Surah Al-Fajr — The Dawn
Surah Al-Fajr (The Dawn) is chapter 89 of the Quran, with 30 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.
وَٱلۡفَجۡرِ
Савганд ба сапедаи субҳ
Ayah 1وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ
ва савганд ба шабҳои даҳгона (даҳ шаби Зулҳиҷҷа)
Ayah 2وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ
ва савганд ба ҷуфту тоқ
Ayah 3وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ
ва савганд ба шаб, чун рӯй ба рафтан ниҳад
Ayah 4هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ
Оё дар ин зикркардашудаҳо хирадмандро савгандҳои кофист
Ayah 5أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
Оё надидаӣ, ки Парвардигори ту бо қавми Од чӣ кард
Ayah 6إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ
Бо Ирам, ки сутунҳо дошт
Ayah 7ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ
Ва монанди он дар ҳеҷ шаҳре офарида нашуда буд
Ayah 8وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
Ва қавми Самуд, ки дар он водӣ сангро мебуриданд
Ayah 9وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ
Ва қавми Фиръавн, он дорандаи мехҳо
Ayah 10ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
онҳо дар шаҳрҳо аз ҳад таҷовуз карданд
Ayah 11فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ
ва дар онҳо бисёр фасод карданд
Ayah 12فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ
Ва Парвардигори ту тозиёнаи азобро бар сарашон фуруд овард
Ayah 13إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ
Зеро Парвардигорат дар камингоҳ аст
Ayah 14فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ
Аммо одамӣ, чута Парвардигораш биёзмояд ва гиромиаш дорад ва неъматаш диҳад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро гиромӣ дошт»
Ayah 15وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ
Ва чун биёзмоядаш ва ризқ бар ӯ танг гирад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро хор сохт»
Ayah 16كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ
На чунон аст. Шумо ятимро гиромӣ намедоред
Ayah 17وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
ва якдигарро ба таъом додани мискиш тарғиб намекунед
Ayah 18وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا
ва меросро ҳарисона мехӯред
Ayah 19وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا
ва молро фаровон дӯст доред
Ayah 20كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا
Оре, чун замин шикаста шавад ва шикаста шавад
Ayah 21وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا
ва амри Парвардигори ту фаро расад ва фариштагон саф дар саф шаванд
Ayah 22وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ
ва дар он рӯз ҷаҳаннамро ҳозир оранд, одамӣ панд гирад. Ва чӣ ҷои панд гирифтан бошад
Ayah 23يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
Мегӯяд: «Эй кош ки барои ҳаёти ҷовидонаи худ пешопеш чизе мефиристодам»
Ayah 24فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ
Дар он рӯз касе чун азоби ӯ азоб накунад
Ayah 25وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ
ва монанди занҷири ӯ ба занҷир накашад
Ayah 26يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
Эй рӯҳи оромишёфта
Ayah 27ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ
хушнуду писандида ба сӯи Парвардигорат бозгард
Ayah 28فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي
ва дар зумраи бандагони Ман дохил шав
Ayah 29وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
ва ба биҳишти Ман дарой
Ayah 30