Surah Al-Qalam — The Pen

Surah Al-Qalam (The Pen) is chapter 68 of the Quran, with 52 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ

Нун, савганд ба қалам ва он чӣ менависанд

Ayah 1

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونࣲ‏

ки ту ба фазли Парвардигорат девона нестӣ

Ayah 2

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونࣲ‏

ва турост мукофоте бепоён

Ayah 3

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمࣲ‏

ва турост хулқе азим

Ayah 4

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ

Ба зудӣ ту бубинӣ ва онҳо низ бубинанд

Ayah 5

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ

ки девонагӣ дар кадом як аз шумост

Ayah 6

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ

Албатта Парвардигори ту беҳтар медонад чӣ касе аз тариқи Ӯ гумроҳ гашта, ва Ӯ ба роҳёфтагон донотар аст

Ayah 7

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ

Пас ба такзибкунандагон (дурӯғ шуморандагон) итоъат макун

Ayah 8

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ

Дӯст доранд, ки нармӣ кунӣ, то нармӣ кунанд

Ayah 9

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافࣲ مَّهِينٍ

Ба ҳар фурӯмояе (пасте), ки бисёр: савганд мехӯрад пайравӣ макун

Ayah 10

هَمَّازࣲ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمࣲ‏

айбҷӯе, ки барои суханчинӣ ин ҷову он ҷо меравад

Ayah 11

مَّنَّاعࣲ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ

боздоранда аз хайр, аз ҳад гузаранда, гуноҳкор

Ayah 12

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ

дағалмарде, ношинохтанасаб

Ayah 13

أَن كَانَ ذَا مَالࣲ وَبَنِينَ

ба он ҷиҳат, ки соҳиби молу фарзанд аст

Ayah 14

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Чун оёти Мо бар ӯ хонда шавад, гӯяд: «Афсонаҳои пешиниён аст»

Ayah 15

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ

Ба зудӣ бар биниаш доғ гузорем

Ayah 16

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ

Мо онҳоро озмудем, чунон ки соҳибони он бустонҳоро озмудем. Он гоҳ., ки қасам хӯрданд, ки фардо бомдод меваҳоро хоҳанд чид

Ayah 17

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ

Ва иншооллоҳ нагуфтанд

Ayah 18

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفࣱ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ

Пас шабҳангом, ки ба хоб буданд, офате аз осмон омад

Ayah 19

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ

ва бӯстонҳо сиёҳ шуд

Ayah 20

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ

Ва саҳаргоҳон якдигарро нидо доданд

Ayah 21

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ

«Агар мехоҳед, мева бичинед, бомдодон ба киштзори худ биравед!»

Ayah 22

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ

Ба роҳ афтоданд ва оҳиста мегуфтанд

Ayah 23

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينࣱ‏

ки имрӯз набояд бенавое ба бӯстони шумо дарояд

Ayah 24

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدࣲ قَٰدِرِينَ

Субҳгоҳон ба ин ният, ки метавонанд бенаворо манъ кунанд, берун шуданд

Ayah 25

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ

Чун бӯстонҳои худро диданд, гуфтанд: «Роҳро гум кардаем

Ayah 26

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

На, мо аз ҳосил маҳрум шудаем»

Ayah 27

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ

Некмардашон гуфт: «Шуморо нагуфгам, чаро Худоро тасбеҳ намегӯед?»

Ayah 28

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

Гуфтанд,: «Пок аст Парвардигори мо, мо ситамкор будем»

Ayah 29

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَلَٰوَمُونَ

Пас забон ба маломати якдигар кушуданд

Ayah 30

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ

Гуфтанд: «Вой бар мо, мо мардуме саркаш будаем

Ayah 31

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرࣰ ا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ

бошад, ки Парвардигори 'мо дар иваз чизе беҳтар аз он моро диҳад, Мо ба Парвардигори худ рӯй овардаем!»

Ayah 32

كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ

Инчунин аст азоб! Ва агар бидонанд, азоби охират бузургтар аст

Ayah 33

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Барои парҳезгорон дар назди Парвардигорашон бӯстонҳоест пурнеъмат

Ayah 34

أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ

Оё бо таслимшудагон чун ба гунаҳкорон рафтор мекунем

Ayah 35

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

Шуморо чӣ мешавад? Чӣ тавр доварӣ мекунед

Ayah 36

أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبࣱ فِيهِ تَدۡرُسُونَ

Оё шуморо китобест, ки аз он мехонед

Ayah 37

إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ

Ва ҳар чӣ ихтиёр кунед, дар он ҳаст

Ayah 38

أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ

Ё бо Мо паймоне, ки то рӯзи қиёмат кашад, бастаед, ки ба ҳар чӣ ҳукм кунед, ҳаққи шумо бошад

Ayah 39

سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ

Аз онҳо бипурс, кадом якашон зомини чунин паймонест

Ayah 40

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ

Ё онҳоро шариконест? Агар рост мегӯянд, шарикони худро биёваранд

Ayah 41

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقࣲ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ

Рӯзе, ки он воқеъаи азим рӯй диҳад ва онҳоро ба саҷда даъваткунанд, вале натавонанд

Ayah 42

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ

Ваҳшат дар чашмонашон пайдост, хори бар онҳо ғолиб шудааст, пеш аз ин низ онҳоро дар айни тандуруст ба саҷда даъват карда буданд

Ayah 43

فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ

Пас Маро ба онҳо, ки ин суханро дурӯғ мебароранд вогузор, то андак-андак,: чунон ки дарнаёбанд, ба азоб гиремашон

Ayah 44

وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ

ва ба онҳо мӯҳлат диҳам. Албатта макри Ман макре устувор аст

Ayah 45

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرࣰ ا فَهُم مِّن مَّغۡرَمࣲ مُّثۡقَلُونَ

Ё аз онон музде талабидаӣ ва акнун аз адои он дар ранҷанд

Ayah 46

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ

Ё илми ғайб медонанд ва онҳо, менависанд

Ayah 47

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومࣱ‏

Дар баробари фармони Парвардигорат собир бош ва чун соҳиби моҳӣ мабош, ки бо диле пурандӯҳ нидо дардод

Ayah 48

لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةࣱ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومࣱ‏

Агар неъмати Парвардигораш набуд, дар айни бадҳолӣ ба саҳрое беобу гиёҳ меафтод

Ayah 49

فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Пас Парвардигораш ӯро ихтиёр кард ва дар зумраи солеҳонаш даровард

Ayah 50

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونࣱ‏

Ва кофирон чун Қуръонро шуниданд, наздик буд, ки туро, бо чашмони худ билағжонанд ва мегӯянд, ки ӯ девона аст

Ayah 51

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَٰلَمِينَ

ва ҳол он ки Қуръон барои ҷаҳониён фақат панде аст

Ayah 52