Surah Al-Qiyaama — The Resurrection
Surah Al-Qiyaama (The Resurrection) is chapter 75 of the Quran, with 40 verses. This page presents the Arabic text with a Sindhi translation, verse by verse.
لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ
قيامت جي ڏينھن جو قسم کڻان ٿو
Ayah 1وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ
۽ ملامت ڪرڻ واري نفس جو قسم ٿو کڻان (ته قيامت ۾ سڀ اُٿندا)
Ayah 2أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ
ماڻھو ڀائيندو آھي ڇا ته سندس ھڏا ڪڏھن گڏ نه ڪنداسون
Ayah 3بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ
ھائو! سنديس آڱرين جي ڏوڏين جي سڌي ڪرڻ تي وسوارا آھيون
Ayah 4بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ
بلڪ ماڻھو ھي گھرندو آھي ته پنھنجي اڳ (جي وقت) لاءِ گناھ ڪري
Ayah 5يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ
پڇي ٿو ته قيامت جو ڏينھن ڪڏھن ٿيندو؟
Ayah 6فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ
پوءِ جڏھن اکيون ڦاٽي وينديون
Ayah 7وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ
۽ چنڊ گرھبو
Ayah 8وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ
۽ سج ۽ چنڊ (ھڪ جاءِ) گڏ ڪبا
Ayah 9يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ
(تڏھن) چوندو ماڻھو ته ڀڄڻ جي واھ ڪٿي آھي؟
Ayah 10كَلَّا لَا وَزَرَ
نه نه! ڪا واھ ڪانھي
Ayah 11إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ
تنھنجي پالڻھار وٽ اُن ڏينھن ٽڪاءُ جو ھنڌ آھي
Ayah 12يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
اُن ڏينھن ماڻھوءَ کي (انھيءَ بابت) خبردار ڪبو جيڪي اڳي موڪليو ھوائين ۽ پوئتي رھايائين
Ayah 13بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ
بلڪ ماڻھو پنھنجي لاءِ (پاڻ) ھڪ حُجت آھي
Ayah 14وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ
توڻيڪ پنھنجا بھانا پيش پيو ڪري
Ayah 15لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
(اي پيغمبر وحي جي) قرآن پڙھڻ مھل پنھنجي زبان کي (ھن لاءِ) نه چور ته اُھو جلدي (ياد ڪري) وٺين
Ayah 16إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
ڇوته (تنھنجي سيني ۾) قرآن جو گڏ ڪرڻ ۽ اُن جو پڙھڻ (آسان ڪرڻ) اسان جي ذمي آھي
Ayah 17فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
پوءِ جڏھن قرآن (ملائڪ کان) پڙھايون تڏھن (پنھنجي دل) اُنجي پڙھڻ جي پٺيان لڳاءِ
Ayah 18ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
وري بيشڪ اُنجو پڌرو ڪرڻ اسان جي ذمي آھي
Ayah 19كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ
نه نه! بلڪ (اي ڪافرؤ) دنيا کي دوست رکندا آھيو
Ayah 20وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ
۽ آخرت کي ڇڏيندا آھيو
Ayah 21وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ
ڪي مُنھن اُن ڏينھن سرھا ھوندا
Ayah 22إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ
پنھنجي پالڻھار ڏانھن ڏسندڙ ھوندا
Ayah 23وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ
۽ ڪي مُنھن اُن ڏينھن ڪارا ٿيل ھوندا
Ayah 24تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ
ڀانئيندا ته ساڻن پٺيءَ توڙ معاملو ڪيو ويندؤ
Ayah 25كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ
نه نه! جڏھن (ساھ) نِڙ گھٽ تي پھچندو
Ayah 26وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ
۽ چيو ويندو ته ڪو، ڦيڻو رکڻ وارو آھي
Ayah 27وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ
۽ ڀانئيندو ته (ھاڻي روح جي) جُدا ٿيڻ (جو) وقت اچي ويو
Ayah 28وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
۽ ھڪ پِني ٻئي پِنيءَ سان وچڙندي
Ayah 29إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ
اُن ڏينھن تنھنجي پالڻھار وٽ ھلڻو آھي
Ayah 30فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
پوءِ نڪي (الله جي ڪلام کي) سچو ڪيائين ۽ نڪي نماز پڙھيائين
Ayah 31وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
پر ڪوڙ ڀانيائين ۽ منھن موڙيائين
Ayah 32ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
وري پنھنجي گھر وارن ڏانھن آڪڙجي ھليو
Ayah 33أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ
توتي خرابي ھجي پوءِ توتي خرابي ھجي
Ayah 34ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ
وري (ٻيھر چوان ٿو ته) توتي خرابي ھجي
Ayah 35أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى
ماڻھو (ايئن) ڀانئي ٿو ڇا ته (کيس) بيڪار ڇڏي ڏبو
Ayah 36أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ
(اھو) منيءَ جو ٽيپو نه ھو ڇا جو (ماءُ جي ڳڀيرڻ ۾) اڇليو ٿي ويو
Ayah 37ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
وري (رت ۾) دڳ ھو پوءِ الله (اُن کي) بڻايو ۽ اُن کي سئين لڱين ڪيائين
Ayah 38فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
پوءِ منيءَ مان ٻه جنسون نَر ۽ مادي بڻايائين
Ayah 39أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ
اھو الله ھن (ڳالھ) تي وس وارو نه آھي ڇا جو مُئن کي جياري؟
Ayah 40