Surah Al-Ma'aarij — The Ascending Stairways

Surah Al-Ma'aarij (The Ascending Stairways) is chapter 70 of the Quran, with 44 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابࣲ وَاقِعࣲ‏

Пурсандае аз азобе пурсид, ки

Ayah 1

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعࣱ‏

бар кофирон фуруд хоҳад омад ва кас онро дафъ натавонад кард

Ayah 2

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ

аз ҷониби Худо, ки соҳиби осмонҳост

Ayah 3

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمࣲ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةࣲ‏

Дар рӯзе, ки миқдораш панҷоҳ ҳазор сол аст, фариштагон ва рӯҳ ба он ҷо боло раванд

Ayah 4

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرࣰ ا جَمِيلًا

Пас сабр кун, сабре некӯ

Ayah 5

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدࣰ ا

Онҳо он рӯзро дур мебинанд

Ayah 6

وَنَرَىٰهُ قَرِيبࣰ ا

ва мо наздикаш мебинем

Ayah 7

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ

рӯзе, ки осмон чун филиз гудохта гардад

Ayah 8

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ

ва кӯҳҳо чун пашм (дар сабукӣ)

Ayah 9

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمࣰ ا

ва ҳеҷ хешованде аз ҳоли хешованди худ напурсад

Ayah 10

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ

якдигарро баробари чашмашон оранд. Гуноҳкор дӯст дорад, ки худашро бозхарад ба фарзандонаш

Ayah 11

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ

ва занаш ва бародараш

Ayah 12

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ

ва аширааш (хешонаш), ки ӯро макон додааст

Ayah 13

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعࣰ ا ثُمَّ يُنجِيهِ

ва ҳамаи онҳо, ки дар рӯи заминанд ва наҷот ёбад

Ayah 14

كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

Ҳаргиз на, ки он шӯълаи оташ аст

Ayah 15

نَزَّاعَةࣰ لِّلشَّوَىٰ

пӯсти сарро меканад

Ayah 16

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ

ҳар киро, ки ба ҳақ пушт кард ва аз фармон сар печид, ба тарафи худ мехонад

Ayah 17

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ

ва онро, ки ҷамъ меоварду ҷой мекард

Ayah 18

۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا

Албатта одамиро ҳарису бесабр офаридаанд

Ayah 19

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعࣰ ا

Чун бадие ба ӯ расад, беқарорӣ кунад

Ayah 20

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا

Ва чун моле ба дасташ афтад бахилӣ мекунад

Ayah 21

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ

магар намозгузорандагон

Ayah 22

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ

онон, ки ба намоз мудовамат (давом) мекунанд

Ayah 23

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ مَّعۡلُومࣱ‏

ва онон, ки дар молҳояшон ҳаққест муъайян

Ayah 24

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ

барои гадову маҳрум

Ayah 25

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

ва касоне, ки рӯзи қиёматро тасдиқ мекунанд

Ayah 26

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ

ва касоне, ки аз азбоби Парвардигорашон тарсонанд

Ayah 27

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونࣲ‏

ки аз азоби Парвардигорашон дар амон натавонанд буд

Ayah 28

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ

ва касоне, ки шармгоҳи худ нигаҳ медоранд

Ayah 29

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ

магар барои ҳамсаронашон ё канизонашон, ки дар ин ҳол, маломате бар онҳо нест

Ayah 30

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ

Ва онон, ки ғайри инро биталабанд, аз ҳад гузаштагон ҳастанд

Ayah 31

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ

Ва касоне, ки амонатҳову аҳдхои худро риъоят мекунанд

Ayah 32

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ

ва касоне, ки шоҳидии худ ба ҳақ адо мекунанд

Ayah 33

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ

ва касоне, ки бар намозҳошон мувозибат (давом) доранд

Ayah 34

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتࣲ مُّكۡرَمُونَ

инҳо дар биҳишт гиромн ҳастанд

Ayah 35

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ

Пас чист, ки кофирон ба сӯи ту мешитобанд

Ayah 36

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ

Даста-даста аз ҷониби чапу, аз ҷониби рост

Ayah 37

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمࣲ‏

Оё ҳар як аз онҳо тамаъ мекунад, ки ба биҳишти пурнеъмат дохил шавад

Ayah 38

كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ

Ҳаргиз на, онҳо худ медонанд,, ки аз чӣ чиз онҳоро офаридаем

Ayah 39

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ

Пас савганд ба Парвардигори машриқҳову мағрибҳо, ки Мо тавоноем

Ayah 40

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرࣰ ا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ

ки ба ҷои онҳо мардуме беҳтар биёварем ва дар ин кор нотавон нестем

Ayah 41

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ

Пас бигузорашон то ба беҳудагӣ машғул шаванду ба бозича, то ба он рӯзе, ки ваъдаашон додаем, бирасанд

Ayah 42

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعࣰ ا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبࣲ يُوفِضُونَ

рӯзе, ки шитобон аз қабрҳо бадар оянд, чунон ки гӯӣ назди бутон мешитобанд

Ayah 43

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ

ваҳшат бар чашмонашон ғолиб шуда ва ба хори афтодаанд: ин аст ҳамон рӯзе, ки онҳоро ваъда дода буданд

Ayah 44