Surah An-Naba — The Announcement
Surah An-Naba (The Announcement) is chapter 78 of the Quran, with 40 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
Аз чӣ чиз (ҳамдигарро) мепурсанд
Ayah 1عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ
Аз он хабари бузург, (қиёмат)
Ayah 2ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ
ки дар он ихтилоф мекунанд
Ayah 3كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
Оре, ба зудӣ хоҳад донист
Ayah 4ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
Боз ҳам, оре, ба зудӣ хоҳанд донист
Ayah 5أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰ ا
Оё Мо заминрро бистаре насохтем
Ayah 6وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰ ا
Ва кӯҳҳоро мехҳое
Ayah 7وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا
Ва шуморо ҷуфт-ҷуфт офаридем
Ayah 8وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰ ا
Ва хобатонро оссишатон гардонидем
Ayah 9وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا
Ва шабро пӯшишатон қарор додем
Ayah 10وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰ ا
Ва рӯзро вақти талаби маъишат. (касб)
Ayah 11وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰ ا شِدَادࣰ ا
Ва бар болои саратон ҳафт осмони устувор бино кардем
Ayah 12وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰ ا وَهَّاجࣰ ا
Ва чароғе равшан офаридем. (офтоб)
Ayah 13وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰ ا
Аз абрҳои боронзой обе фаровон нозил кардем
Ayah 14لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّ ا وَنَبَاتࣰ ا
то бо он донаву набот бирӯёнем
Ayah 15وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا
ва бӯстонҳои анбӯҳ (сердарахт)
Ayah 16إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰ ا
Албатта рӯзи доварӣ рӯзест муъайян
Ayah 17يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰ ا
Рӯзе, ки дар сур дамида шавад, ва шумо гурӯҳгурӯҳ биёед
Ayah 18وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰ ا
Осмон шикофта шавад ва ҳар шикоф даре бошад
Ayah 19وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا
Ва куҳҳо равон шаванд ва сароб гарданд
Ayah 20إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰ ا
Ҷаҳаннам дар интизор бошад
Ayah 21لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰ ا
Саркашонро бозгаштангоҳест
Ayah 22لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰ ا
Замоне дароз дар он ҷо бошанд
Ayah 23لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰ ا وَلَا شَرَابًا
На хунукӣ чашанду на об
Ayah 24إِلَّا حَمِيمࣰ ا وَغَسَّاقࣰ ا
фақат оби ҷӯшону хуну чирк. (нӯшанд)
Ayah 25جَزَآءࣰ وِفَاقًا
Ин ҷазоест мувофиқи кирдор
Ayah 26إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰ ا
Зеро онон ба рӯзи ҳисоб умед надоштанд
Ayah 27وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰ ا
Ва оёти Моро ба сахтӣ дурӯғ мебароварданд
Ayah 28وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰ ا
Ва Мо ҳама чизро дар, китобе шумора кардаем
Ayah 29فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا
Пас бичашед, ки фақат бар азоби шумо хоҳем афзуд
Ayah 30إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا
Парҳезгоронро ҷоест дар амон аз ҳар осеб
Ayah 31حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰ ا
бӯстонҳову токистонҳо
Ayah 32وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰ ا
ва духтароне ҳамсол бо пистонҳои баромада
Ayah 33وَكَأۡسࣰ ا دِهَاقࣰ ا
ва ҷомҳои пур
Ayah 34لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا كِذَّٰبࣰ ا
На сухани беҳуда шунаванд ва на дурӯғ
Ayah 35جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰ ا
ва ин мукофотест кофӣ аз ҷониби Парвардигорат—
Ayah 36رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰ ا
Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни онҳост. Он Худои раҳмон, ки касро ба Ӯ ёрои хитоб набошад
Ayah 37يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّ اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰ ا
рӯзе, ки рӯҳ ва фариштагон ба саф меистанд ва кас сухан намегӯяд, ғайри он ки Худои раҳмон ба ӯ рухсат диҳад, ва ӯ сухан ба савоб гӯяд
Ayah 38ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
Он рӯз рӯзест омаданӣ. Пас ҳар кӣ хоҳад ба сӯи Парвардигораш бозгардад
Ayah 39إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰ ا قَرِيبࣰ ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا
Мо шуморо аз азобе наздик метарсонем: рӯзе, ки одамӣ ҳар чиро пешопеш фиристодааст, менигарад ва кофир мегӯяд: «Эй кош, ман хок мебудам!»
Ayah 40