Surah Ad-Dukhaan — The Smoke

Surah Ad-Dukhaan (The Smoke) is chapter 44 of the Quran, with 59 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.

حمٓ

Ҳо, мим

Ayah 1

وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ

Савганд ба ин китоби равшангар

Ayah 2

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةࣲ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ

Мо онро дар шаби мубораке нозил кардем. Мо бимдиҳанда будаем

Ayah 3

فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ

Дар он шаб ҳар фармоне мувофиқи ҳикмат содир мешавад

Ayah 4

أَمۡرࣰ ا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ

фармоне аз ҷониби Мо. Ва фиристандаи он будаем

Ayah 5

رَحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

Раҳматест аз ҷониби Парвардигорат ва албатта Ӯст шунавову доно

Ayah 6

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни ин ду аст, агар шумо яқинкунандаед

Ayah 7

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Нест Худое ғайри Ӯ. Зннда мекунаду мемиронад. Парвардигори шумову Парвардигори падарони пешини шумост

Ayah 8

بَلۡ هُمۡ فِي شَكࣲّ يَلۡعَبُونَ

На, онҳо ҳамчунон ба шакки худ дилхушанд

Ayah 9

فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانࣲ مُّبِينࣲ‏

Пас мунтазири рӯзе бош, ки осмон ба ошкоро дуд биёварад

Ayah 10

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمࣱ‏

Ва он дуд ҳамаи мардумро дар худ фурӯ гирад. Ва ин азобест дардовар

Ayah 11

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ

«Эй Парвардигори мо, ин азобро аз мо дур гардон, ки мо имон овардаем»

Ayah 12

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولࣱ مُّبِينࣱ‏

Куҷо панд мегиранд? Ҳол он ки чун паёмбари равшангар бар онҳо фиристода шуд

Ayah 13

ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمࣱ مَّجۡنُونٌ

аз ӯ рӯйгардон шуданд ва гуфтанд: «Девонаест таълимёфта!»

Ayah 14

إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ

Азобро андаке бармедорем ва шумо боз ба дини худ бозмегардед

Ayah 15

يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ

Рӯзе онҳоро ба савлате (ҳамлае) сахт фурӯ гирем, ки Мо интиқомгирандаем

Ayah 16

۞وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولࣱ كَرِيمٌ

Пеш аз онҳо қавми Фиръавнро озмудем ва паёмбаре бузургвор наздашон омад

Ayah 17

أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

«ки бандагони Худоро ба ман таслим кунед, ки ман паёмбаре аминам

Ayah 18

وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ‏

Ва низ бар Худо саркашӣ макунед, ки ман бо ҳуҷҷате равшан назди шумо омадаам

Ayah 19

وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ

Ва агар бихоҳед бар ман санг бизанед, ман ба Парвардигори худ ва Парвардигори шумо паноҳ мебарам

Ayah 20

وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ

ва агар ба ман имон намеоварад, аз ман канор гиред»

Ayah 21

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمࣱ مُّجۡرِمُونَ

Пас Парвардигорашро дуо кард, ки инҳо мардуме муҷриманд (гунаҳгоранд)

Ayah 22

فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

Бандагони Маро шабҳангом равона кун, то аз паи шумо биёянд

Ayah 23

وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندࣱ مُّغۡرَقُونَ

Дарёро ором пушти сар гузор, ки он лашкар ғарқшудагонанд

Ayah 24

كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

Баъд аз худ чӣ боғҳову чашмасорҳо бар ҷой гузоштанд

Ayah 25

وَزُرُوعࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ‏

ва киштзорҳову хонаҳои некӯ

Ayah 26

وَنَعۡمَةࣲ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ

ва неъмате, ки дар он ғарқи шодмонӣ буданд

Ayah 27

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ

Ҳамчунин шуд ва Мо он неъматҳоро ба мардуме дигар мерос гузоштем

Ayah 28

فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ

На осмон бар онҳо гирист ва на замин ва на ба онҳо мӯҳлат дода шуд

Ayah 29

وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ

Ва мо банӣ-Исроилро аз он азоби хоркунанда халос кардем

Ayah 30

مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيࣰ ا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

аз азоби Фиръавни саркаши аз ҳад гузаранда

Ayah 31

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

ва аз рӯи илм бар аҳли ҷаҳонашон баргузидем

Ayah 32

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤࣱ اْ مُّبِينٌ

Ва оёте ба онҳо ато кардем, ки дар он имтиҳоне ошкор буд

Ayah 33

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ

Албатта инҳо мегӯянд

Ayah 34

إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ

«Поёни кор ҷуз ҳамин марги нахустин нест ва мо дигар бор зинда намешавем

Ayah 35

فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Ва агар рост мегӯед, падарони моро ба ҷаҳон бозоваред»

Ayah 36

أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعࣲ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ

Оё инҳо беҳтаранд ё қавми Туббаъ ва касоне, ки пеш аз он қавм буданд? Ҳамаро ҳалок кардем, ки муҷримон (гунаҳгорон) буданд

Ayah 37

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ

Мо ин осмонҳову замин ва он чиро миёни онҳост, ба бозича наёфаридаем

Ayah 38

مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

Онҳоро ба ҳақ офаридаем, вале бештарин намедонанд

Ayah 39

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ

Ваъдагоҳи ҳама дар рӯзи доварӣ қиёмат аст

Ayah 40

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلࣰ ى شَيۡـࣰٔ ا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

Рӯзе, ки ҳеҷ дӯсте аз дӯсти худ чизеро дафъ накунад ва аз сӯи касе ёрӣ нашавад

Ayah 41

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ғайри касе, ки Худо бар ӯ бубахшояд, зеро Ӯст ғолибу меҳрубон

Ayah 42

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ

Ҳар оина (Албатта) дарахти зуккум

Ayah 43

طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ

таъоми гуноҳкорон аст

Ayah 44

كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ

Монанди миси гудохта дар шикамҳо меҷушад

Ayah 45

كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ

Монанди ҷӯшидани оби ҷӯшон

Ayah 46

خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

Бигиредаш ва ба сахтӣ ба миёни ҷаҳаннамаш бикашед

Ayah 47

ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ

ва бар сараш оби ҷӯшон бирезед, то шиканҷа шавад

Ayah 48

ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ

Бичаш, ки ту ғолибу бузуррворӣ

Ayah 49

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ

Ин ҳамон чизест, ки дар он шак мекардед

Ayah 50

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينࣲ‏

Парҳезкорон дар ҷои амне ҳастанд

Ayah 51

فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

дар боғҳову чашмасорҳо

Ayah 52

يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسࣲ وَإِسۡتَبۡرَقࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ

либосҳое аз сундусу истабрақ мепушанд ва рӯбарӯи ҳам мешинанд

Ayah 53

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ‏

Ҳамчунин ҳурулъайнро (ҳурони фарохчашм) ба ҳамсарияшон дароварем

Ayah 54

يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ

Дар осоиштагӣ ҳар меваеро, ки бихоҳанд, металабанд

Ayah 55

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ

Дар он ҷо таъми маргро намечашанд, ғайри ҳамон марги аввалин. Ва онҳоро Худо аз азоби ҷаҳаннам нигоҳ доштааст

Ayah 56

فَضۡلࣰ ا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

Ин бахшишест аз ҷониби Парвардигорат ва ин пирӯзии бузургест

Ayah 57

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ

Мо адои сухани худ бар забони ту осон кардем, бошад, ки панд гиранд

Ayah 58

فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ

Ту мунтазир бош, ки онҳо низ мунтазиранд

Ayah 59