Surah An-Najm — The Star

Surah An-Najm (The Star) is chapter 53 of the Quran, with 62 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.

وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ

Қасам ба он ситора, чун пинҳон шуд

Ayah 1

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ

ки ёри шумо на гумроҳ шуда ва на ба роҳи каҷ рафтааст

Ayah 2

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ

Ва сухан аз рӯи ҳаво (ҳавас) намегӯяд

Ayah 3

إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيࣱ يُوحَىٰ

Ин сухан фақат он чизест, ки ба ӯ ваҳй мешавад

Ayah 4

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ

Ӯро он фариштаи пурқувват таълим додааст

Ayah 5

ذُو مِرَّةࣲ فَٱسۡتَوَىٰ

соҳибнерӯе, ки рост истод

Ayah 6

وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ

ва Ӯ ба канораи балаыди осмон буд

Ayah 7

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ

сипас наздик шуд ва бисёр наздик шуд

Ayah 8

فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ

то ба қадри ду камон ё наздиктар

Ayah 9

فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ

Ва Худо ба бандаи худ ҳар чӣ бояд, ваҳй кунад, ваҳй кард

Ayah 10

مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ

Дил он чиро, ки, дид, дурӯғ нашумурд

Ayah 11

أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ

Оё дар он чӣ мебинад, бо Ӯ ҷидол (баҳс) мекунед

Ayah 12

وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ

Ӯро дигар бор ҳам бидид

Ayah 13

عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ

назди сидратулмунтаҳо

Ayah 14

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ

ки оромгоҳи биҳишт назди он дарахт аст

Ayah 15

إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ

Вақте ки сидраро чизе (нурҳои файзи илоҳӣ) дар худ мепӯшид

Ayah 16

مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ

чашм хато накард ва аз ҳад дарнагузашт

Ayah 17

لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ

Албатта баъзе аз оёти бузурги Парвардигорашро бидид

Ayah 18

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ

Оё Лот ва Уззоро дидаед

Ayah 19

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ

Ва Манот он бути саввуми дигарро

Ayah 20

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ

Оё шуморо писар бошад ва Ӯро духтар

Ayah 21

تِلۡكَ إِذࣰ ا قِسۡمَةࣱ ضِيزَىٰٓ

Ин тақсимест ғайри одилона

Ayah 22

إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءࣱ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ

Инҳо чизе нестанд ғайри номҳое, ки худ ва падаронатон ба онҳо додаед. Ва Худованд ҳеҷ далеле бар онҳо нафиристодааст. Танҳо аз паи гумону ҳавои нафси худ мераванд ва хол он ки аз ҷониби Худо роҳнамоияшон кардаанд

Ayah 23

أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ

Оё ҳарчи одами орзу кунад, барояш ҳосил аст

Ayah 24

فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ

Ҳам охират ва ҳам дунё аз они Худост

Ayah 25

۞وَكَم مِّن مَّلَكࣲ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ

Ва чӣ бисёр фариштагон дар осмонанд, ки шафоъаташон ҳеҷ нафъ надиҳад, лекин аз он пас, ки Худо барои ҳар кӣ хоҳад, рухсат диҳад ва хушнуд бошад. (нафъ кунад)

Ayah 26

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ

Онон, ки ба охират имон надоранд, фариштагонро ба номҳои занон меноманд

Ayah 27

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـࣰٔ ا

Инҳоро ба он чӣ мегӯянд, ҳеҷ донише нест. Танҳо аз гумони худ пайравӣ мекунанд ва гумон барои шинохти ҳақиқат кофӣ нест

Ayah 28

فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

Пас ту низ аз касе, ки аз сухани Мо рӯйгардон мешавад ва ғайри зиндагии дунявиро намеҷӯяд, рӯй гардон

Ayah 29

ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ

Ниҳояти донишашон ҳамин аст. Парвардигори ту ба он касе ки аз роҳи Ӯ гумроҳ мешавад ё ба роҳи ҳидоят меафтад, донотар аст

