Surah Al-Haaqqa — The Reality
Surah Al-Haaqqa (The Reality) is chapter 69 of the Quran, with 52 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.
ٱلۡحَآقَّةُ
Он рӯзи барҳақ
Ayah 1مَا ٱلۡحَآقَّةُ
Чист он рӯзи барҳақ
Ayah 2وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ
Ва чӣ донӣ, ки он рӯзи барҳақ чист
Ayah 3كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ
Қавми Самуду Од рӯзи қиёматро дурӯғ бароварданд
Ayah 4فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ
Аммо қавми Самуд ба он бонги сахт ҳалок шуданд
Ayah 5وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةࣲ
Ва аммо қавми Од бо вазиши боли сар-сяр (сахт) ба ҳалокат расиданд
Ayah 6سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالࣲ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومࣰ اۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةࣲ
Он азобро ҳафт шабу ҳашт рӯз пай дар пай бар онон фиристод. Он қавмро чун танаҳои пӯсидаи хурмо медидӣ, ки афтодаанду мурдаанд
Ayah 7فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةࣲ
Оё касеро мебинӣ, ки аз онҳо бар ҷой монда бошад
Ayah 8وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ
Ва Фиръявну мардуме, ки пеш аз ӯ буданд ва низ мардуми Мӯътафиқа гунаҳкор омаданд
Ayah 9فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِيَةً
Фиристодаи Парвардигорашонро нофармонӣ карданд ва Худо низ ононро ба сахтӣ фуру гирифт
Ayah 10إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ
Чун об туғён кард, шуморо ба киштӣ савор кардем
Ayah 11لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِيَهَآ أُذُنࣱ وَٰعِيَةࣱ
то онро мояи пандатон гардонем ва гӯшнигаҳдорандаи панд онро фаро гирад
Ayah 12فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
Чун як бор дар сур дамида шавая
Ayah 13وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَٰحِدَةࣰ
ва замину кӯҳҳоро баргиранд ва якбора дар ҳам кӯбанд
Ayah 14فَيَوۡمَئِذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
он рӯз он ҳодиса ба вуқӯъ пайваста бошад
Ayah 15وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذࣲ وَاهِيَةࣱ
ва осмон, ки дар он рӯз суст шудааст, бишикофад
Ayah 16وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ ثَمَٰنِيَةࣱ
Ва фариштагон дар атрофи осмон бошанд, Ва дар он рӯз ҳашт тан аз онҳо арши Парвардигоратро бар болои сарашон мебардоранд
Ayah 17يَوۡمَئِذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةࣱ
Он рӯз шуморо пеш оваранд ва ҳеҷ чизи шумо ниҳон намонад
Ayah 18فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ
Аммо ҳар кас, ки номаи аъмолашро ба дасти росташ диҳанд, мегӯяд: «Ном'аи маро бигиреду бихонед
Ayah 19إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ
Ман яқин доштам, ки ҳисоби худро хоҳам дид»
Ayah 20فَهُوَ فِي عِيشَةࣲ رَّاضِيَةࣲ
Пас ӯ дар як зиндагии писандидаву хуш хоҳад буд
Ayah 21فِي جَنَّةٍ عَالِيَةࣲ
дар биҳиште олӣ
Ayah 22قُطُوفُهَا دَانِيَةࣱ
ки меваҳояш наздикшаванда бошад
Ayah 23كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ
Бихӯреду биёшомед, гуворо бод шуморо. Инҳо мукофоти амалҳоест, ки дар айёми гузашта ба ҷой меовардаед!»
Ayah 24وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ
Аммо он кас, ки номаи аъмолашро ба дасти чапаш диҳанд, мегӯяд: «Эй кош,, номаи маро ба дасти ман намедоданд
Ayah 25وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ
ва надониста будам, ки ҳисоби ман чист
Ayah 26يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ
Эй кош, ҳамон марг мебуду бас
Ayah 27مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ
Дороии ман маро фоида набахшид
Ayah 28هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ
қудрати ман аз дасти ман бирафт!»
Ayah 29خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
«Бигиредаш, занҷираш кунед
Ayah 30ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ
Ва ба ҷаҳаннамаш дараред
Ayah 31ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰ ا فَٱسۡلُكُوهُ
Ва ӯро бо занҷире ба дарозии ҳафтод зироъ (аз оринҷ то ангушт) бикашед
Ayah 32إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ
Зеро ба Худои бузург имон надошт
Ayah 33وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
ва ба таъом додан ба мискинон касеро тарғиб намекард
Ayah 34فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمࣱ
Дар он рӯз дар он ҷо ҳеҷ дӯсте нахоҳад дошт
Ayah 35وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينࣲ
Таъомаш чизе ғайри чирку хуни аҳли дӯзах нест
Ayah 36لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ
Танҳо хатокорон аз он таъом мехӯранд
Ayah 37فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ
Пас савганд ба он чи мебинед
Ayah 38وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ
ва он чӣ намебинед
Ayah 39إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ
ки ин сухани фиристодае бузургвор аст
Ayah 40وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تُؤۡمِنُونَ
на сухани шоире. Чӣ андак имон меоварад
Ayah 41وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تَذَكَّرُونَ
Ва низ сухани коҳине (фолбин, ҷодугар) нест. Чӣ андак панд мегиред
Ayah 42تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Аз ҷониби Парвардигри ҷаҳониён нозил шуда аст
Ayah 43وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ
Агар паёмбар баъзе суханонро бофта бар мо мебаст, («аз ҷониби худост» — мегуфт)
Ayah 44لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ
бо қудрат ӯро фурӯ мегирифтем
Ayah 45ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ
сипас раги дилашро пора, мекардем
Ayah 46فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ
ва ҳеҷ як аз шуморо тавони он набувад, ки монеъ шавад
Ayah 47وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِينَ
Ва Қуръон барои парҳезгорон пандест
Ayah 48وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
Мо медонем, ки аз миёни шумо касоне ҳастанд, ки такзиб мекунанд, (дурӯғ мешумуранд)
Ayah 49وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
Ва Қуръон кофиронро мояи пушаймонӣ аст
Ayah 50وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ
Ва он сухани ҳақ ва яқин аст
Ayah 51فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
Пас ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ (бигӯй)
Ayah 52