Surah An-Najm — The Star
Surah An-Najm (The Star) is chapter 53 of the Quran, with 62 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.
وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ
Қасам ба он ситора, чун пинҳон шуд
Ayah 1مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ
ки ёри шумо на гумроҳ шуда ва на ба роҳи каҷ рафтааст
Ayah 2وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ
Ва сухан аз рӯи ҳаво (ҳавас) намегӯяд
Ayah 3إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيࣱ يُوحَىٰ
Ин сухан фақат он чизест, ки ба ӯ ваҳй мешавад
Ayah 4عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ
Ӯро он фариштаи пурқувват таълим додааст
Ayah 5ذُو مِرَّةࣲ فَٱسۡتَوَىٰ
соҳибнерӯе, ки рост истод
Ayah 6وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ
ва Ӯ ба канораи балаыди осмон буд
Ayah 7ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ
сипас наздик шуд ва бисёр наздик шуд
Ayah 8فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ
то ба қадри ду камон ё наздиктар
Ayah 9فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ
Ва Худо ба бандаи худ ҳар чӣ бояд, ваҳй кунад, ваҳй кард
Ayah 10مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ
Дил он чиро, ки, дид, дурӯғ нашумурд
Ayah 11أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ
Оё дар он чӣ мебинад, бо Ӯ ҷидол (баҳс) мекунед
Ayah 12وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ
Ӯро дигар бор ҳам бидид
Ayah 13عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ
назди сидратулмунтаҳо
Ayah 14عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ
ки оромгоҳи биҳишт назди он дарахт аст
Ayah 15إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ
Вақте ки сидраро чизе (нурҳои файзи илоҳӣ) дар худ мепӯшид
Ayah 16مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ
чашм хато накард ва аз ҳад дарнагузашт
Ayah 17لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ
Албатта баъзе аз оёти бузурги Парвардигорашро бидид
Ayah 18أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ
Оё Лот ва Уззоро дидаед
Ayah 19وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ
Ва Манот он бути саввуми дигарро
Ayah 20أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ
Оё шуморо писар бошад ва Ӯро духтар
Ayah 21تِلۡكَ إِذࣰ ا قِسۡمَةࣱ ضِيزَىٰٓ
Ин тақсимест ғайри одилона
Ayah 22إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءࣱ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ
Инҳо чизе нестанд ғайри номҳое, ки худ ва падаронатон ба онҳо додаед. Ва Худованд ҳеҷ далеле бар онҳо нафиристодааст. Танҳо аз паи гумону ҳавои нафси худ мераванд ва хол он ки аз ҷониби Худо роҳнамоияшон кардаанд
Ayah 23أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ
Оё ҳарчи одами орзу кунад, барояш ҳосил аст
Ayah 24فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ
Ҳам охират ва ҳам дунё аз они Худост
Ayah 25۞وَكَم مِّن مَّلَكࣲ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ
Ва чӣ бисёр фариштагон дар осмонанд, ки шафоъаташон ҳеҷ нафъ надиҳад, лекин аз он пас, ки Худо барои ҳар кӣ хоҳад, рухсат диҳад ва хушнуд бошад. (нафъ кунад)
Ayah 26إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ
Онон, ки ба охират имон надоранд, фариштагонро ба номҳои занон меноманд
Ayah 27وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـࣰٔ ا
Инҳоро ба он чӣ мегӯянд, ҳеҷ донише нест. Танҳо аз гумони худ пайравӣ мекунанд ва гумон барои шинохти ҳақиқат кофӣ нест
Ayah 28فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
Пас ту низ аз касе, ки аз сухани Мо рӯйгардон мешавад ва ғайри зиндагии дунявиро намеҷӯяд, рӯй гардон
Ayah 29ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ
Ниҳояти донишашон ҳамин аст. Парвардигори ту ба он касе ки аз роҳи Ӯ гумроҳ мешавад ё ба роҳи ҳидоят меафтад, донотар аст
Ayah 30وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى
Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову ҳар чӣ дар замин аст, то бадкоронро дар баробари корҳояшон ҷазо диҳад ва некӯкоронро ба кирдори некашон мукофот диҳад
Ayah 31ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةࣱ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ
Касоне, ки аз гуноҳони бузургу зиштиҳо парҳез мекунанд, — ғайри он ки гуноҳе кӯчак аз онҳо сар занад, — бидонанд, ки бахшоиши Парвардигори ту васеъ аст ва Ӯ ба шумо он гоҳ ки аз замин биёфаридатон ва он гоҳ ки дар шиками модаратон пинҳон будед, огоҳтар аст. Худатонро бегуноҳ надонед. Ӯст, ки парҳезгорро беҳтар мешиносад
Ayah 32أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ
Оё онро, ки аз ту рӯйгардои шуд, дидӣ
Ayah 33وَأَعۡطَىٰ قَلِيلࣰ ا وَأَكۡدَىٰٓ
Андак мебахшид ва дар садақа бахилӣ мекард
Ayah 34أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ
Оё илми ғайб дораду мебинад
Ayah 35أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ
Ё аз он чӣ дар саҳифаҳои Мӯсо омада, бехабар мондааст
Ayah 36وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ
Ё аз Иброҳим, ки ҳаққи пайғамбариро адо кард
Ayah 37أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ
Ки ҳеҷ кас бори гуноҳи, дигареро барнадорад
Ayah 38وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ
Ва ин ки: барои мардум музде ғайри он чӣ худ кардаанд, нест
Ayah 39وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ
Ва ба зудӣ, ки кушиши ӯ дар назар ояд (рӯзи қиёмат)
Ayah 40ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ
Сипас ба ӯ ҷазое комил диҳанд
Ayah 41وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ
Ва поёни роҳи ҳама Парвардигори туст
Ayah 42وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ
Ва Ӯст, ки механдонаду мегирёнад
Ayah 43وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا
Ва Ӯст, ки мемиронаду зинда мекунад
Ayah 44وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ
Ва Ӯст, ки ҷуфтҳои нару модаро офаридааст
Ayah 45مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ
аз дутфа, он гоҳ, ки дар раҳм рехта мешавад
Ayah 46وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ
Ва бар Худованд аст, ки онро бори дигар зинда кунад
Ayah 47وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ
Ва Ӯст, ки тавонгар кунад ва рӯзӣ диҳад
Ayah 48وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ
Ва Ӯст Парвардигори ситораи Шиъро
Ayah 49وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ
Ва Ӯст, ки Од — он қавми пешинро ҳалок кард
Ayah 50وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ
ва аз Самуд ҳеҷ боқӣ нагузошт
Ayah 51وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ
Ва пеш аз онҳо қавми Нӯҳро, ки ситамкортару саркаштар буданд
Ayah 52وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ
ва низ Мӯътафикаро нобуд кард
Ayah 53فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ
Ва фурӯ пӯшид он қавмро, ҳар чӣ бояд фурӯ пӯшад (сангборон кард)
Ayah 54فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ
Пас ба кадом як аз неъматҳои Парвардигорат шак мекунӣ
Ayah 55هَٰذَا نَذِيرࣱ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ
Ин бимдиҳандаест монанди бимдиҳандагони пешин
Ayah 56أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ
Қиёмат фаро расид
Ayah 57لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ
Кас ҷуз Худованд ошкораш накунад
Ayah 58أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ
Оё аз ин сухан дар ҳайрат афтодаед
Ayah 59وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ
Ва механдеду намегирйед
Ayah 60وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ
Ва шумо ғофил шудаед
Ayah 61فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩
Пас Худоро саҷда кунед ва Ӯро бипарастед
Ayah 62