏو) پٺيان لڳندو

Ayah 7

قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ

تنھن ڏينھن ڪيتريون ئي دليون ڏڪي وڃڻ واريون ھونديون

Ayah 8

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ‏

انھن جون اکيون (خواريءَ سبب) جھڪيون ٿينديون

Ayah 9

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ

چون ٿا ته اسين پوئين پيرين موٽائباسون ڇا؟

Ayah 10

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا نَّخِرَةࣰ‏

ھان جڏھن ڀُتا ھڏا ٿينداسون؟

Ayah 11

قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰ ا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ‏

چوندا آھن ته انھي مھل اھو ٻيھر موٽڻ (وڏو) نقصان وارو آھي

Ayah 12

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ‏

پوءِ اھو (واقعو) ھڪڙي سخت ھڪل آھي

Ayah 13

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

پوءِ اتي جو اُتي ھڪ پڌري ميدان ۾ حاضر ٿيل ھوندا

Ayah 14

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

(اي پيغمبر) تو وٽ مُوسىٰ جي خبر پُھتي آھي ڇا؟

Ayah 15

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى

جڏھن سندس پالڻھار کيس پاڪ ميدان طُوىٰ ۾ سڏيو

Ayah 16

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

ته فرعون ڏانھن وڃ ڇوته ھو حد کان لنگھيو آھي

Ayah 17

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

پوءِ (ان کي) چؤ ته ھن ڏانھن خيال اٿئي ته تون سڌرجين؟

Ayah 18

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ

۽ تنھنجي پالڻھار ڏانھن توکي (سڌو) رستو ڏيکاريان ته (تون اُن کان) ڊڄين

Ayah 19

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

پوءِ فرعون کي وڏي نشاني ڏيکاريائين

Ayah 20

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

پوءِ (فرعون موسى) کي ڪوڙو ڀانيو ۽ نافرماني ڪيائين

Ayah 21

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ

وري (اُتان) پٺيرو ٿي تکو ھلڻ لڳو

Ayah 22

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

پوءِ (پنھنجي قوم کي) گڏ ڪيائين پوءِ سڏيائين

Ayah 23

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ

پوءِ چيائين ته آءٌ اوھان جو تمام مٿاھون پالڻھار آھيان

Ayah 24

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ

پوءِ الله ان کي آخرت ۽ دُنيا جي عذاب ۾ پڪڙيو

Ayah 25

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ

بيشڪ ھن (قصّي) ۾ انھي لاءِ نصيحت آھي جيڪو ڊڄي

Ayah 26

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا

ڀلا بڻاوت ۾ اوھين ڏکيا آھيو يا آسمان جنھن کي الله بڻايو؟

Ayah 27

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا

اُن جي مٿاھين بلند ڪيائين پوءِ اُن کي برابر بيھاريائين

Ayah 28

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا

۽ اُن جي رات کي اوندھ ڪيائين ۽ اُن جو سوجھرو (ڏينھن جو) پڌرو ڪيائين

Ayah 29

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

۽ اُن کان پوءِ زمين کي وڇايائين

Ayah 30

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا

اُن مان سندس پاڻي ۽ سندس گاھ ڪڍيائين

Ayah 31

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا

۽ جبلن کي مُحڪم کوڙيائين

Ayah 32

مَتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن (جي نفعي) لاءِ

Ayah 33

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ

پوءِ جڏھن وڏو واقعو (قيامت جو) ايندو

Ayah 34

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

اُن ڏينھن ماڻھو اھو ياد ڪندو جيڪي (دنيا ۾) ڪمايو ھوائين

Ayah 35

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

۽ دوزخ اُنھيءَ لاءِ پڌرو ڪبو جيڪو ڏسڻ گھرندو

Ayah 36

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

پوءِ جيڪو حد کان لنگھيو ھوندو

Ayah 37

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

۽ ھن دنيا جي حياتيءَ کي ڀَلو سمجھيائين

Ayah 38

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

تنھن جي جاءِ بيشڪ دوزخ آھي

Ayah 39

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ

۽ جيڪو پنھنجي پالڻھار جي (حضور ۾) روبرو بيھڻ کان ڊنو ۽ نفس کي سَڌ کان جھليائين

Ayah 40

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

پوءِ تنھنجي جاءِ بيشڪ بھشت آھي

Ayah 41

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا

(اي پيغمبر) توکان قيامت بابت پُڇن ٿا ته اُن جو (واقعو) ٿيڻ ڪڏھن آھي؟

Ayah 42

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ

(اي پڇندڙ) اُن جي خبر بابت تون ڪھڙي خيال ۾ آھين؟

Ayah 43

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

اُن جي پڄاڻي (جي خبر) تنھنجي پالڻھار وٽ آھي

Ayah 44

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا

جيڪو قيامت کان ڊڄي رڳو تنھن لاءِ تون ڊيڄاريندڙ آھين

Ayah 45

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا

جنھن ڏينھن اُن کي ڏسندا (تنھن ڏينھن) ائين ڀانئيندا ته ڄڻڪ ھڪڙي وقت سانجھي يا ان جي صبح کانسواءِ (دنيا ۾) رھيا ئي نه ھوا

Ayah 46