Surah An-Naba — The Announcement

Surah An-Naba (The Announcement) is chapter 78 of the Quran, with 40 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

Аз чӣ чиз (ҳамдигарро) мепурсанд

Ayah 1

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ

Аз он хабари бузург, (қиёмат)

Ayah 2

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ

ки дар он ихтилоф мекунанд

Ayah 3

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

Оре, ба зудӣ хоҳад донист

Ayah 4

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

Боз ҳам, оре, ба зудӣ хоҳанд донист

Ayah 5

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰ ا

Оё Мо заминрро бистаре насохтем

Ayah 6

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰ ا

Ва кӯҳҳоро мехҳое

Ayah 7

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا

Ва шуморо ҷуфт-ҷуфт офаридем

Ayah 8

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰ ا

Ва хобатонро оссишатон гардонидем

Ayah 9

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا

Ва шабро пӯшишатон қарор додем

Ayah 10

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰ ا

Ва рӯзро вақти талаби маъишат. (касб)

Ayah 11

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰ ا شِدَادࣰ ا

Ва бар болои саратон ҳафт осмони устувор бино кардем

Ayah 12

وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰ ا وَهَّاجࣰ ا

Ва чароғе равшан офаридем. (офтоб)

Ayah 13

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰ ا

Аз абрҳои боронзой обе фаровон нозил кардем

Ayah 14

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّ ا وَنَبَاتࣰ ا

то бо он донаву набот бирӯёнем

Ayah 15

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا

ва бӯстонҳои анбӯҳ (сердарахт)

Ayah 16

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰ ا

Албатта рӯзи доварӣ рӯзест муъайян

Ayah 17

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰ ا

Рӯзе, ки дар сур дамида шавад, ва шумо гурӯҳгурӯҳ биёед

Ayah 18

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰ ا

Осмон шикофта шавад ва ҳар шикоф даре бошад

Ayah 19

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا

Ва куҳҳо равон шаванд ва сароб гарданд

Ayah 20

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰ ا

Ҷаҳаннам дар интизор бошад

Ayah 21

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰ ا

Саркашонро бозгаштангоҳест

Ayah 22

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰ ا

Замоне дароз дар он ҷо бошанд

Ayah 23

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰ ا وَلَا شَرَابًا

На хунукӣ чашанду на об

Ayah 24

إِلَّا حَمِيمࣰ ا وَغَسَّاقࣰ ا

фақат оби ҷӯшону хуну чирк. (нӯшанд)

Ayah 25

جَزَآءࣰ وِفَاقًا

Ин ҷазоест мувофиқи кирдор

Ayah 26

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰ ا

Зеро онон ба рӯзи ҳисоб умед надоштанд

Ayah 27

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰ ا

Ва оёти Моро ба сахтӣ дурӯғ мебароварданд

Ayah 28

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰ ا

Ва Мо ҳама чизро дар, китобе шумора кардаем

Ayah 29

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا

Пас бичашед, ки фақат бар азоби шумо хоҳем афзуд

Ayah 30

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا

Парҳезгоронро ҷоест дар амон аз ҳар осеб

Ayah 31

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰ ا

бӯстонҳову токистонҳо

Ayah 32

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰ ا

ва духтароне ҳамсол бо пистонҳои баромада

Ayah 33

وَكَأۡسࣰ ا دِهَاقࣰ ا

ва ҷомҳои пур

Ayah 34

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا كِذَّٰبࣰ ا

На сухани беҳуда шунаванд ва на дурӯғ

Ayah 35

جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰ ا

ва ин мукофотест кофӣ аз ҷониби Парвардигорат—

Ayah 36

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰ ا

Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни онҳост. Он Худои раҳмон, ки касро ба Ӯ ёрои хитоб набошад

Ayah 37

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّ اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰ ا

рӯзе, ки рӯҳ ва фариштагон ба саф меистанд ва кас сухан намегӯяд, ғайри он ки Худои раҳмон ба ӯ рухсат диҳад, ва ӯ сухан ба савоб гӯяд

Ayah 38

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

Он рӯз рӯзест омаданӣ. Пас ҳар кӣ хоҳад ба сӯи Парвардигораш бозгардад

Ayah 39

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰ ا قَرِيبࣰ ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا

Мо шуморо аз азобе наздик метарсонем: рӯзе, ки одамӣ ҳар чиро пешопеш фиристодааст, менигарад ва кофир мегӯяд: «Эй кош, ман хок мебудам!»

Ayah 40