Surah Abasa — He frowned
Surah Abasa (He frowned) is chapter 80 of the Quran, with 42 verses. This page presents the Arabic text with a Sindhi translation, verse by verse.
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
مُنھن ۾ گُھنڊ وڌائين ۽ مُنھن موڙيائين
Ayah 1أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
ھن ڪري جو وٽس نابين آيو
Ayah 2وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
۽ ڪنھن سمجھايئي جيڪر اُھو سڌرجي ھا
Ayah 3أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
يا نصيحت ٻڌي ھا پوءِ اُھا نصيحت ٻڌڻ نفعو ڏئيس ھا
Ayah 4أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
پر جنھن بي پرواھي ڪئي
Ayah 5فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
پوءِ تنھن (جي سڌاري) لاءِ تون پٺيان پيو آھين
Ayah 6وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
ھن ۾ توتي (ڪا ميار) ڪانھي ته اُھو نه سُڌرجي
Ayah 7وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
۽ جيڪو تو وٽ ڊوڙندو آيو
Ayah 8وَهُوَ يَخۡشَىٰ
۽ اُھو (پنھنجي الله کان) ڊڄي ٿو
Ayah 9فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
پوءِ تنھن کان تون ويسلو ٿئين ٿو
Ayah 10كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
ائين نه آھي بيشڪ اھي (قرآن جون آيتون) ھڪ نصيحت آھي
Ayah 11فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
پوءِ جيڪو گھُري سو قرآن ياد رکي
Ayah 12فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
(بيشڪ قرآن جون آيتون) تعظيم وارن ورقن ۾ لکيل آھن
Ayah 13مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
جي مٿاھان ۽ پاڪ آھن
Ayah 14بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
لکندڙن جي ھٿن ۾
Ayah 15كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
جي سڳورا ڀلارا آھن
Ayah 16قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
ماڻھو ماريو وڃي جو ڪھڙو نه بي شُڪر آھي
Ayah 17مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
(ڌيان ڪري ته الله) ڪھڙي شيءَ مان پيدا ڪيس
Ayah 18مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
مني جي ڦڙي مان، خلقيائينس پوءِ اندازو مقرر ڪيائينس
Ayah 19ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
وري (نڪرڻ جي) واٽ سنھنجي ڪيائينس
Ayah 20ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
وري ماريائينس پوءِ قبر ۾ رکايائينس
Ayah 21ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
وري جڏھن گھرندو تڏھن اُن کي جيئرو ڪندو
Ayah 22كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
ائين نه آھي جيڪي فرمايائينس سو پورو نه ڪيائين
Ayah 23فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
پوءِ جڳائي ته ماڻھو پنھنجي کاڌي ڏانھن نھاري ڏسي
Ayah 24أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا
ته اسان پاڻي کي چڱيءَ طرح آسمان کان پلٽيو
Ayah 25ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا
وري زمين کي پوري طرح چيريوسون
Ayah 26فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا
پوءِ منجھس اَن ڄمايوسون
Ayah 27وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا
۽ ڊاکون ۽ ترڪاريون
Ayah 28وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا
۽ زيتون ۽ کجيون
Ayah 29وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا
۽ گھاٽا باغ
Ayah 30وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا
۽ ميوو ۽ گاھ (به)
Ayah 31مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن لاءِ
Ayah 32فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
پوءِ جڏھن ڪَن ٻوڙا ڪندڙ (دھشت واري) ھڪل ايندي
Ayah 33يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
انھي ڏينھن آدمي پنھنجي ڀاءُ کان ڀڄندو
Ayah 34وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
۽ (پڻ) پنھنجي ماءُ کان ۽ پنھنجي پيءُ کان
Ayah 35وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
۽ پنھنجي گھر واريءَ کان ۽ پنھنجي پٽن کان ڀڄندو
Ayah 36لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
انھن مان سڀڪنھن مڙس لاءِ اُن ڏينھن اھڙي حالت ھوندي جو کيس بس ھوندي
Ayah 37وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
ڪيترائي منھن اُن ڏينھن روشن ھوندا
Ayah 38ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
کِلندڙ ۽ (تمام) سرھا ھوندا
Ayah 39وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
۽ ڪيترائي منھن (ھوندا) جن تي اُن ڏينھن رئي پيل ھوندي
Ayah 40تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
جن کي ڪارنھن ويڙھي ويندي
Ayah 41أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
اھي ئي مُنڪر بدڪار آھن
Ayah 42