Ayah 30

وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى

Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову ҳар чӣ дар замин аст, то бадкоронро дар баробари корҳояшон ҷазо диҳад ва некӯкоронро ба кирдори некашон мукофот диҳад

Ayah 31

ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةࣱ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ

Касоне, ки аз гуноҳони бузургу зиштиҳо парҳез мекунанд, — ғайри он ки гуноҳе кӯчак аз онҳо сар занад, — бидонанд, ки бахшоиши Парвардигори ту васеъ аст ва Ӯ ба шумо он гоҳ ки аз замин биёфаридатон ва он гоҳ ки дар шиками модаратон пинҳон будед, огоҳтар аст. Худатонро бегуноҳ надонед. Ӯст, ки парҳезгорро беҳтар мешиносад

Ayah 32

أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ

Оё онро, ки аз ту рӯйгардои шуд, дидӣ

Ayah 33

وَأَعۡطَىٰ قَلِيلࣰ ا وَأَكۡدَىٰٓ

Андак мебахшид ва дар садақа бахилӣ мекард

Ayah 34

أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ

Оё илми ғайб дораду мебинад

Ayah 35

أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ

Ё аз он чӣ дар саҳифаҳои Мӯсо омада, бехабар мондааст

Ayah 36

وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ

Ё аз Иброҳим, ки ҳаққи пайғамбариро адо кард

Ayah 37

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ

Ки ҳеҷ кас бори гуноҳи, дигареро барнадорад

Ayah 38

وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ

Ва ин ки: барои мардум музде ғайри он чӣ худ кардаанд, нест

Ayah 39

وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ

Ва ба зудӣ, ки кушиши ӯ дар назар ояд (рӯзи қиёмат)

Ayah 40

ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ

Сипас ба ӯ ҷазое комил диҳанд

Ayah 41

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ

Ва поёни роҳи ҳама Парвардигори туст

Ayah 42

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ

Ва Ӯст, ки механдонаду мегирёнад

Ayah 43

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا

Ва Ӯст, ки мемиронаду зинда мекунад

Ayah 44

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ

Ва Ӯст, ки ҷуфтҳои нару модаро офаридааст

Ayah 45

مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ

аз дутфа, он гоҳ, ки дар раҳм рехта мешавад

Ayah 46

وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ

Ва бар Худованд аст, ки онро бори дигар зинда кунад

Ayah 47

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ

Ва Ӯст, ки тавонгар кунад ва рӯзӣ диҳад

Ayah 48

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ

Ва Ӯст Парвардигори ситораи Шиъро

Ayah 49

وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ

Ва Ӯст, ки Од — он қавми пешинро ҳалок кард

Ayah 50

وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ

ва аз Самуд ҳеҷ боқӣ нагузошт

Ayah 51

وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ

Ва пеш аз онҳо қавми Нӯҳро, ки ситамкортару саркаштар буданд

Ayah 52

وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ

ва низ Мӯътафикаро нобуд кард

Ayah 53

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ

Ва фурӯ пӯшид он қавмро, ҳар чӣ бояд фурӯ пӯшад (сангборон кард)

Ayah 54

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ

Пас ба кадом як аз неъматҳои Парвардигорат шак мекунӣ

Ayah 55

هَٰذَا نَذِيرࣱ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ

Ин бимдиҳандаест монанди бимдиҳандагони пешин

Ayah 56

أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ

Қиёмат фаро расид

Ayah 57

لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ

Кас ҷуз Худованд ошкораш накунад

Ayah 58

أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ

Оё аз ин сухан дар ҳайрат афтодаед

Ayah 59

وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ

Ва механдеду намегирйед

Ayah 60

وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ

Ва шумо ғофил шудаед

Ayah 61

فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩

Пас Худоро саҷда кунед ва Ӯро бипарастед

Ayah 62