Surah Al-Muddaththir — The Cloaked One

Surah Al-Muddaththir (The Cloaked One) is chapter 74 of the Quran, with 56 verses. This page presents the Arabic text with a Sindhi translation, verse by verse.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ

اي (پاڻتي) ڪپڙي ويڙھڻ وارا مڙس

Ayah 1

قُمۡ فَأَنذِرۡ

کڙو ٿي پوءِ ڊيڄار

Ayah 2

وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ

۽ پنھنجي پالڻھار جي وڏائي بيان ڪر

Ayah 3

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ

۽ پنھنجا ڪپڙا پاڪ رک

Ayah 4

وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ

۽ پليتي کان پري رھ

Ayah 5

وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ

۽ (اھڙو) احسان نه ڪر جو زيادہ عوض گھرين

Ayah 6

وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ

۽ پنھنجي پالڻھار (جي حُڪم) لاءِ صبر اختيار ڪر

Ayah 7

فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ

پوءِ جڏھن صُور ۾ ڦوڪبو

Ayah 8

فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذࣲ يَوۡمٌ عَسِيرٌ

تڏھن اُن ڏينھن اوکو وقت ٿيندو

Ayah 9

عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرࣲ‏

ڪافرن تي اڻ سکيو (وقت) ھوندو

Ayah 10

ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدࣰ ا

مون کي ۽ جنھن کي اڪيلو پيدا ڪيم تنھن کي ڇڏي ڏي

Ayah 11

وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالࣰ ا مَّمۡدُودࣰ ا

۽ اُن کي گھڻو مال ڏنم

Ayah 12

وَبَنِينَ شُهُودࣰ ا

۽ (مجلسن ۾) حاضر ٿيڻ وارا پُٽ (به ڏنم)

Ayah 13

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدࣰ ا

۽ ان کي پوري طرح وڌايم

Ayah 14

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ

وري (به) لالچ رکندو آھي ته (کيس) وڌيڪ ڏيان

Ayah 15

كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدࣰ ا

ائين نه آھي، بيشڪ اُھو اسان جي آيتن سان جھڳڙو ڪندڙ آھي

Ayah 16

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا

جلد اُن کي وڏي سختي سان تڪليف ڏيندس

Ayah 17

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ

بيشڪ اُن دل ۾ سوچ ڪئي ۽ ٺھراءُ ڪيو

Ayah 18

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ

پوءِ لعنت ھجيس شال ڪيئن ٺھراء ڪيائين

Ayah 19

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ

وري به لعنت ھجيس شال ڪيئن ٺھراءُ ڪيائين

Ayah 20

ثُمَّ نَظَرَ

وري (غور ڪري) ڏٺائين

Ayah 21

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ

وري منھن ۾ شور وڌائين ۽ گھنڊ پاتائين

Ayah 22

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ

وري پٺيرو ٿيو ۽ وڏائي ڪيائين

Ayah 23

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ يُؤۡثَرُ

پوءِ چيائين ته ھي (قرآن) رڳو جادو آھي جو (جادوگرن کان) ھليو اچي ٿو

Ayah 24

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ

ھي (قرآن) رڳو ماڻھوءَ جو ڪلام آھي

Ayah 25

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ

جلد اُن کي دوزخ ۾ وجھندس

Ayah 26

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ

۽ توکي ڪھڙي شيءَ ڄاڻايو ته دوزخ ڇا آھي

Ayah 27

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ

اُھو نڪي ڪجھ (گوشت) رھائي ٿو ۽ نڪي (ھڏا) ڇڏي ٿو

Ayah 28

لَوَّاحَةࣱ لِّلۡبَشَرِ

ماڻھن کي (ساڙي) ڪارو ڪندڙ آھي

Ayah 29

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ

اُن تي اُڻويہ ڄڻا دربان آھن

Ayah 30

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةࣰۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةࣰ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنࣰ ا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضࣱ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلࣰ اۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ

