Surah An-Naba — The Announcement

Surah An-Naba (The Announcement) is chapter 78 of the Quran, with 40 verses. This page presents the Arabic text with a Sindhi translation, verse by verse.

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

ڪھڙيءَ ڳالھ بابت ھڪ ٻئي کان پڇن ٿا

Ayah 1

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ

(ھائو!) ھڪڙي اھڙي وڏي واقعي بابت

Ayah 2

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ

جنھن (جي ٿيڻ) ۾ اُھي (پاڻ ۾) مختلف آھن

Ayah 3

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

ائين (سندن خيالن وانگر) نه آھي سگھوئي ڄاڻندا

Ayah 4

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

وري (به چئون ٿا) ته ائين نه آھي سگھوئي ڄاڻندا

Ayah 5

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰ ا

زمين کي وڇاڻو نه ڪيو اٿون ڇا؟

Ayah 6

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰ ا

۽ جبلن کي ميخون؟

Ayah 7

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا

۽ اوھان کي جوڙو جوڙو (نر ۽ مادي) بڻايوسون

Ayah 8

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰ ا

۽ اوھان جي ننڊ کي فرحت بڻايوسون

Ayah 9

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا

۽ رات کي ڍَڪ ڪيوسون

Ayah 10

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰ ا

۽ ڏينھن کي گذران (جو وقت) ڪيوسون

Ayah 11

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰ ا شِدَادࣰ ا

۽ اوھان جي مٿون ست مُحڪم (آسمان) بڻاياسون

Ayah 12

وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰ ا وَهَّاجࣰ ا

۽ ھڪ چمڪندڙ ڏيئو (سج) بڻايوسون

Ayah 13

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰ ا

۽ ڪڪرن مان پلٽندڙ پاڻي وسايوسون

Ayah 14

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّ ا وَنَبَاتࣰ ا

ته اُن سان اَن ۽ سَلا ڄمايون

Ayah 15

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا

۽ گھاٽاباغ (به)

Ayah 16

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰ ا

بيشڪ فيصلي جو ڏينھن ھڪ مقرر مھل آھي

Ayah 17

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰ ا

جنھن ڏينھن صُور ۾ ڦوڪبو ته اوھين ٽوليون ٽوليون ٿي ايندؤ

Ayah 18

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰ ا

۽ آسمان کولبو پوءِ دروازا ٿي پوندو

Ayah 19

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا

۽ جبل ھلائبا پوءِ رُڃ وانگر ٿيندا

Ayah 20

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰ ا

بيشڪ دوزخ انتظار ڪڍڻ وارو آھي

Ayah 21

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰ ا

جو ھٺيلن جو رھڻ جو ھنڌ آھي

Ayah 22

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰ ا

منجھس ڪيئي ڊگھيون مُدتون رھندا

Ayah 23

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰ ا وَلَا شَرَابًا

اُن ۾ نڪا ٿڌائي ۽ نڪا پيڻ جي شيءِ چکندا

Ayah 24

إِلَّا حَمِيمࣰ ا وَغَسَّاقࣰ ا

تتي پاڻي ۽ روڳ کانسواءِ

Ayah 25

جَزَآءࣰ وِفَاقًا

(اھو سندن) پورو پورو بدلو آھي

Ayah 26

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰ ا

ڇوته اُھي حساب ڏيڻ جي اُميد نه رکندا ھوا

Ayah 27

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰ ا

۽ اسان جي حُڪمن کي بلڪل ڪوڙ ڀائيندا ھوا

Ayah 28

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰ ا

۽ سڀ شيءِ کي لکي ڳڻي ڇڏيو اٿون

Ayah 29

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا

پوءِ (چئبن ته مزو) چکو جو عذاب کانسواءِ اوھان تي (ٻيو) ڪي (به) نه وڌائينداسون

Ayah 30

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا

بيشڪ پرھيزگارن لاءِ ڪاميابي آھي

Ayah 31

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰ ا

جو باغ ۽ ڊاکون

Ayah 32

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰ ا

۽ ھم عمر نوجوان زالون

Ayah 33

وَكَأۡسࣰ ا دِهَاقࣰ ا

۽ شراب جا ڇلڪندڙ پيالا (به)

Ayah 34

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا كِذَّٰبࣰ ا

اتي نڪا اجائي بڪ ۽ نڪو ڪوڙ ٻڌندا

Ayah 35

جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰ ا

(اھو پورو) بدلو تنھنجي پالڻھار کان (انعام) عطا ڪيل حساب روءِ آھي

Ayah 36

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰ ا

جو آسمانن ۽ زمين جو ۽ جيڪي ٻنھي جي وچ ۾ آھي تن جو پالڻھار ٻاجھارو آھي اُن (جي ھيبت) کان ڪوبه ورندي ڏئي نه سگھندو

Ayah 37

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّ اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰ ا

جنھن ڏينھن روح ۽ (سڀئي) ملائڪ صفون ٻڌي بيھندا (تنھن ڏينھن) جنھن کي ٻاجھاري (الله) موڪل ڏني ھوندي ۽ پوري ڳالھ ڳالھائي ھوندائين تنھن کانسواءِ (ٻيو ڪي به) نه ڳالھائيندا

Ayah 38

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

اِھو ڏينھن سچ پچ (ٿيڻو) آھي، تنھنڪري جيڪو گھري سو پنھنجي پالڻھار ڏانھن (پنھنجي) رھڻ جو ھنڌ ٺاھي

Ayah 39

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰ ا قَرِيبࣰ ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا

بيشڪ اسان اوھان کي ويجھي عذاب (اچڻ) کان ڊيڄاري چڪاسون، جنھن ڏينھن آدمي اُھو ڏسندو جيڪي سندس ٻنھي ھٿن اڳي ڪري موڪليو ۽ ڪافر چوندو ته ھاءِ ارمان جيڪر آءٌ مٽي ھجان ھا

Ayah 40