Surah Abasa — He frowned

Surah Abasa (He frowned) is chapter 80 of the Quran, with 42 verses. This page presents the Arabic text with a Sindhi translation, verse by verse.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

مُنھن ۾ گُھنڊ وڌائين ۽ مُنھن موڙيائين

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

ھن ڪري جو وٽس نابين آيو

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

۽ ڪنھن سمجھايئي جيڪر اُھو سڌرجي ھا

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

يا نصيحت ٻڌي ھا پوءِ اُھا نصيحت ٻڌڻ نفعو ڏئيس ھا

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

پر جنھن بي پرواھي ڪئي

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

پوءِ تنھن (جي سڌاري) لاءِ تون پٺيان پيو آھين

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

ھن ۾ توتي (ڪا ميار) ڪانھي ته اُھو نه سُڌرجي

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

۽ جيڪو تو وٽ ڊوڙندو آيو

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

۽ اُھو (پنھنجي الله کان) ڊڄي ٿو

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

پوءِ تنھن کان تون ويسلو ٿئين ٿو

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

ائين نه آھي بيشڪ اھي (قرآن جون آيتون) ھڪ نصيحت آھي

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

پوءِ جيڪو گھُري سو قرآن ياد رکي

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

(بيشڪ قرآن جون آيتون) تعظيم وارن ورقن ۾ لکيل آھن

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

جي مٿاھان ۽ پاڪ آھن

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

لکندڙن جي ھٿن ۾

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

جي سڳورا ڀلارا آھن

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

ماڻھو ماريو وڃي جو ڪھڙو نه بي شُڪر آھي

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

(ڌيان ڪري ته الله) ڪھڙي شيءَ مان پيدا ڪيس

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

مني جي ڦڙي مان، خلقيائينس پوءِ اندازو مقرر ڪيائينس

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

وري (نڪرڻ جي) واٽ سنھنجي ڪيائينس

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

وري ماريائينس پوءِ قبر ۾ رکايائينس

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

وري جڏھن گھرندو تڏھن اُن کي جيئرو ڪندو

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

ائين نه آھي جيڪي فرمايائينس سو پورو نه ڪيائين

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

پوءِ جڳائي ته ماڻھو پنھنجي کاڌي ڏانھن نھاري ڏسي

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

ته اسان پاڻي کي چڱيءَ طرح آسمان کان پلٽيو

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

وري زمين کي پوري طرح چيريوسون

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

پوءِ منجھس اَن ڄمايوسون

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

۽ ڊاکون ۽ ترڪاريون

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

۽ زيتون ۽ کجيون

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

۽ گھاٽا باغ

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

۽ ميوو ۽ گاھ (به)

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن لاءِ

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

پوءِ جڏھن ڪَن ٻوڙا ڪندڙ (دھشت واري) ھڪل ايندي

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

انھي ڏينھن آدمي پنھنجي ڀاءُ کان ڀڄندو

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

۽ (پڻ) پنھنجي ماءُ کان ۽ پنھنجي پيءُ کان

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

۽ پنھنجي گھر واريءَ کان ۽ پنھنجي پٽن کان ڀڄندو

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

انھن مان سڀڪنھن مڙس لاءِ اُن ڏينھن اھڙي حالت ھوندي جو کيس بس ھوندي

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

ڪيترائي منھن اُن ڏينھن روشن ھوندا

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

کِلندڙ ۽ (تمام) سرھا ھوندا

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

۽ ڪيترائي منھن (ھوندا) جن تي اُن ڏينھن رئي پيل ھوندي

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

جن کي ڪارنھن ويڙھي ويندي

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

اھي ئي مُنڪر بدڪار آھن

Ayah 42