Surah Al-Ma'aarij — The Ascending Stairways
Surah Al-Ma'aarij (The Ascending Stairways) is chapter 70 of the Quran, with 44 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.
سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابࣲ وَاقِعࣲ
Пурсандае аз азобе пурсид, ки
Ayah 1لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعࣱ
бар кофирон фуруд хоҳад омад ва кас онро дафъ натавонад кард
Ayah 2مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ
аз ҷониби Худо, ки соҳиби осмонҳост
Ayah 3تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمࣲ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةࣲ
Дар рӯзе, ки миқдораш панҷоҳ ҳазор сол аст, фариштагон ва рӯҳ ба он ҷо боло раванд
Ayah 4فَٱصۡبِرۡ صَبۡرࣰ ا جَمِيلًا
Пас сабр кун, сабре некӯ
Ayah 5إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدࣰ ا
Онҳо он рӯзро дур мебинанд
Ayah 6وَنَرَىٰهُ قَرِيبࣰ ا
ва мо наздикаш мебинем
Ayah 7يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ
рӯзе, ки осмон чун филиз гудохта гардад
Ayah 8وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ
ва кӯҳҳо чун пашм (дар сабукӣ)
Ayah 9وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمࣰ ا
ва ҳеҷ хешованде аз ҳоли хешованди худ напурсад
Ayah 10يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ
якдигарро баробари чашмашон оранд. Гуноҳкор дӯст дорад, ки худашро бозхарад ба фарзандонаш
Ayah 11وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ
ва занаш ва бародараш
Ayah 12وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ
ва аширааш (хешонаш), ки ӯро макон додааст
Ayah 13وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعࣰ ا ثُمَّ يُنجِيهِ
ва ҳамаи онҳо, ки дар рӯи заминанд ва наҷот ёбад
Ayah 14كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ
Ҳаргиз на, ки он шӯълаи оташ аст
Ayah 15نَزَّاعَةࣰ لِّلشَّوَىٰ
пӯсти сарро меканад
Ayah 16تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ
ҳар киро, ки ба ҳақ пушт кард ва аз фармон сар печид, ба тарафи худ мехонад
Ayah 17وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ
ва онро, ки ҷамъ меоварду ҷой мекард
Ayah 18۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا
Албатта одамиро ҳарису бесабр офаридаанд
Ayah 19إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعࣰ ا
Чун бадие ба ӯ расад, беқарорӣ кунад
Ayah 20وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا
Ва чун моле ба дасташ афтад бахилӣ мекунад
Ayah 21إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ
магар намозгузорандагон
Ayah 22ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ
онон, ки ба намоз мудовамат (давом) мекунанд
Ayah 23وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ مَّعۡلُومࣱ
ва онон, ки дар молҳояшон ҳаққест муъайян
Ayah 24لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ
барои гадову маҳрум
Ayah 25وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ
ва касоне, ки рӯзи қиёматро тасдиқ мекунанд
Ayah 26وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ
ва касоне, ки аз азбоби Парвардигорашон тарсонанд
Ayah 27إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونࣲ
ки аз азоби Парвардигорашон дар амон натавонанд буд
Ayah 28وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ
ва касоне, ки шармгоҳи худ нигаҳ медоранд
Ayah 29إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ
магар барои ҳамсаронашон ё канизонашон, ки дар ин ҳол, маломате бар онҳо нест
Ayah 30فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ
Ва онон, ки ғайри инро биталабанд, аз ҳад гузаштагон ҳастанд
Ayah 31وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ
Ва касоне, ки амонатҳову аҳдхои худро риъоят мекунанд
Ayah 32وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ
ва касоне, ки шоҳидии худ ба ҳақ адо мекунанд
Ayah 33وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ
ва касоне, ки бар намозҳошон мувозибат (давом) доранд
Ayah 34أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتࣲ مُّكۡرَمُونَ
инҳо дар биҳишт гиромн ҳастанд
Ayah 35فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ
Пас чист, ки кофирон ба сӯи ту мешитобанд
Ayah 36عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ
Даста-даста аз ҷониби чапу, аз ҷониби рост
Ayah 37أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمࣲ
Оё ҳар як аз онҳо тамаъ мекунад, ки ба биҳишти пурнеъмат дохил шавад
Ayah 38كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ
Ҳаргиз на, онҳо худ медонанд,, ки аз чӣ чиз онҳоро офаридаем
Ayah 39فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ
Пас савганд ба Парвардигори машриқҳову мағрибҳо, ки Мо тавоноем
Ayah 40عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرࣰ ا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ
ки ба ҷои онҳо мардуме беҳтар биёварем ва дар ин кор нотавон нестем
Ayah 41فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
Пас бигузорашон то ба беҳудагӣ машғул шаванду ба бозича, то ба он рӯзе, ки ваъдаашон додаем, бирасанд
Ayah 42يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعࣰ ا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبࣲ يُوفِضُونَ
рӯзе, ки шитобон аз қабрҳо бадар оянд, чунон ки гӯӣ назди бутон мешитобанд
Ayah 43خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ
ваҳшат бар чашмонашон ғолиб шуда ва ба хори афтодаанд: ин аст ҳамон рӯзе, ки онҳоро ваъда дода буданд
Ayah 44