۽ دوزخ جا دربان رڳو ملائڪ ڪيا اٿون، ۽ سندن ڳاڻيٽو رڳو ڪافرن لاءِ پرک ڪئي اٿون ته ڪتاب وارا يقين ڪن ۽ ايمان وارا پنھنجي ايمان ۾ وڌن ۽ ڪتاب وارا ۽ مؤمن شڪ ۾ نه پون ۽ ته جن جي دلين ۾ (منافقيءَ جي) بيماري آھي سي ۽ ڪافر چون ته ھن مثال ڏيڻ ۾ الله جو ڇا مطلب آھي، اھڙيءَ طرح الله جنھن کي گھري (تنھن کي) ڀلائيندو آھي ۽ جنھن کي گھري (تنھن کي) ھدايت ڪندو آھي، ۽ تنھنجي پالڻھار جا لشڪر اُن کانسواءِ (ٻيو) ڪونه ڄاڻندو آھي، ۽ ھيءَ (دوزخ) سڀ ڪنھن ماڻھوءَ لاءِ رڳو نصيحت آھي

Ayah 31

كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ

سچ چوان ٿو چنڊ جو قسم آھي

Ayah 32

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ

۽ رات جو جڏھن پٺ ڦيري

Ayah 33

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ

۽ صبح جو (قسم آھي) جڏھن روشن ٿئي

Ayah 34

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ

ته بيشڪ دوزخ ھڪ وڏين شين مان آھي

Ayah 35

نَذِيرࣰ ا لِّلۡبَشَرِ

(سڀڪنھن) ماڻھو کي ڊيڄاريندڙ آھي

Ayah 36

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ

اوھان مان انھي لاءِ جيڪو گھري ته (بھشت) لاءِ اڳي وڌي يا (دوزخ ۾) پٺ تي رھي

Ayah 37

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ

سڀڪو جيءُ پنھنجي ڪئي ۾ ڳه پيل آھي

Ayah 38

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ

پر سڄي پاسي وارا (ڇٽل آھن)

Ayah 39

فِي جَنَّٰتࣲ يَتَسَآءَلُونَ

(بھشت جي) باغن ۾ ھوندا، گڏجي پڇندا

Ayah 40

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

ڏوھارين کان

Ayah 41

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ

ته اوھان کي دوزخ ۾ ڪھڙي ڳالھ وڌو

Ayah 42

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ

چوندا ته نڪي نمازين مان ھواسون

Ayah 43

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ

۽ نڪي مسڪينن کي کارائيندا ھواسون

Ayah 44

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ

۽ بڪواتن سان گڏ بڪوات ڪندا ڪندا ھواسون

Ayah 45

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

۽ بدلي جي ڏينھن کي ڪوڙ ڀانئيندا ھواسون

Ayah 46

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ

تان جو اسان کي موت پھتو

Ayah 47

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ

پوءِ کين پارت ڪندڙن جي پارت نفعو نه ڏيندي

Ayah 48

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ

پوءِ انھن کي ڇا (ٿيو) آھي جو نصيحت کان منھن موڙيندڙ (ٿيا) آھن

Ayah 49

كَأَنَّهُمۡ حُمُرࣱ مُّسۡتَنفِرَةࣱ‏

ڄڻ ته اُھي ٽھندڙ گڏھ آھن

Ayah 50

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ

جي شينھن کان ڀڳا ھجن

Ayah 51

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفࣰ ا مُّنَشَّرَةࣰ‏

بلڪ منجھائن ھر ھڪ مڙس گھرندو آھي ته کيس (آسمان) مان کليل ڪتاب ڏجن

Ayah 52

كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

ائين نه آھي، بلڪ آخرت کان نه ٿا ڊڄن

Ayah 53

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةࣱ‏

سچ آھي ته بيشڪ قرآن ھڪ نصيحت آھي

Ayah 54

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

پوءِ جيڪو گُھري سو اُن کي پڙھي

Ayah 55

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ

۽ الله جي گھر کانسواءِ (ان کي) ياد ڪري نه سگھندا آھن، (الله) اُھو آھي جنھن کان ڊڄڻ گھرجي ۽ اھو بخشش جو به مالڪ آھي

Ayah 56