Surah Al-Qiyaama — The Resurrection

Surah Al-Qiyaama (The Resurrection) is chapter 75 of the Quran, with 40 verses. This page presents the Arabic text with a Sindhi translation, verse by verse.

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ

قيامت جي ڏينھن جو قسم کڻان ٿو

Ayah 1

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

۽ ملامت ڪرڻ واري نفس جو قسم ٿو کڻان (ته قيامت ۾ سڀ اُٿندا)

Ayah 2

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

ماڻھو ڀائيندو آھي ڇا ته سندس ھڏا ڪڏھن گڏ نه ڪنداسون

Ayah 3

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ

ھائو! سنديس آڱرين جي ڏوڏين جي سڌي ڪرڻ تي وسوارا آھيون

Ayah 4

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

بلڪ ماڻھو ھي گھرندو آھي ته پنھنجي اڳ (جي وقت) لاءِ گناھ ڪري

Ayah 5

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ

پڇي ٿو ته قيامت جو ڏينھن ڪڏھن ٿيندو؟

Ayah 6

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

پوءِ جڏھن اکيون ڦاٽي وينديون

Ayah 7

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

۽ چنڊ گرھبو

Ayah 8

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

۽ سج ۽ چنڊ (ھڪ جاءِ) گڏ ڪبا

Ayah 9

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

(تڏھن) چوندو ماڻھو ته ڀڄڻ جي واھ ڪٿي آھي؟

Ayah 10

كَلَّا لَا وَزَرَ

نه نه! ڪا واھ ڪانھي

Ayah 11

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

تنھنجي پالڻھار وٽ اُن ڏينھن ٽڪاءُ جو ھنڌ آھي

Ayah 12

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

اُن ڏينھن ماڻھوءَ کي (انھيءَ بابت) خبردار ڪبو جيڪي اڳي موڪليو ھوائين ۽ پوئتي رھايائين

Ayah 13

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ‏

بلڪ ماڻھو پنھنجي لاءِ (پاڻ) ھڪ حُجت آھي

Ayah 14

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

توڻيڪ پنھنجا بھانا پيش پيو ڪري

Ayah 15

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ

(اي پيغمبر وحي جي) قرآن پڙھڻ مھل پنھنجي زبان کي (ھن لاءِ) نه چور ته اُھو جلدي (ياد ڪري) وٺين

Ayah 16

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

ڇوته (تنھنجي سيني ۾) قرآن جو گڏ ڪرڻ ۽ اُن جو پڙھڻ (آسان ڪرڻ) اسان جي ذمي آھي

Ayah 17

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

پوءِ جڏھن قرآن (ملائڪ کان) پڙھايون تڏھن (پنھنجي دل) اُنجي پڙھڻ جي پٺيان لڳاءِ

Ayah 18

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

وري بيشڪ اُنجو پڌرو ڪرڻ اسان جي ذمي آھي

Ayah 19

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

نه نه! بلڪ (اي ڪافرؤ) دنيا کي دوست رکندا آھيو

Ayah 20

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

۽ آخرت کي ڇڏيندا آھيو

Ayah 21

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ

ڪي مُنھن اُن ڏينھن سرھا ھوندا

Ayah 22

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ‏

پنھنجي پالڻھار ڏانھن ڏسندڙ ھوندا

Ayah 23

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ‏

۽ ڪي مُنھن اُن ڏينھن ڪارا ٿيل ھوندا

Ayah 24

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ‏

ڀانئيندا ته ساڻن پٺيءَ توڙ معاملو ڪيو ويندؤ

Ayah 25

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ

نه نه! جڏھن (ساھ) نِڙ گھٽ تي پھچندو

Ayah 26

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ‏

۽ چيو ويندو ته ڪو، ڦيڻو رکڻ وارو آھي

Ayah 27

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

۽ ڀانئيندو ته (ھاڻي روح جي) جُدا ٿيڻ (جو) وقت اچي ويو

Ayah 28

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

۽ ھڪ پِني ٻئي پِنيءَ سان وچڙندي

Ayah 29

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ

اُن ڏينھن تنھنجي پالڻھار وٽ ھلڻو آھي

Ayah 30

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

پوءِ نڪي (الله جي ڪلام کي) سچو ڪيائين ۽ نڪي نماز پڙھيائين

Ayah 31

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

پر ڪوڙ ڀانيائين ۽ منھن موڙيائين

Ayah 32

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

وري پنھنجي گھر وارن ڏانھن آڪڙجي ھليو

Ayah 33

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

توتي خرابي ھجي پوءِ توتي خرابي ھجي

Ayah 34

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ

وري (ٻيھر چوان ٿو ته) توتي خرابي ھجي

Ayah 35

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى

ماڻھو (ايئن) ڀانئي ٿو ڇا ته (کيس) بيڪار ڇڏي ڏبو

Ayah 36

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ

(اھو) منيءَ جو ٽيپو نه ھو ڇا جو (ماءُ جي ڳڀيرڻ ۾) اڇليو ٿي ويو

Ayah 37

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

وري (رت ۾) دڳ ھو پوءِ الله (اُن کي) بڻايو ۽ اُن کي سئين لڱين ڪيائين

Ayah 38

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ

پوءِ منيءَ مان ٻه جنسون نَر ۽ مادي بڻايائين

Ayah 39

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ

اھو الله ھن (ڳالھ) تي وس وارو نه آھي ڇا جو مُئن کي جياري؟

Ayah 40