Surah Al-Haaqqa — The Reality

Surah Al-Haaqqa (The Reality) is chapter 69 of the Quran, with 52 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.

ٱلۡحَآقَّةُ

Он рӯзи барҳақ

Ayah 1

مَا ٱلۡحَآقَّةُ

Чист он рӯзи барҳақ

Ayah 2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ

Ва чӣ донӣ, ки он рӯзи барҳақ чист

Ayah 3

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ

Қавми Самуду Од рӯзи қиёматро дурӯғ бароварданд

Ayah 4

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ

Аммо қавми Самуд ба он бонги сахт ҳалок шуданд

Ayah 5

وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةࣲ‏

Ва аммо қавми Од бо вазиши боли сар-сяр (сахт) ба ҳалокат расиданд

Ayah 6

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالࣲ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومࣰ اۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةࣲ‏

Он азобро ҳафт шабу ҳашт рӯз пай дар пай бар онон фиристод. Он қавмро чун танаҳои пӯсидаи хурмо медидӣ, ки афтодаанду мурдаанд

Ayah 7

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةࣲ‏

Оё касеро мебинӣ, ки аз онҳо бар ҷой монда бошад

Ayah 8

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ

Ва Фиръявну мардуме, ки пеш аз ӯ буданд ва низ мардуми Мӯътафиқа гунаҳкор омаданд

Ayah 9

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِيَةً

Фиристодаи Парвардигорашонро нофармонӣ карданд ва Худо низ ононро ба сахтӣ фуру гирифт

Ayah 10

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ

Чун об туғён кард, шуморо ба киштӣ савор кардем

Ayah 11

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِيَهَآ أُذُنࣱ وَٰعِيَةࣱ‏

то онро мояи пандатон гардонем ва гӯшнигаҳдорандаи панд онро фаро гирад

Ayah 12

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَٰحِدَةࣱ‏

Чун як бор дар сур дамида шавая

Ayah 13

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَٰحِدَةࣰ‏

ва замину кӯҳҳоро баргиранд ва якбора дар ҳам кӯбанд

Ayah 14

فَيَوۡمَئِذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

он рӯз он ҳодиса ба вуқӯъ пайваста бошад

Ayah 15

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذࣲ وَاهِيَةࣱ‏

ва осмон, ки дар он рӯз суст шудааст, бишикофад

Ayah 16

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ ثَمَٰنِيَةࣱ‏

Ва фариштагон дар атрофи осмон бошанд, Ва дар он рӯз ҳашт тан аз онҳо арши Парвардигоратро бар болои сарашон мебардоранд

Ayah 17

يَوۡمَئِذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةࣱ‏

Он рӯз шуморо пеш оваранд ва ҳеҷ чизи шумо ниҳон намонад

Ayah 18

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ

Аммо ҳар кас, ки номаи аъмолашро ба дасти росташ диҳанд, мегӯяд: «Ном'аи маро бигиреду бихонед

Ayah 19

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ

Ман яқин доштам, ки ҳисоби худро хоҳам дид»

Ayah 20

فَهُوَ فِي عِيشَةࣲ رَّاضِيَةࣲ‏

Пас ӯ дар як зиндагии писандидаву хуш хоҳад буд

Ayah 21

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةࣲ‏

дар биҳиште олӣ

Ayah 22

قُطُوفُهَا دَانِيَةࣱ‏

ки меваҳояш наздикшаванда бошад

Ayah 23

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ

Бихӯреду биёшомед, гуворо бод шуморо. Инҳо мукофоти амалҳоест, ки дар айёми гузашта ба ҷой меовардаед!»

Ayah 24

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ

Аммо он кас, ки номаи аъмолашро ба дасти чапаш диҳанд, мегӯяд: «Эй кош,, номаи маро ба дасти ман намедоданд

Ayah 25

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ

ва надониста будам, ки ҳисоби ман чист

Ayah 26

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ

Эй кош, ҳамон марг мебуду бас

Ayah 27

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ

Дороии ман маро фоида набахшид

Ayah 28

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ

қудрати ман аз дасти ман бирафт!»

Ayah 29

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

«Бигиредаш, занҷираш кунед

Ayah 30

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ

Ва ба ҷаҳаннамаш дараред

Ayah 31

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰ ا فَٱسۡلُكُوهُ

Ва ӯро бо занҷире ба дарозии ҳафтод зироъ (аз оринҷ то ангушт) бикашед

Ayah 32

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ

Зеро ба Худои бузург имон надошт

Ayah 33

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

ва ба таъом додан ба мискинон касеро тарғиб намекард

Ayah 34

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمࣱ‏

Дар он рӯз дар он ҷо ҳеҷ дӯсте нахоҳад дошт

Ayah 35

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينࣲ‏

Таъомаш чизе ғайри чирку хуни аҳли дӯзах нест

Ayah 36

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ

Танҳо хатокорон аз он таъом мехӯранд

Ayah 37

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ

Пас савганд ба он чи мебинед

Ayah 38

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ

ва он чӣ намебинед

Ayah 39

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ‏

ки ин сухани фиристодае бузургвор аст

Ayah 40

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تُؤۡمِنُونَ

на сухани шоире. Чӣ андак имон меоварад

Ayah 41

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تَذَكَّرُونَ

Ва низ сухани коҳине (фолбин, ҷодугар) нест. Чӣ андак панд мегиред

Ayah 42

تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Аз ҷониби Парвардигри ҷаҳониён нозил шуда аст

Ayah 43

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ

Агар паёмбар баъзе суханонро бофта бар мо мебаст, («аз ҷониби худост» — мегуфт)

Ayah 44

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ

бо қудрат ӯро фурӯ мегирифтем

Ayah 45

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ

сипас раги дилашро пора, мекардем

Ayah 46

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ

ва ҳеҷ як аз шуморо тавони он набувад, ки монеъ шавад

Ayah 47

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِينَ

Ва Қуръон барои парҳезгорон пандест

Ayah 48

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

Мо медонем, ки аз миёни шумо касоне ҳастанд, ки такзиб мекунанд, (дурӯғ мешумуранд)

Ayah 49

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ

Ва Қуръон кофиронро мояи пушаймонӣ аст

Ayah 50

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ

Ва он сухани ҳақ ва яқин аст

Ayah 51

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ

Пас ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ (бигӯй)

Ayah 52